Opinions

Spectaculaire spanningsboog, met als climax de hilarische ruzie op de hotelkamer, die nogmaals bewijst dat July and Ethan gewoon perfecte tegenspelers van elkaar zijn. Helaas was het eerste deel wat minder, met uitzondering van enkele uitblinkertjes. Het idee om meerdere personages om hen heen te bouwen was op zich leuk bedacht, maar werkte naar mijn gevoel niet echt. Kan eigenlijk niet zo goed uitleggen waarom. Misscchien een combinatie van script/acteurs. Maar het verloop had zo een stijgende lijn dat ik tegen het einde van de film het begin al lang vergeten was.

Gemengde gevoelens hierover. Enerzijds krijg je hele spannende, niet pretenderende, rauwe cinema. En anderzijds had het verhaal zo uit een doorsnee aflevering van CSI kunnen komen. Zo een briljante uitwerking van deze zenuwslopende thriller en dan met zo een pover plot, op het lachwekkende af. Zonde, had meer in gezeten. Halve ster vanaf. Gelukkig was het verder allemaal nog wel pakkend genoeg.

Herzien. Blijft een uniek eigenzinnig filmpje. De chemie tussen de twee vriendinnetjes is zo aanstekelijk dat de misère van het milieu waar ze vandaan komen op de achtergrond wegvaagt. Verder niet bijster mooi gefilmd, maar wel effectief en daar gaat het om. 4* blijven staan.

Misschien wel een van de meest besproken independent films van de laatste jaren. Of in ieder geval toch wel uit Azië.

Het verdiepen in de veelvoud aan interpretaties is een dagtaak op zich. En daar ligt ook gelijk de kracht en de magie van de film: je krijgt in hoofdlijnen net genoeg informatie mee om tot je eigen conclusies te komen, maar nog belangrijker, elk detail, gebaar, object, woord of zelfs kleur of camerahoek heeft de potentie om verborgen informatie te bevatten wat van waarde is in het grote geheel mbt het plot alleen al. En juist daardoor kun je ook je eigen verbanden leggen tussen al die schijnbaar onbenullige details. Wat dan ook gelijk die veelvoud aan interpretaties verklaart. Hoe meer je je verdiept in die interpretaties, hoe fascinerender de film wordt (een herziening is zo goed als verplicht), maar tegelijkertijd hoe grotere mindfuck het wordt.

Voor mij heeft de film daardoor niet alleen artistieke maar ook psychologische en introspectieve waarde. De vergelijking met een surreëel schilderij kan dan ook gauw getrokken worden. De rol van de observeerder wordt onderdeel van het werk.

Zeer verdienstelijk stukje cinema, en wat mij betreft zelfs een bijdrage aan het verruimen van de grenzen van de kunstvorm.

Zwaar depressief en triest relaas van een overgevoelige jongen uit een disfunctionele familie, met een adembenemend mooie zwarte fotografie (eens met SB).

De eigenzinnige invalshoek gecombineerd met de fijngevoelige uitwerking maken het tot een bijzondere film. Verdient meer stemmen, zeker op IMDB!

Hier en daar wat overdreven shots en ik geloofde de personages lang niet altijd, zeker in het begin niet. Maar gaandeweg raakte ik toch meer betrokken bij de karakters, wat een groot pluspunt is, aangezien de stijl niet direct toegankelijk is.

Qua sfeercreatie is dit een hoogstandje. De paar stille momenten waren hypnotiserend intens.

Dit is het soort cinema waar ik altijd naar op zoek ben. Hedendaags, vernieuwend, indringend en toch op z'n eigen manier doortrokken van eenvoud.

Herzien, in de hoop dit keer wel het meesterwerk erin te zien, die door velen eraan toegekend wordt.

Helaas, mijn eerste oordeel was toch vrij doorslaggevend. Gewoon niet echt mijn soort humor. Wel geef ik een halve ster erbij omdat ik iets meer heb gelachen dan de vorige keer, en ook voor de artistieke/muzikale elementen die de film op een bepaalde manier ook wel sieren.

Door m'n nieuwsgierigheid moest ik em toch een keer zien.

Met stip de meest bizarre film die ik ooit gezien heb.

Er zaten een paar hele grappige momenten in, ondanks dat over het algemeen die gestoorde Japanse humor mij niets doet. Dat was hier, los van die paar momenten, eigenlijk ook het geval.

Die 'verborgen camera' beeldkwaliteit droeg natuurlijk ook niet echt bij aan een fijne kijkervaring.

Toch maar besloten om mijn tweede Miike af te kijken, vooral omdat het net genoeg om handen had om interessant te blijven.

Het bijzondere aan deze film vind ik dat het, ondanks het muziek en dansgehalte, in de eerste plaats een film is, en een goede ook. Daldry blijft daar ook tot het eind toe heel consequent in. Het dans-gegeven dient volledig het verhaal.

Ik heb goede verhalen over de musical gehoord, maar denk dat je dat als een volledig op zichzelf staand iets moet beschouwen, tenzij de sfeer van de film dusdanig goed is overgebracht in de musical...maar dat betwijfel ik.

Als ik dit soort reportages zie of berichten lees denk ik eigenlijk alleen maar 1 ding: de mens is het meest onberekenbare, wreedste, gevaarlijkste dier dat er rondloopt.

Ja, dit was raak. Had hier hoge verwachtingen van en die zijn meer dan ingelost. Wat is Gosling toch een veelzijdig acteur. En ook Michelle Williams laat zien wat ze in haar mars heeft. Het verhaaltje was ondergeschikt aan de feilloze, realistische uitwerking en ook het contrast tussen verleden en heden, en hoe deze steeds dichter tot mekaar kwamen was heel mooi gedaan. Was van begin tot eind meegevoerd, niet in de laatste plaats vanwege de menselijke emoties, imperfecties en tekortkomingen die briljant tot uiting kwamen. Een pijnlijk confronterende, en tegelijkertijd dankzij z'n charmante stijl ook prachtige film.

Pareltje. Alleen al die speciale 80's feel maakt em erg bijzonder. Daarbij is het script, voor zover het geschreven is, echt fenomenaal. Dit is voor mij een typisch voorbeeld van dat een film niet per se realistisch hoeft te ogen, en dat er toch iets tot leven gewekt kan worden. Net pas gezien, maar vind em nu al monumentaal!

Ook na de tweede herziening blijft dit een even prachtig werkje en ontdek ik weer nieuwe dingen. De sfeer die gecreërd wordt is zo apart, kan het eigenlijk nergens mee vergelijken. Zeer uniek. Heb dit overigens nooit een komedie gevonden, eerder een poëtisch drama.

3 sterren voor de heerlijk flauwe humor. Het slappe zeikverhaaltje eromheen kwam dit helaas niet ten goede en maakte zelfs dat de film behoorlijk inzakte in het midden. Maar al met al toch lekker over the top wegkijkertje.

Puberale fantasy die zo slecht is dat het, zij het onbedoeld, kostelijk vermakelijk is. Had eigenlijk de hele tijd het gevoel naar 'Are you afraid of the dark?', tiener horror serie uit de 90's, te kijken. Ademt een beetje dat zelfde sfeertje. Nee, voor de kwaliteit moet je hier niet wezen, maar leuk is het wel, als je daar doorheen weet te kijken.