Opinions

Dit is natuurlijk gewoon een serieus semi romantisch drama, maar wel bijzonder komisch, luchtig en mal verpakt. Of juist andersom, het is maar net hoe je het bekijkt. En daar ligt dan ook de kracht van de film. Je kunt ten allen tijde zelf beslissen met welk gevoel je ernaar kijkt. Aanrader.

Beetje gemengd gevoel. Je weet wat je ongeveer kunt verwachten en dat krijg je dan ook ruimschoots op je bord. In die zin is de film zeker geslaagd. Toch vond ik dat bepaalde expliciete scenes niet echt bijdroegen en zelfs afdeden aan het geheel. Tja, misschien is shock cinema gewoon niet mijn ding. In ieder geval niet als het net zo goed weggelaten kan worden.

Ik begrijp de zeer uiteenlopende meningen rondom deze film volkomen. Zelf heb ik ook gemengde gevoelens. De dicht op de huid gefilmde stijl, waardoor je vanaf het begin mee wordt gezogen in de belevingswereld van een pre-puber is een pluspunt. Ook de humor in de vorm van een uitvergrote spiegel die wordt voorgehouden wat betreft het opgroeien in een steeds ingewikkelder en onpersoonlijker wordende maatschappij is treffend. Wat ik minder vond was de ongeloofwaardige manier van hoe het meisje zich verhoudt tot haar omgeving. Maar ja, daar zijn de Amerikanen goed in dus dat neem ik er maar bij. Het exploitatieve gehalte, hoewel niet in hoge mate, blijft naar mijn gevoel onnodig provocerend.

Zeker niet slecht voor een debuut, maar naar mijn gevoel te slecht overdacht en voorbereid voor een hoge beoordeling.

Vond dit een magistrale uitwerking van Jane Austen's klassieker. Heb het boek niet gelezen, maar je voelt gewoon dat er met zorg is omgegaan om dicht bij het boek te blijven. Heel veel aandacht aan de details en toch niet te veel afleidende elementen, maar simpel bij de essentie en spirit van het verhaal gebleven en vooral van de karakters en de onderlinge dynamiek en hoog oplopende spanningen. Ik vond de hele cast geweldig en de hoofdrolspeelster was perfect gecast; wist precies die juiste balans over te brengen tussen het verveelde high society meisje dat graag mensen uitspeelt, en tegelijk toch nog het hart op de goede plek hebben. Zoiets als dit kunnen de Britten natuurlijk het beste. Komt geen enkele Amerikaan bij in de buurt!

Het aparte, luchtige sfeertje is de grootste verdienste voor deze film. Verder een veel te chaotisch, overambitieus script dat veel te veel erin wil proppen, waardoor je op een gegeven moment de bomen door het bos niet meer ziet, en dan werkt hetgeen de film zo uniek maakt ineens averechts. Jim en Kate maken dat enigszins nog goed.

De makers hebben zich duidelijk nogal wat 'dichterlijke vrijheden' veroorloofd. En daar gaan ze wat mij betreft ook wel een beetje de mist in. Het unieke en fascinerende van het Stanford experiment zit em al in het verloop van het experiment zelf. Dat had helemaal uitgebuit kunnen worden,vooral op psychologisch vlak, en een werkelijk uniek filmpje kunnen opleveren, wat dat betreft een gemiste kans.

Ze kozen voor een wel heel vergezochte uitvoering. Wat op zich best leuk kan zijn, maar gezien de bekende voorgeschiedenis is het wel een beetje op het verkeerde been zetten.

Toch pretendeert de film ook niet veel meer dan te entertainen, wat op zich dan wel weer respect afdwingt.