Opinions

Leuk klein filmpje! 5 jaar geleden gekeken en nu was het eens tijd voor een herziening.

Het is een simpele film, maar tegelijkertijd kan je je wel weer helemaal kind voelen. Voor de eerste keer naar het voortgezet onderwijs was een spannende periode en de situaties in deze film waren hier en daar zeker herkenbaar.

Het is wat het is, verwacht er niet te veel van en bekijk het puur voor vermaak.

Mijn 3 sterren blijven staan.

Nog steeds vermakelijk maar duidelijk de minste van de 3 voor mij, het vader zoon verhaaltje is in het begin nog wel grappig maar naarmate de film vorderde voelde het soms een tikkeltje geforceerd aan.

Again, Holly voegt in mijn opinie weinig toe aan het geheel en ik had liever Chloë Grace Moretz haar rol uit het eerste deel zien behouden.

Maar al met al, zeker niet verveeld met het derde deel uit de reeks.

3,0*

Leuke trilogy!

Even vermakelijk als de eerste film en een leuk vervolg! Dit keer is het school gebeuren iets meer op de achtergrond en op de voorgrond de band tussen de 2 broers. Situaties die soms akelig herkenbaar waren aangezien mijn broer en ik ook altijd water en vuur waren.

Net als het eerste deel vermakelijk en makkelijk kijkvoer, het verhaaltje rondom Holly had mij echter wel gestolen mogen worden en haalt de vaart een beetje uit de film.

3*

Voor 1 keertje is dit best een aardig filmpje, jammer dat zowel de zogenaamde comedy als het luchtige drama verhaaltje nooit echt vlekkeloos uit de verf weet te komen.

Je kan ze zeker slechter treffen!

2,5*

Een interessant verhaal die op een wat rommelige manier is uitgewerkt, ergens in de film zegt 1 van de personages dat Woody Allen een kut regisseur is, maar misschien hadden ze beter eens wat beter naar de grootmeester kunnen kijken.
De vele flashbacks en het telkens heen en weer switchen van de scenes in het restaurant en daarbuiten maakte de film voor mij rommelig, ook het thriller gedeelte op het einde voelde geforceerd aan.
De scenes in het restaurant waren voor mij zonder twijfel de beste, had A.U.B. de vele flashbacks weg gelaten en de spanning opgebouwd door middel van de oplopende dialogen van de personages, de acteurs hadden hier prima invulling aan kunnen geven.
Waar ik naar toe wil is het idee van Carnage van Polanski, dat had met dit verhaal prima gewerkt.

Al met al is het best vermakelijk en het acteerniveau is niet verkeerd, maar de uitwerking kon beter.

2,5*

What you see is what you get, dus een hoop dialogen en een rustig voort zettend verhaaltje.
Dinner With Friends heeft boeiende personages en realistische dialogen, het enige minpunt vond ik wel de flashback scene die voor mij persoonlijk als onnodig aanvoelde.

Dinner With Friends is zeker een film die gekeken mag worden, de dialogen zijn niet zo knap als in een Woody Allen film maar toch zeker genietbaar.

3,5*

Een verhaal wat al velen malen voor deze film is verfilmd, ook al gaat het in dit geval (deels?) over waargebeurde feiten.

De film is boeiend genoeg, de personages zijn overtuigend en de muziek in de film is genietbaar. Jammer is wel dat er niet wat meer is te zien van de concerten, dit deed bijvoorbeeld de Queen film een stukje beter, maar tegelijkertijd is het plot in deze Mötley Crüe film wat beter uitgewerkt en zijn er zelfs wat verrassingen in het verhaal te vinden. Maar toch doen films zoals Almost Famous en vooral Rock Star(in het zelfde muziek tijdperk) het toch net wat beter.

3,5*

Een hele aparte film ervaring omdat je ook als kijker niet weet wanneer het nou echt of niet echt is?
Een film in een film in nog een film? Nee, ik denk eigenlijk niet dat het zo bedoeld is geweest maar het is erg vreemd dat de 2 hoofdrolspelers zelf ook nog eens gefilmd worden door een andere cameraman, wie is die cameraman dan en was de shooting aan het einde ook niet een film in een film?
The Dirties is een film die me nog wel een tijdje gaat bijblijven, de vragen die de film losmaakt maar niet duidelijk beantwoord zorgt er op een slimme manier voor dat het blijft malen in je hoofd.

Ik kwam per toeval de trailer tegen en dit kleine filmpje heeft me erg weten te vermaken!..

Leuke verrassing!
4*

De film moet het vooral van de soundtrack hebben en natuurlijk van de prachtige en schattige Jennifer Grey. Eerlijk is eerlijk, dat was wel de reden waarom ik Dirty Dancing een kans heb gegeven, Grey in de 80's heb ik stiekem best een zwak voor.

De film is niet slecht, maar het verhaaltje heeft helaas gewoon erg weinig om het lijf en daarbij ook nog eens een niet al te snel tempo.

Swayze doet het aardig, maar is geen James Dean.

2,5*

Dirty Deeds heeft moeite met opstarten en wordt eigenlijk pas boeiend als de *Dirty Deeds* worden uitgevoerd.

Het is zeker een vermakelijk filmpje en je kan ze met gemak velen malen slechter treffen, maar tegelijkertijd moet je hier ook niet te veel van verwachten.

2,5*

Dirty Girl heeft op het het eerste gezicht een interessant plot, maar gaat jammer genoeg compleet de mist in door dat de personages te aangedikt waren en de makers er geen moeite voor deden om de al zo bekende clichés helemaal of deels te ontwijken.

Deze film is uit te zitten maar heeft dit vooral te danken aan het aardige acteer niveau. Een van de betere scenes was de gene dat Danielle haar echte vader ontmoet. Jammer dat niet de hele film van dit niveau kon zijn.

Niet super slecht en best kijk baar, maar zeker tegen het einde aan werden de clichés soms behoorlijk irritant en storend.

2,0*

Het is vooral aan Robert de Niro te danken dat dit filmpje nog best leuk en vermakelijk is geworden! Hij heeft er duidelijk plezier in deze smerige opa neer te zetten.

Zac Efron ben ik persoonlijk niet echt een fan van, niet alleen wordt hij duidelijk overschaduwd door het acteertalent van De Niro maar hij lijkt ook nogal op de automatische piloot te acteren. Hier hadden tal van andere acteurs beter in geweest, maar goed.. het is gelukkig niet heel erg storend en de film kijkt makkelijk maar op alle vlakken ook voorspelbaar weg.

2,5*

Best een fijn filmpje voor een middag of avondje film. Steve Martin & Michael Caine stelen de show, maar ook Glenne Headly verdiend zeker te weten een shout out. Niet onderdoen aan acteurs van dit niveau is een kunst op zich.
Het verhaal is leuk gevonden en voor de meeste tijd ook interessant om te volgen en heeft een fijne zomerse sfeer, het einde heeft een leuke twist maar gaat daarna net iets te lang door.
Dat is eigenlijk ook het enige minpunt wat ik kan opnoemen, de speelduur van de film had best iets korter mogen zijn om daarmee de vaart ten goede te komen.

3,5*

Vermakelijk, weinig bullshit en daarbij ook nog eens vlot door de korte speelduur. Prima comedy filmpje, nergens bijzonder maar wel fijn kijkvoer als je wat luchtigs zoekt.

Leuk tussendoortje!

3*

Eerlijk is eerlijk, deze film heeft wel degelijk een paar aardige pogingen tot humor maar is afgezien van dat langdradig en pure tijdverspilling.

Neem de titel *Disaster Movie* daarom ook maar letterlijk.

Een 0,5 vind ik persoonlijk wat te drastisch maar hoger dan een 1,5 ga ik niet komen.

Een rustige film die het vooral van de chemie tussen de 2 vrouwen moet hebben, want die was er! De liefdesscène laat weinig aan de verbeelding over, helemaal niet erg natuurlijk. Toch had het verhaal wat mij betreft toch wat meer uitgediept mogen worden, bijvoorbeeld de scene op school dat ze bij de directrice op het matje wordt geroepen had een mooie scene kunnen worden, maar wordt helaas snel weer afgekapt. Ook de spanningen binnen het geloof had wat meer aandacht verdiend wat mij betreft, dit zijn toch wel interessante aspecten.

Zeker de moeite wel waard, maar het verhaal wordt soms een beetje standaard uitgewerkt.
3*

Niet een al te bekende film maar zeker meer dan de moeite waard voor de liefhebbers om mee te pakken.

Een jaren 60 film die bij mij vaak positief aanvoelde als een jaren 50 film, en daarmee doel ik dan vooral op de sfeer en de mooie kleurrijke appartementen.

Dick Van Dyke & Debbie Reynolds zijn goed op elkaar ingespeeld maar het was voor mij vooral Debbie Reynolds die er boven uit stak. Niet alleen omdat het een prachtige vrouw was maar ook door haar talent en het overbrengen van emotie in de dialogen. Soms deed het mij in positieve zin denken aan een Woody Allen film.

3,5*

Om dit "vervolg" een eerlijke kans te geven ging ik totaal zonder enige verwachting naar deze film toe, de kans dat het ook maar iets in de richting zou gaan van het briljante The Shining was ook maar zeer klein in mijn optiek.
Maar eerlijk is eerlijk, de film mag dan lang duren maar het was over het algemeen allemaal wel vermakelijk. Zelfs het verhaaltje over de stoom zuigende badguys was nog niet zo tenenkrommend als dat het had kunnen zijn. Dit kwam voor mij vooral door Rebecca Ferguson die haar rol echt sterk had neergezet en je met gemak kan verleiden met haar mooie ogen, niet zo zeer door de groep om haar heen helaas.
Emily Alyn Lind als Snakebite Andi deed mij trouwens in haar verschijning en personage wel erg veel denken aan Jenny Wright als Mae in Near Dark uit 87.

Ewan McGregor zet zijn rol als de volwassen Danny Torrance ook overtuigend neer maar bepaalde dingen in het verhaal kwamen wel erg geforceerd tot stand, zoals bijvoorbeeld hoe Abra Stone in het verhaal terecht kwam. Dat opeens al deze personen met elkaar in contact staan omdat ze die speciale "shining" gave hebben werd voor mij al heel snel eentonig en het middenstuk van de film begint hierdoor zelfs wat te slepen, de kracht van de originele Shining film was juist dat de puzzelstukjes niet allemaal in elkaar vielen en je als publiek zelf nog moest nadenken en kon speculeren, dat mist deze Doctor Sleep helaas.

De laatste pak en beet 30 minuten waren dan wel weer erg vermakelijk, terug naar het oude Overlook Hotel die zonder twijfel zeer indrukwekkend was nagemaakt, alle details leken te kloppen en het bracht een gedeelte van de sfeer terug waardoor o.a. de Shining klassieker zo goed is. De film had daarna ook wel mogen stoppen tijdens de brand, maar nee we moesten nog even een scene krijgen dat het goed was afgelopen met Abra Stone en ze gelukkig nog steeds met Uncle Dan kon praten.. hartverwarmend!
En je kan je natuurlijk ook nog afvragen hoe goed een film eigenlijk is als een gedeelte van de rode draad het moet hebben van nostalgie en liefde voor het originele eerste deel?

Doctor Sleep is wat mij betreft zeker geen meesterwerk en komt zoals verwacht ook nergens in de buurt van The Shining, maar het was ook geen onplezierige zit en met tijden zeker interessant.
3*

Na ruim 3 jaar was een 2de kijkbeurt weer erg leuk, het blijft een leuke en frisse film onlangs dat het voorspelbaar is blijft de film van begin tot eind vermakelijk.

Simpel vermaak, maar daar in wel met vlag en wimpel geslaagd!

Stem blijft 3,5!

Heerlijk tussendoortje, ontspannend en rustig zonder dat het ooit saai of langdradig wordt.

Jeff Bridges zet een interessant personage neer en de hond is een goede tegenspeler!

Toen de aftiteling op het scherm kwam dacht ik, nu al? Had best nog iets langer mogen duren namelijk!

Godzijdank niet een verhaaltje wat helemaal uitgekauwd is!

3,5*

Leuk voor een keertje, redelijk uitgewerkt en redelijk acteer niveau.

Het einde was wel leuk gevonden, alleen jammer dat de personages zo ongelofelijk slecht werden uitgewerkt.

2,5*

De speelduur is precies lang genoeg om boeiend te blijven, soms heerlijk wegdromen in de mooie onderwater beelden. De Nederlandse voice over was gelukkig ook niet zo irritant en de muziek was niet hinderlijk.

Best wel leuk en interessant om op het grote doek te zien, zonder twijfel(voor mij dan) beter dan Earth: One Amazing Day.

3,5*

Een hoop potentie en met tijden zelfs gewaagd(de aanslagen en de onthoofdingsvideo's) maar tegelijkertijd ook erg traag en met totaal verkeerd gekozen muziek die de scenes niet spannender maken maar je juist het idee geven naar een toneelstuk te kijken. Ik weet niet precies wat De Palma voor ogen had, of nou ja half dan door de paar harde scenes die de film rijk is en die erg dicht bij de werkelijkheid komen, maar zelfs met dit interessante gegeven gaat de film het niet redden. Acteerprestaties zijn redelijk maar nergens uitmuntend en er zijn veel gemiste kansen op spanning en actie.

Jammer, maar nee.
2*

Sharon Tate zag ik eerder alleen nog maar in The Wrecking Crew samen met Dean Martin en in deze film doet ze het ook heel aardig als eye candy.

In mijn ogen was ze geen bijzondere actrice, maar ze heeft helaas ook niet de tijd gehad om zich verder te kunnen ontwikkelen.

Don't Make Waves heeft een fijne zomerse sfeer en ook al is het verhaaltje erg simpel weet de film wel te blijven vermaken.

Tony Curtis had duidelijk plezier in zijn rol, en dat kan ik hem met al die mooie actrices ook zeker niet kwalijk nemen.

Het einde is een beetje rommelig, maar al met al was het prima tijdverdrijf.

3*

Een vreemde eend in de bijt en duidelijk een film met 2 gezichten, de film werd namelijk pas beter en interessanter toen Gus zichzelf wilde gaan veranderen, hier moet je trouwens wel 45 minuten op wachten.
De eerste helft is traag en de scène aan tafel met het vis gerecht en overdreven bekken trekkerij werkte eerder op de zenuwen dan dat het echt grappig was.

Gelukkig heeft deze film wel de altijd leuke Shelley Long en de beeldschone Jami Gertz om de aandacht toch nog wel vast te houden. Je geduld wordt trouwens ook beloond want in de 2de helft weet de film gelukkig ook een stuk vermakelijker te worden en schroeven ze het tempo aardig goed bij.

Het einde is natuurlijk voorspelbaar maar dat hoort ook wel een beetje bij dit genre.

De film red zichzelf aardig, daarom toch een voldoende.

Best wel vermakelijk, vanzelfsprekend wel erg voorspelbaar en niks nieuws onder de zon maar tegelijkertijd ook zeker niet vervelend. Isabela Moner is een erg leuke hoofdrolspeelster die haar personage erg veel enthousiasme meegeeft, de "nerd" in dit verhaal was wel heel erg stereotype, maar daar mag je een film als dit misschien niet te hard op afstraffen? ?

Vermakelijk genoeg.

2,5*

Het is wonderbaarlijk te noemen hoe Powell & Loy hier nog steeds een zeer vermakelijke film van hebben kunnen maken, achter de schermen ging het er namelijk niet makkelijk aan toe. Het plots overlijden van de nog maar 26 jarige Jean Harlow was daar de oorzaak van, de vrouw van Powell en inmiddels een goede vriendin geworden van Loy. Soms dacht ik het wel te kunnen zien, niet aan de manier hoe ze acteerde maar aan de dikte van de ogen, normaal niet iets waar ik op let maar met deze wetenschap ging dat een beetje vanzelf.

Anyway, het is nog steeds erg vermakelijk! Het plot doet denken aan een vroege voorganger van de Rock Hudson en Doris Day filmpjes die pas 22 jaar na deze film samen begonnen. Lekker luchtig, een aangenaam tempo en een fijne sfeer!

3,5*

Blijft ook bij een 2de keer meer dan de moeite waard, maar die 4 sterren die ik er eerder aan gaf vond ik misschien toch te veel van het goede.
Met name het eerste gedeelte van de film heb ik minder mee, van mij mocht de film gelijk wel in de gevangenis beginnen want als de 3 karakters bij elkaar komen wordt het pas echt interessant en hadden ze meer tijd kunnen besteden aan de vlucht scenes. Erg mooi geschoten in zwart/wit trouwens en een erg sterk eindshot.

Blijft genietbaar, maar toch een halfje minder.

Het mag duidelijk zijn, de trailer is misleidend en als je van te voren een beetje research doet kom je dit al snel te weten. Ik was dus ingesteld op alles, ik ging met een open mind de film in. Alexander Payne die eerder About Schmidt en mijn top 10 film Sideways regisseerde heeft al vaak genoeg laten blijken een goede regisseur te zijn en Downsizing is ook niet gelijk slecht, het gaat alleen een totaal andere richting op dan je verwacht en niet alles was even geslaagd.

De regisseur neemt een gokje en dat kan ik dan wel weer waarderen, waarom hij Matt Damon hier voor vroeg is mij verder een raadsel? Hij was geen storende factor maar er zijn tal van acteurs te noemen die beter hadden gepast in dit verhaal. Misschien was Matt Damon ook niet de eerste keuze voor de rol?
De positieve uitschieter was voor mij toch wel Christoph Waltz, dit lag duidelijk niet alleen aan zijn rol maar ook aan zijn komische timing, de manier hoe hij in de lach schiet als hij Paul(Matt) samen met de schoonmaaksters ziet liet mij zelfs hardop lachen in de bioscoop. Ook de gezichtsuitdrukking die hij heeft als Paul seks heeft gehad was erg droog.

Laat ik dan nu maar over de punten beginnen die het voor mij geen goede film maken, de rol van Hong Chau die pas in de 2de helft verschijnt hadden ze wat mij betreft drastisch in mogen korten. Het is niet alleen de rol die mij weinig doet, maar ook het gebrek aan geloofwaardigheid. Ze wist niks emotioneel los te maken bij mij, het leek eerder een vorm van overacting.
En dan vervolgens het einde, waar Payne opeens voor een wel heel cheesy en super voorspelbaar en cliché vol einde kiest was mij wederom een raadsel.

Laten we afsluiten op een positieve noot, de party scene was toch wel een hoogtepunt! De film is door uitschieters hier en daar nog best vermakelijk en soms zelfs best grappig en interessant, maar als je meer diepgang in een personage wilt hebben waarom kies je dan voor een acteur als Matt Damon? Comedy en actie kan hij duidelijk prima, maar voor de echte diepgang zijn er toch genoeg andere keuzes?
(Edit: Alexander Payne had originally wanted Paul Giamatti to play the Matt Damon role.)

Geen doorn in het oog dus, maar ook geen super film.
2,5*

Wat een positieve reviews! Ik weet niet precies waarom maar misschien was het slim geweest iets van de serie te kennen, voor mij was het helaas niet echt een geslaagde film, de opzet was mooi en het acteren sterk maar het verhaal kon mij niet echt pakken.

Ik wil geen roet in het eten gooien, maar ik ga helaas niet verder komen dan een 2,5. ?