Opinions

Voor mij de eerste contemplative cinema die werkt. En Tevens mijn eerste Tarr. Dit is natuurlijk gewoon een meesterwerk. Bloedserieus en politiek geladen drama, dat niet schuw is voor bijtend cynisme. Dat de hoofdpersoon een uiterst zachtaardige jongen is, maakt de vele contrasten die de film uitspeelt nog effectiever. Evenals de uiterst esthetische, poëtische vormgeving, die een bikkelharde weergave van de werkelijkheid verhult. Ja, als dit geen kunst is, wat dan wel..

Inhoudelijk is het misschien niet heel diepgaand, maar als eerlijk portret/impressie vind ik het een sterke docu. Precies goed voor drie kwartier. Moedig dat hij zich op deze manier liet filmen. Die link die vader en zoon leggen tussen kunst en criminaliteit is hilarisch en origineel bevonden, maar om ze beiden met volle overtuiging dat te horen zeggen, en ze daarmee zichzelf volmondig buiten de maatschappij plaatsen is natuurlijk best wel triest.

Toch wel erg goed hoor. Zeker de hype waardig. De compromisloosheid, de gedurfdheid waarmee de film is gemaakt, zijn op zichzelf al bewonderenswaardig. Ik had al gelezen dat het deels autobiografisch was en dat was in de film ook heel goed voelbaar. En dat laatste shot was zo veelzeggend, qua thematiek..