Log

vote posted

Willie Stark, een man van het volk, wordt verkozen tot gouverneur van de grote staat Louisiana, maar maakt zich schuldig aan dezelfde slinkse manoeuvres waartegen hij tekeerging toen hij het hoogste gekozen ambt in de staat bereikte. Dat is in wezen het verhaal achter All the King's Men, een naar verluidt getrouwe verfilming van de gelijknamige roman van Robert Penn Warren (ook verfilmd in 1949)https://www.moviemeter.nl/film/2729, met Sean Penn als Stark en Jude Law als Jack Burden, de journalist die Stark hielp roem en rijkdom te verwerven.

Verteld vanuit Burdens perspectief, moet het verhaal ons laten zien dat hoewel macht corrumpeert, absolute macht absoluut corrumpeert, of zoiets. Burden ontmoet Stark voordat deze überhaupt de politiek ingaat, in een poging een nieuwe basisschool volgens de regels te laten bouwen. In plaats daarvan zorgt lokale vriendjespolitiek ervoor dat de school goedkoop gebouwd kan worden, waardoor een brandtrap breekt en drie kinderen omkomen. Stark besluit de boel op zijn eigen manier te runnen, maar pas wanneer hij wordt aangespoord door Burden en zijn assistente/minnares Sadie Burke (Patricia Clarkson, die hier uitstekend acteert) transformeert hij van zomaar een blanke kerel die op zoek is naar wat macht in een gegalvaniseerde, levendige, gebarende bliksemafleider voor de have-nots in de staat. Stark belooft de staatsregering te ontdoen van rijke lieden en zich in te zetten voor het volk. Ergens onderweg verandert hij echter in degene die hij had gezworen uit te roeien, allemaal in naam van het beschermen van degenen die zichzelf niet konden beschermen.

Penn is goed als Stark, hoewel zijn accent (net als dat van de meeste personages in de film) even wennen is, hoe dik het ook is. Als je de versie uit 1949 met Broderick Crawford ooit hebt gezien, had je misschien iemand in gedachten die wat... groter, misschien, wat steviger was. Penn is een kleintje, maar hij is een verdomd goede acteur, dus hij weet op de een of andere manier kracht, overtuiging en vasthoudendheid neer te zetten in een personage dat meer dan levensgroot is. Als zijn dictie niet zo vaak onbegrijpelijk was, zou Penn's acteerprestatie een krachtpatser genoemd kunnen worden. Maar ik heb niet het gevoel gehad dat ik begreep waarom Stark veranderde. Het ene moment is hij aan het gluren, het volgende moment zet hij druk op een gepensioneerde rechter die hem niet wil steunen (Anthony Hopkins). Waar was zijn motivatie? Was het pure hebzucht, machtswellust, of ....? Warrens roman was waarschijnlijk wat uitgebreider dan Steve Zaillian's scenario.

Penn geeft een sterke indruk bij de rolbezetting maar Law voelde zich niet helemaal op zijn gemak als verslaggever/columnist was mijn indruk. Waarom is hij überhaupt met Stark in zee gegaan? (Stark vertelt hem dat het niet om geld ging of omdat Burden in Stark geloofde, maar omdat Stark was wie hij was en Burden wie HIJ was, wat dat ook mag betekenen.) In wezen was Burden slechts een middel om het verhaal van Stark's opkomst en uiteindelijke ondergang te vertellen. Sterker nog, zo komen de andere personages ook over, slechts een decorstukje voor de scène die de bombastische (en iconische) Penn opdreunt en uitspuugt.

Er is zelfs een gekunsteld romantisch subplot – samen met het altijd aanwezige spook van 'Buried Secrets' – met Burden en Anne Stanton (Kate Winslet). Het is leuk om Winslet en Law te zien, die beiden elders uitstekend werk hebben geleverd, maar de relatie voelt geforceerd aan, net als het personage van Annes broer Adam, gespeeld door Mark Ruffalo. Wat een geweldig, jeugdig talent, verspild! De wendingen met deze personages zijn vrij voor de hand liggend, wat leidt tot onhandige regie en overdreven acteerwerk.

Uiteindelijk slaagt de remake er niet in om de kijker echt te boeien, waardoor je er onbevangen naar blijft kijken, terwijl je eigenlijk voor Burden (en Stark, tenminste in het begin) zou moeten juichen. Het zou een verhaal moeten zijn van manipulatie en dwang, zowel psychologisch als fysiek. Maar het is in ieder geval leuk om Jackie Earle Haley (herinner je je nog? De Kelly Leak van The Bad News Bears (Film, 1976) te zien als Starks scherpschutter en lijfwacht.

Op basis van wat ik zag, geef ik een 6, maar......als groot fan van Penn, geef ik toch een 7.

vote posted

vote posted

vote changed, original voice was 3,5 stars

vote posted

Jammer, deze film kon ik niet inkomen.
Het is een, lijkt mij, prima film maar ik kan geen contact krijgen met de rolspelers.
Jammer, jammer. Vandaar dat ik hieraan geen cijfer meegeef. Laat je door mijn mening niet afschrikken want misschien vind jij de film wel geweldig!

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

In "Dead Ringer" speelt Bette Davis in haar carrière na "Baby Jane", What Ever Happened to Baby Jane? (Film, 1962) , een dubbele rol als tweeling: de een, Edith, een venijnige bareigenaar; en de ander, Margaret, een rijke Society Lady, die haar fortuin verdiende met de man die Edith jaren eerder het hof had gemaakt. Wanneer Edith haar zusje vermoordt en besluit de rol over te nemen, ontstaan ​​er natuurlijke problemen.

Bette Davis staat bekend om haar rol als een nietsontziende bitch op het scherm, en ze heeft het grootste deel van haar latere carrière besteed aan het perfectioneren daarvan. Ze is net zo beroemd om haar fenomenale vroege werk als om haar rol als psychotische, gemeen vrouwen in de reeks cultthrillers die ze in de jaren zestig maakte, en "Dead Ringer" is een solide toevoeging aan die tijdlijn.

Niet zo gestoord als What Ever Happened to Baby Jane? (Film, 1962) , is "Dead Ringer" een vrij ingetogen thriller die bijna al zijn spanning haalt uit Edith's vermomming als haar overleden zus. Dit is een voorspelbaar plot, maar regisseur Paul Henreid weet de spanning op het scherm te behouden, grotendeels dankzij Davis nerveuze en paranoïde acteerwerk, maar ook dankzij de mooie cinematografie en het slimme camerawerk, waardoor de dubbele scènes op het scherm zelfs vandaag de dag nog opmerkelijk goed standhouden.

Zoals sommigen al hebben opgemerkt, mist de film een ​​beetje pit, omdat het volgens de meeste mensen een thriller is die nooit echt spannend wordt. De speelse spanning die de maskerade genereert, is de belangrijkste attractie, hoewel het script wel een opmerkelijk slimme wending biedt die volledig uit het niets komt. Davis' acteerwerk is geweldig; lang niet zo theatraal als sommige andere in deze periode, en Karl Malden houdt ook een gelijkmatig tempo aan als de goedaardige agent/vriend.

Over het geheel genomen is "Dead Ringer" een solide thriller uit de vroege jaren zestig die vandaag de dag nog steeds goed standhoudt. Hij sleept soms wat, maar is van begin tot eind niet minder boeiend. Voor fans van Davis is dit een absolute aanrader, maar ook liefhebbers van melodramatische thrillers in de stijl van Hitchcock zullen zich hier prima vermaken.

Een fraaie film en een 8 als waardering.

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote changed, original voice was 3,0 stars

vote posted

vote posted