Opinions

Eerste 5 die ik uitdeel hier op MM. Simpelweg omdat ik echt niets kan bedenken om aan te merken op de film. De film weet je totaal mee te voeren en dat met hele eenvoudige middelen. Dat mag van een enorme klasse getuigen. Zeer tragisch drama en dat zonder ook maar een moment over-sentimenteel te worden. Het voelt allemaal zeer echt aan. De manier hoe alles opgebouwd wordt, of liever gezegd, onthuld wordt, is een van de dingen die de film zo speciaal maken. Het begint allemaal zo mooi en sprookjesachtig maar geleidelijk aan ontdek je de onderhuidse naakte waarheid en die is niet bepaald koek en ei..

Ik zou een hele waslijst met lovende punten op kunnen noemen maar daar zijn al veel van genoemd in eerdere posts. Toch wil ik de manier hoe de sfeer gecreeerd wordt nog wel benoemen, omdat dat echt fenominaal gedaan wordt. Van moment tot moment zit je erin en het lijkt net alsof ik er maar niet achter kan komen waar dat em nou in zit; wat nou dat beetje extra is. Gewoon perfectie.

Zal mij zeker ook lang bijblijven.

Hoog boven mijn toch al hoge verwachtingen. De Dardennes hebben iets magisch over zich heen. Zou hun stijl bijna magisch-realisme willen noemen. Hun verhalen zijn nooit spectaculair en hun uitwerking uiterst simpel, maar toch blijf je van begin tot eind geboeid. Ik hoop zo dat ze nog heel lang zullen doorgaan met films maken, hoe meer hoe beter.

En Cotillard..wat valt er nog over te zeggen. Ze heeft alles wat iemand tot een zeer waardig actice maakt.

Nu al een paar dagen laten bezinken en de film spookt nog steeds door mijn hoofd. Wat een ongelooflijk briljante film. Werkelijk alles is uit de kast gehaald om met minimale middelen de realiteit te ontstijgen. En het is op alle fronten gelukt. Totaal compromisloos, eigenzinnig en gedurfd heeft Von Trier mij nu eindelijk voor zich gewonnen en zal ik waarschijnlijk niet meer zo lang wachten met de rest van zijn films, want dat is het enige minpuntje: dat ik Dogville veel te lang voor me uit heb geschoven. En voor degenen die dat ook doen: zet em gewoon op, bijt even door dat eerste kwartiertje heen en je zult worden meegevoerd naar een andere dimensie.

Fellini fascineert mij enorm. Dit komt voornamelijk omdat ik zijn filmtaal niet spreek en daardoor niet gelijk doordring tot de kern van zijn films. Echter zijn deze doortrokken van symboliek en diepere lagen. Door mijn huiswerk een beetje te doen en langzaam aan steeds meer inkijk krijg onder die bedwelmende oppervlakte, begin ik dan toch steeds meer waardering te krijgen voor Fellini's manier van communiceren. Bij La dolce Vita heb ik dit nog sterker dan bij Otto e Mezzo, al staan beiden op mijn lijst van toekomstige herzieningen.

Dit viel me verrassend goed mee voor een (toch maar weer een cliche) Nederlandse film. Natuurlijk is het acteerwerk niet meer dan redelijk, maar als je dat door de vingers ziet (anders is bijna geen enkele NL film te pruimen) is het toch wel sterk en vakkundig gedaan allemaal. Er zijn heel wat slechtere Amerikaanse films. Dit behoort absoluut tot de betere films van eigen bodem en het lekkere Amsterdamse sfeertje helpt daar zeker bij.

Had hier best wel wat van verwacht. Maar het enige wat daarvan overeind blijft is een complimentje voor het concept. Veel te langdradig allemaal. Hoop overbodige scenes in de naam van opbouw. Toen die zombies dan eindelijk op kwamen dagen had ik ze spectaculairder verwacht, terwijl ik nu zoiets had van 'Oh ok dat zijn ze dan'. Verder een hoop hele foute oneliners die totaal niet grappig waren, noch in de film pasten. Eigenlijk is het gewoon een vrij saaie horrorfilm waaraan een paar goedkope geforceerde stukjes zijn toegevoegd om het geheel als horrorkomedie te doen voorkomen, maar dat maakt het nog geen echte horrorkomedie..Het enige echte goede moment vond ik toen die man in het begin dat verhaal over die plaats vertelde, maar voor de rest snel vergeten deze prul!

Hoe zeer ik Kubrick ook bewonder, dit past niet in mijn straatje. Maar dat het de juiste snaar raakt bij velen geloof ik zonder meer. Toch kon er af en toe wel een lachje bij me vanaf. 2*

Denk nog nooit eerder een flm gezien waar acie/thriller en sfeer zo mooi samensmelten (behalve misschien zijn opvolger Only God Forgives). Dit is het soort films waarom het voor mij de moeite waard is om een actiefilm op te zetten. Echt formidabel dit. Tevens het bewijs dat er wel degelijk regisseurs in Hollywood rondlopen die ondanks de druk om een kaskraker te scoren wel risico's durven nemen gebaseerd op hun persoonlijke/eigenzinnige creatieve visie. 4*