Opinions

Het is een leuke film maar helaas is het allemaal zo overdreven raar. Er zitten spannende stukken in en het heeft een leuke sfeer. Maar dat einde heeft mijn goed gevoel over de film een klein beetje verkloot. Maar toch een 3* voor de sfeer en de spanning.

Erg leuk horrorvermaak! Omdat Naomi Watts hem zo een cijfer gaf kreeg ik zin om deze te zien. En weer bewijst NW een zeer goede filmsmaak te hebben

Het verhaal slaat natuurlijk op niet veel but who cares!! Dit is pulp van de bovenste plank met vette kills, grote cup maten en een cool monsterdesign.

4*

Ik ga wat positieve noot geven, ben het ook compleet oneens met Kevin (komt wel eens vaker voor )

Nomadland is een pracht van een film, een meesterwerkje in mijn ogen. Ik hou van films over mensen die de maatschappij ontzeggen en de vrijheid nemen om een heel eigenzinnig te leven. Ik kijk enorm naar deze mensen op, zeker degene die blijven standhouden en druk krijgen vanuit de maatschappij.

En Zhao geeft een mooie blik op deze mensen. Ik vind McDormand enorm sterk als Fern, ze voelde voor mij heel naturelle en ze paste gewoon mooi tussen de non acteurs. Ik had het gevoel dat ze gewoon volledig haar zelf kon zijn, alsof ze oprecht gelukkig was te kunnen leven in deze intrigerende cultuur.

De gesprekken met de verschillende nomaden zijn stuk voor stuk erg boeiend. Sommige tot het kippenvel emotioneel af. Hun filosofie over het leven, hun redenen om te vertrekken en ook hun geluk dat ze nu ervaren is prachtig en eerlijk weergeven in deze film.

En dan heb ik het nog niet gehad over de prachtige beelden, magnifieke muziek en een duimpje extra voor een quote van The Smiths.

Ik heb elke seconde genoten van de film. Het vloog voorbij, had van mij mogen blijven duren.

Voor mij de film van dit zeer nare rare jaar.

4.5*

Mijn eerste Hitchcock.

Ik wist niet met welke film van Hitchcock ik zou kunnen beginnen dus ik deed maar een gok en het is deze film geworden. Totaal zonder echt veel te weten over de film maar een gekeken en het resultaat is erg leuk. Voor zo'n oude film is het zeker geslaagd, het acteren was soms wel wat houterig maar normaal voor die tijd. De soundtrack paste echt bij de sfeer.

Het verhaal mag er ook wel wezen, lekker spannend met veel leuke scénes.

Deze film mag wel wezen in de top 250, orgineel en zeer aangenaam, heb mij geen minuut verveeld. Maar er was toch wel een minpuntje en dat is dat het soms wel wat voorspelbaar is. Maar ik geef het een 4*.

Andrei Tarkovsky gaat op verplaatsing en kiest voor een prachtig land: Italië. Een erg goede keuze en weet de locaties weer uit te kiezen. Maar goede locaties moeten natuurlijk goed gefilmd worden, en zoals iedereen die deze regisseur kent daar de grootmeester in is.

Vooral prachtig hoe hij met zijn beeldkaders kan spelen. Eerst mooie middle shots maar dan hop naar een meesterlijke long shot. De locatie komt onverwacht groots in beeld. Dit geeft een prachtig effect. Dit wordt fantastisch gedaan in de laatste scène maar ook zeker in het huis van Domenico.

Nog prachtig beeldwerk was zeker aanwezig in de droomscène in het hotel. Bijna ongelofelijk. Dat shot is zo prachtig gedaan. Maar goed, we hebben het nu eenmaal over de grootmeester.

Het verhaal van Nostalghia is ook erg sterk. Een verhaal dat zo'n emotionele twist kent dat ik er toch lang heb mee gezeten. Een verhaal dat lang blijft naslepen en dat gemaakt door Domenico. Een personage dat briljant wordt neergezet. Gek, melancholisch, ergens ook wel intelligent maar hij blijft steeds een vreemde vogel. Een erg gecompliceerde ziel.

Er zit ook weer veel filosofie in. En ja, de Russische filosofie is niet de makkelijkste. Er zitten weer moeilijke dialogen in het scenario. Maar uiteraard zijn we dit gewoon van Tarkovsky.

Het is moeilijk te zeggen welke Tarkovsky nu het beste is. Maar deze maakt een erg grote kans. Hij heeft erg veel indruk gemaakt, ontroerd door het verhaal, verbaasd door de beelden,...

Maar ik moet nog wat films van hem herbekijken om dit te bepalen. Maar dat zal snel gebeuren.

Een meesterwerk zoals dit verdiend natuurlijk die 5*.

Prachtig!

De depressie trilogie krijgt een ‘grand finale’. Zonder twijfel de meest geslaagde trilogie ooit sinds ‘The Appartments trilogie’ van Roman Polanski.

Drie films waar we te maken krijgen met bijzondere vrouwen, allemaal gespeeld door Charlotte Gainsbourg (in Melancholia aan de zijde van Kirsten Dunst). Antichrist was het duisterste deel waar we allemaal even van schrokken, Melancholia was het prachtigste deel, bijna magisch en dan krijgen we opeens iets heel anders: Nymphomaniac. Een film over seksverslaving. En dit klinkt blijkbaar voor vele meteen als porno. Maar laat u niet misleiden door Von Trier zijn opmerkelijke promotie campagne (die erg geslaagd was), want dit is voor de 100ste keer dat u het zal lezen: GEEN PORNO.

Ik zal proberen u het juiste beeld mee te geven: Dit is een film waar je het vooral moet hebben van het narratieve. Visueel is dit het minste deel van de trilogie, maar wel het deel met het beste scenario. Als ik zelfs even heel enthousiast mag zijn: dit is het beste scenario in jaren! Het is een karakterstudie van Joe (Charlotte Gainsbourg). Die als nymfomane een apart leven heeft geleid. En haar verhaal verteld aan de nogal mystieke, grappige Seligman.

Elk verhaal wordt verteld aan de hand van een voorwerp die te vinden is in de ruimte. Bv. De spiegel, de cassetterecorder,… Terwijl Joe haar verhaal verteld krijg je vele verwijzingen en weetjes mee van de boekenwurm Seligman. Soms is dit wel grappig, soms interessant maar soms ook onnodig en haalt het je uit het verhaal. Maar storen deed het mij niet.

De gesprekken die zij tussen de verhalen voeren zijn vaak heel filosofisch, soms zelfs poëtisch. Met vele referenties en knipogen naar grote regisseurs en schrijvers. Zelfs een grote knipoog naar zijn eigen werk zal je in dit prachtige epos tegen komen.

Ik zag de 4 uur achter elkaar gisteren in een bioscoop. Even dacht ik dat dit langdradig zou gaan worden. Maar dat was het helemaal niet. Het voelde niet aan als een 4 uren film. Het tempo van de film is niet bepaald erg snel, maar je leeft er echt in mee. En dat zorgt er gewoon voor dat je de tijd vergeet. De verhalen zijn zo emotioneel, vaak erg krachtig met een klein laagje humor over. Dit maakt Nymphomaniac gewoon een erg aangename zit.

Nu even over het seksuele: Dit valt erg goed mee in de film. Je hebt expliciete en vunzige scenes erin zitten. Maar het wordt zeker niet vervelend alsof je naar één of andere pornofilm aan het kijken bent. Het wordt gedaan met mate en dat werkt. Ik heb absoluut niks tegen seks in films en ik ben blij dat er eens een erotische film zo gehypet wordt.

Seks moet een meer bespreekbaar open onderwerp worden op deze wereld. The Hays code is al lang van de baan dus laat dit geen taboe meer zijn. Geweld krijgen we genoeg te zien, is toegelaten in onze maatschappij, maar is het niet vreemd dat we dan volledig tegen onze eigen natuur in praten. Is seks niet eerder iets wat meer mag getoond worden dan geweld…

2013 had al Don Jon voor seksdebatten te openen, maar Nymphomaniac maakt dat nog veel duidelijker. En daarom een dikke duim naar Lars Von Trier!

Ik raad deze film aan! U kan zich misschien gaan vinden in de negatieve reacties. Maar ik zat gisteren in een zaal met 250 man waar ik geen één negatieve reactie gehoord heb. Dus ik ben ervan overtuigd dat deze film toegankelijk is (in een zekere zin) en zeker mag gezien worden. Zelfs moet gezien worden door elke filmliefhebber.

Lovend ben ik zeker en ik prijs dit met een 4.5*.