Opinions

Tof. Beter dan het eerste deel. Maar zo jammer van Hoops Men Soul (derde filmpje) - kon ik weinig mee. Overige drie waren erg gaaf.

Armchair Theory: erg grappig en vooral de "uitwerking" van de negen stappen was zeer geslaagd.

Clean Room: prachtig emotioneel drama. Dromigere wandelingen in geeltinten begeleid door sfeervolle muziek, tegenover de kille bacterieloze tent.

Fastener: vond ik de mooiste van het stel. Mooi grauw verhaal vol surrealistische scènes met een meer dan prachtig slot.

Zonder derde kortfilm was ik op een dikke 4,5* uitgekomen. Nu een magere 4*.

Op naar Jam Films S.

Alsof-ie uit de krochten van MovieMeter opgerakeld wordt, na 4,5 jaar weer een reactie.

Wat kijkt dat toch lekker weg, die filmomnibussen. Weer een bijzonder stel films, veelal gekenmerkt door een frons en een glimlach.

Begint met eenzelfde intro als Jam Films (1).

1. Tuesday (Kenji Sonoda) - 2,5*
Vond ik de minste van het stel. Voelde wat kil en afstandelijk. Muziek vond ik ook vervelend. Idee is grappig maar de clou ("Is your home safe") ontgaat me enigszins.

2. Heaven Sent (Ryuichi Takatsu) - 4,0*
Eén van de leukste twee. Fijn etherisch en esthetisch. Schitterende opening. Prachtige 360° shots. Tof verhaaltje.

3. Blouse (Hitoshi Ishikawa) - 3,5*
Fijn zomers, warm filmpje. Maar naast de warmte, romantiek, bespeurde ik ook een duister randje aan het verhaal.

4. New Horizon (Ryo Teshima) - 4,0*
Tofste van het stel. Een wereld waar de zon al drie dagen niet opgekomen is. Geïllustreerd met minimalistische tekeningetjes. Wonderlijke scènes. Erg fijne sfeer en uitstraling. Ietwat cliché-ige boodschap.

5. Suberidai (Yuichi Abe) - 3,5*
Liefste van het stel. Net als Blouse warm en zomers. Nu twee kinderen die afscheid nemen, op hun eigen kinderlijke manier. Prettig en lichtkomisch verhaal.

6. Alpha (Daiyaburo Harada) - 3,0*
Bizar ding. Iets futuristisch, iets met plastische chirurgie, iets met zelfacceptatie. Visueel niet de mooiste.

7. Suit (Masaki Hamamoto) - 3,0*
En tot slot de mafste van het stel. Redelijk komisch. Computer graphics zijn bijzonder slecht, maar draagt alleen maar extra bij aan de dwaasheid van het verhaal.

Weer een zeer vermakelijke omnibus. Vergelijkbaar met deel 1.
(imdb-link toegevoegd)

Beetje t(r)uttig. Op een niet zo boeiende manier.

Jenifa begint met een geanimeerd sprookje. Met Fantasy/Romantiek in het achterhoofd leek me dit veelbelovend. Maar helaas wil Jenifa nooit echt tot leven komen. Het hele personage boeide mij niet zo.

De komische voorvallen zijn wel geslaagd. Ook is het fantasy gehalte, hoewel zeer beperkt, wel subtiel verweven door het verhaal, maar verwacht er absoluut niet te veel van.

Wel prima voor op de maandagmiddag.

Weer een sterke Zhang.

Ik moet concluderen dat zijn commerciëlere films me het beste liggen. Maar een doorsnee romantisch drama is Eternal Moment zeker niet.

Het verhaal van Wen en Ziang is opgedeeld in drie delen. De situaties in de drie delen verschillen zeer van elkaar. Het eerste deel is het meest vrolijke van de drie en ook visueel het meest speels. Door de zeer aanwezige soundtrack en CGI overheerste scènes is het haast een videoclip. Zeer fraai. Het tweede en derde deel diepen de levens van Wen en Ziang verder uit en het drama speelt een grotere rol. Emotionele en komische scènes wisselen elkaar af. Zeer overtuigend.

Hoe de drie delen precies in elkaar passen is me niet helemaal duidelijk. Wel is duidelijk dat de levens van Wen en Ziang, hoewel ze niet altijd bij elkaar zijn, toch onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. En dat is voldoende.