Opinions

redelijke kerstfilm maar het word allemaal wel wat snel afgeraffeld , ook de zogezegde switch van Denver van bad naar good guy word niet goed uitgevoerd en de man zelf acteert vrij matig .

Charles heeft net verlof en kan niet wachten om met zijn liefde Mona te trouwen maar krijgt vlak voor zijn vertrek van verlof een telegram van haar dat ze al met een ander is getrouwd .

Hij besluit toch haar op te zoeken maar strand onderweg halverwege door noodweer .

Hier neemt het verhaal een onverwachtte wending als hij Abigail in een night club ontmoet wiens echtgenoot in de gevangenis zit wegens moord .

Aanvangkelijk denkend dat Charles de main character is , neemt nu Abigail het verhaal min of meer over en verteld ze charles over haar verleden met haar man .

Op die manier worden we even aardig op het verkeerde been gezet maar dat is totaal niet storend , via flashbacks krijgen we haar verhaal te zien .

Door dit alles word Charles verhaal eigenlijk totaal naar de achtergrond gedrongen en dat is wel een beetje jammer , ik had dit drama ook min of meer als drama zien eindigen maar een nieuwe plotwending geeft de film een wat geweldadig einde , ik vroeg me af of dat wel een goede keuze was als einde .

de film blijft ondanks dat sterk met goed acteerwerk van vooral Deanna durbin .

behoorlijk matige verhaaltjes die ook nog eens slecht aan mekaar gemonteerd zijn , vooral het verhaal met die 3 jongeren in die school is totaal niet boeiend , dat jonge jochie dat bezeten is is nog het spannendst maar voor de rest is het allemaal niet al te best .

Een komedie kan je dit nou niet echt noemen , op wat spaarzame momentjes na is het echt grappig , dat wil niet zeggen dat de film slecht is maar als komedie niet echt geslaagd .

verder een aardige film met wat romantiek en een beetje drama , het huis is mooi als set locatie en Stanwyck speelt altijd wel degelijk .

Laat ik om te beginnen , deze film eerst maar eens bekritiseren om het gebrek aan durf in het verhaal , daarmee bedoel ik dat 1 van de grote vaste regels van deze moderne tijd niet wordt doorbroken , het feit dat single motherhood niet mag worden bekritiseerd .

Het moet toch voor schrijvers wel geweldig zijn dat als je een karakter zoekt die je makkelijk kan brandmerken als the bad guy ,de ex er altijd is om die plek op te vullen want the single mother is in onze moderne tijd bijkans heilig verklaard .

En waarom zijn er uberhaupt zoveel single mother karakters in moderne verhalen en waarom zijn ze allemaal zo lief onschuldig en vaak zielig en waarom hebben ze nooit schuld en of worden ze ook maar enigsins verantwoordelijk gehouden voor de situatie waarin ze zichzelf hebben gemanoevreerd .

dat die ex trouwens wegkomt met het niet betalen van zijn child support is trouwens een leugen , inn de vs kan je daarvoor makkelijk in de gevangenis belanden .

gelukkig scoort de film verder punten met het meeslepende verhaal en de hoe alles uiteindelijk wel mooi bij mekaar komt , alsmede het aardige acteerwerk van de hele cast .

ik ben niet zo'n fan van musicals maar voor kerst is dit wel een geschikte film , de liedjes zijn best aardig en de cast doet zeker hun best , waarom er echter voor de boord kartonnen sets is gekozen is me een raadsel , het maakt de film zeer goedkoop ogend en wellicht dat budget een rol speelde .

De humor die erin verwerkt zit ( de ene zus met een krakende knie en de ander die overdreven met haar ogen knippert) is best amusant , het verhaal word op een luchtige manier verteld en het drama gehalte is behoorlijk afgezwakt.

De film krijgt van mij net aan een voldoende .

Een film die mij niet echt wist te raken , er gebeurt van alles , de vrouw en haar dochter willen uit rome wegvluchten vanwege de bombardementen maar als ze eenmaal op het platteland zijn wil ze (sophia loren's personage) opeens om onverklaarbare redenenen weer terug naar rome.

Loren speelt haar rol wel goed maar oscarwaardig vond ik wat overdreven.

Omdat de film zich focust op op haar en haar dochter en zij op geen enkele manier ook de liefde van een man wil accepteren ( belmondo's personage komt er nog het dichtst bij maar ook hem wijst ze af ) blijft de film hangen in zijn afstandelijke sfeer , als dan eenmaal het ende van de film er is ben je blij dat hij afgelopen is .

De verdeeltheid over pro of anti duits was hier wel opvallend maar niet verassend ( toen ik in 2017 in rimini was kon je daar zelfs wijnflessen met de afbeelding van hitler en mussolini kopen) .

Goed verhaal over jongeren uit new york die dreigen af te glijden in de misdaad .

Met een bijrol van een nog jonge Tony curtis die hier nog onder de naam Anthony Curtis word genoemd

De aftiteling met een spreker die de echte namen noemt van de acteurs is wel apart gedaan .

Cagney dit keer eens in de rol van de good guy met een hart van goud die niks geeft om geld en roem maar het toch opzoekt uit vrees anders zijn jeugdliefde te verliezen .

Het echte sprookje is natuurlijk dat zij beschaamd uiteindelijk bij hem terugkeert nadat ze haar carierre heeft opgegeven maar dat is hollywood natuurlijk waar het happy end sprookje niet mag worden getorpedeerd .

Uiteindelijk wel een genietbaar verhaal wat geen moment verveelt .

Helemaal eens met het verslagje hierboven , ook leuk en origineel om de stad zelf een voice over te geven

alsof het een levend weze is dat zijn bewoners introduceerd .

Verder is het een onderhoudend verhaal met enkele goede plotwendingen .

Heel veel sheakspeare achtige dialogen en een hele lange zit maar de grootse spektakel scenes en met name de scene van Cleopatra als zij in rome arriveert zijn indrukwekkend .

Ook de decors zijn heel mooi gekozen , het is allemaal wel veel dialoog en weinig aktie maar toch mooi gemaakt .

Hoewel Martin short zijn rol wel heel goed uit weet te voeren blijft het feit dat hij gewoon volwassen is een flink struikelblok .

Het gegeven dat een kind iedereen om de tuin kan leiden over zijn ware aard is hier verder wel geslaagd uitgevoerd en Grodin kan natuurlijk als geen ander de rol spelen als iemand die tot de rand van gekte wordt gedreven .

In zijn simpelheid moet je het natuurlijk totaal niet serieus nemen .

sympathiek romantisch verhaal waarin een soldaat met verlof verliefd wordt op een vrouw die hij heeft ontmoet in new york .

dat ze al heel snel willen trouwen wordt goed geloofwaardig neergezet met verder overwegend een serieuze toon maar ook wat humor ertussendoor zodat het niet te dramatisch wordt .

Beide hoofdrolspelers doen het prima en de oude man ( die ze onderweg ontmoeten) in een prima bijrol .

Tommy lee Jones speelt de rol van klootzak alsof het hem op het lijf is geschreven , het psychologische aspect van de man's karakter is het meest fascinerende aspect , het is moeilijk te bepalen natuurlijk of dit waarheidsgetrouw is

neergezet en je kan zeggen wat je wil maar de man was geen hypocriet in de betekenis van politieke correctheid .

Deze avonturenfilm vol met vrouwelijk schoon heeft natuurlijk niet veel te bieden qua geloofwaardigheid maar het blijft toch een amusante en best wel onderhoudende film om eens gezien te hebben , op een fictief eiland waar de hogepriesteres en haar religieuze compaan de scepter zwaaien met wrede rituelen vol opoffering, om de vulkaan god zogenaamd tevreden te houden , word haar verdwenen zuster (die geen weet heeft van haar afkomst )van een ander eiland ontvoerd met de bedoeling een eind te maken aan de wrede tirannie van de hogepriesteres .

De film volgt braaf het pad van simpele actie en een romance subplot , de chimpansee zorgt voor een beetje een tarzan vibe .

Voor geloofwaardigheid moet je natuurlijk niet kijken naar deze film , maar entertaining is het zeker wel .

Deze film wekte mijn nieuwsgierigheid door het interessante verhaal en hij is me nu ik hem eindelijk gezien heb ( hij was moeilijk te vinden ) niet tegengevallen .

Samantha eggar ken ik als actrice niet echt maar ze speelt prima en is bovendien een lust voor het oog , terence stamp is echter degene die met zijn vreemde psycho karakter de show steelt , zij die probeert zijn sympathie te winnen in de hoop dat hij haar dan laat gaan en hij die vervolgens beseft tot zijn frustratie dat zij niet oprecht is in haar belangstelling .

De film heeft echter ook een beetje een gebrek aan spanning dat is waar de film ietswat tekortschiet

maar voor de rest prima het kijken waard .

Ik had eigenlijk verwacht dat het tussen Arnold en Joel's karakters veel verder zou escaleren dan wat we nu te zien kregen , het bleef een beetje braaf nu met het eindplot terwijl de spanning toch duidelijk werd opgbouwd naar een veel heftigere ontknoping .
Toch is het een onderhoudende film geworden en Arnold's enthousiaste vertolking is daar mede debet aan .

sympatieke romantische komedie met een serieuze ondertoon , natuurlijk weet de kijker al snel voor wie Johnny uiteidelijk zal gaan kiezen maar deze voorspelbaarheid is geen probleem , helaas is de uitvoering wat afgeraffeld zodat de love story opbouw niet helemaal geloofwaardig uit de verf komt , het gaat allemaal net wat te gehaast .

jammer want verder is dit verhaal in de basis genieten en het idee zou ook jaren later nog steeds opnieuw gebruikt worden .

Het einde is wel grappig , voor de rest een licht amusante film met wat politieke tintjes eraan maar het blijft allemaal vrij luchtig , Gable heeft wel talent als komiek .

In een musical jasje gegoten , leunt deze film enigsins op luchtigheid en humor , maar het gaat op momenten ook flink de drama kant op , op zich een degelijke mix met de nadruk toch op de luchtige kant .

De liedjes zijn redelijk geslaagd en niet overdreven lang , de nadruk ligt toch meer op het verhaal in plaats van het musical gedeelte en dat vond ik een goede keus .

Bing crosby doet het leuk en Rhonda fleming is een schoonheid waar we niet genoeg van kunnen krijgen .

een beetje een vreemde combi tussen een kerst love story en een murder mystery , maar het is onderhoudend genoeg om te boeien , en je wil als kijker toch weten wat er nou allemaal precies achter die geheimzinnigheid zit .

Altijd aangenomen dat kenny Rogers de lafaard speelde maar dat was dus niet het geval , hij was de oom die op zijn neefje moest passen nadat diens vader was gestorven .
Verder een cliche verhaaltje over zogenaamde lafheid omdat hij zich niet aangemeld heeft om te gaan vechten tegen de japanners .
De boodschap is verder wel duidelijk : om als man te worden gerespecteerd en erkend zul je je moeten bewijzen,
of het nu vechten is in de kroeg of in een oorlog .

Hier had ik toch wat meer van verwacht , met name de transformatie van Lemmon van timide rookie naar min of meer ervaren veteraan was veel te snel en niet erg geloofwaardig .

De film is verder wel degelijk en qua verhaal uitgangspunt origineel .

aardige sf film over rampen door scheuren in de aardkorst ontstaan door experimenten door wetenschappers .

Halverwege dacht ik dat dit verhaal een prima uitgangspositie was geweest voor de 2012 film van Emmerich .

Effecten zijn natuurlijk matig met echte vulkaan scenes en atoomexplosies ertussen gemonteerd .

Voor de rest is dit een matige rampenfilm met een wel heel matig einde .

De verhaallijn van matt dillon vond ik het meest boeiend gevolgd door die van don cheadle .

Sommige verhaallijnen komen mooi samen op een aantal subtiele manieren .

Het racisme aspect vind ik altijd een wat lastig onderwerp want het lijkt wel of mensen het zichzelf graag aandoen en je ziet de polarisatie anno nu ook groeien door het steeds extremer worden van het identiteitspolitiek denken .

goede thriller over een groepje ontsnapte gevangenen die uit handen van de politie proberen te blijven , ondertussen gaan ze ook op weg om een buit van een bankoverval van jaren terug op te halen .

Onderhoudend verhaal waarin we het perspectief van de gevangenen te zien krijgen .

Ik vond het een nogal vreemde film waarbij vooral het geforceerde spel van Lorre mij bevreemde , edward arnold deed het daarentegen prima in zijn psychologische spel .

Pas naar het eind toe word de film enigsins boeiend .

deze film was zijn tijd op sommige vlakken ver vooruit , in het begin zien we Het personage van Stanwyck al feministische uitspraken doen die in de jaren 50 verre van gemeengoed waren maar anno nu doodnormaal zijn .

Stanwyck speelt een vrouw met ambitie , werkend bij de krant vind ze zichzelf al benadeeld en ze schrijft collums die puur op vrouwen als zogezegde slachtoffers gericht zijn .

Geensins van plan om te trouwen ontmoet ze Bill ( een politieman uit LA ) , ze valt als een blok voor hem en ondanks dat ze een carriere boven het zijn van huisvrouw verkiest trouwen ze kort daarna .

Maar haar ambities gaan veel verder dan het voor haar saaie huisvrouwen bestaan en gefrustreerd door Bill's gebrek aan ambitie gaat ze het verkeerde pad op .

Stanwyck en Hayden spelen hun rol zeer goed , en het verhaal lijkt verre van gehaast ondanks de vrij korte speelduur .

Jammer dat de film toch wat te vroeg eindigd naar mijn mening .

Weer een prima misdaadverhaal waarin een ex con bezoek krijgt van zijn ex celmaten die hem willen betrekken in een bankoverval .
Aangezien hij op het rechte pad wil blijven heeft hij daar helemaal geen zin in maar zijn maten accepteren geen afwijzing en houden zijn vriendin gegijzeld om hem tot meewerken te dwingen
Een noir zou ik dit niet willen noemen maar wel een lekkere crime story met een goede bijrol van Bronson en een sterling hayden die als harde cop weer goed op dreef is .

Kan het voor een groot deel met Joolstein eens zijn .

Pluspunten zijn de practical effects en het ontwerp van de beestjes, helaas overschaduwen de minpunten de pluspunten enorm .

En dat zijn de vaak tenenkrommend geschreven dialogen, de soms feministische woke verhaallijn waarin een aantal mannelijke personages op het idiote af dom en of laf zijn , en de rare interactie tussen personages die zeer kunstmatig aanvoelen maar zijn bedoelt om het verhaal geforceerd een bepaalde kant op te duwen .

Watt een gemiste kans want dit had nog best wel wat kunnen worden als het in handen was geweest van kundige schrijvers .