Opinions

Bizarre, vlot gespeelde komedie met slapstick-elementen en staaltjes zwarte humor. Bepaalde trekjes van bijvoorbeeld de advocatuur zijn uiteraard uitvergrotingen van de werkelijkheid, maar desondanks snel herkenbaar. Een standbeeld van Vrouwe Justitia (met feestneus en slingers) en magistraten, die zich op een nieuwjaarsfeest verkleed te buiten gaan en hun hapjes snijden met een miniatuur-guillotine, passen ook in het beeld.
Deze toch wel originele komedie zou zogenaamd geïnspireerd moeten zijn door de documentaire 10e Chambre - Instants d'Audience (2004), maar dat is dan wel heel erg losjes gebeurd. De feitelijke rechter Michèle Bernard-Requin uit de documentaire, keert in de komedie terug als presidente van het hof tijdens de rechtszitting van de filmfiguur Bob Nolan.
De zwarte humor veroorzaakt een nieuwe Franse kreet globophage (iemand die ogen eet), wat weer dankbare toespelingen mogelijk maakt op sommige Franse culinaire praktijken.
Aardige combinaties van computerschermen en gefilmde beelden doorheen het verhaal.
Zwakt met het hier gekozen einde iets af.


Oorspronkelijk was de opzet de film in het Engels op te nemen, met Emma Thompson in de hoofdrol.


Magistraten zijn ook mensen
Het leven is een drama, geschreven door ouders en gespeeld door kinderen