Opinions

Geweldige Disney film (zoals elke).

Heb lekker van gelachen en me prima vermaakt.

Weer een hele leuk verhaal die soms onvoorspelbaar is. Personages waren erg leuk, de duiven en dat hamstertje bijv. Hele grappige personages en hun manier van doen. De locatie's zijn erg mooi, leuk uitgekozen en kwalitatief. Van een rustige park tot wel een vechtlocatie.

Er is hier erg veel uitgehaald om van een bekende 'tv-ster' tot wel het avontuur van een doodnormale hond te beleven. Niet echt de beste van Disney, maar leuk is die zeker wel en prima voor een voldoende cijfer.

Zoals elke Disney is dit weer spannend, leuk en avontuurlijk voor zowel kinderen als volwassene.

Na The Road te hebben gezien werd het tijd voor de volgende nieuwe apocalypse-film. Ook tevens 't eerste post-apocalyptische film over religie die ik heb gezien.

Het is geen topper, dat vind ik het zeker niet. Toch heeft het wat. Qua verhaal was het vrij dunnetjes. In zulk geval heb ik liever Mad Max. Karakters zijn ouderwets en niet erg nieuw.

Wat als pluspunt is, is dat 't natuurlijk niet helemaal voorspelbaar is. Dat Denzel blind is en dat de Bijbel in blindentaal is geschreven, bijv.

Acteren vond ik wel goed en was voldoende overtuigd, Eli's zwaard vond ik ook een prachtwapen, goede beelden van de verwoeste Amerika en de decoren van de overlevende kampen zagen er lekker chaotisch uit. De vechtscène's tussen Eli en de rovers waren ook lekker grof op een niet te harde manier.

Denzel vond ik grappig uitzien bij 't einde; helemaal kaal en ook jammer dat je niet het lot van Oldman of Kunis (wraak nemen of anders) meemaakt. Je zal anders maar even een aantal honderden bladzijdes moeten schrijven...

Net gezien en het stelde me meer teleur dan vermaak.

Acteerwerk van bijna iedereen vond ik irritant en slecht overkomen. Zoals eerder van mij gezegd vond ik dat die gasten er niet meer een jonge uiterlijk hebben om een 2de te maken, maar helaas.

Een aantal pluspunten waren wel de muziek, schietpartijen, flashback, Julie Benz en camerawerk van sommige scenes.

Toch net een net voldoende, een goed cijfer voor een film die me aandacht op vele momenten niet te pakken had.

De DC heb ik afgekeken en ik moet zeggen dat het beter was dan mijn verwachtingen waren.

Het blijft een prachtige film, die bijna 30 jaar oud is. Ik verveelde me bijna geen moment. Er zat genoeg spanning in en zelfs meebeleving met de verveling van de zeelieden. Ook had ik het idee dat ik niet naar slechtgezinde Duitsers keek die voor de lol moorden, maar naar een groep helden die ook met de vijand meeleefden.

Toch jammer dat het een droevige einde was met de commandant zijn einde bij dat mijlpaal en een hoop andere, waaronder Johann, die de dood vonden.

Toch blijven een paar dingen ongevraagd open:
- Waarom eten de mannen veel citroen?
- Hoeveel schepen liet het duikboot zinken? Ik telde er 3, namelijk.
Misschien dat iemand dit weet.

Samen vormt Das Boot met de Amerikaanse duikbootfilm U-571 een supercombinatie onder schepenoorlogen tijden de 2de WO.

''Come on and make my day, Jew.''

Bij deze 2 van de 3 Cohen verzonnen personages gezien.

Tot zover blijf ik Ali G leuker vinden, maar Borat staat er niet ver van. Dit is toch een leuke film geproduceerd door de oosterbuuren.

Het verhaal gaat over Borat, een bewoner van een klein dorp in Kazachstan. De mensen van Kazachtstan zijn erg benieuwd naar de mensen die in de U.S. en A. wonen en sturen Borat om daar een documentaire te maken over allerlei aspecten daar. Zo wordt het een soort van roadmovie, omdat Borat verschillende steden en staten bezoekt en daar nieuwe vrienden maakt.

De personages vond ik wel leuk. Om te beginnen zijn reisleider en planner, Azamat. Zodra de camera 1 sec. op hem gefikst is, probeert die al weg te duiken of 'weg, weg' gebaren te maken. Borat, een eerlijk en aardig man die nog in de traditionele leven en cultuur van Kazachtstan leeft terwijl die in een ander land is. Zo'n combinatie werkt bij sommige mensen in de film niet... en dat blijkt uit meerdere interviews en scènes. En dan nog Pamela, die de laatste paar minuten in voorkomt. Wel leuk, dat ze voor zo'n klein rol meedoet. De overige personages bestaan uit typische Amerikaanse/Kazachstaanse inwoners (een zeer groot verschil), mensen die door Borat geïnterviewd worden en - tot Borat's afschuw - Joden.

Elk interview, gesprek en ontmoeting met vreemden eindigt in een ramp. Vanaf Borat's 1ste dag in Amerika werd die al bedreigd omdat die te 'intiem' mensen wou begroeten. En tijdens interviews verkeerde dingen zegt en het niet geheel begrijpen test de geduld en beleefdheid van de mensen waar die een gesprek mee aangaat. Het leukste tafelgesprek was toch met een groepje mensen waar een pastor en iemand die door Borat als een 'oen' wordt gezien bestaat. Toch probeert Borat soms wat Amerikaanse zinnen en gewoontes op te pikken, zoals toen die een groepje ghetto-jongeren zag, om vervolgens wat zinnen te leren en z'n broek tot z'n knieën te dragen. En bij afloop met zo'n taalgebruik en kledingstijl een 5-sterren hotel binnen te wandelen... Of hun verblijf bij een bejaarde Joodse echtpaar. Hij maakt ook fouten met niet alleen de mensen en hun levenswijze, maar ook de spullen waar je hedendaags gebruik van maakt. Zo ziet Borat een lift voor een kamer aan tijdens zijn bezoek aan hotel nummer 1 en een toiletpot met water als wasbak aanzien, om vervolgens zichzelf met het water op te frissen. En zo zijn er genoeg stukjes die volkomen flauw, maar toch leuk zijn, zoals Borat's bekering tot het Christendom. En dan andere stukjes die weer overbodig waren, zoals het naakt worstelen en naakt foto's van Borat's zoon. Voor de rest was hun hele reis, vanaf het kopen van een 'auto', tot aan hun bestemming: Hollywood, geweldig om te volgen.

Voor de rest zie je hoe mensen in Kazachstan leven, wat voor huizen, sport, 'auto's' en andere activiteiten doen. En dat vergeleken met de Amerikanen. Beide komt goed en prima over. Het camerawerk vond ik wel leuk, af en toe leek het gewoon op een documentaire en de ander keer alsof het van een vaste plek wordt gefilmd. Daarnaast komen ze langs een aantal staten en is er wat te beleven, zoals een deel van een rodeo-show in Texas. De muziek die langs komt is ook leuk en hoort tevens bij Borat en Azamat.

De film duurt niet lang en bij zulk soort films is het gewoon voldoende. Evenals de tempo, die zit er goed in. Er zat geen moment wat langdradig of saai was, elk avontuur met Borat is weer een ramp en dat houdt je juist bij.

Een komische film van de 2de Cohen personage.

Prachtig en ontroerend film.

Meer is er niets over te zeggen.

Stom van me, het zijn 2 delen die per deel ong. 80 minuten duren.

Vanmorgen eindelijk gezien. Hele goede film die 't leven van Britse, Amerikaanse en andere P.O.W.'s toont.

Als eerst was ik erg verbaasd of de Britten; wat een discipline! Zowel soldaat als gevangene zijn ze erg gedisciplineerd.

De Jappenen vond ik aan de andere hand wat aan de rustige kant. Aangezien ze tijdens 't oorlog als bruten voor gevangenen bekend zijn. Vooral kolonel Saito, eerst begon die wel met de stok in de hand maar nadertijd gaf die zich over aan kolonel Nicholson.

Het reddingsactie vond ik ook best interessant, op een paar beelden na. Dat is dus de dood van een lid (figurant) van het reddingsteam.

De acteurs samen worden ondersteund door prachtige jungle-, rivier-, brug- en kampbeelden. Ook ijzersterke acteerwerk door Nicholson, Shear, Warden en Saito.

Het opblazen van de brug was een spannende scène die je op je punt van je stoel laat hangen...

Als klassieker is deze oorlogsfilm een sterke aanrader.

Het was een tijdje geleden sinds ik zo'n goed politiefilm heb gezien. Vooral over corruptie.

Hierin volg je voornamelijk 3 agenten en soms hun levensgevaarlijke missies tijdens werk. Zo heb je de personage van Hawke (corrupt en probeert zijn gezin te voeden en schulden te betalen), Cheadle (undercover als misdadiger, die zo een hele lastig keuze moet nemen om wiens zijde die moet kiezen) en Gere (een oud-gediende, hij probeert z'n hoofd koel te houden voordat die met pensioen gaat, ook moet die voor z'n laatste dag voordat die met pensioen gaat, babysitter op jonge agenten spelen).

Ook mooi uitgewerkt hoe elke personage elkaar tegenkomen. Jammer dat het voor sommige fataal af moest lopen. Dat is natuurlijk de risico van je vak.

Goed verhaal, acteerwerk was uitstekend en een top in z'n genre. Tevens een dikke aanrader voor liefhebbers.

Mooie en ontroerend familiefilm.

Normaal gesproken ben ik meer op de animatieniveau van Wall E en Up gewend. Dus deze was even wennen.

Grappig verhaal, hilarische personages en de getekende animatie zag er lekker ouderwets uit.

''Are you in or out?''

Een vrij harde film over belachelijke opdrachten die studenten krijgen bij ontgroeningen.

Al dat ontgroenings-onzin vind ik maar belachelijk als ik het zo nu en dan lees of hoor wat bijv. Leidse en Delfste studenten moeten doen om bij een bepaalde club te horen. Hier was de opdracht enorm zwaar. Je moet voor zo'n daad wel enorm veel lef hebben om het toch te flikken.

Het verhaal is redelijk. Geen geweldig verhaal, maar weer eens wat anders. Er gebeurt hier van alles en nog wat wat maar mis kan gaan. Een gewonde medestudent, gijzeling van een medewerker, absoluut geen contact met 911, een 2de spannende 'overval' en nog een ongeluk. Op een gegeven moment voelde ik met de jongens mee, die ondanks hun slechte ideeën het helemaal niet zo bedoelden.

Personages waren standaard en niet zo bijzonder. Als je met een studentenvereniging mee te maken krijgt heb je altijd een leider en de overige studenten en natuurlijk slachtoffers (de medewerker(s) dus).

De handelingen hier vond ik wel realistisch (logisch natuurlijk) en had waarschijnlijk als leiderzijnde hetzelfde bedacht. Gewoon zo veel mogelijk politie, ziekenhuis en getuigen vermijden. Elke beslissing is spannend en zelfs confrontaties binnen het groep zorgen voor extra spanning. Het einde deed het hem helemaal, toen er daadwerkelijk een dode was gevallen. Maar helemaal los van het ontgroening. De regisseur had waarschijnlijk in gedachte om de kijker het incident van het feestje te laten vergeten door je allerlei problemen van het ontgroening te laten zien. Sterk einde.

Een uitstekende, harde dramafilm over een groepje studenten en hun problemen.

''Trust the toad!''

Wat een rijke fantasie heeft Gilliam in deze film gestopt. Het is een wat rustigere film als
Sleepy Hollow, maar voor fantasy-kijkers zou dit genoeg vermaak bieden. (Ik vind beide films een soort van klik hebben; bijna hetzelfde setting en een donkere sprookjes verhaal).

Een sprookachtige verhaal, met een aantal bekende elementen van verschillende sprookjes zijn hier gestopt. Aardig gelukt, want het is een fantasierijke, betoverende verhaal. In de tijd dat Frankrijk Duitsland heeft bezet maak je dit allemaal mee door de ogen van 2 broers, die oplichters als beroep zijn. Hun hebben hun eigen manier van geld 'verdienen' door hun eigen fantasie op los te laten. Maar hun maken wel gebruik van bekende legendes (trollen, heksen, etc.). Totdat ze onder dwang een missie moeten volbrengen, nu met échte wezens en magie. De sfeer en spanning zaten er helemaal in. Ook de locatie's verschillen enorm; van een stevige Frans-bezeten stad tot wel kleine dorpjes en betoverde bossen. Leuk verzonnen, met uitstekende details wat betreft de setting en decors.

De personages vond ik best leuk, je hebt genoeg met een geheime en duistere achtergrond. Ook zorgen sommige voor wat nodige humor, want dat zit er genoeg in. De Grimmsey's vond ik wel een leuke duo, de ene leeft in zijn eigen wereld en de andere denkt alleen aan zichzelf. Qua acteurs wel een geslaagde combinatie; van Damon en wijlen Ledger. Erg jammer dat het voor hem zo moest aflopen, hij had erg veel potentie en kon uitstekend zijn rollen spelen. Als bijrol had je een prachtige Headey (die mij gek genoeg aan Keira Knightley tijdens haar PotC-tijd doet denken) en natuurlijk Italiaanse supermodel Monica Bellucci. Er lopen nog wat andere maffe personages rond, zoals een Franse kapitein (Stormare) en een ontspoorde generaal (Pryce).

De effecten waren redelijk. Een bepaalde moment zagen ze er mooi en netjes uit en op een ander moment zagen ze er weer niet uit. Meeste scènes in het betoverende bos zagen de effecten er wel prima uit. In het bos kom je gevaarlijke wolven, insecten die met de duizenden bewegen, dolle kraaien en levende bomen die je doen verdwalen in zo'n doolhof. Er is dus genoeg uitgehaald om elke trip in het bos tot iets spannends te laten gebeuren. Ook de soundtrack is prima te doen voor je oren en ondersteunt de scènes goed en geeft de sfeer wat beter aan.

Zulke type films zijn goed te doen met iets meer dan een 1,5 uur. Ik heb genoeg fantasy-films gezien die tegen de 2,5 duren. Maar bij deze kon ik het niet laten om af en toe even 5 minuten een pauze te houden en dat verschillende keren. Af en toe had het mijn aandacht niet 100% te pakken of ik moet wel erg moe zijn. Vooral voor personen die nieuw zijn voor zoiets zou de speelduur erg lang duren en op een gegeven moment zich helemaal vervelen.

Gek genoeg ben ik niet zo erg bekend met regisseur Gilliam, ik heb alleen zijn 1ste film gezien en de rest zijn gewoon niet interessant genoeg voor mij om te zien. Bij beide films heeft die zichzelf niet echt als een geweldige regisseur laten overkomen, maar wel één met gevoel voor creativiteit en fantasie. Enkel het einde vond ik een beetje tegenvallen, al dat opbouw en het zo laten aflopen...

Een film over donkere tijden in sprookjesland die een goeie sfeer creëert. Puur voor vermaak.

Een zoveelste 'killerinsect' verhaal waar meer in had kunnen zitten, maar het tevergeefs is gegaan.

Slechte effects (natuurlijk, met zulke films). Personages waren oppervlakkig en helemaal niet interessant.

Helemaal niks.

Ik vind het zeer knap dat het 90 minuten lang kan gaan over een persoon, begraven in een kist en de spanning zo goed kan houden.

Geen film die een groep soldaten tijdens de oorlog in Irak volgt, maar een film die de situatie van een gegijzelde die in een beknelde omstandigheid het moet doen. En dat 90 minuten lang.

Het gaat serieus 90 minuten lang over een persoon in een kist, dus geen shots van andere personen of andere locatie's. En die persoon heeft tot een bepaalde tijd om aan een bepaald som geld te komen, met slechts een mobiel, aansteker en een zaklantaarn.

Op een gegeven moment werd ik er een beetje moe van, maar de spanning komt keer op keer terug als die een telefoontje krijgt. Altijd benieuwd wie het is wie hem belt.

Het camerawerk is natuurlijk duidelijk. Ik bedoel, hoe moeilijk is het om een kist goed op beeld te krijgen? De sfeer is goed aanwezig, stel je voor om jezelf in zo'n situatie te plaatsen; hoe claustrofobisch het wel niet is, hoe moeilijk je kan ademen en jezelf zeer beperkt kunt bewegen. Reynolds acteert hier overtuigend goed met verschillende emotie's, uitdrukkingen en handelingen.

Daarnaast komen er een paar obstakels om het spannender te maken; de slang en de scheur waardoor er zand in kan komen. Het laatste stukje was echt een stukje om je nagels te bijten. Zou die het redden? Komt de reddingsploeg op tijd? Er was een stukje waar die hallucineerde dat ze hem hadden bevrijd. Het is maar dat ik eerder las dat die dood ging, want anders had ik het die ene seconde met een opgelucht gezicht gelooft. Helaas was dat niet het geval en hadden de medewerkers een kist met een andere gegijzelde opgegraven - die al weken vermist werd.

Een trieste einde voor Conroy, die een kind na zal laten.

Een uitstekende claustrofobische film waar er weinig geld en script in zit en zo toch erg indrukwekkend kan zijn...

''Something snapped in my ass.''

Een typische Coen film. En dat herken ik, niet heel grappig, vrij saai en bijzonder uitgewerkt.

Het verhaal sprak me niet zo aan. Ik werd wel van het gemiddelde en een aanrading nieuwsgierig genoeg om dit te kijken. Maar tevergeefs. Dat heb ik vaker, met een Coen film. Het verhaal volgt een groep mensen met een bijzonder persoonlijkheid en baan. Zonder dat sommige het weten, stuitten ze op elkaar, wat vaak in een confrontatie eindigt. En dan nog een kwestie met een CD waar er 'belangrijke informatie' opstaat en dat Pitt en McDormand dit aan de Russen voor geld willen verkopen, zodat McDormand een aantal operaties kan betalen... Een raar verhaal dus.

De personages vond ik niet boeiend, enkel Pitt vond ik af en toe grappig. Dan heb je Clooney, een Marshall, McDormand als een sportcentrum medewerkster met uiterlijke problemen, Pitt als eersteklas 'idioot', Malkovich als ontslagen CIA-analist en nog enkele anderen. Geen van de personages had een leuk achtergrond wat ik boeiend vond om hem of haar te volgen.

Wel was ik verrast dat Clooney Pitt uit angstige reactie heeft neergeschoten en Malkovich een andere kerel heeft aangevallen en gedood, alleen omdat Malkovich een soort van doorgedraaid was. Daarnaast ging iedereen hier zowat vreemd met elkaar en is deze film een soort van 'gids hoe je vreemd moet gaan'.

Ondanks aanwezigheid van bekende acteurs heeft dit mij niet zo geboeid en was best blij toen het afgelopen was.

Mijn 6de Coen film, waar ik met 2/6 een komisch en spannende zit had. Alle anderen, waar deze erbij hoort, helaas niet.

Had geen hoge verwachtingen, maar gewoonweg gekeken.

De monstertjes deden me eerder aan de Shriekers van Tremors 2 denken. Het werd nergens eng of spannend, inderdaad. Personages waren niet interessant. Acteerwerk was aan de andere kant niet al te slecht. En dan nog hoe die 'dingen' je opeten...

Een horror tijdens het Wilde Westen is zeker geen misgedachte, alleen kan het met een ander en meer interessantere vijand en verhaal.