Opinions

Ik vond dat Martin Sheen die verstandelijk wat minderbegaafde en naïeve Kit hier overtuigend neerzette. Hetzelfde voor Sissy Spacek trouwens. Dit afgewisseld met mooie beelden... prima film dus.

Voor mij gewoon leuk jeugdsentiment. In tegenstelling tot toen zie ik nu natuurlijk wat het was: gewoon lekkere "campy" flauwekul, waarbij nu alle vervoermiddelen, wapens en kleurrijke vijanden in één pot en vooruit met de geit. Het gaat helaas een half uurtje te lang door, wat ik dan het enige minpuntje vind.

De "look and feel" is direct afgeleid van de strips van toen en heeft natuurlijk niets meer te maken met de recente producties. Dit waarderen lijkt me dan ook vooral een kwestie van terugblikken met een glimlach...

Batman: What has yellow skin and writes?

Robin: A ball-point banana!

Niet gek: er ontwikkelde zich een interessant probleem en ik was benieuwd of en hoe de gevangenisdirecteur zich hieruit zou kunnen redden. Een beetje jammer van het melodramatische einde.

Tegenvaller.

Volkomen ongeloofwaardig dat iemand op deze manier "hogerop" komt.

Enig raffinement zou hiervoor toch wel nodig zijn, en dat ontbrak bij Chance geheel.

Zo kan dit dus nooit, dit zou snel afgelopen zijn.

De hoge beoordelingen hier zijn voor mij dan ook onbegrijpelijk.

Hoewel het uitgangspunt natuurlijk erg leuk is.

Minder: ik vond het verhaal vrij verwarrend, en Mr. Brown op een of andere manier niet overtuigend.

Een interessant uitgangspunt, waar uiteindelijk weinig tot niets mee gedaan wordt omdat een ongeloofwaardige plot-twist ons laat weten dat de jongen liegt (iets waar men met twee gerichte vragen al veel eerder achter had kunnen komen). Verder zit er door alle pogingen tot diepzinnig drama absoluut geen tempo in. Ook vond ik enkele "intieme" momenten tussen een volwassen vrouw en een tienjarig ventje ronduit ongeloofwaardig en zelfs afstotend. Under the skin was een schitterende film, dit helaas drie keer niks.

Och, alles zinkt uiteindelijk af richting Netflix-niveau. Leg je er maar bij neer: men richt zich nu eenmaal niet meer op een volwassen publiek. Zeker in de afdeling SF hoef je hier niet meer op te rekenen.

Ex Machina vond ik dan weer een verfrissende uitzondering, en Europa report was ook niet gek.

Rechttoe rechtaan plot zonder allerlei (noir) zijwegen en femmes fatales. Geloofwaardig geacteerd en alles in een sfeervol in beeld gebracht New York. Niet gek dus.

"Der Untergang" zou natuurlijk ook hier een prima titel zijn, want daar draait de film om: de neergang van Professor Rath en diens trieste einde. Sfeervolle film met passende, soms nog expressionistisch aandoende decors. En wat betreft het acteren: het was één van de eerste geluidsfilms, dus wellicht wordt daarom e.e.a. wat theatraler aangezet dan we nu gewend zijn, maar ik vond het wel passend bij dat bonte ensemble. Een mooi kijkvenstertje naar een tijd die nooit meer terugkomt.

Zeer sterke film. Haalt het niet helemaal bij Fargo (hun beste vind ik), maar ook hier zie je weer hoe een plan door allerlei toevalligheden volkomen uit de hand loopt.

De cast bij Fargo vond ik een stuk sterker, misschien dat dat het verschil maakt.

Heb ik inderdaad ook gemist in deze documentaire. Ik zat er zelf eigenlijk voortdurend op te wachten (bijvoorbeeld de laatste 10 zetten uit een beslissende partij).

Had het m.i. completer gemaakt, uiteindelijk wil je als "schaak-geïnteresseerde" deze speler ook eens "in actie" zien, los van zijn levensgeschiedenis.

.

Een jaar of twintig geleden beviel hij me een stuk beter. Dit keer vond ik het hele plan toch wat zwak, het lesbische element overbodig en de maffiosi weer eens behoorlijk clichématig neergezet (... you giva the respect to me, capiche? ).

De hoofdrolspelers kunnen deze film totaal niet dragen;

slecht acteerwerk, uiterst voorspelbare en flauwe romance.

Onwaarschijnlijke vecht- en actiescènes.

En dan die Afrikaanse schurk... "Wombosi" .... konden ze nou echt niks anders bedenken?

Denk niet dat ik deze onzin ga uitzitten... (ik had er ook niet aan moeten beginnen).

Mijn advies: als je van dit genre houdt, kijk dan liever naar bijvoorbeeld Ronin...

Sterke film, vooral het deel vóór de actie (die ook niet verkeerd is).

Kom nou mensen, sado-filmpje, opgehangen aan een westernkapstok. Gewoon niet goed. Zoals Ik al eerder zei: visueel prima verzorgd met al z'n grijstinten, maar uiteindelijk een vrij banaal werkstukje.

In Groundhog day en Lost in translation komt Bill Murray met zijn flegmatieke optreden volledig tot zijn recht. Hetzelfde personage hier als "voormalig Don Juan" te presenteren werkt totaal niet, m.n. tijdens de confrontaties met zijn exen, die uiteraard allemaal weer 'verrassend divers' zijn, en zo te zien ook een behoorlijk stuk jonger.
En dan... na anderhalf uur zwakke conversaties wordt dé vraag uiteindelijk niet beantwoord... Ik heb geen probleem met een open einde, maar vond het hier echt een totale misser, waarbij het voorafgaande eigenlijk betekenisloos werd.
En dan ook nog de flauwe suggestie dat het antwoord ergens op cryptische wijze te vinden is... daar ben ik dus écht niet meer over gaan nadenken. Tegenvaller

Ik vond dat laatste kwartier werkelijk een afknapper, was dát nou de clou waarop ik 90 minuten had gewacht? Maar er zat ook werkelijk geen vooruitgang in dat onderzoek, en de tijd drong, dus ik was al een beetje bang voor dit soort "verrassingen"... jammer.

Voor deze speelduur is de verhaallijn te mager, film valt daarom op alle mogelijke manieren in herhaling. Muziekje zit inderdaad in ons collectieve geheugen.