Opinions

Erg goede film! en zeker 1 van de beste in het misdaad genre(mag zich wat mij betreft gerust in het rijtje van goodfellas en scarface plaatsen!)

Goed verhaal.. en weet niet in hoeverre het verhaal veranderd is ten opzichte van het echte.. maar het kwam in iedergeval erg realistisch en indrukwekkend over!

Johnny Depp doet het zo goed.. dat je gewoon helemaal met zijn personage kan meeleven.. en zijn manier van denken ook kunt begrijpen! zeker een groot compliment waard !

Ook de rest van de cast was overtuigend! en dat alles maakt deze film net even wat beter als de meeste misdaad films..

de volle 5 sterren! zeker wel verdiend

Plaats in mijn top 10 waard

Onlangs een paar de zelfde personages en de zelfde film locatie staat deze film meer op zich zelf als dat het een vervolg is van Smoke.

Blue in the face draait puur om dialogen en de leuke improvisaties van de acteurs.

Zeker niet voor iedereen weg gelegd, maar ik kan dit soort filmpjes zeker wel waarderen

Leukste stukje is toch wel met Jim Jarmusch, over zijn laatste sigaret

3,5*

Mensen die deze film kunnen waarderen, moeten ook zeker eens Slacker mee pakken.

Na To Rome With Love was ik een beetje teleurgesteld in Woody en hoopte daarom ook dat hij met Blue Jasmine weer de betere kant op ging, en dat was gelukkig ook zeker het geval.
Het gaat voor mij persoonlijk te ver om dit als 1 van de aller beste werkjes te beschouwen maar een grote stap vooruit in vergelijking met vorig jaar is het zeker.

Zoals vaker gezegd speelt Cate Blanchett haar rol met volle overtuiging en heb je geen moment het verlangen dat een andere actrice haar rol op zich had genomen, het personage komt perfect tot leven bij deze grote en talentvolle actrice.
Het mooie een Blue Jasmine vind ik ook dat je in het begin als toeschouwer best wel een paar vooroordelen ontwikkeld over bepaalde personages waar je later op terug komt.
In het bijzonder doel ik dan op het personage van Bobby Cannavale,(Chili) die later in de film toch een hoop meer inhoud en goedheid blijkt te hebben dan je op het eerste gezicht op zijn (macho) uiterlijk en houding kan beoordelen.

Blue Jasmine heeft godzijdank een veel sterker randje dan het bij elkaar geraapte To Rome With Love, van mij mag het nog wel iets scherper omdat ik te verwend ben met wat Woody in het verleden tot leven heeft gebracht maar het woord teleurgesteld kan ik gelukkig een jaar later weer achterwegen laten.

Ik ben een stuk positiever over deze film, het heeft een zelfde soort sfeer als You Will Meet a Tall Dark Stranger, alhoewel die film meer mijn voorkeur heeft ben ik toch blij dat Woody dit jaar weer met een sterkere en meer Woody waardige film is gekomen.
Voor dit moment hou ik het op een 3,5 die erg dicht tegen een 4 aan zit.

Na Mark Duplass 2 dagen geleden voor het eerst in Creep te hebben gezien was ik ook wel nieuwsgierig wat hij hiervan ging bakken en eerlijk is eerlijk, hij doet het alles behalve slecht. Dat veel improvisatie was vind ik juist het grote pluspunt, de dialogen voelen hierdoor een stuk realistischer aan en de ontmoeting die deze 2 hadden voelde deels ook herkenbaar voor mij.
De film is uit het leven gegrepen en de korte speelduur wordt mooi benut, tijd voor een opbouw was er hierdoor dan weer niet echt maar daar ging de film gelukkig wel goed mee om.

Ik zit heel sterk tussen een 3,5 en een 4 in.. en dat komt vooral omdat ik Mark Duplass tot aan net voor de uitbarsting tegen het einde toe een klein beetje door de mand vond vallen, de uitbarsting voelde helaas wat geforceerd aan en volgens mij zelfs traanloos? Sarah Paulson bewijst gelukkig een kleine 5 minuten later dit wel overtuigend te kunnen.

Maar op de hele film gezien is dit duidelijk het enige puntje voor mij en vond ik de personages in combinatie met het zwart/wit boeiend om te volgen. Dit soort filmpjes zijn toch wel de leuke ontdekkingen van Netflix en in het algemeen.

Hele dikke 3,5!

In 2007 voor het laatst gezien en inmiddels is mijn stem van 4 niet meer van toepassing helaas, maar wat mij betreft nog steeds een 3,5. De film is weliswaar redelijk voorspelbaar en het plot hebben we vaker gezien, maar de jonge Jamie Lee Curtis doet het toch wel erg leuk, en Ron Silver zet zijn rol ook met overtuiging neer. De sfeershots van de stad zijn ook ruimschoots aanwezig, niet bijzonder misschien maar dus nog steeds wel een erg vermakelijk eind product.

Blue Tooth Virgin is een moeilijk te beoordelen film.
De verhaal lijn en de 2 hoofd personages zijn interessant genoeg om te volgen maar de levens rondom hun personages hadden best wat dieper uitgediept mogen worden.

Pluspunten aan deze film zijn toch wel de dialogen tussen de 2 hoofdrolspelers en de confrontatie tussen Sam en zijn vrouw
Vind het daarom ook jammer dat we de vrouw van Sam maar in 1 scene zien.

Blue Tooth Virgin heeft hier en daar wat haken en ogen maar is over het algemeen een gemiddeld dialogen filmpje.

3*

Bluebird is vooral interessant geworden door het overduidelijke talent van Elske Rotteveel, je voelde helemaal met haar personage mee en dat zelfs zonder al te veel dialoog.

De scènes hadden vaak een fade out, waardoor het soms meer voelde als losse opzichzelfstaande fragmenten als dat het als 1 geheel overkwam. Dit was een klein beetje jammer, maar tegelijkertijd bleven het grootst van de scènes wel op een fijn niveau steken en was dit toch wel een erg fijn tussendoortje.

Het verhaaltje heeft op zichzelf niet zo heel veel om het lijf, maar weet een sterke indruk achter te laten.

3,5*

1 van de betere films van de afgelopen paar jaar!
Een acteer niveau waar je u tegen zegt en een Philip Seymour Hoffman die echt helemaal opgaat in zijn rol, wat erg leuk blijft om te zien. Ook Bill Nighy mag genoemd worden, wat een droge rol heeft hij toch! wat hem op het lijf lijkt geschreven.
Zelfs de jongste acteur van de boot( min of meer de hoofdrolspeler) deed het goed, en was ook netjes gecast, kortom puur vermaak en een verhaal wat goed in elkaar steekt!
Toch heb ik wel 1 minpuntje waardoor de film toch net geen 4,5 krijgt, het einde ging allemaal veels te snel en te rommelig, plus dat het de geloofwaardigheid van de rest van de film niet ten goede komt
Maar omdat ik voor de rest wel erg genoten heb van deze film en de geweldige cast, toch een dik verdiende 4!

Body Heat is zoals al vaker gezegt een film die tijd nodig heeft om echt goed op gang te komen, gelukkig waren de personages wel gelijk al interessant om te zien en ik merkte daarom niet veel van het vrij lage tempo.
William Hurt & Kathleen Turner spelen hun rollen vol overtuiging en maken het vrij standaard verhaal toch aangenaam om te volgen.
Ook de rol van Ted Danson voegde een meerwaarde toe.

De plot twist op het einde vond ik goed uitgewerkt, de film geeft weinig informatie vrij waardoor het einde nog als een kleine verrassing komt.

Body Heat vond ik vermakelijk om te kijken en is vooral door het acteer niveau zeker de moeite waard om eens mee te pakken, maar over het algemeen gezien voelt de film vrij standaard aan.


3*

Een heerlijke horror uit de oude doos waar eigenlijk alle elementen wel bij aanwezig zijn. Donkere straten, slecht weer, veel mysterieuze schaduwen en de "spookachtige" geluiden. Boris Karloff zet zijn rol ook nog eens erg sterk neer, een man die je zeker niet wilt tegen komen in een donker straatje maar tegelijkertijd liever ook overdag niet ziet. Het verhaaltje heeft een mooie opbouw en kruipt langzaam maar zeker onder de huid, de scène tussen Karloff en Lagosi is ook erg sterk, drink up! ? En natuurlijk de creepy finale.

Duidelijk een belangrijke film uit te horror geschiedenis waar veel horror films die volgde de vruchten van hebben geplukt.
Het enige "kritiek" puntje wat ik dan wel heb is dat ik graag nog meer scènes met Karloff had willen zien, want hij was hier duidelijk on the top of his game.

4 sterren met kans op verhoging, maar daarvoor wil ik de film graag een 2de keer zien.

Zoals eerder gezegd is het inderdaad vooral Bertha die voor de leukste scenes zorgt, haar komische timing is echt nagenoeg perfect.

De film zelf is vermakelijk maar wel erg flauw met momenten, vooral naar het einde toe wordt het wel duidelijk dat het concept een beetje rommelig begint te worden.

Het appartement daarentegen is echt een droomappartement, zo kleurrijk en een lust voor het oog. Ik wil daar zo intrekken!

Soms doet de film een beetje denken aan The Tender Trap (1955), Frank Sinatra had in deze film ook makkelijk op zijn plaats geweest trouwens, had ik stiekem liever als tegenspeler van Tony Curtis willen zien dan Jerry Lewis.

Vermakelijk, sfeervol en een makkelijke weg kijker.

3*

Vooral de eerste helft vond ik erg boeiend! Sommige scènes(zoals het begin en in de opnamestudio) hadden best langer mogen duren en meer uitgediept mogen worden, maar begrijpelijk is natuurlijk ook dat de makers met een tijdslimiet zaten.

De 2de helft was nog steeds van een redelijk niveau, maar toch voelde de drama elementen soms wel erg Hollywood en geforceerd aan. Details kloppen niet of half en zijn verdraaid om de nadruk meer te leggen op een traan vanuit het publiek.

De laatste 20 minuten was gelukkig wel even lekker genieten en vond ik persoonlijk een mooi hoogtepunt! Grappig is trouwens ook dat de televisiebeelden bij het live concert de echte opnames van dit daadwerkelijke concert lieten zien, grappig gedaan en je moet het ook maar net weten.

Bohemian Rhapsody is zeker de moeite waard, alleen al voor de heerlijke soundtrack en het zeer degelijke acteerniveau, tegelijkertijd begreep ik niet waarom de makers bepaalde zaken niet anders hadden willen of kunnen doen.

3,5*

Weer een klassieker die mij toch wel is tegen gevallen, het acteer niveau van de hoofd personages zit dik in orde maar sommige bijrollen leken wel erg geforceerd.
De film had zeker 50 minuten nodig om echt op gang te komen maar weet met zijn 2de helft gelukkig een hoop goed te maken, de schiet scenes waren erg mooi geschoten en er zaten een paar erg mooie achtervolgingen in.
Wat ik wel weer heel erg jammer vind is dat de film niet het originele verhaal volgt maar sommige gebeurtenissen en personages gewoon helemaal heeft veranderd( kijk imdb voor uitleg)
Het echte einde van Bonnie & Clyde kon ik al en was daarom erg teleur gesteld om te zien dat het einde veranderd was, in werkelijkheid zat Clyde in zijn auto en werden er veel meer kogels afgevuurd.

Al met al toch een kleine tegenvaller voor mij, de film is zeker de moeite waard om te kijken maar zijn klassieke status gaat aan mij voorbij.

3 sterren.

Zeker niet de beste film van Laurel and hardy maar toch ook zeker niet 1 van de mindere.

Vooral het begin en het einde van de film zit vol met leuke grappen, met als hoogtepunt toch wel de scene dat Stan een grote vis mee naar huis neemt en die vervolgens op het bed klaarmaakt.
Vond zelf persoonlijk de scenes uit het leger soms wat dun bezaait met humor, waar het begin van de film nog boordevol herkenbare humor zit mist dat een beetje in het midden gedeelte van de film.
Gelukkig was het einde wel weer erg leuk verzonnen, met die Bijenkorven

Kortom: zeker vermakelijk en vooral in het begin veel herkenbare Laurel and Hardy grappen.

3*

Dat deze film niet bijzonder of anders ging zijn was natuurlijk geen grote verrassing, de speelvreugde die de actrices samen hadden maakt gelukkig het 1 en ander goed en mede hierdoor is de film niet heel vervelend om te kijken.

Diane Keaton & Jane Fonda zijn sowieso favorieten voor mij. De eerste helft is lekker vlot en de scènes die de dames samen hadden waren wat mij betreft zonder twijfel de beste. De 2de helft van de film begint helaas toch meer te slepen en het tempo wordt er behoorlijk uitgehaald, het voorspelbare einde krijgt hierdoor wel een hele lange aanloop en in mijn optiek doet dit de film de das om.

Vermakelijk door vooral het eerste gedeelte, de bekende oude rotten en door het acteerniveau, genoeg mensen gaan dit vast waarderen, maar het is toch als geheel wel erg magertjes.

2*

Een interessant gegeven voor een film maar jammer genoeg toch een kleine tegenvaller voor mij persoonlijk.

Het acteren kan er mee door, en de dialogen zijn aardig goed te volgen, ook de muziek mag niet vergeten worden en geeft zeker meer inhoud aan het geheel.

Toch vond ik de film een beetje rommelig overkomen, en kwam voor mij de boodschap niet echt duidelijk over.

Leuk om een keertje gezien te hebben, maar daar blijft het voor mij ook bij.

2 sterren.

Een film die op een leuke en originele manier is uitgewerkt, door de voice over krijg je het idee een boek te lezen.
Emily Mortimer is natuurlijk een prachtige vrouw met een zachtaardige en lieve uitstraling en je hoeft daarom ook niet veel moeite te doen om je in te kunnen leven in haar personage.
De film lijkt soms een beetje een toneelstuk, maar dat vond ik er juist wel bij passen.

het einde had ik totaal niet zo verwacht en heeft mij echt weten te verrassen, het past perfect bij de film en laat je met een erg dubbel gevoel achter.

The Bookshop is zeker de moeite meer dan waard, heb mij in deze bijna 2 uur durende film zeker niet verveeld. De voice over had wat mij betreft nog wel vaker mogen zijn, het deed de film zeker goed.

3,5*

Ben het eens met scorsese, vooral het eerste uur is zeker het leukste gedeelte. Het 2de gedeelte van de film doet een stuk trager aan en gaat op sommige punten een beetje tegenstaan.

Gable & Tracy zijn wel een erg goed acteer duo. Beide acteurs lijken elkaar goed aan te voelen en halen het beste in elkaar naar boven, niet zo gek als je je bedenkt dat dit de derde film is waarin de heren samen spelen.

Boom Town begint erg goed en voelt weinig gedateerd of traag aan in het eerste gedeelte, maar houd het jammer genoeg niet helemaal vast in het 2de gedeelte.

3*

Redelijk vermakelijk filmpje die dankzij de korte speelduur niet al te moeilijk weg kijkt.

Zeker geen hoogvlieger, maar je kan ze erger treffen.

2,5*

Niet meer dan een vermakelijke film verwacht en dat ook zeker wel gekregen! Niet alleen dat maar ook de speelvreugde van de acteurs en alle (kleine) verwijzingen naar de classics zijn erg leuk! Denk bijvoorbeeld aan de oude film noir/gangster films, maar ook aan Taxi Driver, Ferris Bueller's Day Off en natuurlijk vanzelfsprekend de aller eerste Flodder film. Meerdere acteurs keren terug met natuurlijk de meest bekende van het stel René van 't Hof. (De officiële eerste Kees Flodder)

De nagemaakte gangster (film)scenes zijn trouwens ook erg vermakelijk.

Leuk gedaan, lekker tempo en een hoop vermaak! Het is allemaal wel voorspelbaar, maar dat neemt weinig weg van de sfeer die in alles aan de jaren 80 doet denken.

Fijn filmpje hoor, zeker het bekijken waard en staat gewoon op Netflix.

3,5*

Soms door het zware Vlaamse accent een beetje moeilijk te volgen, ik had helaas geen ondertiteling.

De film zelf is best wel leuk vermaak, het is een beetje what you see is what you get dus verwacht er daarom ook zeker niet te veel van.

De Vlaamse cast doet het in ieder geval best aardig! De laatste 20 minuten zijn een beetje afgeraffeld, maar langdradig is het in ieder geval niet.

2,5*

Leuke nieuwe animatie film! Komt origineel en fris over en heeft een paar momenten waar ik hardop moest lachen (zoals de kaas scenes bijvoorbeeld )
Kijkt erg fijn weg en is zonder twijfel een animatie film die boven het gemiddelde uitsteekt.

3,5*

Vooral door Bob Hope is het nog best een leuk filmpje geworden maar Elke Sommer was een beetje misplaatst vond ik persoonlijk, denk bijvoorbeeld aan over acting en tal van actrices(Tuesday Weld, Ann Margret, Shirley MacLaine en zelfs Doris Day) hadden wat mij betreft betere keuzes geweest.

Toch vind ik deze film zeker niet slecht en zoals ik al zei komt dat grotendeels door Bob Hope maar ook zeker door Marjorie Lord die zijn vrouw speelde en de kinderen die een korte rol hebben maar een paar leuke oneliners hebben gekregen.

Een 3 kan ik hier nog steeds aan kwijt.

Blijft ook bij een 2de kijkbeurt erg vermakelijk! Kim Novak steelt duidelijk de show en begin haar als actrice ook steeds meer te waarderen.

De cast is goed op elkaar ingespeeld en je ziet dat ze er allemaal zin in hadden.(Niet in Kim Novak. )

Het eerste uur verdiend makkelijk een 4 maar daarna zakt de film helaas toch een beetje in maar blijft vermakelijk en fijn om naar te kijken.

Komt er een derde keer? Zeker weten!

3,5 blijven 3,5.

Ben Stiller is in mijn bescheiden mening geen opvallend acteur in de comedy wereld, maar in serieuzere rollen laat hij des te meer zijn talent zien.
Brad's Status is een rustige film met veel dialogen en een voice over die in zijn voordeel werkt, we leven op deze manier helemaal mee in de gedachtegangen van Brad die grotendeels begrijpelijk en menselijk zijn maar tegelijkertijd ook irritaties kan oproepen bij mensen die het niet begrijpen.
De lichtelijk paranoïde gedachten van Brad worden mooi belicht door de voice over. Hij heeft eigenlijk alles al, een mooie en lieve vrouw die van hem houd, een zoon die niet alleen gezond maar ook slim blijkt te zijn(en tevens overtuigend is neergezet door Austin Abrams) en een behoorlijk dak boven zijn hoofd, maar toch is het niet genoeg voor Brad die zijn rijke vrienden uit zijn jeugd ziet als meer succesvol en zichzelf weg streept als een loser.

De scene dat hij met de neus op de feiten gedrukt wordt door de amper 21 jarige Ananya is daarom extra doeltreffend.

Is dit de beste drama film van de laatste jaren? Nee, dat zeker niet maar het is zeker de moeite van je tijd waard.

3,5*

Een film met voor zijn speelduur een erg lange en trage opbouw, het verhaaltje is redelijk neergezet maar tegelijkertijd ook al honderden keren verfilmd in soortgelijke plotten.
De actiescenes die er wel inzitten zijn dan wel weer de moeite waard, ze zijn dun gezaaid maar wel goed uitgevoerd. De frontale botsingen bijvoorbeeld maakten wel indruk, maar daarna ging de vaart er constant weer uit en blijf je alleen over met de laatste 10/15 minuten die ook weinig verrassingen meer in petto heeft.

Leuk voor een keertje, maar zelfs voor zijn korte speelduur voelt de film aan als een lange zit.
2*

Een hoop onzin maar wel erg vermakelijk! Sowieso weet Tony Randall zijn (komische) rollen leuk in te vullen en er een leuke feel-good vibe aan mee te geven! 1 van mijn favorieten deze man.

Hello Down There (1969) Vond ik nog net een tikkeltje leuker, maar deze film is ook een aangenaam en tevens sfeervol tussendoortje.

Kamala Devi was trouwens ook echt wauw!

3*

Een aardig goede thriller met een erg sterk acterende Jodie Foster!

De opbouw is heel aardig gedaan en de rest van de cast zit opzich ook allemaal best wel in orde!

Veel actie en een dramatisch sfeertje, toch vond ik het eerste deel een stuk beter dan het 2de deel van de film, het personage van Jodie Foster begint na een hele aardige opbouw opeens wel erg snel te veranderen, had wat beter uitgewerkt mogen worden!

Ook ergerde ik me soms een de manier van filmen, wie denkt die camera man eigenlijk wel niet dat hij is.. Hitchcock?

Maar op deze paar minpuntjes na een hele aardige thriller met een redelijk einde, had beter gekund maar zeker ook nog een stuk slechter.

Kortom:Vermakelijke Thriller met een Jodie Foster in topvorm en met een redelijk uitgewerkt plot.

3,5 sterren.

Derde keer gekeken, blijft een erg sfeervolle en kleurrijke film die op blu-ray en een 70 inch scherm er voortreffelijk uitziet! Dit valt trouwens ook te zeggen over Audrey

George Peppard was schijnbaar niet de officiële keuze voor zijn rol maar de chemie met Audrey Hepburn voelt wel puur en overtuigend aan.

Een nogal aanwezige rol voor Hepburn, maar wat mij betreft voortreffelijk neergezet en de originele keuze (Monroe) had dit hoogstwaarschijnlijk echt niet beter gedaan. Heerlijke film blijft dit toch, daarom een verhoging van 3,5 naar een wel verdiende 4!

Vooral leuk door het sfeertje op het pretpark. De bad guys voegde helaas weinig toe maar krijgen gelukkig ook niet een al te grote rol.

Vermakelijk filmpje, lekker simpel en een erg fijn sfeertje!

3*