Opinions

Na aflvering 1 ook maar meteen deze opgezet en alweer een goede film.

Deze keer een heel ander onderwerp met een redelijke sfeer. De film komt iets wat traag op gang maar éénmaal wanneer het leuk wordt, wordt het nogal spannend en een beetje creepy. Vooral het einde is geweldig.

Voor dit 2de deel ook een 3.5*.

Prachtige film

Ik was gisteren in de videotheek aan het zoeken achter een gezellig filmpje. Toen ik deze zag staan moest ik even denken aan alle positieve reacties die ik gelezen had. Dus ik waagde mij nog eens aan een familiefilm.

Ik heb werkelijk nog nooit zo genoten van een familiefilm als deze. Ongeloofelijk schattig beestje. De film begint in een erg rustig tempo en dan zie je Hachi opgroeien.

De film bleef mooi en uiteindelijk zelfs zeer aangrijpend.

Ik had dit echt niet verwacht.

En dan het mooie is ook nog dat dit waargebeurt is. En erg mooi in beeld is gebracht.

4,5*

Verschrikkelijke film.

Zo fake en voorspelbaar, alles is zo voor de handliggend. Het is ook allemaal niet logisch.

Steven Segal heeft mij maar met een paar films kunnen boeien maar deze kreeg ik niet afgekeken.

0,5 sterren (het is gewoon mijn ding niet)

Michael Myers begint mij zowat te vervelen. Dit deel had zijn goede momenten maar het heeft mij toch niet dat ' wow ' gevoel gegeven wat trouwen alleen maar de allereerste halloween gaf.

Een beetje een Zuid Koreaanse Before Sunrise. Opgesplitst in 2 delen verteld deze film 2 kleine charmante verhaaltjes in een Japans stadje, steeds met Koreanen met een filmambitie.

Het eerste verhaal is een tour door het stadje met een gids die een filmmaker rondleiden. Ze bezoeken wat plaatsjes en hebben wat gesprekken met de lokale bevolking. Dit deel is wel ergens charmant maar voelt soms wat langdradig aan. Het is volledig in het zwart/wit waar het zeker soms erg mooie plaatjes oplevert.

Maar dan komt deel 2 waar ik wat meer enthousiast over ben. Hier komt een Koreaanse actrice terecht in het dorp en ontmoet een lokale jongen. De twee wandelen maar wat rond in het stadje. Het blijft niet meer dan dat, maar het wordt steeds charmanter met de minuut. De jongen die wat nerveus wordt door de knappe dame en de wat dromerige gesprekjes. Een soort Before Sunrise.

Een erg charmante kleine film die ik aan al onze indie filmfreaks wil aanraden. Minimalistisch maar toch weer boeiend. Wat hou ik toch van dit soort films!

4*

Een zeer flauwe film, totaal niet boeiend.

Gisterenavond was het dan zover, het langverwachte Deathly Hallows. Ik was blij toen ik hoorde dat de film in 2 delen zou gaan komen, dus ik verwachte ook meer dingen die in het boek voorkomen. En deze film volgt het boek toch wel zeer goed. Dat is voor mij al 1 groot pluspunt. Het 2de pluspunt is zeker de sfeer, samen met the prisoners of azkaban de meest sfeervolle films van ze allemaal. Het 3de pluspunt wat mij heel hard opviel: dit is visueel een erg mooie film. De landschappen zijn prachtig en dat tekenfilmpje

Ik ben toch wel erg tevreden over de film en geef hem dus een mooie 4.5*

Nu maar hopen dat Yates hetzelfde doet voor part II.

Gisteren de dvd aangeschafd en nog eens opnieuw gekeken. Men mening is niet echt veranderd. De film blijft erg fijn en een waardige afsluiter.

Jammer dat Yates zo de mist is ingegaan met The Order of the Phoenix en The Half-Blood Prince. Ben blij dat hij het laatste boek waardig heeft verfilmd.

Ook natuurlijk jammer dat het allemaal voorbij is, ben hier mee opgegroeid. Vroeger zo'n grote fan van geweest nu geniet ik nog steeds van de boeken en films.

Het einde van een mooie hype

Hier vind u een uitgebreide review.

Ik ben een Harry Potter fan, een zeer grote zelfs en ik vind sommige comentaren op niets trekken. Naar mijn mening is de film 4 * waard en zeker geen 0,5* wat ik hier vaak zie.

Ik vind de film geslaagd, even goed als de vorige film dat meer een spectacel was. Deze film moet je anders bezien, het is een thrillerstijl zoals de 3de film. Maar de 3de heeft dan weer een ander sfeertje.

De film houd op zich meer rekening met voldemort en omber en het boek is daarentegen anders (en ook beter).

Maar ik ben gestopt met die vergelijkingen omdat het de film slecht maakt.

De verfilming is gebeurt op een andere wijze met weer een nieuwe reggieseur dat betekende weer aanpassen op de stijl van de film. David Yates houd meer van de duistere stijl zoals Cuarón, wat dus een heel ander resultaat geeft dan de rest en dat is de oorzaak (volgens mij) dat de mensen deze film een stuk minder vinden.

De film verdient een 4 op 5 voor zijn sfeer, leuke momenten en toch zeker ook wat spanning.

Voor alle mensen die het boek hebben gelezen en de film slecht vonden: Denk gewoon niet aan het boek.

Let The Magic Begin

Ik ben een erg groot fan van de boeken van Harry Potter. Echt fantastisch! Maar de films zijn ook niet mis en zeker deze eerste is al een mooie start. Van begin tot einde heb ik mij goed vermaakt en ik heb de film ondertussen al 3 keer gezien. Was vroeger ook mijn favoriete film. Nu bij herzienning verschoot ik ervan hoe jong ze toen nog waren, maar wel tallentvol. Al zelfs vond ik Emma Watson soms wat irritant maar nu speelt ze zelfs beter als Daniel Radcliffe. Het eerste verhaal is meer een kennismaking met de tovenaars wereld al zelfs vind ik dat je nogal weinig informatie krijgt in de film. Het boek geeft toch nog een aantal leuke details meer. Dit verhaal is ook nog braaf en het geeft echt nog een gevoel dat je een jeugdfilm aan het kijken bent.

Het begin bij de Duffelingen. Blijft nog altijd een leuk stuk van de film, dat er zo'n mensen zouden bestaan. Kan er niet aan denken. Vind het soms wel een beetje overdreven. Bijvoorbeeld dat ze gaan verhuizen omdat Harry wat veel brieven krijgt.
Het stuk dat Hagrid binnen valt is best wel lachen, woest figuur en ook één va mijn favoriete personages.
Als ze dan in Londen zijn, de weg is weg is erg mooi gemaakt. Net zoals de beschrijving in het boek. De scéne in goudgrijp, op de trein op weg naar Zweinstein en de indeling van de afdelingen zijn erg mooi van het boek afgeleid.
Dan de lessen, die mochten van mij iets uitgebreider zijn.
De scéne met de trol en zwerkbal stuk voor stuk leuke scénes.
Mijn favoriete scéne blijft nog altijd met het gegantisch schaakbord.
Voor de rest blijft het gewoon nog vermakelijk.

Conclusie: mooie film, erg leuk gedaan. Ook een mooie soundtrack. Weinig over te klagen buiten dan het kinds acteren wat natuurlijk normaal is op die leeftijd. Ik geef het een 4*

Ik vrees dat ik mij moet aansluiten bij de personen die deze niet zo geslaagd vonden. Ik zag deze tijdens een leuke men's night in de bioscoop met een goede sfeer en gratis bier. Zo kwamen de lachspieren snel los tijdens de film. Het eerste hoofdstuk had dan ook zo zijn grappige momentjes als je gevoel hebt voor zwarte humor. Het bevat enorm veel cynisme en dat vond ik het leuke deel aan de film.

Maar dan vanaf hoofdstuk 2 vond ik het al een beetje afzwakken. Ze blijven op die zelfde locatie, er lijkt nog niet zoveel doel of spanning. Het lijkt op momenten helemaal nergens heen te gaan. En zo begint het natuurlijk wel wat langdradig te worden. Maar daar zijn we nog niet op het langste stuk.

Hoofdstuk 3 mag de eer nemen, deze mocht zeker korter. Het werd zelfs frustrerend lang. De dialogen hadden in dat stuk zijn up's & down's. Het leek soms of Tarantino zelf stil viel tijdens het schrijven van deze film en het gewoon zo lang wou uitrekken om 'zijn stijl' toe te passen.

Dan kregen we eindelijk even pauze. Het voelde teleurstellend aan, waar gaat het naar toe? Het voelde allemaal vreselijk uitgerokken doelloos aan voor mij.

Gelukkig na de pauze kregen we eindelijk een degelijk hoofdstuk. Opeens kregen we suspense en vanaf dan krijgen we wat we echt willen.

Hoofdstuk 4, 5 maken veel goed. Maar dan komt het laatste hoofdstuk en daar verliest Tarantino weer kracht door het allemaal net wat erover te maken. Het laat mij toch uiteindelijk achter met een heel dubbel gevoel. Enerzijds was het wel vermakelijk dat laatste stuk maar anderzijds voelt het verre van evenwichtig.

Ik vond het niet zo'n geslaagde film. 2.5*

Indrukwekkende en mooie film.

Ik ben ondertussen al een grote fan van Hayao Miyazaki, stuk voor stuk halen zijn films hoge cijfers bij mij. Ik blijf echt gek van de fantasie en de prachtige tekeningen. Deze film bevat weer een erg bijzonder verhaal van dat afgeleid is van het Engelse boek van Diana Wynne Jones. Nu ben ik wel eens erg benieuwd naar het boek, binnekort eens achter zoeken. Het verhaal bevat weer een sprookjesachtige stijl al zelfs zitten er nu serieuze elementen in, zoals die oorlog.
Ik was ook onder de indruk weer van de stijl van de film. Erg mooi getekend en zeer bijzonder. Ghibli films blijven mij gewoon verbazen en dus krijgen van mij altijd hoge cijfers. En deze film krijgt van mij de volle 5*.
Ik kan niet meer wachten tot mijn volgende Ghibli film

A24 doet het weer! Zij blijven de meest vooruitstrevende films uitbrengen van de meest boeiende filmmakers. Ari Aster is iemand die ik zeker verder in de gaten ga houden, want hij deed hier iets behoorlijk unieks. En ergens heb ik ook enorme medelijden met hem hoe zijn film werd benaderd door te media. Het zal hem een hoop geld opbrengen maar de reacties gaan wat minder zijn. Na de film hoorde ik al een aantal mensen klagen dat ze er helemaal niets aan vonden. Maar het moderne grote publiek is dan ook steeds op zoek naar handvaten, herkenbaarheden waar ze op verder kunnen. Ze leven letterlijk op clichés die hun begeleiden naar waar ze willen. Maar deze film gooit je ergens op een onbekende plek.

Deze plek is een gezin dat in rouw zit. Een gezin waar de emoties van sommige leden zijn afgevlakt en langzaam aan tot uiting komen. Dit is een film die zijn tijd daarvoor neemt. Ons de interactie patronen wil tonen binnen dit gezin. Iets wat we in horror niet gewoon zijn! Want wij als publiek willen graag dat het snel gaat, wij willen ons angstig voelen, want dat is ons beloofd.

Beste mensen, angst is geen gevoel dat je oproept als je erop hoopt. Angst is een gevoel dat je beleefd als je met iets kan meevoelen in films. En dat is exact was Aster hier wil doen met zijn opbouw. Hij wil je mee emotioneel laten zijn, hij wil dat je hun begrijpt, hun pijn en verdriet ervaart. En uiteindelijk wanneer hij langzaamaan de horrorelementen laat binnensijpelen zal je dat mogelijks kunnen voelen. Maar verwacht het niet, voel je eerst betrokken met iemand.

Voor de rest wil ik nog even zeggen dat ik soms de invloeden van Polanski hierin opmerkten. Kleine subtiele invloeden van Rosemary’s Baby en The Tennant. Twee films met een beklemmende sfeer, opwerkend naar een suspense, focussend op een personage. Wat deze film ook doet.

Ook nog mijn complimenten voor de soundtrack, sterke dark ambient. Sfeerversterkend, mocht soms ietsje subtieler aanwezig zijn, maar de regie laat zeker ook voldoende stilte. Ook een compliment voor de acteurs, die hier echte emoties hebben moeten tonen.

Kleine minpuntjes: hier en daar mist de film een soort subtiliteit en ernaast ook een soort evenwicht. Hier en daar wil de regie net dat tikje te enthousiast gaan.

Grote woorden voor dit mooie debuut, een vooruitstrevende horrorfilm zoals enkel A24 uitbrengt. Ik wil meer van dit!

4*

Eén tip voor de regisseur en schrijvers: ga werken voor Disney Channel ofzo en blijf uit de horrorwereld.

Ik dacht na de intro serieus dat ik de verkeerde film aan het kijken was. Het leek net of ik Disney Channel aan het kijken van na 20.00 met die teenage highschool series. We zien een 13 in een dozijn verhaaltje van een meisje dat een band opwerkt met de buurjongen. Lekker leuk en schattig geblabla. Wat dramatische verhaaltjes, moeder die wat moeilijk doet. Heel leuk verhaal als je een pubermeisje bent van 14. Maar ik vond het totale onzin en wachtte verder op de spanning. Maar die kwam ik niet tegen. Oh dat is wel erg jammer, want opeens beginnen ze met een plottwist en denk je nu kom het. Maar nee, het wordt gewoon waardeloos!

Ze hadden hier beter een compleet romantisch/drama van gemaakt dan had ik het misschien nog een 2* kunnen geven. Maar die horror die hier in zat stelde werkelijk helemaal teleur.

Het enige leuke aan deze film is Jennifer Lawrence, ze heeft iets leuks. En ze mag er echt wel wezen. Dat was het enige dat deze film wat dragelijk maakte.

Een saaie, voorspelbare, onoriginele, zeer traag opgang komende thriller.

1.5*

Rampzalig geval.

Als ik één ding in de filmwereld echt moet haten is dat toch zeker een verschrikkelijk voorspelbare cliché horrorfilm. En house of wax is daar zeker een goed voorbeeld van.

Ik heb mij de hele film afgevraagd: what the fuck doet Paris Hilton toch in deze film. De porno met Paris deed het niet goed, haar zangcariëre deed het goed bij de doofstomme mensen en haar acteren in komedies kregen prijzen voor slechte films ooit. Nu probeert ze horror en het resultaat is: ga maar verder met uw reality programma's.

Eigenlijk kan ik de acteur en actrices niet beschuldigen van dit verschrikkelijke toneel. Het komt gewoon door dit afschuwelijke scénario. Het enige goede in dit scénario is het geheim achter de wax. Maar de rest is vreselijk.

De muziek maakte de film ook al zwaar voorspelbaar, je wist zo wanneer er iets ging gebeuren. Dus: booooooooooooooooring

Dit is één van de meest slechtste horrorfilms die ik ooit gezien heb.

Dus vanzelfsprekend: 0,5*