Opinions

Gemengde gevoelens...

Laat ik beginnen te zeggen dat de kinderen (met name Akira) ongelooflijk goed acteren en dat de film gevuld is met legio voorbeelden waaruit de subtiliteit blijkt, die bij mij zo gewenst is in dit soort films. Niks geen vals sentiment of er bovenop liggende tranentrekkerij. De puurheid van de film, de vertederende details en het thema, wat in verschillende vormen altijd aan de orde van de dag is, geven al genoeg reden tot een brok in de keel.

Toch deed het één en ander (lichte) afbreuk aan mijn kijkervaring. Om te beginnen de speelduur, die gewoon te lang is. Ik kan goed tegen trage cinema over het algemeen en snap dat je tijd nodig hebt voor het tonen van het verval, maar deze prent had echt wel wat korter gekund. Een half uurtje bijvoorbeeld. Op een gegeven moment wordt het repetitief en gebeurt er simpelweg te weinig. Er hoeft niet altijd veel te gebeuren, zeker niet wanneer (zoals in in het eerste gedeelte) de meeste scenes bol staan van rake details, maar als dit op een gegeven moment minder het geval is wordt het te traag.

Verder vond ik sommige zaken wat ongeloofwaardig uitgewerkt. Ik heb geen idee hoe het echt gegaan is, maar ik vond dat die huisbaas er wel erg gemakkelijk mee omging toen ze de kinderen daar zag. Kreeg ze überhaupt wel maandelijks de huur? En was ook Saki (en wellicht ook Akira) niet wijs genoeg om in te zien dat er, allang, ingegrepen moest worden? Waarom werd er geen ziekenhuis gebeld toen dat meisje zo ziek was? Soms werd het me net even teveel op dit gebied.

Maar goed, al met al een knap gemaakte (en ook fijn geschoten) film hoor. Die eerdergenoemde pluspunten wegen toch nog best zwaar, waardoor ik uiteindelijk tot 3,5 * kom.

Goede en frisse film binnen een genre dat mij lang niet altijd even goed ligt. Maar goed, Deadpool neemt dat genre, en vele andere zaken, dan ook maar al te graag op de hak. En (mede) daarom was dit juist ook voor mij een sterke film.

Reynolds zit erg goed in z'n rol, zoals zowat iedereen. Inclusief de regisseur, want voor een regiedebuut is dit toch wel erg strak en 'anders' gedaan allemaal hoor. Elke keer als je denkt: nu wordt het een standaard film of neemt drama de overhand, volgt er wel weer een creatieve vondst. Ja, ik ben erg blij met Miller. Daar komt nog eens bij dat de actie van het scherm spat en er visueel genoeg te genieten valt.

Een belangrijk onderdeel is natuurlijk de humor. Aan de ene kant moet je hier wel enigszins van houden, maar anderzijds denk ik dat er voor iedereen wel wat in zit. Maar toegegeven, soms is het ook wel wat flauw allemaal. Daar komt nog eens bij dat referentie-grappen vaak te makkelijk zijn. Als je het herkent (en er ging hier ook genoeg langs me heen) is het natuurlijk al wel leuk, maar het is ook wel simpel geschreven en bedacht. Maar toch kon ik ook heel veel humor juist wél goed hebben en was het ineens weer creatief: ik had een soort haat/liefde-verhouding hiermee. Laat je ook vooral niet misleiden door de trailer op dit gebied, want als ik me niet beter had ingelezen was deze film op basis van de trailer wel aan me voorbij gegaan. "shit, did i leave the stove on?" bedoel ik dan bijvoorbeeld. Niet noemenswaardig, toch in de trailer. Doet geen recht aan deze film.

Alles bij elkaar opgeteld was het gewoon een prima filmervaring. Ik neig in eerste instantie naar 3,5*, maar omdat ik zo'n frisse wind als Deadpool toch wel erg kan waarderen rond ik fors af naar boven. 4*.

Aardige film maar niet meer dan dat.

Het beste gedeelte is, zoals al vaker genoemd hier, het eerste stuk. Goede sfeer, mooie muziek en uitstekend acteerwerk (dat laatste blijft opzich in de rest van de film ook wel oke). Vanaf de wisseling van perspectief wordt het allemaal minder. Het merendeel van wat we dan te zien krijgen vind ik eigenlijk vrij overbodig en vooral langdradig. Een leuk 'trucje', wat voor mij totaal niet werkt in deze film.

Ook is het voor mij onbegrijpelijk dat we niet te weten komen waarom die twee jongens dat kind meenamen. Dat is toch wel iets wat ik me de hele tijd afvroeg. Daarbij was het einde redelijk over de top, in vergelijking met de rest van de film. Het was me ook volstrekt onduidelijk waarom Jens op het eind het water inliep. Deze onlogische actie sloeg niet echt ergens op, maar het drama moest blijkbaar nog wat verder opgeschroefd worden. Een klein, maar ergerlijk detail.

Ik geef 2,5*, maar het had zoveel meer kunnen zijn..

Doctor Sleep dus, mijn hemel wat een vervelende muffe film vond ik dit. Ik ben niet bekend met King's boeken, alleen met The Shining. Een film die ik eens in de zoveel tijd weer met heel veel plezier bekijk.

Ik las hier laatst een discussie over of dit wel of niet een vervolg is. Nou, ondanks dat het zo neergezet wordt snap ik degene die dat anders ziet ook erg goed. Het overgrote deel is gewoon een compleet nieuw verhaal, met (jawel) Dan Torrance in de hoofdrol en bijbehorende gave. Maar goed dat geneuzel met The True Knot en Abra kon mij echt totaal niet bekoren. Bij de eerste oplichtende ogen en stoomwolkjes waren ze me kwijt. En dan wordt het nog een lange zit hoor. Want dit soort films schijnen niet meer in max. 2 uur verteld kunnen worden vandaag de dag. Nee, ik kon dit gewoon allemaal totaal niet serieus nemen met, eerlijk is eerlijk, The Shining continu in het achterhoofd.

En dan de onvermijdelijke terugkeer naar het Overlook hotel. Voor velen redt dit het nog enigszins lees ik hier, maar voor mij ook niet hoor. Hoe dit allemaal ongelooflijk geforceerd in het nieuwe verhaal verweven wordt en alle referenties even uit de kast getrokken worden...Mwehhh. Dat hele Overlook hotel is slechts nog het decor, in plaats van dat ik daadwerkelijk het idee heb te kijken naar een (geslaagde) sequel.

Al met al heb ik een hoop onzin gezien die nergens eng, spannend of interessant wordt. Kan hier niet meer dan 1* aan kwijt.

Wat is normaal?

Dat is een van de vragen waar je je als kijker mee bezig kunt houden, tijdens het zien van Doodslag. De nieuwe film van Kuijpers haakt in op de actualiteit (aanvallen van hulpverleners, ruzie tussen Wilders en Rutte, invloed van media etc.) en zet ons aan het denken zonder direct zelf met het vingertje te wijzen. Iets waar ik wel blij mee was. Het is daardoor een film geworden die na de aftiteling nog wel even door mijn hoofd bleef spoken. Dat is meestal wel een goed teken, al is dat met dit soort thema's wel wat makkelijk te bewerkstelligen.

De wijze waarop Kuijpers zaken uit de maatschappij aan het licht wil brengen is met name in de eerste 'hoofdstukken' goed gedaan. Ook wordt dit wel eens minder subtiel gebracht. Denk bijvoorbeeld aan de scenes op het podium met de cabaretier (waar Theo door zijn intonatie ineens weer zelf de cabaretier leek), waarbij het leek alsof de regisseur tot de kijker sprak. Wel wordt in een van deze scenes op doeltreffende wijze het hypocriete denken van de mens aan ons gepresenteerd. En weer hebben we stof tot nadenken.

Ik wil nog kort even stilstaan bij de gekozen stijlvormen van Kuijpers. De film wordt opgedeeld in hoofdstukken, waarvan een volledig in zwart-wit is. Een opmerkelijke keuze. Het werkte voor mij niet storend en ik interpreteerde het zelf als metafoor voor de kleurloze periode die Max doorliep. Wel voelt het een tikkeltje geforceerd. Net als de hoofdstukindeling. Geen idee wat daar de toegevoegde waarde van is.

Het acteerwerk van Maassen was voor mij, zoals altijd, dik in orde. Ook hier laat hij weer moeiteloos zien hoe getalenteerd hij is. Met name de verandering van onschuldige en lieve knuffelbeer naar de donkere kant van zijn personage (of doorgedraaide kant) is treffend gedaan. Verder vond ik niemand echt opvallend, maar ook zeker niemand storend. Iets wat voor mij al een pluspunt is in een Nederlandse film.

Naar het einde toe neemt de kwaliteit, zoals eerder al aangegeven, wat af. Niet alleen wordt het een en ander minder subtiel gebracht, ook wordt het wat ongeloofwaardiger. Ik vind dat je altijd uit moet kijken door meteen te stellen dat Max niet op deze manier kan doordraaien, maar helemaal logisch vond ik het niet. Zeker gezien de persoon die hij in het begin van de film was.

Verder is het gedeelte rondom de gevoelens die Max voor zijn nieuwe vrouwelijke collega heeft ook niet helemaal goed gedaan wat mij betreft. Het is voor mij wel duidelijk dat hij een soort van verliefd is geworden op haar, maar hoe dit gebracht wordt is te mager en matcht niet echt met het einde.

Al met al zeker geen verkeerde film dit. Het goede zit hem voor mij in het feit dat Kuijpers niet de moraalridder wil uithangen. En verder gaat de film best snel onder de huid zitten. Het is hier en daar gewoon beklemmend. Tel daarbij het goede acteerwerk en de opvallende/verfrissende soundtrack op en ik kom uit op ruim 3,5*.