Opinions

Het totaal absurde einde is de film mijn inziens zeer makkelijk vergeven. Kaboom weet een totaal fris soort van collage-sex life af te wisselen met geweldige elementen van mysterie. Zijn setting klopt en de belevingswereld lijkt volledig realistisch waardoor we op een nieuwe manier de elementen van mysterie benaderen. Voornamelijk door een bizarre mix van factoren plus de eigenzinnige en geloofwaardige beleving van het hoofdpersonage is dit een wel heel unieke film geworden.

Het is moeilijk zeggen dat de film goed is. De soundmix is ronduit misplaatst, aangezien de knaag- en eetgeluiden van de zombies duidelijk te hard zijn gezet en dat werkt nogal bizar. Leuk idee om zombies in een voetbalstadion los te laten breken maar het wordt wel heel duidelijk dat je in een plaatje hebt ge CGI'd wanneer de man naast het slachtoffer van een luidruchtige moord duidelijk meer belangstelling heeft voor het spel. Dit zijn slechts bijzaken met betrekking tot het abominabele acteerwerk. To Kako is pulp en blijft gelukkig door het enorme enthusiasme van de makers voldoende. Ik was erg gecharmeerd van de gore en de digitale beelden in Athene hebben duidelijk haar charme. Geen hoogvlieger maar best te doen.

Tamelijk flauw vervolg op De Schippers van de Kameleon. Soapachtig drama, overacterende nozems en wel heel veel toevalligheden. Het verhaal met het zieke meisje kon ik maar moeilijk slikken. Wel erg leuk waren de cameo’s met als hoogtepunt Boudewijn De Groot (die eenzaam tegen de wind fietst…)

Net niet dynamisch genoeg om mijn favoriete Nederlandse film van 2009 te worden maar toch absoluut noemenswaardig. Het verhaal wordt vlot verteld en met momenten was ik er van overtuigd dat er geen film zo dichtbij de realiteit komt van iemand die op dusdanige manier slachtoffer is geworden. De camera en montagestijl is vaak een beetje vermoeiend maar werkt bij de dramatische stukken uitstekend. Heb overigens nog wel erg m’n vraagtekens bij de naam die bijna garant staat voor oorbloedingen en absoluut niet uitnodigt tot kijken en dat is zonde omdatKan Door Huid Heen een bijzonder aangename verassing was.

Na herziening op het filmfestival in Utrecht wist ik het zeker, dit is mijn nr. 2 favoriete Nederlandse film. Het is allemaal zo slick gefilmd en geschreven dat je niets anders kunt doen dan ademloos toekijken. De momenten tussen Fedja van Huet en Jan Decleir waren fenomenaal en zorgden meermaals voor kippenvel. Vooral de laatste scene deed me enorm veel en bij de aftiteling moet je haast wel woedend worden op Mike van Diem omdat hij hierna niks meer heeft gemaakt. Prachtfilm.

Zeer indrukwekkende documentaire, toen ik de bioscoop uitkwam had ik toch echt even nodig om me weer een beetje lekker te voelen. De camera gooit je in het in en in trieste bestaan van Katka en laat de panische hopeloosheid zien. Als een fly-on-the-wall gaan we onverstoord mee in het leven vol spuiten en rotzooi. Wat mij betreft tot nu toe de beste film van het IDFA 2010.

Erg leuke film van Tarkovsky, alhoewel lang niet zo sterk als zijn latere films. Het ligt waarschijnlijk aan het luchtige karakter van het verhaal in combinatie met de stijl van Tarkovsky die vooral geschikt is voor het wat zwaardere werk. Hoe dan ook het is de eerste Tarkovsky en daarmee het begin en de geboorte van een briljante stijl.

We worden weer eens getracteerd op Fassbinder's typische problemen met mensen en zijn moeite met (blijkbaar altijd) kille relaties. Pakt deze keer niet zo best uit. Kreeg namelijk heel sterk het vermoeden dat Fassbinder nog niet wist hoe hij film moest bespelen en zodoende tovert hij een saai verhaalloos geheel waarin ook maar de lichtste vorm van een band met de personages ver te zoeken is. Styllistisch interessant, iedere scene is in één, heel stijf gekadreerd, shot gefilmd maar het komt het nogal saaie gebeuren absoluut niet ten goede.

Zeer interresante film die een mooi en rauw beeld schetst van enkele Amerikaanse skaters. Jammer dat alles weer zo overdreven moet eindigen. Vooral in deze film had ik enkele verhalen absoluut geaccepteerd wanneer ze met een sissertje zouden aflopen, maar helaas Clark zal wel hebben gedacht dat het publiek het niet serieus zou nemen wanneer er geen doden of incest slachtoffers zouden vallen. Neemt gelukkig niet weg dat de toebouw wél geslaagd is en enkele zeer memorabele scenes bevat.

Waanzinnige film. Diep onder de indruk van wat Castellari hier neerzet. Weinig keren zó'n perfecte westernvertelling gezien. De découpage, de slowmotion, de beweging in beelden en de perfecte compositie die dit vormt ter functie van het verhaal maken dit tot een absolluut meesterwerk. Keoma is één van de beste spaghettiwesterns die ik heb gezien.

Ben erg aangenaam verrast door Kick-Ass. De film is lekker vrij verteld en weet een prettige mix te vinden tussen het fantastische van superheldenverhalen en de nuchtere realiteit. Dit werkt erg verfrissend en in de prettig innoverende superheldenfilms die op het moment uit Hollywood komen vind ik dit toch wel één van de betere. Daarnaast is de actie prettig verlekkerd in beeld gebracht, erg gaafe film.

Geslaagde film van Chaplin. Er zitten veel erg prettige scenes in en het samenspel tussen het jochie en the tramp werkt aandoenlijk. Het mannetje lijkt zich misschien net iets te bewust van de aanwezigheid van de camera maar dat is hem vergeven. Veel meer dan geestig is deze film helaas niet. De echt harde lach vind ik veel sterker aanwezig in Chaplin's latere werken zoals Modern Times, City Lights en The Great Dictator. Neemt niet weg dat The Kid een prima film is.

Moet bekennen dat ik vooral het begin het meest interessant vind. De opening in de bar is onzettend goed geschreven en de schaduwrijke cinematografie een geweldig stukje film-noir. Helaas verliest de film wat later op in het verhaal wat meer van mijn interesse aangezien ik niet lekker wordt meegenomen in de speculaties rond de moord. Hoe dan ook bevat The Killers wel een erg sterke mise-en-scene en is het een zeer degelijke film-noir.

King of New York is een zeer geslaagde maffiafilm. Lekker rauwe cinematografie van New York met een hoofdpersonage wat overal lak aan heeft en gespeeld met grote mystiek en afstand. De vele vermakelijke dialogen en spetterende actiescenes zorgen in deze grauwe wereld voor entertainment en dreiging. Absoluut een aanrader voor liefhebbers van het crime-genre.

Wat een negatieve reacties! Ik vond dit een fantastische film en ik heb me continu kostelijk vermaakt. Tegen het einde zitten er zelfs een aantal scenes in die ik tot de beste van het genre zou willen rekenen. Prachtfilm!

Zoals gewoonlijk erg goed spel van Liam Neelson en een zeer degelijke regie van Condon. Het verhaal werkt erg prikkelend maar ik moet toch zeggen dat m'n interesse meer naar de theorie ging waarin Kinsey gefacineerd was dan naar het verhaal van de man zelf. Het moment dat er dan ook duidelijk de keus werd gemaakt om op hem over te gaan viel voor mij dan ook tegen en daardoor weet de film voor mij niet boven vermakelijk en entertainend uit te komen.

Waar het personage Wendy niet om aan te zien slecht gespeeld is wordt de rol van Micky verbazingwekkend goed gespeeld. Jean Van De Velde levert een leuke interpretatie van het boek van Boudewijn Büch en verteld op vlotte entertainende wijze het verhaal. Moet zeggen de soms qua licht wel heel contrastrijke shots (Bavahint?) een beetje ongepast te vinden. Het einde was ijzersterk en De Kleine Blonde Dood is een noemenswaardige film.

Ontzettend goede film waarin het verhaal over omgaan met kanker en hoe dit een plaats te geven in het leven bijzonder sterk wordt verteld. Ik was behoorlijk onder de indruk van het uitstekende spel van Barry Atsma en Carice van Houten. De film heeft een geweldig oog voor detail en in het script zijn constant sterke situaties geschreven rond Carmen's verval.

Ik hoor vaak dat het personage Stijn onsympathiek wordt gevonden, maar daar stuurt de film zelf (gelukkig) niet erg veel op aan. Zijn uitstapjes worden behoorlijk neutraal weergegeven en ik vind zelfs dat de film dit nogal vreemde gegeven goed uitlicht. Overigens had ik het idee dat cameraman Lennert Hillege een behoorlijke vrijheid had. Vond het vanwege de vele bewegingen, extreme kaderingen en contrastrijke keuzes voor licht nogal een DOP-film. Komt een Vrouw bij de Dokter is een ijzersterk drama, met veel nuance in haar vertelling. Eén van de beste films die ik ken die over ziekte handelt.

Volgens mij is Wolfgang Petersen een allerskunner. Los van het mislukte Poseidon van geweldige rampenfilm (The Perfect Storm), een goede mythische vertelling Troy, een klassieke fantasy vertelling Die Unendliche Geschichte en één van de beste Duitse (intieme) oorlogsfilms met Das Boot. Met Die Konsequenz betreedt hij de "gay"-arthouse en verteld hij een ontzettend goed verhaal. Het tempo ligt hoog en we hebben te maken met een goed uitgebalanceerd verteld noodlot. Het extreem beierse accent van de hoofdrolspeler mag dan soms wat vervelend zijn; de film is in al haar rauwheid indrukwekkend en toont op geslaagde wijze maatschappelijk onbegrip. Zelfs genuanceerd. Mag met een gerust hartd tussen films als Querelle, Brokeback Mountain en Velvet Goldmine staan.

Amateurjournalistiek voor goedkope televisie. Interviews lijken volledig laconiek te zijn opgenomen. De camera wordt gewoon ergens naar binnen gerost en nog voordat de persoon in beeld aan het hele gegeven van een camera kan wennen worden er allerhande vragen doorheen gerousd. Ik had gehoopt met Kurt & Courtney een prettig beeld te krijgen van Kurt Cobain maar dit is niets anders dan een vluchtige ongeïnspireerde reportage die niet eens Cobain's muziek bevat... Tijdverspilling.