Eergisteren gezien, in een (uiteraard) lege Pathé-zaal. Wat zo'n film daar ook moet?!
Anyway, ik vind de nieuwste van Refn toch een beetje... mwahhhh net niet zeg maar. Het gegeven van de lege en vervelende mode-wereld vind ik niet heel boeiend, al weet deze kunstenaar daar in de pak en beet eerste anderhalf uur toch wel raad mee. Het is natuurlijk meer een stijloefening en het afgeven van een cinematografisch visitekaartje, dan dat het daadwerkelijk ergens over gaat. Maar dat ligt me zo nu en dan prima. Eén kanttekening hierbij: zo nu en dan voelt deze film van Refn aan als een mengelmoes van reeds bestaande (artistieke) films en stijlen. Maar toegegeven, onder aan de streep houdt hij nog wel genoeg eigen smoelwerk over.
Het einde van deze film vond ik persoonlijk helemaal niks, redelijk zwak zelfs. Nee, als satire / aanklacht / sfeerschets beviel deze film me beter dan als horrorfilm. Verder een geweldige score, daar heb ik eigenlijk nog het meest van genoten!
Tja ik voel een beetje bij deze film, wat dit verhaal waarschijnlijk ook wel duidelijk maakt: ik weet niet goed wat ik hier mee aanmoet. Memorabel is het voor mij zeker niet!