Ik kan me dan ook niet zo heel goed vinden in het feit dat Chaplin dit product later afdeed als iets, wat hij niet gemaakt zou hebben, als hij wist wat voor dingen Hitler zou gaan doen. Dan had hij dit niet mogen maken. Vind ik.
Is dat niet een beetje in tegenspraak met zichzelf?
Juist omdat Charlie Chaplin niet precies wist wat er gaande was, heeft hij deze film gemaakt. Pas toen hij er achter kwam, wat er gebeurd was, schrok hij. Maar toen was het al te laat, de film was een feit. En hij kon niet meer terug. Misschien was hij gewoon een beetje naïef en te sterk met zijn eigen werk bezig, totdat Amerika ook in de oorlog werd betrokken.
Ik ben Charlie Chaplin dankbaar voor zijn terechte kritiek op zijn eigen werk. Met de beruchte speech ben ik het wel eens, maar ik vind het aan de andere kant (op de manier waarop het gebracht wordt) beperkt over de top. Dat is slechts persoonlijk, hangt ook samen met de eerdere vermoedelijke naïviteit en de verhouding van de rest van de film tot de realiteit.
Een goede film buiten de context, maar door die context uiteindelijk minder goed (ook naar de mening van hemzelf).