Opinions

Gemengde gevoelens. Het jongetje doet het voortreffelijk en, hoewel hij tot het eind toe ongrijpbaar blijft, leef je wel echt met hem mee. Toch blijft het in mijn optiek een vrij afstandelijke film. Denk dat dit deels komt door een te starre houding van de regisseur en sommige scenes, nou ja eigenlijk de gehele film voelt wat gekunsteld aan. Die melancholische ondertoon die constant, mede door de muziek, wordt neergezet zal vast zn functie wel hebben in het geheel, en zal vast ook wel bij die tijd horen, maar ik vond het best storend, om dat zo opgedrongen te krijgen. Ach ja, verder best wel mooie film, met voor mij als hoogtepunten de vriendschappelijke interacties en kwajongensfratsen van de twee straatjochies.

Niet totaal mijn ding, maar wel erg origineel en strak uitgevoerd en daarom alleen al is het gewoon een goede film. Het contrast tussen enerzijds de vlakke personages (soms leek het wel of ze regelrecht uit een wassen beeldenmuseum komen) en anderzijds hun diepste gevoelens op hun tong nemen, geeft toch wel iets heel unieks, bevreemdends, poetisch en sowieso kunstzinnig. Het lijkt wel of Fassbinder heel bewust van begin tot eind alle personages precies datgene liet zeggen wat je normaal voor jezelf houdt. En ondanks dat het geheel, gekunsteld doet overkomen, zat er ook een bepaalde flow in, die de sfeer opriep (of andersom). Weet bijna zeker dat als ik em ooit herzie dat mijn stem omhoog gaat.