Opinions

Goed!

Eindelijk weer een film die onderhuidse spanning als geen ander voelbaar maakt. De sfeer, de locatie en schrikmomenten maken de spanning om te snijden. Ik hoopte op een film die hetzelfde gevoel over wist te brengen als wat The Descent destijds deed. Dat kreeg ik, en misschien nog wel meer. Meerdere malen ben ik (soms nog best hard ook) geschrokken en hield ik de hand van mijn vriend iets steviger vast.

Dat de hoofdrolspeelster gruwelijk irritant was, heb ik voor lief genomen. Het paste er wel bij, zo'n personage. Gelukkig waren de overige karakters wel goed te doen. De theoretische diepgang vond ik ook niet erg. Ik weet helemaal niks over dit onderwerp, dus de extra toelichtingen waren niet storend.

Het verhaal wordt wel telkens een klein beetje meer vergezocht, eigenlijk vanaf het moment met de brandende auto, en na afloop betrapte ik mezelf er op dat ik toch niet helemaal begreep waar ik nou naar gekeken heb. Veel woorden werden er niet meer vuil gemaakt, maar dat is achteraf niet niet zo erg, hierdoor blijft de film wel in je hoofd. De locatie is angstaanjagend, het claustrofobische gevoel bekruipt me nog steeds als ik er aan terug denk. Dat het "wat" en "hoe kan dat" niet in jip en janneke taal werd uitgelegd, is daarom alleen maar een dikke plus.

Één ding is zeker, ik hield al niet van grotten, maar nu krijg je me er helemaal niet meer in. Nog voor geen tien schatkamers vol goud.

De film is vrij saai en uiteraard, hoe kan het ook anders, begaan de hoofdrolspelers de ene dommigheid na de ander. Dit is jammer want het doet afbreuk aan het verhaal en het maakt het geheel vrij ongeloofwaardig. Ik heb geen zin om net zoals Sp3kkie een waslijst te maken aan punten, maar wat hij noemt klopt wel aardig. Alice Eve is een snoepie, de kerels helaas iets minder geweldig. Was die ene gast niet van dat Nickelodeon programma Drake & Josh? Het zou mij meer aangesproken hebben wanneer er niet telkens van die 'oh ja, túúrlijk joh!' momenten in zouden zitten. Het einde was voor mij ook redelijk onbevredigend. Niet barslecht, maar had veel meer in kunnen zitten.

Nee, niet denderend.

Het camerawerk stoorde me in het begin niet maar na dik een uur was ik er wel klaar mee. Zoals Theunissen zegt zakt de film al vrij snel in en lijkt het een herhalingsoefening. Ik vond het winkelgebeuren persoonlijk ook een stuk minder en merkte toen pas echt goed hoe moe ik was geworden van de film, mijn aandacht was volledig verslapt en ik kon die gasten niet meer zien of horen. Het was voornamelijk in het begin best ranzig en ook behoorlijk vernederend. Maar na de zoveelste kotsscène begon ik hardop te 'pffff'-en. De hoofdpersonages vinden zichzelf uitermate grappig,en dat zijn ze natuurlijk totaal niet. ''Goh wat is ze dik zeg!'' roept de dikke psycho. Nou wat een lol.

Op enkele goede momentjes na is het vooral erg saai en eentonig.

You're not the only one with a gun, BITCH!

Gisteravond deze film -eindelijk- gezien.... en ik begrijp wel waarom de meeste mensen zo laaiend enthousiast zijn. In het begin was ik wat terughoudend, ik hou niet zo van dit genre, maar als je er eenmaal in zit... dan grijpt de film je ook bij de keel.

Visueel gezien is Avatar dan ook een alles overtreffend meesterwerk. Prachtige felle kleuren, zeer gedetailleerd en indrukwekkende omgeving en sfeer. Het is van een niveau dat ik nog nooit eerder heb gezien en haarscherp. Tot in de kleinste puntjes is er aandacht geschonken aan de beelden, tijdslijn, special effects en acteerwerk. De acteurs zijn zeer goed gecast, Sam Worthington is een waardige hoofdrolspeler waarvoor ik van begin tot eind sympathie voelde. Ook de andere acteurs hoeven zeker niet onder te doen voor hem. Stephen Lang, chapeau! Hij was echt zeer geloofwaardig in deze film en zet zijn rol uitstekend neer. Totale verrassing, zeker na het zien van Public Enemies. En natuurlijk mijn 'hottie' Michelle Rodriquez.. I love her.

De pracht en praal van bijzondere wereld vermaakt je elke seconde, het is verbluffend en meeslepend, maar helaas heeft het verhaal hier onder te lijden gehad. Het verhaal was -zoals ik al verwacht had- niet helemaal mijn ding. Cliché, voorspelbaar en weinig verrassend. Wel vond ik de opening erg sterk. Niet teveel poespas om het karakter Jake Sully heen, maar een duidelijke en korte introductie. De gaat samen met Jake op verkenning in een nieuwe wereld, dat maakt Avatar groots vermaak voor de ogen.

Deze film is inderdaad een prachtige belevenis, en ik ben dan ook blij dat ik niet in mijn koppigheid ben blijven hangen. Twijfel tussen een 4.0 en 4.5, maar omdat ik hem maar niet uit mijn hoofd krijg blijft de 4,5 nog even staan.

Thor: He's my brother!;

Natasha Romanoff: He killed 80 people in 2 days;

Thor: ...He's adopted.

Lang naar uitgekeken, mede omdat mijn vriend zo enthousiast was, en gisteren dan gaan zien.

Als eerste: Call me crazy, maar ik voelde me dus echt ontiegelijk aangetrokken tot Loki, wat een aantrekkelijke vent! Niet qua gedrag natuurlijk, maar zijn uitstraling.. Phoe. Daar kon Thor zelfs niet tegenop. Ik ben vast een van de weinige (al dan niet de enige) meid die zat te fangirlen op Loki. Ach ja..

Het fijne (voor mij althans) aan The Avengers is dat je met elk personage wel een soort 'binding' krijgt. Er was niemand bij die ik uitermate irritant of slecht vond. Tuurlijk had ik wel mijn voorkeuren, ik vind Mark Ruffalo als The Hulk echt helemaal geweldig, maar ook als hij 'Hulk-af' is vind ik hem ontzettend schattig. Zelfde met Robert Downey Jr. als Tony Stark, die vent is ZO charismatisch, je hangt aan zijn lippen. De humor die hij met zich meebrengt is geweldig, eigenlijk net zoals Ruffalo, die ook voor een komische noot zorgt. Bij Chris Hemsworth als Thor had ik in het begin even mijn bedenkingen, ik vond hem nogal houtenklazerig (jaja) acteren en vreesde dat hij de hele film zo zou blijven, maar tot mijn verbazing werd hij steeds beter. Of ik lette er gewoon niet meer op omdat ik afgeleid werd door zijn uiterlijk. Lijkt me aannemelijker. Met Chris Evans heb ik niet veel, ook niet met Captain America, maar ik vond hem nergens storend. Zelfde met Scarlett Johansson, ik vind haar nooit zo spectaculair, maar ze wist me positief te verrassen en vond haar erg geloofwaardig acteren. Fijn! Die vent met die pijl en boog, ik weet zijn naam niet meer, was ook een leuke toevoeging.

Er wordt genoeg tijd genomen om de personages te introduceren en ze krijgen allemaal de tijd om 'te schitteren'. Je hoeft in principe niet eens voorkennis te hebben om de film goed te kunnen volgen. De chemie die ze samen hebben spat van het doek, ze lijken perfect op elkaar ingespeeld en dat zorgt voor fijne humor, iets wat een dergelijk actiespektakel als dit wel kan gebruiken om het wat 'luchtiger' te houden. De zelfspot is echt heerlijk.

Hoewel de special effects prachtig zijn, vond ik de 3D dan weer niet echt spectaculair. Maargoed, ik ben sowieso geen 'fan' ervan, zeker niet wanneer het amper iets toevoegt. Ook zonder 3D is het grandioos om te zien.

Ik ben in ieder geval erg enthousiast en heb genoten van de film. En ja, Loki is misschien niet de meest bad-ass gemenerik die je je kunt voorstellen, maar ik vond zijn personage geweldig. Dat lachje, zijn mimiek.. Phoe. Hij is de reden dat ik de film direct weer opnieuw zou willen zien. Voel ik daar een nieuwe crush aankomen...

Vast wel.

Goed onderwerp dat ervoor zorgt dat je zelf na gaat denken hoe jij je zou voelen als je zoiets zou overkomen.. Verder vond ik dat er genoeg plotwendingen inzaten. De keuze van de acteurs vond ik minder, hun acteerprestaties wisten mij niet te boeien. Hayden vond ik nogal matig, alsof hij gedurende de hele film onder narcose was.

Een 3* voor het verhaal.