Opinions

Een prettige actiethriller die goed in elkaar zit. Ondanks het vergezochte plot zijn weinig hiaten waar over te klagen valt. De cast is ook wel in orde, met Neeson, de mooie Kruger, de onderschatte Aidan Quinn en uiteraard de charismatische Bruno Ganz. Een film die spannend blijft tot een net iets te herkenbaar einde. Altijd wel een beetje balen want je weet toch dat die bom op één of andere manier het doel zal missen . In ieder geval verdient Unknown een ruime voldoende.

Voor mij persoonlijk een vrij voorspelbare thriller en daarom niet zo spannend, maar wel een top acterende Ray Liotta die de film veel gewicht meegeeft. De psychologische aftakeling van officer Davis van een eenzame politieagent naar een psychopatische flik dit het noorden compleet kwijt is, wordt erg goed opgebouwd. Liotta was altijd erg goed in dit soort rollen. Kurt Russell is dan weer zijn eigen saaie zelf als de inwisselbare "model-echtgenoot". Ben niet echt een groot fan van hem. Toch krijgt deze film een nipte 3,5* want als thriller doet de film het zeker niet slecht.

Dewey is currently working in the fastfood industry... haha, hilarisch.

Opnieuw het gebruikelijke blockbuster werk van Tony Scott... dynamische camera, sentimenteel subplotje, heroische troep. Het zit er weer allemaal in. De formule irriteert me dan wel, toch is dit een erg vakkundig in elkaar gestoken actiethriller. De illusie die geschept wordt dat die trein enorm snel rijdt houdt stand, terwijl die tijdens het filmen vermoedelijk niet meer reed dan 30km/h (ik ben al benieuwd naar een making of). Enkel wanneer Washington boven op die trein gaat lopen en van de ene wagon op de andere springt tart alle wetten uit de fysica
En op het einde vliegt de vriendin van de held NATUURLIJK zonder een woord te zeggen in de armen van de man met wie ze in het begin van de film geen contact meer wilde.

Unstoppable is niet erg creatief en zeer voorspelbaar maar biedt wel sterk gefilmde actie.

Mijn mening over de film ongelukkigerwijs om zeep geholpen door te willen reageren.
Ik tik dan nog maar even de essentie in een verkorte versie...

Rauw drama over de laatste dagen van het Derde Rijk, met een prima rol van Bruno Gantz die indruk maakt met een knap ingestudeerde rol van Adolf Hitler. De bevende hand, de intonatie van de stem, de woedes... denk dat er nooit nog een acteur zal zijn die Hitler beter zal vertolken als hem. Pijnlijkste scène voor mij is die waarin mvr Goebbels (Magda dus) haar kinderen ombrengt met cyanide .
Knap ook hoe de sfeer omslaat van een drukke bunker waar nog volop gewerkt en geleefd wordt naar de kerkhofstilte op het einde. Soms lastig te volgen door de vele personages, al wijt ik dat aan het perfectionisme van de regisseur om er iets goeds van te willen maken.

Ten eerste : dit is een explosief filmpje in de zin dat je geconfronteerd wordt met gevaarlijke dilemma's. Begin hierover te discussiëren en je vliegt elkaar gegarandeerd in de haren. Spannend tot het einde in ieder geval; hopelijk wordt niemand hierdoor op ideeën gebracht. Los van het controversiële vond ik het dus wel een goede film, die de laat het ons maar zeggen, "Amerikaanse" methodes niet verdedigt maar ook niet veroordeelt. Ik heb, zoals de meesten, een standpunt hieromtrent, en dat leek me ook de bedoeling. Ik wil toch opmerken dat het vermoorden van de vrouw niks heeft veranderd. Ze is dus voor niks gestorven. De betere thriller.

Een misdaadfilm van omvang. Werkelijk de ene grote scène na de andere met als absoluut hoogtepunt de scène met die kinderwagen in het station. Die spanning wordt op meesterlijke manier opgebouwd en is misschien wel één van mijn all time favoriete scènes. Ook het hele gebeuren op de brug aan de Canadese grens ademt klasse uit alsook de neergeschoten Sean Connery met aanzwellende operamuziek op de achtergrond . De Niro zet een schofterige Capone neer al zijn de scènes waarin hij speelt niet zo talrijk. Vond ik prima zo. Enkel op het einde komt er een zwak moment wanneer Ness achter Nitti aanloopt en hem uitendelijk de afgrond induwt met een erg flauwe oneliner . Zeer hollywoodiaanse manipulatie, vooral als je weet dat de echte Nitti op een heel andere manier aan zijn eind is gekomen . The Untouchables is het zoveelste meesterwerk van De Palma.

Waw hoor, wat een luchtige en frisse animatiefilm met een mooi verhaal. Goed evenwicht tussen komedie, avontuur en een vleugje menselijke gevoelens. Daar ben ik steeds voor te vinden. De maffe chocolade-etende vogel Kevin is super en ook het knuffelgehalte van Dug is hoog. Het leuke is dat ik zelf zoveel om die personages gaf. Niks op aan te merken, "Up" bekijkt zich als een zoete droom.

Doldwaze komedie met debiele militairen, blonde sportieve yuppies en geile chicks die hun tieten bovenhalen om de mannen te motiveren voor een rafting wedstrijd... en uiteraard het gemengd allegaartje nerds die zich moeten bewijzen. Veel flauwe onderbroekenlol voor de rest; de succesfilm Police Academy is uiteindelijk niet zoveel genialer. Flauw maar redelijk vermakelijk.

Wow goede film zeg . Een automechanieker wordt verlamd na een auto-ongeluk en krijgt een implantaat die hem in staat stelt om weer te bewegen. . Lees hier niet teveel over, laat de trailers links liggen en ga dit zien; het is best een verrassende film geworden met een leuk uitgangspunt en blitse actiescènes. Ook de humor werkt voortreffelijk. Hoort wel bij het betere werk van 2018. Leunt dicht aan bij Ex Machina, ook al zo'n uitstekende film.

Het idee is iig veel sterker dan de uitwerking. Het levert nu en dan mooie plaatjes op met degelijke special effects, geeft op visueel vlak een surrealistisch vleugje poëzie maar wat een nietszeggend en chaotisch plot man man... Om toch maar anderhalf uur te vullen wordt getoond hoe Adam Kirk wetenschappelijk revolutionaire producten maakt voor de firma TransWorld... maar om dan af te komen met dat "geniale" dooreenschudden van de twee materies en die kosmetische crème . Zeker die mix kon een ieder wel lang voor hemzelf verzonnen hebben. Vreemd dat hij dan nog even wordt ontvoerd door enkele zware jongens van "up town" om een ontbrekend ingrediënt voor die crème te geven en waar dat plotje meteen doodloopt. Dit voor de warboel rond de werkzaamheden van Adam Kirk.

Met de Romeo & Julia achtige romantiek gaat het iets beter al spettert de romance nooit van het scherm. Met een irritante en duidelijk weinig gevoelige kerel als Sturgess loopt het al fout : hij is gewoon te lomp in zijn rol, de romantiek is te naief en infantiel en het sprookjesachtige smelt als sneeuw voor de zon, ondanks de inspanningen van Dunst om zo snoezig mogelijk te zijn. Het verdiende allemaal veel beter en het lijkt alsof de makers niet goed wisten hoe ze het eigenlijk aan moesten pakken.

Wat een slecht gemiddelde voor een nochtans meer dan aardige film. Sterke chemie tussen Travolta en Winger en een swingende country & rodeo aankleding met gepaste soundtrack. Travolta speelt een te trotse en hoogmoedige man, te onvolwassen om een relatie te kunnen beheren zoals het moet. Winger is op haar sexiest wanneer ze de mechanische stier berijdt ... Soms gaat het de simplistische kant op. De manier waarop relaties aangegaan worden bvb : gewoon een grietje uit het publiek pikken, een dansje plaatsen en hup, in bed duikt ze... weekje later getrouwd. Het eenvoudige plot verhult de mooie en nog steeds actuele boodschap dat je in welke relatie ook, je trots en ego soms eens opzij moet kunnen schuiven. Er valt wel wat aan te merken maar ik vond het een heerlijke film... heb er ook jeugdherinneringen aan dus daarom afronding naar boven.

Matig. Van dezelfde mening als sommige anderen : eerste half uur meesterlijk opgebouwd, daarna belanden we al vlug in cliché-slasherland. Om zich toch van andere genregenoten te onderscheiden, speelt Peele de kaart van de sociale kritiek : het spiegelpaleis met "find yourself" erop, de Tethered die in feite minderwaardige versies van ons zijn (verwijzend naar normverlies, oppervlakkigheid in de maatschappij), armen versus de rijken, revolutie van het plebs, konijnensymboliek ... Ontzettend creatief maar weinig subtiel en de boodschap waarbij ik dan "yess that's right" zou moeten zeggen, gaat de mist in. Het is nog net te pruimen maar geen film die ik zou herbekijken en aanraden

Wat een flauwe brol. Uit het tijdperk dat blote tieten het hoogtepunt van een film waren... of net nog niet want het stuntwerk op het einde was nog best goed. Zemeckis nam hiermee een valse start van zijn carrière en Russell viel ook niet te genieten. Heel gedateerde humor en alleen nog te bekijken voor de algehele sfeer uit die periode. Het leukste is dat een figuur als Roy Fuchs nog niet eens zover staat van de nieuwe US president Trump...