Opinions

Een sappig werkje van Tarantino. Het duurt even voor de film op gang komt en je wordt ook wat in het duister gehouden waarover die precies gaat. ‘Death Proof’ is verpakt in een sexy 70’s look waardoor het leuk is om naar te kijken, vooral in het eerste deel waarbij we kennismaken met de personages waaronder de mysterieuze stuntman Mike.

Kurt Russell speelt op geniale wijze een psychopaat waarvoor je bijna sympathie zou krijgen, ware het niet dat hij jonge vrouwen achtervolgt en ze vervolgens op brute wijze vermoordt. De eerste keer wanneer Mike zijn sadistische kant toont, is best schokkend. Tenzij je al weet wat er gaat gebeuren, is deze twist leuk gevonden (met bijna een vette knipoog naar de camera wanneer hij in de auto stapt).

De vrouwen in kwestie zijn uitgesproken types die onbezonnen maar ook zeer gevat uit de hoek komen. Ik had er soms mijn plezier in om ze te zien discussiëren, hoewel die ‘bitch’ en ‘nigga’ niet perse hadden gehoeven. Hoewel het in zijn andere films vaak mannen zijn die lange dialogen voeren, domineren de vrouwen in Death Proof. De conversaties zijn luchtig en plezierig maar duren net iets té lang. Langer dan 5 minuten wordt het moeilijk om de aandacht vast te houden wanneer het eigenlijk nergens over gaat. Dit lag zeker niet aan de acteerprestaties van de vrouwen, zij deden volledig wat ze moesten doen. Toch denk ik dat de kwaliteit niet zou ondergedaan hebben mocht de film pakweg 20 minuten minder geduurd hebben.

De actiescènes zijn top en maken het wachten wel de moeite waard. De twist waarin het tweede groepje vrouwen beslist om achter de stuntman aan te gaan, komt echt uit het niets. Vanaf dan is het full ‘girl power’ en genieten geblazen. De achtervolgingsscènes zijn spannend en leuk gefilmd. Quentin geeft een vibe van puur entertainment door aan de kijkers. De film komt, ondanks het geweld, niet te zwaar of serieus over, mede door een dosis zwarte humor. Men had gerust nog een stapje verder kunnen gaan met het einde, dit kwam vrij plots en stond in contrast met de rest van de (nogal uitgerekte) film. Algemeen toch een leuke zit!

Dit is nu eens een film die mij altijd weet te strikken wanneer ik toevallig aan het wegzappen ben. Zeer leuke beelden van enkele wereldsteden, veel bekende en knappe koppen maar vooral: het plezier spat van het scherm. Soms is het lekker karikaturaal en overdreven maar men blijft nooit te lang hangen in het dramatische. Wanneer je van fashion houdt, is het natuurlijk een aangename kijkervaring. Welke vrouw (of man) droomt er nu niet van om elke dag een nieuwe, stijlvolle outfit aan te trekken die zorgvuldig wordt uitgekozen en klaargelegd. Toch wordt je door dit modegebeuren niet teveel meegezogen dankzij voldoende afwisselende scènes waardoor het toegankelijk blijft voor een breed publiek. De casting zat ook wel goed. Emily Blunt vond ik toch niet zo uitblinken in haar rol als ik eerlijk moet zijn, misschien zie ik haar kop gewoon minder passen in dit wereldje. De rest zat wel goed op zijn plaats en had er duidelijk plezier in. Ondanks de hardheid van deze industrie, houdt de film een zekere nonchalance en luchtigheid. Geef mij deze maar om vrolijk van te worden

Deed me wat aan Hush denken en vond die dan nog iets spannender en geloofwaardiger eigenlijk, terwijl die amper aan 3 sterren raakt. 'Don't breathe' is zeker niet slecht voor een horror hoewel ik het meer een thriller vond, maar wel overroepen. Op basis van de algemene score hier verwachtte ik me aan originaliteit, grote twists (en dan heb ik het niet over een personage dat plots nog blijkt te leven, maar goed geprobeerd ), een verrassend einde (happy of unhappy laat ik terzijde hoewel ik horrors in het algemeen geslaagder vind als ze niet zo goed aflopen) . Daar bleef ik wat op mijn honger zitten. Het blijft allemaal wat vlak: de personages, motieven en beslissingen, verloop van het verhaal... En dan de blinde veteraan die zich altijd weet te bevrijden en de brute aanval op het einde overleeft... Cliché, meer kan ik er niet over zeggen. Overigens ook geen film die bijblijft. Ik las ergens dat er een vervolg komt (wil al wat zeggen), helemaal niet nodig en denk dat ik die zal overslaan. Maar je weet nooit

Een intrigerende, meeslepende film die me wat aan 'the butterfly effect' deed denken met eveneens een interessant thema. De aparte manier van vertellen en verschillende genres maken het een unieke ervaring om naar te kijken. De muziekkeuze is onderdeel van de beleving en werkt goed. Het is een voordeel dat je je eigen interpretatie kan geven aan de gebeurtenissen. Helaas is het zeer aanlokkelijk geworden vandaag om allerlei boodschappen en verklaringen op te zoeken op internet. Ik zou aanraden dit niet te doen bij 'Donnie Darko' want het neemt veel weg van het mysterie en de magie die de film uitstraalt. Een nadeel vind ik dat de personages te vlak bleven, en deze samen met het verhaal soms wat te gekunsteld aanvoelen. Het einde kon mij (mede hierdoor denk ik) ook niet raken.

“You blinked”

Niet meteen fan van Gosling. Zijn doorgaans vlakke mimiek en zachte stem doen me weinig. Maar wat een geweldig personage zet hij hier neer. De rust zelve aan de buitenkant, bijna onleesbaar en toch zo intimiderend. Vanbinnen een bom die elk moment kan ontploffen. En dat gebeurt ook een paar keer. De momenten waarop hij zich effectief moet verdedigen als een beest dat in het nauw wordt gedreven, lijkt het alsof hij schrikt van zichzelf dat hij tot zoiets in staat is. Zijn blik verandert dan helemaal, wat bewijst dat hij meer kan dan in de verte kijken.

Drive heeft een memorabele beginscène en een knallende soundtrack. “Nightcall” trekt je mee in de sfeer van de film. Voor mij hadden er gerust nog een paar van die scènes mogen inzitten. Dan komen we bij het verhaal waarin onze chauffeur Irene leert kennen en al snel wordt toegelaten in haar leven en dat van haar zoontje. Dit stuk vond ik persoonlijk minder maar is nodig om zijn menselijke kant te tonen en de rest van het verhaal te kunnen plaatsen. Carey Mulligan als gangsterliefje vond ik niet de beste keuze. De lichaamstaal tussen haar en Gosling toont dat er meer aan de hand is maar ik zag er geen koppeltje in, leken meer ‘soulmates’ van elkaar.

Wanneer hij besluit haar te beschermen, wordt het spannend. Spannend op een manier dat je krampjes krijgt in de buik en dat is leuk. Drive verrast niet alleen op visueel vlak, er zitten ook een aantal bikkelharde actiescènes tussen. Het geweld verrast je alsof je ontwaakt uit een roes, zoals in de liftscène. Vond dat heel knap gedaan. Bij een aantal shots lijkt de tijd even stil te staan. Wat voor sommigen traag of langdradig kan overkomen, hielp mij juist om de aandacht vast te houden.

Een goed slot ook. Krachtig en niet te uitgeweid.

Gisteren gezien in een muisstille zaal, met een opvallend ouder publiek. Niet dat oorlog mijn favoriete filmgenre is maar op groot scherm vind ik het toch het meest indrukwekkend. Een aantal opvallende elementen zoals de muziek en het geluid algemeen dragen een groot stuk bij aan de spanning en beleving van de film. Men brengt een gemoedstoestand over en focust op de overleving van personages. De constante dreiging laat weinig ruimte voor dialoog en maakt het realistisch. Alles speelt zich af in het moment.

Het idee met de verschillende tijdslijnen is knap uitgewerkt. We zien geen helden (ok, Tom Hardy is altijd een held) maar allemaal slachtoffers, sommige in de gruwelijkste momenten van hun leven. Wie wie is, hoe ze daar komen of welke rang ze hebben maakt niet zoveel uit. Alsof je daarom meer recht hebt of kans maakt om te overleven.

Visueel is alles knap in beeld gebracht, al vond ik het dikwijls nog iets te braaf en gepolijst voor een oorlogsfilm (het uitdrukkelijk niet laten zien van mensen die ernstig lijden bv.). Er zijn inderdaad niet zoveel oorlogswonden te zien, wel slaagt men er goed in om een claustrofobisch gevoel over te brengen met o.a. zeer sterke onderwaterscènes die evenzeer naar de keel grijpen.

Wat ik jammer vind is dat ik geen uitgesproken gevoel had na het kijken, terwijl ik van zo'n film toch verwacht dat het wat nazindert (door het verhaal, de gebeurtenissen, einde...) Daaruit kan ik niet anders dan opmaken dat het mij niet genoeg gegrepen heeft. Maar wel een mooie 7/10