Opinions

Hier en daar een beetje rommelig maar nog steeds wel erg vermakelijk! Abbott & Costello zijn op dreef en weten zoals gewoonlijk weer voor wat leuke komische scenes te zorgen.

3*

Ik had gehoopt met een titel als Who Killed Nancy? dat het grotendeels ook daadwerkelijk over de moord en de theorieën daar achter zouden gaan, maar dat viel dus een beetje tegen.

Het laatste half uur is weliswaar erg boeiend omdat het vanaf dan pas over de fatale avond gaat en we tegen het einde van de film pas met de naam Micheal worden geconfronteerd, maar waarom pas op het einde? deze naam roept een hoop vraagtekens en een hoop extra en interessante gespreksstof op.
Ik heb sterk het gevoel dat er een hoop meer uit te halen was en dat de naam behoorlijk misleidend is.

2,5* voor grotendeels het laatste indrukwekkende half uurtje, als de hele film op dat niveau was had ik het makkelijk een ster meer kunnen geven.

Tony Curtis & Dean Martin tillen deze film met gemak boven het gemiddelde uit, ze lijken goed op elkaar te zijn ingespeeld en hadden wat mij betreft best meer films samen mogen maken.

Het verhaaltje is ook nog eens leuk en creatief uitgewerkt en Janet Leigh was een leuke toevoeging! Grappig als je je bedenkt dat ze in het zelfde jaar ook de hoofdrol had in Psycho.

Het einde was misschien een beetje too much, maar ik heb mij hier goed mee vermaakt.

3,5*

Blijft ook bij een 2de kijkbeurt moeiteloos overeind staan, niet alleen door het heerlijke acteer geweld tussen de 4 hoofdrolspelers maar ook door een zeer sterke sfeer als of je er als kijker zelf bij bent! Je moet helaas wel voor je eigen drank zorgen!

Een film vol met briljante dialogen en maar een paar filmlocaties, acteurs die het volle uit zichzelf kunnen geven en hier ook dankbaar gebruik van maken.

Burton & Taylor zijn vanzelfsprekend de ruggengraat van deze film, maar hun tegenspelers zijn ook een goede match!

Een film die nog best een half uurtje langer had mogen duren, het einde voelt namelijk toch een tikkeltje te snel.

4 sterren blijven zeker 4 sterren!

Dean Martin lijkt hier een beetje op de automatische piloot te spelen en het verhaaltje kwam voor mij persoonlijk soms wat te geforceerd over.

Het is geen slechte film maar ik heb ze beter gezien in dit ouderwetse romcom genre, Walter Matthau was wel een positieve toevoeging.

2,5*

Fijne film met een sterk en overtuigend acteerniveau en visueel ook nog eens prachtig geschoten. Een film die een lange aanloop neemt maar tegelijkertijd de aandacht goed weet vast te houden.
De twist had voor mij persoonlijk niet zo gehoeven, denk zelfs dat de film sterker was geweest zonder dat.

Prima mee vermaakt, geen reden om deze film links te laten liggen.
Dit zie ik 10x liever dan een vrouwelijke remake van Ocean's 11.

3,5*

Verstand op 0 film met leuke over de top droge humor en ookal is de film hier en daar een beetje flauw.. het geheel kijkt lekker weg en heb er dus ook zeker met plezier naar zitten kijken!

Dit soort filmpjes blijven gewoon leuk om te zien

3,5 sterren.

Nog steeds vermakelijk maar als 17 jarige Randy was ik duidelijk iets meer gecharmeerd.

De acteurs doen het samen leuk en maken het samen met de soundtrack de moeite waard, de grappen hadden wel wat scherper mogen zijn.

Van 4 naar 3*

Na Fast Times op de zelfde avond opnieuw gekeken te hebben werd het voor mij ook wel weer eens tijd voor The Wild Life.

The Wild Life is mede dankzij Chris Penn een vermakelijke zit geworden, het is niet een film die in de buurt komt van Fast Times maar het is tegelijkertijd ook totaal geen vervelend kijkvoer.

Ilan Mitchell-Smith zet zijn rol trouwens ook erg leuk neer, duidelijk talent op jonge leeftijd.

3 sterren blijven wat mij betreft zeker te weten 3 sterren.

Aardige docu over Woody Allens leven naast het filmen.

Vooral voor Jazz liefhebbers erg leuk want daar besteed de film 90% van de tijd aandacht aan.
Zelf vond ik deze soort Jazz niet zo geweldig en vond het daarom ook jammer dat er niet wat meer aandacht besteed werd aan de rest.

De scene aan het einde waar we de vader en moeder van Woody zien vond ik erg boeiend en daarmee jammer dat die scene niet erg lang was.

Gelukkig heb ik me wel prima vermaakt met deze docu, ik mag Woody als persoon en snap heel goed dat de drukte van de fans hem vaak teveel wordt.

3*

Nog weinig gezien van Marlon Brando, sterker nog volgens mij is dit de eerste film die ik van hem zag.
Hij deed mij erg denken aan James Dean, wat natuurlijk niet zo vreemd is aangezien ze beide uit de zelfde periode komen en in het geval van deze film een soortgelijke rol speelde.
Ik ben het er niet helemaal mee eens dat Marlon de film naar een hoger niveau tilt en dat alleen hij dat kon, ja hij acteerde zijn rol goed maar dit had James Dean of bijvoorbeeld Humphrey Bogart (in zijn jongere jaren) ook best voor elkaar gekregen.

Voor mij persoonlijk was Mary Murphy het grote lichtpuntje in deze film, niet alleen was ze een prachtige meid maar ze vult haar rol geloofwaardig in, het onschuldige meisje wat wel wat meer avontuur wilt.
De motorbende vond ik trouwens ook geloofwaardig overkomen en de onrust tussen hun en de mensen in het dorp was interessant om te zien, de spanning wordt hierbij op een mooie manier opgebouwd.
Het einde vond ik stiekem wel een beetje te gehaast en iets te geforceerd, maar voor de rest heb ik mij prima vermaakt met dit leuke tussendoortje!

Twijfel op dit moment sterk tussen 3 of 3,5 sterren, maar ik hou het voorlopig op een 3.

Deel 2 lijkt wel verdacht veel op Deel 1 zeg! zelfs 90% van de plotwendingen zijn het zelfde..

Waar deel 1 nog verassend was is deze voorspelbaar geworden..

Maar gelukkig zijn er ook een aantal pluspunten over deze film te zeggen.

1: Het acteer niveau

2: De Sfeer.

3: De Erotische scenens.

4: De erg mooie actrices!

En dan vooral punt 3 & 4.. deze film is zelfs nog een stukje erotischer als deel 1

Het einde van Deel 1 vond ik nog best goed, want ik hou bestwel van plotwendingen.

Maar Deel 2 doet hier nog een extra schep boven op, zodat het misschien niet helemaal voorspelbaar was, maar toch een beetje teveel van het goede

Leuke film, niet echt een waardige opvolger maar de film kijkt lekker weg!

3 sterren.

Een film met potentie en een aantal mooie beelden maar vooral veel opvulling van oninteressante dialogen en muziek die maar in een enkel geval bij de scène past, maar over het algemeen gezien meer voor irritatie punten zorgt. De voice over was perfect geweest voor in een willekeurige Nickelodeon serie maar werkt in mijn optiek niet in een documentaire. De film lijkt zich vooral te richten op kinderen en tieners maar is over het algemeen een lange zit. Aan de ene kant voelt het geforceerd en gehaast aan maar aan de andere kant ook duidelijk langdradig, wat nog best een prestatie is voor een film die amper 1 uur en 20 minuten duurt.

Betere muziek, meer rustige beelden en een betere voice over acteur had een hoop kunnen redden maar helaas. De beelden onder water en van onder de stad vond ik duidelijk de hoogtepunten, helaas duren deze scènes niet al te lang. Ook de scène op het einde met de meeuwen in de avond vond ik geslaagd, zelfs de muziek paste hierbij. Maar deze pluspuntjes wegen helaas niet op tegen alle gemiste kansen.

Een klein 2tje.

Iets meer dan een jaar geleden nog gezien maar ik had nu al weer zin in deze film! Heerlijke sfeer en een Tony Randall die er zichtbaar veel plezier in had, en dat kan je hem zeker niet kwalijk nemen met meerdere leuke actrices tegen over hem. Jayne Mansfield natuurlijk in het bijzonder.

Het vrij simpele verhaaltje is op een zeer creatieve manier uitgewerkt, iets wat ik bijvoorbeeld ook zag bij The Girl Can't Help It van dezelfde regisseur.

Misschien niet echt een bijzondere film, maar de fijne sfeer is erg verslavend!

Van 3,5 naar een 4!

Voor de aller eerste keer deze klassieker gezien en dat gelijk ook maar op blu-ray!

De film beviel mij zelfs nog beter dan verwacht, vooral de decorstukken in de chocolate factory waren mooi en kleurrijk gedaan. Soms deed het mij zelfs wel een beetje denken aan de sfeer die je ook in bijvoorbeeld de Efteling ervaart

De sfeer die hier wordt gemaakt is fantasierijk en geeft je het gevoel als of je er door de ogen van een kind naar kijkt.

Gene Wilder is erg overtuigend in zijn rol, geen moment twijfel je als kijker aan zijn geloofwaardigheid en het is duidelijk dat hij een groot deel van de film draagt.

Maar ook Jack Albertson die de rol van de opa vertolkt was een duidelijke meerwaarde aan het verhaal, en het personage wat hij niet beter had kunnen neerzetten.

Leuke film voor jong en oud, de verhalen kende ik omdat mijn moeder dit vroeger voorlas voor het slapen gaan!

4 sterren is deze film MINIMAAL waard!

Na veel tegenvallende reviews ging ik toch een beetje twijfelend naar deze film toe en om maar gelijk met de deur in huis te vallen, Winchester heeft helaas veel gemiste kansen maar is niet alleen maar 1 brok ellende.

De acteer prestaties zijn sterk en overtuigend en de sfeer is over het algemeen goed neergezet.

Het huis op zich heeft natuurlijk al veel sfeer, bedenk daarbij dat veel scenes niet in het daadwerkelijke Winchester huis maar in de studio zijn opgenomen en dat het visueel gezien nog steeds een sfeervol geheel is geworden.

In principe hoeft een horror film niet zo heel veel meer te doen als de sfeer duister en beklemmend is en je beschikt over een aantal goede acteurs, een interessant verhaal erbij en je komt al een heel eind.

Maar helaas vonden de makers het nodig om de film vol te gooien met cliché volle en voorspelbare schrik effecten die soms voelde als een te snel en onbevredigend orgasme, ja het haalt de druk van de ketel maar verpest ook gelijk de opgebouwde spanning.

De makers hadden beter een voorbeeld kunnen nemen aan horror classics zoals The Haunting uit 1963, Taste of Fear uit 1961 of zelfs de Vincent Price film van House on Haunted Hill die ook al waar dateert uit 1959. (Zal het toeval zijn, dat de hoofdpersoon ook Price heet? )

Films met een vergelijkbaar plot, maar een in mijn ogen betere uitwerking.

Winchester is wat mij betreft geen wanproduct, maar soms lijken de makers nogal naast hun schoenen te lopen. Meer is zeker niet altijd beter!

Een kleine 2,5*

Een heel stuk beter dan ik had verwacht en een film die de tand des tijds goed heeft doorstaan!

The Window maakt optimaal gebruik van schaduwen en donkere camera shots en weet daarmee een spannende en bedrukkende sfeer te creëren.

Wat de spanning betreft komt het soms zelfs in de buurt bij Hitchcock's Psycho, alhoewel het verhaal weer meer de kant op gaat van Rear Window.

Als ik deze film had gekeken zonder te weten waar ik naar keek, had ik het een geloofwaardig idee gevonden dat het een film was van Hitchcock zelf.

Mooie spanning opbouw, veel sfeer en geloofwaardige slechteriken zorgen voor een erg vermakelijk filmpje! De speelduur van amper 1 uur en 13 minuten is ook perfect en daardoor is er geen plaats voor saaie en onnodig opvullende scenes.

One of the classics! Een film die zonder enige twijfel meer aandacht verdiend!

4*

Indrukwekkend verhaal maar het gaf niet de impact die het wel hoorde te geven, het duurde een redelijk tijdje eer dat ik in de film was en de hoofdrolspeelster komt nogal emotieloos over.
Natuurlijk kan dit ook komen door haar manier van leven, maar de eerste helft van de film vond ik jammer genoeg nog niet zo indrukwekkend.

Gelukkig maakt de 2de helft een betere indruk en toen het bittere en harde einde kwam had ik toch nog het idee dat deze film de moeite waard geweest was.

Heb dus een beetje dubbele gevoelens over deze film, maar omdat de 2de helft mijn aandacht een stuk beter vasthield en natuurlijk door het sterke acteer niveau is een voldoende wel op zijn plaats.

3*

Ik vind het steeds moeilijker om een lange recensie neer te zetten bij een Abbott & Costello film, dit is vaak door dat het plot simpel en recht door zee is en het verhaal vooral bedoeld is voor de grappen van Abbott & Costello. Dat klinkt misschien negatief maar dat is het alles behalve, het zijn hele vermakelijke, komische en luchtige films die bovenal ook niet te lang duren en erg goed werken als tussendoortje of voor later in de avond/nacht.

Deze film is daar geen uitzondering op, leuke setting en niet de aller beste van dit duo maar toch nog steeds de moeite meer dan waard.

3,5.

Die oude horror filmpjes die net zoals deze niet te lang duren zijn vaak fijne tussendoortjes, en daar valt The Wolf Man zonder twijfel ook tussen.

De film is uit 1941 maar heeft voor mij nog steeds de jaren 30 sfeer, wat ik in dit geval positief bedoel want de sfeer in The Wolf Man is voor mij de sterkste factor. Creatief gewerkt met mist bijvoorbeeld.

Toch had ik in het begin van de film wel een beetje moeite in het verhaal te komen, pas als ze naar het Gypsy kamp(of hoe dat heten mag) gaan wordt de film voor mij beter.

Zeker de moeite meer dan waard om mee te pakken.

3*

Een leuk idee, het plot deed mij vooral denken aan de film 10 met Dudley Moore uit 79 maar in het geval van die film vond ik het plot wel een stuk creatiever uitgewerkt.

Een film die de anderhalf uur nog geen eens aantikt maar helaas wel wat saaiere momenten kent, zo vond ik bijvoorbeeld dat Kelly LeBrock best meer screentijd had mogen krijgen want de scenes met haar waren voor mij sowieso het meest interessant.

Gene Wilder zet zijn rol trouwens ook best leuk weg en een aantal grappen waren zeker geslaagd, maar ik had tegelijkertijd sterk het idee dat er met een plot als dit meer uit te halen was.

Door de korte speelduur en de speelvreugde van Gene Wilder is de film zeker geen vervelende zit, ook de verschijning van Kelly LeBrock was geen straf, maar het blijft helaas wat magertjes uitgewerkt.

2,5*

Een film met een paar erg geslaagde scenes maar helaas ook een film die bang is het standaard pad te verlaten. Op sommige momenten werkt het sentimentele erg goed, bijvoorbeeld als August met Halloween verkleed is gegaan en zijn klasgenoten aan moet horen, of het moment tegen het einde van de film waar hij in een gevecht beland en hulp uit onverwachte hoek krijgt. Ook de scene dat de ouders van het pestende jongetje op school moeten komen was erg sterk. Helaas zijn er ook scenes die maar half om half werken of zelfs totaal niet. Zoals het geforceerde liefdesverhaaltje van de zus, het verhaaltje rondom haar is wel erg standaard en natuurlijk loopt ze precies mr right tegen het lijf. Ook de verhaallijn van haar vriendin was maar erg mager en voelde geforceerd en gemaakt aan. Ik had graag meer diepgang gekregen in de levens van de ouders, maar de film blijft op deze vlakken meer een kinderfilm en wilt graag sentimenteel zijn maar dan ook weer niet te erg, mensen zouden eens tranen in hun ogen kunnen krijgen.

Het is zeker geen doorn in het oog, de film heeft zwakheden maar gelukkig ook meerdere scenes die wel werken.
De film lijkt te balanceren tussen een highschool filmpje en een meer serieuze drama film, de combinatie werkt niet altijd even goed.

Om af te sluiten met een positieve noot: de fantasie van August was erg herkenbaar, in nare ongemakkelijke situaties terugvallen in een fantasiewereld.

Twijfel sterk tussen 2,5 en een 3, maar helaas blijft dat voorlopig op een 2,5 staan. Met acteurs van dit kaliber was er meer uit te halen.

Het idee is interessant en de opzet heel sfeervol(Die prachtige kermis kleuren bijvoorbeeld!) maar op de 1 of andere manier lijkt het verhaal nooit lekker los te komen.

De dialogen zijn over het algemeen ook best nog wel vermakelijk en typisch Woody Allen maar het was het toch allemaal net niet voor mij. Persoonlijk vond ik zijn vorige film(Café Society) een stuk beter.

Kate Winslet en vooral de erg mooie Juno Temple waren prima keuzes van Woody, alhoewel ik zijn keuze voor Timberlake niet helemaal kan plaatsen. Hij deed het niet slecht, maar had hier graag een andere acteur voor gezien.

Wonder Wheel is voor mij vooral door de sfeerschepping de moeite waard, maar is zeker niet 1 van de sterkere Allen films.

Kleine 3*

Op zich klinkt het verhaal best leuk en het klooster waar het is gefilmd ziet er ook interessant uit. Helaas worden deze 2 aspecten maar amper gebruikt, we zien pak en beet 4 of 5 verschillende kamers van het klooster en ook zeer weinig van de mooie omgeving waar het is opgenomen, en het verhaaltje lijkt ook maar niet van de grond af te willen komen.

Dit heeft er denk ik mee te maken dat de regisseur niet duidelijk leek te weten welke kant hij op wou, flauwe humor of toch maar meer diepgang? Personages blijven helaas vlak en als er geprobeerd wordt ze diepgang te geven komt dit geforceerd op mij als kijker over.

Het pluspunt vind ik eigenlijk Noortje Herlaar, natuurlijk niet alleen door haar uiterlijk maar de scenes met haar erin zijn best vermakelijk. Jammer genoeg heeft ze niet zo heel veel scenes en wordt er in het begin een kleine poging gedaan een seksuele spanning te creëren tussen haar en het personage van Egbert Jan Weeber, (Lucas) maar wordt dit ook snel weer losgelaten. Veel gemiste kansen helaas, want ik ben er zeker van dat er meer in dit verhaal had kunnen zitten.

Jammer, maar door de korte speelduur ook niet super vervelend.

2*

Na 3 jaar lang weer herbekeken en wat blijkt? Die hippies zijn gewoon nog steeds aan het feesten! Dit is zo geweldige indrukwekkende en mooie docu over de saamhorigheid tussen een hele grote groep mensen en de feel good sfeer die er onlangs alle gebreken toch aanwezig bleef. Zelfs als het gaat regenen weten ze er op een positieve manier mee om te springen en ook de artiesten die hier onderdeel van mochten zijn spelen met een hoop plezier en allemaal op hun hoogste niveau!

Wat een heerlijk tijdsbeeld is en blijft deze documentaire toch en wat een droevige gedachte dat ik helaas niet in die tijd mocht opgroeien.

Ik probeer hier wel een jaarlijks iets van te maken.

Van 4,5 naar een 5 en gewoon ook een plaats in mijn top 10, want wat is dit 3 uur en 3 kwartier lang genieten zeg!!

Heel veel wist ik al wel maar toch heb ik ook weer nieuwe dingen gezien in deze documentaire, zo wist ik bijvoorbeeld nog niet dat Woody al zijn scripts op de zelfde antieke typemachine heeft geschreven en dat hij geen hoge pet op heeft wist ik wel, maar dat hij zo weinig zelfvertrouwen tegen over zijn acteurs had weer niet
Grappig om die acteurs te horen, Woody heeft het duidelijk helemaal niet door dat het een hele eer is om voor hem te mogen werken.

Het hele media gedoe rond Woody en de pleegdochter van Mia Farrow heb ik eigenlijk nooit begrepen, het is niet dat zij ooit is gedwongen iets met Woody te nemen en een kind was het ook al lang niet meer.
Laat die man toch lekker zijn leven leiden zoals hij dat zelf wil, gelukkig denkt hij er zelf ook zo over en hij negeert en leest de roddels over hem geen eens.
Lets face it, iedere man wilt wel een groen blaadje en daar is Woody niet anders in.

Nadelig aan deze docu vond ik dat zijn begin werkjes een hoop aandacht krijgen maar 2000 tot 2010 bijna helemaal wordt overgeslagen en afgedaan als of Woody geen goede films meer maakt. De echte fans zoals ik zijn juist hartstikke blij dat hij ieder jaar weer met een nieuwe film aan komt zetten, en dat had echt ook wel meer in deze docu naar boven mogen komen!.

Ook hadden ze wat mij betreft nog wel iets langer over bepaalde films zoals Zelig, Husbands and WIves & Radio Days door mogen gaan maarja, zo valt er denk ik op iedere docu wel iets aan te merken

Woody Allen: A Documentary is redelijk goed geslaagd en neemt meer dan 3 uur de tijd om het werk van deze fantastische en unieke regisseur door te bladeren. Tot en met Sweet and Lowdown ging het goed maar daarna werd er te snel en slordig een einde aan gebreid, had dan de film nog even een half uurtje/3 kwartier langer gemaakt!

Door de velen pluspunten en gelukkig maar een paar minpunten verdiend deze documentaire het voordeel van de twijfel.
4*

Leuke boeiende docu waar bij Woody allen bij veel van zijn films een korte uitleg geeft.

Toch had ik liever gezien dat hij vooral over zijn bijzondere werkjes zoals Zelig & Husbands and Wives meer had verteld.

3*

Na meer dan 7 jaar werd het hoog tijd voor een herziening! Nog steeds een erg vermakelijke film en het is eigenlijk gewoon een beetje een luchtige coming of age film. De 2 hoofdrolspeelsters spelen erg goed voor hun leeftijd en kwamen ook niet als stereotypes over.

De film is niet te flauw maar weet de comedy op de juiste tijden toe te passen.

Tom Bosley (De vader uit Happy Days) was ook een leuke toevoeging, zijn rol deed mij ook gelijk weer aan de serie denken.

3,5 blijft 3,5.

Leuke film met een zeer geschikte en mooie rol voor Anthony Hopkins.

Als je het over een feel-good film hebt vind ik dat The World's Fastest Indian hier een erg goed voorbeeld van is.

De film is gelukkig niet te zoetsappig en weet onlangs het duidelijke feel-good gehalte realistisch te blijven.

Natuurlijk kijk je deze film niet voor een onverwachts einde, maar wel om de legende Burt Munro te leren kennen die ik voor deze film nog niet kon.

4,5*

De laatste film uit de Matt Helm reeks, aardig vervolg maar voor mij toch het minste deel van de 4.

Dit is trouwens wel de eerste film die ik zag met Sharon Tate, ik kende haar alleen(helaas!) van de Manson Murders... hier moest ik toch wel geregeld aan denken toen ik haar mooie verschijning op het scherm zag, een raar gevoel als je daar te veel bij stil staat.

The Ravagers was officieel de opvolger van dit deel, maar volgens IMDB had Dean Martin door de moord op Sharon Tate daar weinig zin meer in. Jammer dat hij de rol van Matt Helm nooit meer heeft opgepakt maar tegelijkertijd zijn 4 films misschien ook wel meer dan genoeg geweest.

Uiterst vermakelijke reeks!

Mijn top 4:

1. Murderers' Row (1966) (4,0)

2. The Ambushers (1967) (3,5)

3. The Silencers (1966) (3,0)

4. The Wrecking Crew (1969) (3,0)