Opinions

Ben nu niet echt een liefhebber van oorlogsfilms, maar had deze opgenomen van tv en op een doordeweekse avond bekeken zonder veel verwachtingen. Had gewoon eens zin in een filmpje. Man, wat is dit een goede oorlogsfilm geworden. Beetje typisch begin, zijnde wat liefdesdrama, dan de opleiding met de keiharde drillsergeant en vervolgens the real thing op het slagveld. Film heeft me vanaf het begin vastgehouden. Op het slagveld zelden nog zo.n realistische cinema gezien. Bloederig, ledematen vliegen rond, kogels door hoofd, afgerukt lichamen enz... Niets verbloemd, maar zo kan het ook niet anders geweest zijn. Betrapte mezelf erop dat ik spanning zat te kijken met gebalde vuisten. Gebeurt niet veel bij mij, dus iets trok mij mee in de film... Evenaart slagveld Saving Private Ryan. Is dus aanrader, ook als je geen liefhebber bent van dit genre. Zeker als je weet dat het waargebeurd is. De interviews op einde met de echte soldaten is zelfs beklijvend. Na film was er stil van. Uiteraard met huidige filmtechnieken kan alles realistischer in beeld gebracht worden dan vroeger. Verschoot zelfs bij afloop, toen ik film hier opzocht dat hij nog maar drie jaar oud was. Ben redelijk mee met alles wat verschenen is laatste jaren. Moet deze dus echt gemist hebben. Waarschijnlijk omdat ik meestal niet sta te wachten op oorlogsfilms. Maar heb deze me dus niet beklaagd...

Leuke kerstsfeerfilm. Met een familiefeest als rode draad, waar ik in dit genre enorm van hou. Dus daarom alleen al voor mij geslaagd. Is eerste kerstfilm van 2025 voor mij.

Daarnaast gaat het in deze film ook over uit de kast komen als gay / lesbisch en de vooroordelen in de gezinnen waar dit als een belemmering wordt aanzien omdat het indruist tegen de gevestigde waarden.

Maar is allemaal vrij luchtig en zeker niet zwaar diepgaand. Maar de situatie is herkenbaar en heeft dus wel een boodschap.

Los van de boodschap genoten van deze kerstfilm / romcom (is dus geen drama). Het wordt allemaal op een humoristische wijze gebracht, al lag ik nu ook niet plat van het lachen. Maar wil enkel de film typeren.

Leuk om ook Kristen Stewart terug aan het werk te zien. Haar filmografie toont toch wel aan dat zijn geen b-actrice is en dus ook deze film niet…

Beter dan de gemiddelde Hallmark film en voor liefhebbers van kerstsfeer en het onderwerp ‘uit de kast komen’ een aanrader.

Voor mij 4*

Doordeweekse Netflix-romcom. Typische verhaal maar wel met de leuke insteek van een groep volwassenen, elk met zijn eigen kantjes, die samen op een hike gaan. Gaandeweg leren ze elkaar kennen en wordt de groep hechter. Wat ik leuk vind aan dit soort films zijn de verschillende karakters elk met hun eigen ups en downs. Geeft de film wat meer inhoud dan enkel een duo dat verliefd wordt op elkaar. Hier spreken we van een groep mensen wat veel boeiender is. Verder is het acteerwerk wat simpel en sommige doen zelfs wat aan overacting ( kwestie van hun stempel in de acteerwereld wat te zetten). Heb wel enkele malen een glimlach gehad rond wat simpele humor. Had enkel geen connectie met de acteurs en tussen de hoofdrolspelers was er ook weinig chemie. Geen romance-gevoel… Is voor de liefhebbers van het gemiddelde Hallmark-genre. Maar in dit genre zijn er wel betere films. Nipt geslaagd, dus een 3*

Lucy Hale kende ik niet, maar is wel cute in deze romcom. Is geen topper in zijn genre. Komt allemaal wat emotieloos over, ondanks het ‘love-hate’-topic. Niveau Hallmark maar wel iets beter gefilmd, Grafisch Hollywood waardig. Zal verhaal wel snel vergeten. Maar toch wel genoten van dit ‘stationsromannetje’. Leuk weekvertier. Mede door voor mij onbekende acteurs is 3* mijn max (neigde naar 2,5…). En weet dat ik een goede romcom kan appreciëren. Maar deze is het net niet. Leuk zonder meer…

Ik hou van melige kerstfilms kijken in december. Ook de echte Hallmark films. Maar dit vind ik echt wel een de slechtste die ik ooit heb gezien. Vond het overacting zo overdreven dat het een geforceerde en zenuwachtige boel werd. Kwam er zelf ambetant van en het verpeste de kerstsfeer. Alle pogingen tot humor waren niet geslaagd en op laatste vielen mijn ogen zelfs dicht. Toch maar uitgekeken, maar was een uitputtingsslag. Vind de hoofdrolspelers gewoonweg slecht en vervelend. Vooral Wes Brown kwam over als een lastige ventje. Alle buren in de wijk willen hier kerst zo fanatiek beleven dat je het gewoonweg niet meer leuk is.

Moet zeggen dat ik wel tegen een stootje kan als het gaat over dit genre, maar dit is er echt wel over.

0,5*, want lager kan ik niet…

Vraag mij af of de tweede film ook zo slecht is.

Inhoudelijk matig en zou maar 2,5* gekregen hebben, maar krijgt er drie omwille van beeldvorming. Grafisch sfeervol en kleurrijk. Er staat bij aard film komedie/horror. Wel horror is het zekerlijk niet. Noem het een familie-spokenfilm. Nergens eng. Is een Disneyfilm met de typische moraal-boodschap. Hier gaat het over het verliezen van een dierbare en hoe er mee om te gaan. Maar alles op een kindvriendelijk niveau gebracht. Misschien niet voor de allerkleinsten bedoeld, maar als je kind op de Disney-attractie van het spookhuis durft, zal deze film ook wel lukken. Verder enkele bekende koppen, maar niet direct hun topprestatie. Maar zal ook wel niet opzet zijn. Zie het als een leuke zondagmiddag film op een regenachtige namiddag…

Opnieuw een Hercule Poirot moordfilm. Setting was niet zo sfeervol als de eerste twee films. Geen Oriënt Express of avontuurlijk Egypte. Crimescène is een oud weeshuis in Venetië met ditmaal een poging tot wat mysterieuze lichte-horror door een bezeten huis met geesten. En natuurlijk is het aan Hercule om aan te tonen of er nu wel of geen geesten aan het werk zijn. Dit plot laat ik aan de kijkers over en zal ik hier niet verklappen. Naast deze heeft hij ook nog eens een moord op te lossen. Weinig origineel tov. eerste twee maar hou wel van het genre whodunnit. En uiteraard de vertolking door Kenneth Branagh begint na drie films een vaste waarde te zijn. Visueel wat minder, maar dialogen zijn wel weer wat uitdagend om te volgen. Geboeid gekeken en voor ik het wist waren we al de grote ontknoping met nodige uitleg over wie wat en waarom… Voor mij mag er nog een vierde deel komen.

Lang geleden dat ik nog zo genoten heb van een pure actie film. Gal Gadott als vrouwelijke actieheld is er eentje die uniek is en moeilijk te evenaren. Heeft de looks, mimiek en kan haar mannetje staan in de wereld van actiefilms die vnl. door mannelijke acteurs worden gespeeld.

Topprestatie. Rest van de cast mag er ook zijn. Zowel de goeie als de slechteriken van dienst. Spelen allen een verdienstelijke rol. Neem er nog de goede dialogen met af en toe wat luchtige oneliners en humor ertussen en enkele goeie hits van de eighties en je hebt een topfilm. Is een rollercoaster van begin tot einde. Aanrader voor de liefhebbers van een goede actiefilm. Misschien nog een vervolg in de toekomst. Who knows… 4*

Film gezien bij release en nu op TV. Moet zeggen dat ik eerste maal meer onder de indruk was. Vond hem destijds een van mijn toppers. Nu bij tweede bekijk vind ik hem nog steeds ok en origineel, maar ben er niet zo van omver geblazen. Film is soort van monoloog (je ziet meestal maar één acteur) maar toch dialoog met een computerprogramma. Ik denk dat uw gemoed een grote rol speelt bij het bekijken. Feit is dat het gaat over een gebroken man nav. een relatiebreuk die zijn troost vind in een A.I.-programma dat hem lijkt te begrijpen. Joachim speelt een wat nerdie persoon met een te begrijpen situatie. 4* omdat ik het de eerste keer een topper vond en het verhaal toch wel een originele insteek heeft. Misschien omdat ik ontknoping nog wist dat het mij minder beroerde...

Mooie historische film over drie afro-Amerikaanse vrouwen en hun werk op de achtergrond van NASA in tijden van het leven zonder computers. Het gaat over een rekenkundige, een programmeur en een ingenieur-in-spe. Drie sterke dames elk met hun eigen karakter, problemen en levensdoelen. Je ziet hoe ze zowel als vrouw en als kleurling moeten opbotsen tegen de vooroordelen die er in die tijd heersten. En tevens hoe ze er in slagen om hun dromen waar te maken en geschiedenis te schrijven door hun vastberadenheid en zo een plaatsje te veroveren in de NASA-wereld. Daar dit gebaseerd is op waargebeurde feiten geeft het de film net dat extraatje. We maken tevens kennis met de opkomst van de eerste computer, de IBM die toen nog een ganse zaal innam en niet zo betrouwbaar bleek te zijn als de menselijke rekenkracht nodig om de ruimte veilig te kunnen veroveren. De astronaut met de uitspraak dat hij meer vertrouwde op de berekeningen van iemand die hij tenminste nog in de ogen kon kijken ipv. een machine zegt hierbij alles. We krijgen tevens nog een kort stukje ruimteavontuur en zoals we wel meer zien wordt het einde van de film nog visueel versterkt met enkele foto’s en feiten van de echte personen waar deze film rond draait.

Nog het vermelden waard is de rol van Kevin Costner. Niet mijn favoriete acteur, maar speelt hier een voortreffelijke rol als kordate maar rechtvaardige baas. Geen hoogvlieger deze film maar toch wel genoten. Heeft inhoud en brengt toch wel een stukje geschiedenis. 3,5*

Tip: kijk niet naar deze als je eerste film niet hebt gezien. Borduurt met de karakters nl. verder op deze en om verhaal goed te snappen heb je de backstory van de eerste film nodig.

Als fan van Travolta toch maar naar deze gekeken. En hij speelt opnieuw zoals ik hem ken, met de nodige uitstraling al komt hij er niet jonger op. Als je geen fan bent van deze acteur, kijk je beter niet. Gisteren nog naar de eerste Cash Out gekeken uit 2024 omdat nu dit deel 2 ter beschikking was in mijn teletheek. Had van beide films nog niets gehoord, zegt dus ook al iets. Maar door de trailer van deze film was ik wel nieuwsgierig. Deel 1 vond ik dus een goedkope B-film, die een cloon was van Casa del Papel en in de verste verte dat niveau niet haalde.

Deel 2, deze dus, vond ik stukken beter. Vermoedelijk meer budget en de acteurs deden het ook stukken beter. Waar deel 1 eerder zielloos was met weinig spanning en actie, is er in deze film toch wel wat meer spanning. Actie blijft echter goedkoop overkomen. Probeert nu een soort Ocean’s Eleven te zijn, maar daarvoor is het allemaal wat te simpel uitgewerkt. Maar soundtracks zijn goed, sfeer zit ok en de setting ook. Alleen proberen de badguys van dienst op een wat cliché-matige wijze de gangsters te spelen wat minder geslaagd is.

Maar nogmaals, alvast stukken beter dan de eerste film.

Nog steeds geen topper, maar heb me met deze niet verveeld.

Gaf 2,5* aan de eerste, deze toch wel 3*.

Maar ik ben wat bevoordeligd doordat ik Travolta graag bezig zie. Film zal zeker niet iedereen aanspreken. Maar als je verwachtingen niet te hoog liggen kan je deze nog wel verteren.

Net geen 4*, geef deze film 3,5* omwille van de bij momenten wat chaotische actie. Humor is leuk maar ook hier soms wat teveel teveel slapstick. Zo vliegt Ryan in salto’s door de lucht na een aanrijding of wordt hij ettelijke keren overvaren als hij in het water ligt. Los van deze mindere momenten is er ook plaats voor goede actie en leuke humoristische dialogen. Ryan Reynolds is het type dat we de laatste tijd altijd al hebben gezien in zijn films, idem voor Samuel L. Jackson: speelt de eeuwige coolness. Maar het meest heb ik genoten van de Spaanse crazy fury Salma Hayek. Wat heb ik deze madam op het grote scherm al een tijd gemist. Zoals zij tekeer gaat in deze film moeten Ryan en Samuel toch wel het loodje leggen. Wat ook vermelden waard is, is de rol van de slechterik, gespeeld door de rasspanjaard Antonio Banderas, in deze volledig grijs geworden. Leuk om ook deze nog eens terug te zien. Maw, misschien geen topfilm, maar door de topcast toch wel eentje onzeker eens te bekijken. Toch wel genoten van deze…

Las hier in kritieken ergens dat dit een mooie kerst film is. Wel dan zal ik de kerstliefhebbers moeten ontgoochelen, want los van het feit dat het zich afspeelt rond de kerstperiode zie je met moeite enig kerstversiering e.a..

Is wat mij betreft absoluut geen kerstfilm. Wat dan wel?

Coming-of-age meets melodrama. Deze film speelt zich vnl af rond drie karakters van een internaat school , zijnde een leerkracht, een student en een kokkin. En ieder personage wordt diep uitgewerkt. Elk heeft zijn verhaal en problemen. Is geen feelgood movie, maar een soort van rauwe realiteit. En toch heb je ergens een soort van voelt goed aan gevoel.

Melodrama op zijn best. Hou wel van dit genre. Film op het lijf geschreven van Paul Giamatti. Maar vond Paul in Sideways wel beter. Dominic Sessa is mij onbekend maar perfect gecast voor de rol. Evenals Da'Vine Joy Randolph nooit eerder gezien denk ik maar speelt haar rol perfect.

Vind het aldus een parel in zijn genre. Maar enkel weggelegd voor liefhebbers van dit soort films. Niet iedereen zal deze kunnen appreciëren.

Zoals eerder gezegd: pure melodrama en zekerlijk geen typische kerstfilm… Voor mij 4*

Snap de lage quotering niet. Op mijn ogenblik van mening geven had deze film 2,83*. Is voor mij echt wel een 4* waard in zijn genre. Is één van de betere romcoms die ik gezien heb de laatste jaren. OK, is een cliché verhaal: liefde groeit, dan een ruzie en eindigend met een happy end. Zo al vele gezien, maar geef toe, enkele jaren terug was er een overaanbod aan dit genre films, denk aan oa. de toptijden van Hugh Grant en Renée Zellweger. Maar laatste tijd was er in dit genre toch weinig noemenswaardig te zien. Zo zag ik laatst ‘Love Guaranteed’... Veel minder niveau dan deze. Je weet dat je een zoet verhaal zal krijgen, dan moet deze ook naar die waarde inschatten. En ik moet zeggen dat ik wel aangenaam verrast was. Dit kwam, deels door de chemie tussen de acteurs Emma Roberts en Luke Bracey, wat hier wel geslaagd was en de redelijk aanwezige humor die mij toch wel enkele keren deed glimlachen. Haalt misschien niet niveau van de ‘meesters’ in dit genre, maar de acteurs, die mij onbekend zijn, waren echt wel goed gecast en deden in deze film wat ik er van verwacht had. Er moet nu eenmaal een nieuwe generatie acteurs de fakkel overnemen en dat is wat hier met glans geslaagd is. Je kan nu eenmaal de inhoud van het genre niet veranderen. Vandaar mijn 4*

Kerstfilm met vele mooie sfeerplaatjes, maar dat was het dan ook. Al veel kerstfilms gezien, maar deze staat toch wel onderaan mijn ranking in dit genre. Was totaal niet mee in de kerstmagie en er was wat mij betreft ook totaal geen chemie tussen de hoofdrolspelers. Voelde geen emotie. Geen liefde, geen traan. Ook de poging tot wat humor door de karikaturale bijrol van een vriend met overdreven kerstdwangneurose was voor mij een niet-geslaagde opzet. Deze uitgekeken omdat het nu eenmaal bij mijn jaarlijkse traditie behoort om zoveel mogelijk kerstfilms te bekijken in aanloop van de feestdagen zelf. En helaas zitten er daar al eens wat mindere tussen. 1,5*

Was een aardige uit het leven gegrepen drama maar op een luchtige manier gebracht. Wist mij te ontroeren zonder al te diep te gaan. Een film zonder intenties die zo meer bereikt dan deze die er voor gemaakt zijn om bepaalde emoties los te krijgen. Prententieloos heeft bij mij meer resulaten. Filmparel.

Leuke film, goed verhaal, maar komt me een beetje te tam en mak over. Actie nooit erover. Liam speelt een cool type, maar misschien iets te braaf. Als bankrover valt hij verliefd en wil met zich in het reine komen en geeft zichzelf aan. Het liefdesverhaal is beetje rode draad en ook daar is het allemaal een beetje te vanzelfsprekend. Liefdesverhaal doorheen een soort van actie-ik-neem-wraak-genre met good and badcop… Af en toe wel wat leuke scènes, maar verder allemaal wat stil en bleef ik op mijn honger zitten. Doordeweeks vertier. Geen topper maar heb me ook niet verveeld…

Moraal van dit verhaal is niet het resultaat maar de weg er naar toe.

Hiermee bedoel ik dat je in deze film ziet wat een aanval op Amerika kan te weeg brengen op wereldvlak. Het verhaal wordt vanuit drie invalshoeken verteld, waardoor je een inzicht krijgt in het Amerikaanse systeem in dergelijke situaties en welke diensten en afdelingen er allemaal bestaan en wat hun rol is in deze.

Je ziet dus vanuit al deze diensten hoe ze te werk gaan en wat hun invloeden zijn. En er komen er heel wat aan te pas.

Op dit vlak leerrijk en interessant om te zien. Alleen wat meer verwacht rond de rol van de POTUS, los van natuurlijk het ultieme bevel dat hij moet geven…

De ganse film weet een bepaalde spanning te behouden.

Al zal niet iedereen te spreken zijn over het einde. Zonder hier spoilers te droppen, had ik einde ook liever anders gezien.

Twee uur waren wel zo voorbij. Heb me dus niet verveeld.

3,5 *

Geen topper, maar viel me ook niet tegen. Simpel verhaal, wel mooi en sfeervol in beeld gebracht. Speciale effecten geslaagd. Acteerprestaties ok. Eerder een kinderfilm, maar ook voor volwassen te doen. Beetje Harry Potter meets The Adams Family maar dan kleurrijker. Haalt wel niet het niveau van Harry Potter… Staat hier als genre fantasy horror. Zou horror eerder vervangen door avontuur, want horror is het verre van. Normaal heb ik het niet zo voor Jack Black maar in deze film valt hij best wel nog mee, al zal hij nooit mijn favoriete acteur zijn. Leuk deze gezien te hebben maar ook niet meer… 3*

Typisch soort apocalyptische rampenfilm waarbij personages land doorkruisen op zoek naar familie. Incidenten onderweg wat cliché, maar film valt wel mee. Je weet alleen niet wat er nu echt gaande is. Settings ok en acteerprestaties vallen goed mee. Vandaar 3*

Originele invalshoek. Kok uit India leert Franse keuken kennen en groeit op tot topchef in Parijs. Daarnaast een romantische kijk op twee oudere koppige eigenaars van concurrerende restaurants die tegenover elkaar liggen in een straat van een eenvoudig Frans plattelandsdorp waar geen andere restaurants zijn. Franse keuken meets Indische keuken. Visueel mooi gebracht. Zelf heb ik twee liefhebberijen: goede film en lekker eten. Deze biedt beiden. Vandaar 4,5*.

Thaise Netflixproductie. Er wordt ook Thais gesproken. Deed me wat denken aan de film ‘The Hundred-Foot Journey’ uit 2019. (gaf ik 4,5*) . Die film gaat ook over hoe een Indische basic-kok opgroeit tot een zg. wereldtop chef-kok. Ben aangenaam verrast van deze Thaise productie. De 130 minuten waren zo voorbij. Staat hier als drama/thriller. Weet niet vanwaar thriller komt. Is een film met heel wat moraal en inhoud. Verveelt geen moment.

Gaat over streven naar perfectie (hier in de keuken), streven naar roem, opklimmen en angst tot falen. Gaat over rivaliteit, leerling overklast meester. Jaloezie. Arm en rijk. Het werk in een keuken en het respectloos opvreten van de topgerechten door de rijke bourgeoisie. Ook gaat het over familiebanden en het erkennen en vergeten van je roots. En zo kan ik nog wel even verder. Is dus een film waar je wel even kan over blijven napraten. Herinner mij destijds de documentaires achter de schermen bij bepaalde topchefs zoals Gordon Ramsey, wel hier is de rol van chef-kok niet anders. De keukendictatuur is keihard. Had alleen wel even ergens een emotie verwacht van de chefkok tav. zijn pupil, maar er kon nergens echt een positief woord vanaf. Meen ergens een lichte grijns gezien te hebben die moest doorgaan als glimlach / bevestiging bij het proeven van een lekker gerecht. Dit wanneer de chef-kok het familiegerecht van zijn leerling voor het eerst proeft. Waarbij hij zegt dat een gerecht met liefde gemaakt een utopie is. Weet niet of de lichte glimlach geacteerd was of ik het mij inbeelde. Zo minimaal was die glimlach dus. Verder vind ik de scènes met wok en het vuur in pan grafisch zeer mooi in beeld gebracht. Je zou er honger van krijgen. Geef deze 4* omwille van de rijkelijke inhoud.