Opinions

Terminator 2: Judgment Day wist zijn verwachtingen volledig waar te maken voor mij. Nee, hij overtrof ze.

De eerste helft van Terminator 2 is één van de gaafste gedeeltes uit de hele filmgeschiedenis. Arnold overtreft elk ander personage qua coolness en de actie is enorm vet en vooral ook bijzonder bruut. Dat lijken me toch ook de voornaamste redenen om een film als The Terminator te gaan zijn: brute actie, die op de gaafst mogelijke manier wordt weergegeven. Het moet je liggen, Arnold Schwarzenegger in een fout leren jasje met zonnebril die op een motor de achtervolging inzet en daarbij met één hand een shotgun hanteert, zelfs herlaadt, en al rijdende kettingen van deuren eraf schieten zodat hij ze met de motor omverrijden kan. Persoonlijk vind ik het toch wel enorm bad ass. De tegenstander, met de perfecte emotieloze kop, is al even goed gecast.

Naast alle actie draait Terminator 2 ook erg om humor, die op zijn beurt weer in de actie verweven zit. Nogmaals, dat moet je maar net liggen. Ik heb in ieder geval meermaals geschaterd van het lachen om het overdreven sadistische geweld en de grappige quotes. En neem nou de alleszeggende glimlach van Arnie, nadat hij een van de grootste en meest brute machine guns uit de filmgeschiedenis te handen neemt, heerlijk toch?

Als nagenoeg perfecte actiefilm stevende Terminator 2 dan ook rechtstreeks op een beoordeling van niet minder dan 5 sterren af. Daar was de 2e helft van de film echter toch te zwak voor. De film verandert van toon, wordt serieuzer van aard, wat dodelijk is in dit genre. Het sadisme, de actie en de humor nemen af wat nou niet bepaald bevorderend is voor de funfactor. Grootste minpunt is echter toch vooral dat afgrijselijke joch. Echt, wat een punt van ergering zeg. Kon die constant schreeuwende kleuter nou niet voor één moment zijn bek houden en het werk aan Arnie overlaten? Daarnaast is de plotseling zwaar van toon zijnde voice over van de moeder totáál misplaatst. Ook het eindgevecht viel ietwat tegen, evenals de legendarische quotes "Hasta la vista, baby." en "I'll be back!", haast bekender dan de film zelf, die ik niet bijzonder goed getimed of echt heerlijk fout vond, waardoor ze niet echt uit de verf kwamen. Maar soit, dat zijn enkel de negatieve aspecten van het laatste gedeelte van de film, neemt niet weg dat ook dit gedeelte een waar spektakel was.

Nee, Terminator 2 is een heerlijke film, puur topvermaak. Het laat halverwege echter té veel steekjes vallen om van absolute buitencategorie te zijn. Ik houd het derhalve op een ruime 4.5*.

Beter dan verwacht. Ik houd ervan als films zichzelf niet serieus nemen en Terrifier is daar naar mijn mening een goed voorbeeld van. Het plot en veel scenes zijn lekker cheesy. Regelmatig richting het regelrechte absurde. We hebben dan ook veel en hard gelachen. Zowel visueel als muzikaal is er voor een 80s vibe gekozen, waarmee een sfeer wordt gecreëerd die de film echt ten goede komt. De clown weet een paar enge koppen te trekken en op een theatrale wijze te bewegen - hij is in het echte leven een mimespeler? - die verrassend effectief zijn.

Natuurlijk is dit gewoon horrorpulp, maar daar houd ik van, en deze horrorpulpregisseur lijkt nét even iets meer in zijn mars te hebben dan de gemiddelde concurrent.

Best wel een tegenvaller na het veel betere deel 1 en deel 2. Beide delen waren stiekem best wel kunstzinnige werken, hadden stijl en waren een audiovisuele 80’s tour. Daar is niks van overgebleven in dit derde deel, dat een stijlbreuk met de vorige delen inluidt en het niveautje domme gore-film niet langer echt ontstijgt. Door de clown was het af en toe nog wel vermakelijk, maar bij deze haak ik toch af in de reeks en geen deel 4 voor mij.

Ik zou deze uitstekende film een 3.5 geven, maar nu ik de film even laat zakken denk ik dat ik hem daar toch te kort mee doe. De knappe acteerprestaties, de geweldige slotscène en de uniekheid doen me hem alsnog een welverdiende 4 geven.

Ik zie veel kritiek op de muziekscore van Anton Karas, terwijl dat nou juist een van de grootste pluspunten is in deze noir. Een lekker op het gehoor liggende score die de film goed ondersteunt; bij het ietwat luchtige karakter past, maar daarnaast ook tijdens de spannendere scènes de hiervoor juiste snaren weet te raken om niet uit de boot te vallen, integendeel.

Naast de aparte, maar bijzonder goede muziek was het ook hier met name het camerawerk en het acteerwerk wat de film op dit niveau bracht. Antiheld Joseph Cotton, Orson Welles en toch ook Trevor Howard leveren een zeer goede prestatie. Alleen van Welles vind ik het jammer dat hier maar zo kort in beeld komt, ik had een grotere rol verwacht. De beelden zien er verder prachtig uit. De scènes die met name tot de verbeelding spreken zijn hier al vaak aangehaald, en ik zal het laten dit nog een keer uitgebreid te doen. Wel moet gezegd worden dat de rioolscène een meer dan waardige climax en de eindscène er echt verbluffend mooi uitzag.

Een heerlijke film dus, The Third Man, alleen jammer dat de film zo traag op gang komt. Het duurde even voordat ik écht geboeid zat te kijken.

Heerlijke film. Wel is het wellicht een beetje moeilijk voor mij om deze film als een op zichzelf staand iets te zien; ik had constant het (lekker nostalgische!) gevoel naar een aflevering te kijken uit de serie 'The Tales of Casablanca', of zo..

De gelijkenissen zijn dan ook duidelijk aanwezig, maar who cares?! Prachtige personages, en dan met name Rick of ehh.. Harry. Zijn levensvisies en humor zijn geweldig. Bogart, die langzaamaan klimt naar de hoogste tree van mijn ladder der beste acteurs, of daar inmiddels eigenlijk al aangekomen is, is de enige juiste persoon om deze rol te vervullen. Uitstékende acteerprestatie, een van zijn beteren zelfs. Ook spat de chemie en het plezier tussen Bogart en Bacall van het scherm, wat niet onbegrijpelijk is gezien hun relatie van dat moment lees ik net. De dialogen zijn lekker scherp en vlug en hebben ook constant dat lekkere sarcastische ondertoontje; kon een glimlach hier en daar niet bedwingen. Was het niet door de dialogen dan wel door de beelden; de ogen van Bogart die Bacall bij hun eerste ontmoeting van top tot teen checken, de blik van Bacall naar Bogart tijdens haar poging wat geld te 'innen' voor een fles drank..

Kortom, een heerlijke film. Misschien een klein beetje geleend bij de grote buur, maar is verder toch origineel genoeg om zelfstandig door te kunnen gaan. De acteerprestaties zijn uitstekend, het script (ook al is het plot verder niet eens echt bijzonder, wat niet uitmaakt, dialogen des te meer) houdt je lekker bij de les, de humor is effectief en de sfeer is ook fantastisch (ook vooral dankzij de club, de muziek aldaar en de onderhuidse spanningen tussen de karakters). Vijf sterren is iets te genereus, aangezien de tweede helft van de film me toch nét iets minder kon bekoren dan de eerste, maar een ruime 4.5 lijkt me toch wel op zijn plaats.

De openingsscène van Touch of Evil vervulde mij eigenlijk onmiddellijk met angst. Angst voor de rest van de film, die nu gedoemd was tegen te vallen aangezien ik hier direct al werd geconfronteerd met beelden die ik aan 5 sterren link, terwijl er nog een hoop minuten komen zouden waarin het niveau dalen kon. De grootsheid van de openingsscène was minder van toepassing op de rest, maar al met al blijft er ruim genoeg over om niet van die hoogste beoordeling af te wijken.

Na Manhattan en The Third Man alweer de 3e film voor mij deze maand die er werkelijk oogstrelend uitziet. Cinematografisch zit Touch of Evil er vrijwel perfect in elkaar. Met name de langere ononderbroken shots spreken tot de verbeelding, om nog maar niet te spreken over het spelen met licht wat Welles hier doet. Ook het script is bijzonder leuk. De dialogen zijn erg goed, het verhaal is niet eens groots, maar des te grootser is de uitwerking ervan. Al even groots is de rol van Orson Welles in deze film, zijn personage steelt echt de show. Is het niet het personage zelf, dan wel de manier waarop Welles hem neer weet te zetten. Heston krijgt nogal wat kritiek op zijn rol; hij zou niet overtuigend genoeg zijn. Alhoewel ik hem misschien niet direct als Mexicaan zou typeren, heb ik niets slechts over deze rol te zeggen. Zijn acteerprestatie is misschien niet heel bijzonder, maar toch echt wel bijzonder degelijk. Leuke bijrol overigens ook van Marlene Dietrich, wat een mooie karakterkop heeft die vrouw toch.

Nee, eigenlijk was het enige dat me deed twijfelen aan het uitdelen van 5 sterren die irritante hotelmanager. Gelukkig echter, heeft hij het feest niet kunnen verpesten.