Log

Het paste niet meer in mijn eigenlijke recensie, maar ik vind dat Gerard Spong er wel een tikkeltje bekaaid vanaf komt. Hij heeft in juridische zin gelijk dat iemand in onze rechtsstaat onschuldig is tot het tegendeel wordt bewezen. De onschuldpresumptie is altijd een van de kernprincipes van een rechtsstaat geweest. Je moet ook wel oppassen dat de rechten van verdachten niet worden geschonden als er onevenredig veel waarde wordt toegekend aan subjectieve bekentenissen. Mensen onder elkaar hebben nu eenmaal eigen belangen en een eigen kijk op de werkelijkheid. Het gaat er in een rechtsstaat uiteindelijk óók om dat er zwaarwegende juridische argumenten moeten bestaan om iemand straffen op te leggen.

Seksuele moraal en ziekte. Nog verder terug in de tijd. Nog meer seksuele repressie. 'Pearl' (2022) werkt buitengewoon goed als een 'villain origin story' rond een innemende psychopaat die terugslaat wanneer de maatschappij haar grenzen oplegt. Je hebt het vooral heel erg te doen met die perverse dromer en haar erotische hallucinaties om te ontsnappen aan de beperkingen die haar worden opgelegd. Ook zo clever gekoppeld aan de Eerste Wereldoorlog en angsten voor de Spaanse griep, als een soort extra omstandigheid waardoor vrouwen gedwongen worden tot strikte genderrollen. Ik meen dat ik niet eerder een horrorsequel zag waarin zo expliciet gespeeld werd met het dubbeleffect van een 'monster' en een 'final girl' die zoveel met elkaar gemeen hebben. Hun gezamenlijke strijd om gehoord te worden met hun eigen seksuele verlangens.

Seksuele repressie creëert haar eigen monsters. Of zoals 'X' (2022) de sluimerende dreiging schetst van pornografie en een dubbele seksuele moraal. Misschien zijn de pornografische beelden zelf nog wel 'enger' dan de slasherschurk die loert in de schaduwen. De vrouw teruggebracht tot een eenzijdig lustobject. Niet in staat om vrijelijk vorm te geven aan haar eigen wensen en verlangens, maar begrensd door verwachtingen of strikte zedenregels. Afwijzing ligt altijd op de loer. Ti West weet de thematiek bijzonder fraai weer te geven in een hypergestileerde meta-horror vol verwijzingen naar 70's horrorfilms. Het is ook grappig gevonden dat de voyeuristische stalker en de 'final girl' een soortgelijke zoektocht doormaken naar seksuele vrijheid. Bij vlagen zelfs ontroerend wanneer de twee uitersten voor even vrij kunnen zijn.