Opinions

Deze dan eindelijk gezien. Laat ik voorop stellen dat het gewoon een goede film is met een afschuwelijk realistisch thema. De film zet je toch wel even aan het denken en laat je met een naar gevoel achter.
Toch vind ik het geen meesterwerk. Het acteerwerk van de twee jonge vrienden is natuurlijk dik en dik in orde. Ook wordt de vriendschap tussen hen mooi weergegeven en gaat de film hier enigszins de diepte in.

Daar waar het gaat om het 'loverboy-gebeuren', schiet de film qua diepgang juist te kort. De shots van hijgende klanten bijvoorbeeld. Niet alleen walgelijk om te zien, maar ook nog eens vrij nutteloos in mijn ogen. Het zou mij bijvoorbeeld veel meer zeggen en raken als je zou zien hoe Lilja psychologisch helemaal gekraakt wordt tijdens een scene met een klant. Niet dat ik dat graag zie, maar dat heeft wat meer impact. Nu raast het allemaal maar als een sneltrein voorbij.

Verder, en dat is hier al wel vaker besproken, vond ik de scene waarin ze de auto van haar moeder achterna rent helemaal niets. Overdramatisch en past wat mij betreft niet bij de rest van de film.

De muziek is natuurlijk ook opvallend. Rammstein, prima keuze voor die scene. Soms iets teveel van die goedkope housebeats, al is dat volgens mij wel typisch iets wat ze daar (ook vandaag de dag nog) veel draaien.

Opmerkelijk overigens dat velen hier vallen over de voorspelbaarheid van deze film. Ja natuurlijk is het een en ander voorspelbaar. Dat vond ik ook. Maar dit is voor mij nou niet echt een type film waarin dat storend werkt. Ik heb bij Lilja 4-ever geen ingenieus plot nodig of rare wendingen. Is bij dit thema toch ook lastig. Wat hadden ze dan moeten doen: Lilja die zich zo tegen het laatste half uur van de film tot op het bot wapent en als een soort Terminator alle loverboys in Zweden neermaait? Of toch liever: eigenlijk is het bij nader inzien toch allemaal niet zo erg, want....jawel...Lilja schijnt een vampier te zijn!! ...Weet ik veel! Om maar aan te geven dat ik niet zo snel zie hoe je dit minder voorspelbaar zou moeten maken.

Ik stoor me trouwens ook ontzettend aan mensen die hier gaan lopen roepen dat sommige dingen in deze film onwaarschijnlijk zijn. Leg je er gewoon bij neer: dit is aan de orde van de dag. Dat het vaak onbegrijpelijk is dat meisjes zo naief kunnen zijn is een andere discussie, maar dat het gebeurt is een feit.

3,5*

Wow.. Een Marvel blockbuster die mij kan bekoren, wat is hier aan de hand?!

Mooi dat hier eens de nodige superhero conventies aan de kant worden geschoven. Er wordt gewoon rustig en goed een klein verhaal verteld, weinig stompzinnige humor, rauwheid, goed acteerwerk, superhero's die kwetsbaarzijn (zeg maar minus 'super'), rustig camerawerk met verrassend strakke shots in een setting die zich daarvoor leent, rake actiescenes die er echt toe doen ipv de continue, nietszeggende en bombastische onzin die je normaal voorgeschoteld krijgt, r rated en zo kan ik nog lang doorgaan met aspecten die mij erg goed bevielen.

Logan voelt haast aan als een soort moderne western en kwam op mij over als een een mengelmoes van Children of men, Terminator 2 en de game The last of us.

Normaal 4* maar ik gooi er een halfje bij op voor deze regisseur, omdat ik zo verrast ben. Meer van dit graag!

4,5*

Vervelende, rommelige en bij vlagen tenenkrommende vertoning.

Net als bij het topic over de film Avatar, waarbij al wekenlang gesproken wordt over de grafische pracht aan de ene kant en het zwakke verhaal anderzijds, zitten deze twee elementen (verhaal en uiterlijk) mij ook bij The Lovely Bones weer behoorlijk in de weg. Maar dan wel op een iets andere manier.

Ik kon echt totaal niet lekker in de film komen. Steeds als er weer iets neigde naar een dialoog met wat meer diepgang, werd ik weer 'gestoord' door de beelden van het hiernamaals. Dit alles vergezeld door de steeds vervelender wordende voice-over van Susie, een hoop dramatische muziek en oversentimentele scenes. Toegegeven, het is Jackson wel toevertrouwd om een voorstelling van de hemel weer te geven. Lelijk was het allerminst. (Zeker de beelden van de scene waarin Jack zijn boot-in-fles-collectie kapot gooit en waarbij je daadwerkelijk boten tegen een klif kapot ziet varen was erg mooi. Misschien ook wel, omdat deze scene inhoudelijk WEL ergens op slaat in tegenstelling tot de meeste van de 'mooie beelden' in deze film die voor mij geen enkele toegevoegde waarde hebben..) Maar hoe Jackson denkt dat het er na de dood uitziet interesseert mij gewoon zo veel minder dan de potentiele psychologische kant van deze film, namelijk: hoe verwerkt de familie de dood van hun dochter. Vandaar 'potentiele', dit aspect kwam gewoon niet goed uit de verf. Ik had dan ook liever een andere regisseur gezien. Jackson wil niet alleen de focus te veel leggen op zijn uiterlijke kunstjes, hij wil ook nog eens teveel genres in een film proppen waardoor het zeer rommelig wordt. Het is allemaal net iets teveel van het goede. En wat voor mij het belangrijkste doel bij een film met een dergelijk verhaal zou moeten zijn wordt nooit waargemaakt, namelijk schokkend zijn en veel emotie losmaken...Helaas.

Ik hou het op 1,5 tot een krappe 2*. Nou vooruit ik rond het af naar boven. Toch nog genoeg kwaliteit in de film te ontdekken, maar persoonlijk was ik blij dat hij afgelopen was.