De wil om een klassieker nieuw leven in te blazen, is er wel, maar de kunde ontbreekt. Akkoord, het digitale jasje geeft de dierenwereld dynamiek mee, maar alles ziet er overduidelijk gemààkt uit. Daarnaast zet de - eigenlijk veel te jonge - Neel Sethi geen memorabele Mowgli neer. Het doorzichtige verhaal echter geeft de doodsteek: van punt A naar punt B naar punt C gaan, de overduidelijke slechteriken (met een onzichtbaar moraliserend vingertje) afwijzen en ten slotte de grote bad guy verslaan. Getuige daarvan ook de opvallend korte schermtijd van Kaa: alles moet vooruitgaan ten bate van het noodzakelijke einde. Voeg er nog een pseudofilosofisch rijmpje aan toe, en je hebt een typische Disney-film in handen. Desalniettemin leent Elba's stem zich perfect voor dat van een schurk, vormt Kingsley een saaie maar degelijke Bagheera en zijn Murray en Walken fijn om hierin terug te horen.