Opinions

De trailer geeft wel een totaal andere indruk van de film en is misleidend. Er zitten zeker thriller-aspecten in het verhaal maar verwacht geen (schiet)gevechten op leven en dood. Dit is gewoon een goed stukje drama.

Wat mij vooral verraste, is dat ondanks de langzame opbouw het verhaal nergens inzakt of langdradig wordt. Is altijd een risico bij dit genre omdat er vlug een sleur kan insluipen (beeld je maar in dat je elke dag besjes gaat zoeken of hout kappen). Ook hier wordt met de grenzen gespeeld en het geduld van de kijker een beetje op de proef gesteld maar het pakt goed uit.

Het bos is een mooie setting, er hadden gerust meer sfeerbeelden mogen inzitten. Want dit blijft een prachtige en noodzakelijke omgeving in dergelijke tijden. We gaan terug naar de roots. Misschien een onderhuids verlangen van de regisseuse en wellicht nog een aantal onder ons, maar het maakt het zeker aantrekkelijk. Subtiele beelden van het vervallen huis. Geen verwoeste landschappen. Een schuilplek in een boom, wilde zwijntjes… De apocalyps wordt niet zo vaak van zo'n mooie kant getoond. De gelatenheid die we zien in huis, staat in contrast met wat zich enkele kilometers verderop afspeelt. Toch wordt er weinig nieuwsgierigheid uitgelokt bij de kijker om de stedelijke kant (totale chaos) te ontdekken.

Maar wanneer alles in de plooien lijkt te vallen na de dood van de vader, gebeurt er iets dat opnieuw toont hoe rauw de film ook is. De oudste zus Eva (Wood) wordt verkracht. De spanningsopbouw in deze scène was sterk. Nu is het niet de eerste keer dat Wood in haar rollen (ook persoonlijk gaf ze toe in interviews) met dergelijk geweld wordt geconfronteerd. Ik las dat de scène in één take werd opgenomen. De terreur kon in elk geval niet veel geloofwaardiger overkomen, het komt zo dichtbij dat je er precies middenin zit. Zo volgen er nog een aantal scènes die best ongemakkelijk zijn om naar te kijken.

Beide vrouwen acteren op een authentieke manier waardoor de film overeind blijft. De vader is zeer likeable, jammer dat hij bruusk komt te overlijden maar het is een voorspelbare wending. Verder ben ik blij om Ellen Page eens te zien in dergelijke rol. Ze is geknipt om zo'n sterk, onafhankelijk personage te spelen. Over het psychologische is al veel gezegd maar wat ik wel wat miste was het verzet van de zussen tegenover hun nieuwe realiteit. Die frustratie-uitbarstingen zien we zelden, je zou toch niet verwachten dat ze zo snel en makkelijk berusten in die nieuwe wereld.

Het einde toont hoe de zussen afscheid nemen van alle materiële bezittingen en verder leven ‘into the forest’. Een stap die ik op dat moment minder logisch vond gezien de oudste zus zopas is bevallen en met moeite op haar benen zou kunnen staan met dat pasgeboren babytje. We krijgen niet te zien hoe dit hen vergaat.

Mooie film.

It is een leuke, onderhoudende griezelfilm. Behalve een paar memorabele scènes, kon ik me van het origineel niet zoveel herinneren. De versie uit ’90 had wel een zeer duister kantje dat tamelijk goed wordt overgezet in deze remake, hoewel de onderhuidse spanning daar net iets beter was. Toch vond ik deze versie vermakelijker in bijna elk opzicht en bezitten de meeste kids voldoende charme en persoonlijkheid, waarvoor ik op voorhand een beetje vreesde dat dit niet zo zou zijn. Hoewel niet alle schrikmomenten even geslaagd zijn, vond ik het op sommige momenten best eng en kreeg ik wat flashbacks naar mijn kindertijd (dé vreselijke kelder of nog erger de zolder ). Een aantal scènes kwamen erg dicht en in your face. Ook Pennywise kon overtuigen maar dat is niet wat "It" echt angstaanjagend maakt in mijn ogen. De confrontatie en het gevecht met de eigen angsten, alsook het opgroeien en volwassen worden, blijven interessante thema’s die hier verrassend, soms op grappige wijze, soms op harde wijze aan bod komen. En oja, ik kijk uit naar het vervolg.

Zeer naargeestig, post-apocalyptisch werkje. Verhaaltechnisch springt het er niet meteen uit maar qua spanning en sfeer kan het zeker tellen. De nachtmerries en overgangen naar de werkelijkheid komen sterk binnen. Het eerste en laatste deel van de film overtuigen het meest. Hierin komen ook een aantal horror-elementen naar boven. Het middenstuk is dan weer te kort om een degelijke voeling te krijgen met zowel de inwoners als de ‘gasten’, alsook de verhoudingen tussen hen. Verder blijft het onduidelijk wat er zich nu precies afspeelt en dat zorgt voor wat vragen, zeker met een duidelijke titel als It Comes at Night wat toch een beetje verwachtingen schept. Persoonlijk vond ik dat er een stuk leek te ontbreken en de film gerust wat langer had mogen duren. Verder goed acteerspel van bijna iedereen, vrij realistisch gebracht ook. Het einde is een hard staaltje cinema dat nog even achtervolgt en je doet afvragen wat je juist hebt gezien en waarom.