Opinions

Wat een film!

Lynch heeft zich weer uitgeleefd. 3 konijnen in 1 kamer, waanzinniger kan het niet zijn. Neem dan ook nog wat mensen uit Mulholland Dr. en je hebt Rabbits. De kamer bestaat uit een zetel, een strijkplank, een bijzettafeltje met een telefoon en een deur. Af en toe komt er ook een lucifer. Dus echt toegankelijk valt deze film niet te noemen.

De sfeer van deze film maakt het eigenlijk want de dialogen zijn niet te volgen want ze lopen niet in volgorde

Ook hoor je het "zangtalent" van de konijnen. Ja wat je zingen kan noemen natuurlijk. En de kers op de taart het beeld zoemt uiteindelijk in op de telefoon

En er komt ook een monstertje in dat ik niet zou weten wat het erin doet maar dan zie je in één keer zo'n konijn komen met 2 lichtjes en dan denk je WTF! Oow en niet te vergeten: de married with children stijl: applaus als iemand binnenkomt en gelach om... I don't know.

De score van deze film gecomponeerd door Lych him self is wel erg indrukwekkend. Zo eng en duister.

Daarom ook 3,5*

Conclusie: een waanzinnige film die gemaakt wordt door de sfeer.

Een zeer aangename familiefilm.

Ik had er weinig van verwacht maar toch heb ik echt genoten van deze film. Ik hou wel van het gerne, dan is alles lekker onschuldig

Het was vaak grappig en het verhaaltje was ook wel leuk gevonden.

Voor de rest was het standaard.

3.5

Zeer goede film.

Ik had een al een tijdje zin om nog eens een Hitchcock te kijken maar zat al eventjes in een vervelende filmdip waar ik nu eindelijk van verlost ben. Dus was het eens tijd om een bekende klassieker van deze boeiende regisseur te kijken.

Dit is de eerste keer dat ik de befaamde Grace Kelly zag in een film. Wat een charmante dame was dat seg, echt leuk om te zien. Iedereen doet het goed in deze film dus over de acteerprestaties valt niet niet veel te zeggen. De dialogen waren ook soms echt briljant.

Het verhaal was ook meer dan oké. Daar ben ik zelfs het meest tevreden over van deze film. Ben benieuwd naar meer van Hitchcock.

Deze staat terecht in de top 250

4.5*

Wat een onorginele komedie is dit toch!

Ik verwachtte niets, verveelde mij gewoon en deze was op tv. Van begin tot einde zitten te zuchten. Ongeloofelijk hoe filmmakers zo veel dingen kunnen inpikken en daar zoveel geld voor krijgen. Alles leek wel ingepikt te zijn van een andere film, heb mij echt hierbij verveeld. Ik kon het einde zo al raaden van het begin en dan nog maar te zwijgen van alle cliché's. De acteerprestaties deden ook niks waren soms zelfs vervelend en voor de rest rommel!

1* omdat ik toch hier en daar toch iets wat humor was.

Blijft een erg enerverende zit deze film. Eén van de films die toch een zekere zin mijn passie voor film heeft aangestuurd. En dus een klein stukje sentiment meedraagt dat ik graag weer eens een bezoekje kom brengen, alsof het een oude vriend is, die ik graag eens weer een waardevol bezoek breng.

Reconstruction is voor mij zoals een jazzplaat, er zit voor mij een stukje fascinatie in door zijn stijl, maar ook een stukje rust en de complexiteit zorgt voor een extra betrokkenheid.

Het is een fijne trip, met mooie vele mooie warme liefdesscenes. De opening van de film in het café blijft toch wel ergens een favoriet. De prachtige woorden van Alex en de reacties van Aimée doen mij altijd erg warm worden.

En toch voelt het niet meer helemaal zo ongelofelijk aan als 10 jaar geleden bij de eerste zit. Enerzijds is de verrassing ervan af. Het was toen nog erg uniek. Het was de juiste film tijdens mijn odyssee in de wereld van cinema.

En nu 10 jaar later en ettelijke honderden (of duizenden) films later, is het nog steeds prachtig, maar niet de ervaring die ik toen had.

Ik zal echter blijven houden van deze film, maar heb er een halfje afgedaan van de perfecte score die ik er vroeger aan gaf.

Maar dit gaat die goede oude vriend blijven die ik toch wel eens af en toe ga blijven opzoeken.

niethie ik blijf je nog steeds dankbaar voor de dvd!

Ongeloofelijk hoe een film kan spelen met je emoties.

Ik ben echt zelden in shock door een film maar deze liet mij toch wel eventjes slikken hoor. Een erg hard verhaal dat erg sterk wordt gespeeld. Allemaal mensen met hun problemen en de problemen zorgen alleen maar voor de ondergang. Daardoor zijn er ook erg veel depri stukjes in de film. Clint Mansell heeft dan nog eens een schepje erboven op gegeven met zijn meesterlijke soundtrack die perfect past in de film.

Hoe een verslaving mensen kan kapot krijgen blijft mij nog altijd bij. Deze film laat echt zien hoe ver de mens in staat is voor zijn verslaving. En de resultaten zijn toch echt wel fucked up.

Ook verschillende beelden in deze film maken het nog een tintje bizar. Dus vverwacht je absoluut niet aan een cliché drug filmpje.

Zeker de moeite waard om te zien. Een dikke 5*!

Resurrection

Een boeiende film maar een beetje cliché. Het verhaal is goed en er zit de nodige spanning in.
Ik vond de film niet zo hard trekken op s7en.
Alleen dat gedeelte met die onthoofde vent op dat toilet die volgepropt is met olijven.

Een goede film voor s'avonds tegen de verveling.

De eerste keer vond ik het top maar met die eerste keer is het ook gebleven. De 2de keer was saai, je word niet verrast meer en de humor zit er dan ook niet meer in. Helaas, maar omdat het toch nog een beetje leuk is 2*

Maar eens beginnen aan mijn reviews voor de films die ik zag op het IFFR.

Real was toch een film waar ik een bepaalde verwachting bij had. En het eerste uur loste dit zeker in. Dit was behoorlijk sterk en deed mij lichtjes denken alsof het scenario kwam van Charlie Kaufman. En ik zag ook daarop ook nog eens leuke referenties van andere films. Bv. Het water in die kamer deed mij denken aan Tarkovsky zijn Stalker (als zit dit toch in bijna al zijn films).

Maar jammer genoeg kreeg ik opeens een zware klap in het gezicht. En weg was de fijne film. Opeens kreeg ik een verwrongen glimlach op mijn gezicht van ‘What the fuck is dit nu weer’. En het verpestte gewoon bijna alles. Zo jammer!

Al bij al was de eerste film die ik zag op het IFFR niet heel slecht. Maar het einde was zo overbodig en had gerust mogen stoppen op anderhalf uur en dat had dit nog een zeer mooi cijfer gekregen?

3*

Ik kan nog steeds bijna niet geloven dat ik The River of Fundament heb kunnen zien. Wel in mijn huiskamer, dus kwaliteit van geluid en beeld was uiteraard net wat minder dan in een grote bioscoopzaal, waarvoor deze film ook bedoeld is. Maar echter had ik niet het gevoel dat ik het potentieel van de film miste. Maar dat maakt mijn cijfer waarschijnlijk ook wel duidelijk.

En toch vond ik het moeilijk om deze film te beoordelen, ik zou het bijna geen cijfer willen geven omdat er gewoon geen lijn in valt te trekken. Het is op vele momenten een monumentaal meesterwerk en andere momenten is dat weer pretentieuze vermoeiende chaos. En zelfs die chaos werd in zijn geheel nog fascinerend. En daar schuilt de kracht van dit megalomaan project. Het is allemaal fascinerend wat Barney doet. Van de prachtige zangen met afwijkende achtergrond muziek tot de enorme smerigheid waarvan je bijna wilt wegkijken. Alles doet hij op een unieke manier.

Deze film is een ervaring, het is bijna als een beklimming. Je begint moedig aan deze reis, ziet al wat mooie dingen, maar ook de eerste hindernissen. De klim gaat vlot maar je moet er nog een beetje inkomen en dan vergeet je opeens even de wereld, het neemt je mee naar iets heel eigen. En soms stuit je weer op een obstakel waar je even over moet een moment dat je minder ligt en toch het fascineerd.

Tot je top bereikt en blij bent dan je dit hebt volgehouden en een soort euforisch gevoel ervan krijgt. En dat mensen, is dus zijn 5* meer dan waard als een film dit kan doen. Dit is wat je echt een filmervaring kan noemen.

Inhoudelijk is River of Fundament mij vaag, ik ken het werk van Norman Mailer niet. De erotische uitspattingen van Goden in literatuur zijn mij nog onbekend. Maar het gaat om nog zoveel meer dan enkel die Ancient Evenings. De hele film zit vol leven vs dood, symbolisch verteld op wondermooie wijze of door pure ranzige waanzin. Enorm gedurfd en ook een tikkeltje provocerend met momenten, dus weer gewaarschuwd, als je daar aan gevoelig zou zijn.

Ten slotte nog het belangrijkste: De muziek. River of Fundament als hoofdrolspeler zijn muziek. Overal zijn wel muzikanten aanwezig, of mensen die bijna op kinderlijke wijze overal op slaan of schoppen om er klanken uit te krijgen. Of gewoon staan gekke geluiden te maken, zingen, schreeuwen, gorgelen,.... Alsof je een gigantisch optreden aan het bijwonen bent. Soms ook hier weer wondermooi en soms erg bizar.

Maar tot de conclusie van deze heel film dus ook weer heel fascinerend.

En dit is ongeveer, na een nachtje slapen, wat ik heb kan schrijven over mijn ervaring bij deze film. Ik dacht gisteren nog dat ik het onmogelijk onder woorden zou kunnen brengen. En ergens voelt ook alles wat ik getypt heb teveel woorden. Het is gewoon iets wat je moet ondergaan, sommige zullen er wat mee kunnen en andere zullen het uitzetten na een half uur. Maar ik ben verdomd blij dat ik dit heb kunnen zien en hoop ooit een film van Matthew Barney op groot scherm te aanschouwen en erin te verdwijnen. Alsook moet ik zijn cremaster cyclus nog zien, waar ik ook heel benieuwd naar ben.

Zeer aardige film

Sam Mendes heeft mij ooit echt verbaasd met American Beauty. Een film die mij na vele keren kijken nog steeds fascineert. Een film die zijn status ook dubbel en dik waardig is. Voor de rest heb ik er eigenlijk nooit bij stil gestaan om een andere film van deze man te zien. Tot vandaag...

Dit is wel iets totaal anders dan American Beauty natuurlijk maar toch heeft het ergens iets. En dat is namelijk de muziek. Mijn god wat is Thomas Newman een held. Heerlijke deuntjes die echt een zalige lust zijn voor het oor. Geeft ook meteen een erg aangename sfeer. Soms zelfs iets tragisch.

Het verhaal was aardig maar niet bepaald erg bijzonder.

Het visuele is weer een dik pluspunt van deze film. De scénes in de regen zijn prachtig en dan niet te vergeten: als ze langst die velden voorbij rijden. Erg mooi.

Een geslaagde film dus! 4*

Stephen King doet mij weer huiveren met deze film

de pluspunten: de sfeer die lekker mysterieus is, de opbouwende spanning, het verhaal en ook wel een beetje de muziek die ook wat sfeer geeft.

Minpunten: de speelduur, te cliché en een raar einde

Toch nog 4 sterren voor zijn spanning en sfeer.

leuke film,

ik ben een beetje fan van sean william scott, in deze film speelt hij alweer eens de grapjas.

Ik hou wel eens van een aktie-komedie en deze deed het goed.