Opinions

Direct was mij duidelijk dat we bij deze Van Damme voor eens te maken hadden met een regisseur die er warempel nog een goede film van probeerde te maken ook, het mag echter amper een serieuze poging heten.

Martinez probeert het hier en daar nog enigszins sfeervol in beeld te brengen, maar faalt jammerlijk. Het camerawerk is veel te rommelig, de muziek is slecht gekozen, de dialogen zijn te infantiel voor woorden, het acteerwerk is zeer beroerd en het script stelt weer barweinig voor. Enig pluspuntje was de getekende kop van Van Damme, die zich op zijn oude dag eens goed leende voor een rol als deze.

Nee, als je dan toch een Van Damme gaat zien dan doe je dat voor de actie. Diezelfde actie was maar weinig aanwezig en wanneer hij dan toch voorkwam werd het maar weinig spectaculair in beeld gebracht. Martinez dacht van een Van Damme een prima film te maken, maar blijkt gewoon een regisseur van niets. Misschien is een andere baan een optie voor de beste man?

Gisteren herzien en het is toch wel een heerlijke film. Stone weet de wereld van macht en succes, genaamd Wall Street, met al haar brokers, traders, investment bankers en private equity-investeerders (Gekko!) die 80 uur per week werken enorm effectief in beeld te brengen. De rol van Michael Douglas is fenomenaal en veel beter dan ik me herinnerde; wat een acteerkanon!! Ook C. Sheen is uitstekend in zijn sas als de jonge analist op zoek naar geld en succes en de combi van hem en zijn pa levert interessante scènes op. Hannah vond ik eigenlijk wel meevallen.

Film is inderdaad redelijk moraliserend, maar deze moraal is toevallig wel opeens weer enorm actueel. Desondanks had ik misschien inderdaad liever gezien dat Gekko gewoon overal mee weg kwam. Toch wist deze wending mij wel erg te grijpen, daar de relatie tussen vader en zoon hier en daar net even iets te veel op mijn leven lijkt. Wat is belangrijk?

4.5*

Bitch please, wie heeft die hoofdrolspeler gecast..? Plot is al ronduit belachelijk, zelfs binnen de context van de film op geen enkele manier geloofwaardig.

Het is erg zeldzaam, maar bij deze absolute B-film zie ik zelfs niet waarom andere mensen het eventueel wél leuk kunnen vinden.

Deze film van regisseur Ralph Fiennes, die zichzelf ook een rol gegeven heeft, verdient best een wat groter publiek. Door elkaar heen volgen we de (blijkbaar ooit bekende) balletdanser Rudolf Nureyev op drie verschillende momenten in zijn leven: tijdens zijn jeugd op het koude Russische platteland, zijn tijd aan een Russische balletschool van wereldklasse, en tijdens zijn buitenlands bezoek aan Frankrijk, om te dansen in Parijs en alwaar hij constant in de gaten gehouden wordt door KGB-agenten. We bevinden ons immers midden in de Koude Oorlog. Het hoofdpersonage is arrogant, egoïstisch en opstandig, maar ook enorm toegewijd, gepassioneerd voor de kunsten en worstelt met zijn geaardheid (wat vrij subtiel werd gebracht). Hoewel het personage niet sympathiek is, kon ik wel erg meeleven met hem en zijn strijd om gewoon vrij te kunnen dansen. Boeiende film. Moest verder ook niet veel langer duren. 3,5*

Mwoa, mwoa. Vind het niet erg als horrorfilms alle cliché's van het genre uit de kast halen, als dat maar op een effectieve manier gedaan wordt kan het prima een goede opleveren. Maar The Woman in Black is af en toe gewoon een beetje lachwekkend, waardoor het nergens écht spannend kan worden.

Grootste manco van de film vind ik dat er veel momenten in zitten die niets in de film te zoeken hebben en eigenlijk ook gewoon nergens op slaan, maar er duidelijk alleen om de kijker even te laten schrikken in zijn gezet. Hierdoor heb je telkens weer zo'n 'oh ja, ik zit een film te kijken' gevoel. Schrikmomenten horen natuurlijk in een horror, maar ze moeten toch op zijn minst een beetje logisch zijn in de context van de film.

Zo vond ik het grote onzin dat die woman in black telkens ineens vanuit het niets schreeuwend in beeld kwam. Dat paste op geen enkele manier bij dat 'karakter'. Als je de geesten van die kinderen zag schreeuwen zou het nog een beetje sense maken, maar die vrouw had geen enkele reden om steeds zo te schreeuwen (behalve dan dat het zogenaamd weer een schrikmomentje oplevert). Dat de mensen in het dorpje zo bang zijn voor de advocaat is ook niet logisch, aangezien men ten eerste aan het begin helemaal niet weet wie hij is en ten tweede luidt die legende daar ook enkel dat de woman in black die kinderen vermoordt en heeft het niets te maken met wie die advocaat wel/niet aankijkt. De scene met al die geluidmakende poppen om die vrouw te lokken was ook nogal belachelijk. Of dat je van buiten het verlaten huis die vrouw naast de advocaat in het raam ziet staan. Het slaat nergens op dat die vrouw alleen maar naast hem staat en dan vervolgens rustig even uit het raam tuurt, maar ja de kijker ziet deze scene natuurlijk van buiten en dan is dat zogenaamd enger.. Vond het allemaal maar wat lachwekkend.

Geef een twee-en-halfje, heb er een prima avond mee gehad en nu gewoon lekker nooit weer zien.