Opinions

Grofgebekte film over white (trailer) trash waarin de voeling met de onsympathieke personages compleet zoek is en de 'beruchte' Killer Joe nooit uitgroeit tot de grote, donkere huurmoordenaar - weg pogingen tot drama én thriller. Het hele 'zoek snel veel geld'-gebeuren sleept in 102 minuten al veel te lang aan. Alleen qua zwarte humor scoort Killer Joe nog wat punten.

The Killing of a Sacred Deer, of hoe je schijnbaar doodgewone dialogen qua toon en inhoud volledig gênant kunt maken. Alles aan deze Lanthimos is raar - de conversaties, acties, gebeurtenissen - maar blijft nét in het 'magisch-realistische' hoekje. Daardoor heeft de film ook wat last van oppervlakkigheid: wanneer de symboliek volledig de overhand neemt, is het niet absurd genoeg om meeslepend te zijn. Een spelletje 'zoek de referentie' volstaat dan niet als kijkervaring. Desalniettemin wordt er sterk geacteerd en is met name de teloorgang van het gezin schrijnend om te zien. Vooral als er bloed uit je ogen stroomt. Overigens doet het openingsshot je echt wel zin krijgen in deze freaky flick...

Beter dan verwacht. The King's Speech is een mooi verfilmde persoonlijke tragedie. De zeer klassieke montage én muziek maken de film tot een hedendaags pareltje. Firth en Helena Bonham Carter zetten uitstekende prestaties neer, de ene overtuigend en de andere subtiel. Rush is degene die het geheel draaglijker maakt. Zonder hem was het zeker saaier geweest. Hij zorgt voor de luchtige, komische toon en is volgens mij onmisbaar.

Kreeg terecht a shitload of Oscars, maar die mochten evengoed naar The Social Network gaan. The King's Speech is minder relevant, maar niet minder mooi.

In de eerste plaats een komedie, het misdaadverhaal loopt ver achterop. Bij momenten is "Kiss Kiss Bang Bang" erg grappig, na verloop van tijd wordt het geheel een beetje warrig. Dat maakt het echter boeiend om te blijven volgen. Robert Downey Jr. kwijt zich als sukkel van dienst behoorlijk van zijn taak. Michelle Monaghan is vooral een erg knappe dame. Over Val Kilmer valt niet te klagen, maar de drie waren samen pas erg sterk. De dialogen en de one-liners doen het 'm: topvermaak.

Een Duitse film over neonazi's lijkt afgezaagd maar dat is "Kriegerin" geenszins. Op confronterende wijze wordt de uitzichtloze situatie getoond van deze rechtse rakkers, die niet per se omwille van de ideologie tot de groep komen, maar bijvoorbeeld ook om zich van hun ouders af te zetten (Svenja). Marisa op haar beurt komt tot inzicht, en de film toont hoe zij niet inherent slecht is, een cliché waar men - wat dit soort mensen betreft - maar al te graag mee strooit. De sfeer is deprimerend, het geweld kort en krachtig, en nergens wordt het onevenwichtig. De twee hoofdactrices doen het uitstekend. Als de vergelijk al opgaat: beter dan "American History X".