Opinions

ik vond maar een scene echt geslaagd, die waar hij de psychiatrische patient moet spelen, zeer goed maar voor de rest flutkomedie. tja, maar ik heb me niet echt verveeld, dus toch nog 2* omdat ik in een goede mood ben.

Ik vond jim carrey eigenlijk nog minder irritant als ik had verwacht

Toch wel mooie filmervaring, deze.

Had er heel veel van verwacht, en het heeft deze verwachtingen niet echt helemaal waargemaakt. Het verhaal is te banaal en te slecht uitgewerkt, de acteurs zijn niets meer dan middelmatig(Evan Rachel Wood vond ik zelfs eigenlijk slecht) en soms gingen de nummers van the Beatles verloren omdat de makers de nummers te poppy wouden maken.

Vooral in het begin was dat wat storend. Het allerbegin met Girl is mooi, maar dan komt het feestje, en daar vond ik het nummer toch wel een beetje verkracht.

Voor de rest zitten ze er meestal echt op met hun nummerkeuzes en -uitvoeringen. With a Little Help From my Friends zorgt voor het eerste hoogtepunt, en ook Something en While My Guitar Gently Weeps worden zeer mooi gebracht door de acteurs, die stuk voor stuk goed kunnen zingen.

Het verhaal was, zoals eerder gezegd, echter aan de magere kant. Het liefdesverhaaltje gaat nog, maar het stuk in Vietnam is veel te slecht uitgewerkt en geeft geen meerwaarde aan de film. Daarom had de film voor mij best een halfuur korter gemogen.

Maar natuurlijk blijft de muziek over en die is in het laatste halfuur het mooiste. De medley Across the Universe-Helter Skelter zorgt voor een prachtige scene, Happiness is a Warm Gun is ongelooflijk mooi en ook de instrumentale versie van A Day in the Life is zeer mooi. Na het tegenvallende Blackbird komt dan nog het hele knappe Hey Jude.

Maar deze film wordt vooral een beetje tegenvallend door de slome interactie tussen de twee hoofdacteurs. Ze lijken op geen enkel moment verliefd op elkaar, en dat is wat die andere musical, Moulin Rouge!, wél prachtig maakte.

Maar al bij al was dit een leuke ervaring en een gelukt experiment. Jammer genoeg levert het maar een halfgelukte film op.

3*. Mooiste nummer en scene: Because.

Overlaatst gekocht, voor 2 euro(ex-rental) en dan ook maar eens een herkijkbeurt gegeven en wat een geweldige film is dit toch. Veel beter als vorige keer vond ik hem deze keer. Het plaatje klopt en Charlie Kaufman maakt maar weer eens een meesterwerk.

Het begin is heel leuk met de oerknal en het verdere verloop van de aarde. Ook het heel begin waarin Charlie zaagt over niks en zijn eigen als zielig voorstelt.

Voor de rest vond ik iedereen ook goed staan te acteren, zelfs Meryl Streep, die hier een hele andere rol als haar andere neerzet en er veel beter mee wegkomt. Ook op het einde wanneerze een emotionele uitbarsting heeft, blijft ze overeind en houdt het sereen, wat ze soms in andere films niet doet.

Voor de rest speelt ook Nicholas Cage zijn dubbelrol met veel overtuiging.

Het verhaal is niets minder dan geniaal. Ook de beelden van de set van Being John Malkovich zijn heel leuk. Charlie Kaufman zet zijn eigen in een echt heel loserig daglicht en dat maakt het allemaal nog een stukje leuker.

Ook de gesprekken tussen de twee broers zijn zeer leuk, vooral wanneer het over het script van Donald gaat.

Echt alles klopt aan deze film, en dat is al de derde film van Charlie waar ik dat van kan zeggen.

Ook Spike Jonze doet zijn werk uitstekend en regisseert met grote klasse.

Hij stond al op 4*, maar ik doe er nog een halfje bovenop naar 4.5*.
Films van dit kaliber zie je niet elke dag, gisteren zag ik Lost Highway(4.5*), nu deze, ik heb al een heel mooie tweedaagse achter de rug en prijs mezelf gelukkig.

Als afsluiter misschien nog even mijn Kaufman-lijstje tot nu toe, wat wel vrij indrukwekkend is:

1. ESOTSM (5* en nummer 1 plaats in mijn top 10)
2. Adaptation (4.5*)
3. Being John Malkovich (4.5*)
4. Confessions of a Dangerous Mind (4*)

Nu alleen nog maar Human Nature zien. Ik heb wel gehoord dat dat de minste is, maar ben toch benieuwd.

Toch best wel goede film. Had er niet zoveel van verwacht, en het was inderdaad wat hoogdravend en semi-intellectueel, maar ik heb vooral een mooie film gezien met een (wederom)geweldige Romain Duris(ook in het Engels kan hij het!) en een mooi en sfeervol einde..

3.5*

vond jij dit de beste belgische thriller ooit. En de zaak alzheimer dan?

Dit is de slechtste belgische film ooit en ik ben beschaamd dat ik een belg ben.

Die jan verheyen is trouwens ook een verschrikkellijke onnozelaar. Die maakt nu nooit iets goed.

Heel mooie film, die mij jammer genoeg toch niet zo veel deed. Waar dat aan ligt, is mij volledig onbekend. Ik vond het op geen enkel moment saai, misschien wel wat lang, maar niet saai, en toch deed het het niet echt voor mij.

Het begin met de kinderen vond ik heel mooi, en hun hele weg samen vond ik eigenlijk zeer mooi, maar vanaf dat de moeder van Otto sterft, vond ik het toch wat bergaf gaan. Alles wordt een beetje afstandelijker, en het boeide me niet meer zo. Op het einde heb ik wel niet echt veel tegen, ik vond het mooi zoals het was, al vind ik ook dat je het gewoon op veel manieren kunt interpreteren.

3.5* voor een mooi filmpje, maar toch veel minder dan ik had verwacht.

Ik ben grote fan, maar vond dit een nietszeggende documentaire, die veel te rommelig was en eigenlijk alleen maar leuk was voor de geweldige live performances van Mr. Buckley

2.5*

Ik heb hem gisteren ook nog eens herzien op kanaaltwee en hij was nog veel beter als in mijn herinnering. Man, wat een geweldige combinatie van drama en komedie zit er toch in deze film. Het plaatje klopt helemaal, iedereen staat geweldig te acteren(Kevin Spacey zet hier de beste rol neer die ik ooit heb mogen aanschouwen door een man) en de dialogen zijn zo haarscherp dat er niets anders opzit dan deze film de volle 5* te geven en een plaats in mijn top 10.

zeer goede film met een ijzersterke Edward Norton in de hoofdrol.

Ik zou hem denk ik normaal gezien 5 sterren hebben gegeven als er een paar elementen beter waren uitgewerkt. Ik vond bijvoorbeeld dat hij veel te snel overtuigd was.

Al bij al natuurlijk een geweldige film met een door merg en been snijdend einde.

top

4.5 sterren.

Manneke, manneke, dat zo iets moois nog uit Belgie mag komen.
Wat Tom Barman hier verwezenlijkt, is nog nooit gedaan in Belgie, denk ik. Hij maakt zo'n fijn filmpje, en het is allemaal zo ontzettend cool.
Alles aan deze film klopt. Ik hoor hier wel sommigen zeggen dat de personages niet goed uitgediept zijn, maar dat vind ik ook totaal niet de bedoeling van dit soort film.
Ik vond het alleszins helemaal niet storend en heb me kostelijk vermaakt.

De muziek is natuurlijk ook een belangrijke factor in de film, en die tilt deze film wel tot een nog hoger niveau dan hij al was. Ik ben namelijk toch wel een klein beetje een Barman-fan en genoot dus met volle teugen van de prachtige soundtrack.

Dan nu over de film zelf: Hij komt al zeer leuk in gang met de geniale Windman en de film blijft echt boeien.
Vooral het hele feestje is geniaal met als hoogtepunten:


-de jaren 80-discussie
-de scene in de keuken met de mislukte schrijver
en natuurlijk de geniale eindscene van het hele feestje, met vooral ook het zeer leuke dansje


Voor de rest vond ik ook het personage van Frank Focketyn zeer leuk, en ook het dialect vond ik zeer leuk.

Nee, geen slecht woord over deze film.
Het blijft wel op een 4* steken, want het bleef allemaal natuurlijk wel wat oppervlakkig, maar als hij verder was gegaan en de personages meer had uitgediept, dan was hij waarschijnlijk veel lager geëindigd in mijn score.

Kortom:4* voor een zéér fijne film.

Was ik dronken toen ik dit schreef? Ik weet niet wat ik bedoelde.. Vond het einde alleszins niet overtuigend, en dus slaat de zin "én een goed einde" natuurlijk nergens op.

Geweldige bioscoopervaring, deze. De 160 minuten die je in het verhaal zitten, lijken voorbij te vliegen en je lijkt de personages al jaren te kennen.

Ik moest ervoor toch een uur rijden, maar ik heb dan toch een bioscoop gevonden waar ze deze speelden, en ik vond het echt een magnifieke film en zeker de film van 2007.

De vertelstem vond ik heel aangenaam en heel passend bij de film. De film begint traag en houdt eigenlijk de hele film door hetzelfde tempo aan, traag maar daarom niet minder mooi, integendeel. De trage beelden kruipen door je vel en de soundtrack zorgt op de juiste momenten nog net door zijn simpliciteit voor dat tikkeltje meer. De scene met de trein vond ik één van de mooiste scenes die ik ooit heb gezien, vooral de rook maakten het prachtig.

En dan heb ik het nog niet over de acteurs gehad. Brad Pitt is magistraal als Jesse James en heeft mij heel fel verbaasd. Maar Casey Affleck staat zelfs nog een stukje beter te acteren en zet hier één van de meest geweldige prestaties neer die ik ooit heb gezien. Hij vertolkt Robert Ford zo geloofwaardig en onzeker, en verdient die oscar voor beste mannelijke bijrol alleszins dubbel en dik. Maar Sam Rockwell mag voor diezelfde oscar ook genomineerd zijn als het van mij afhing. Hij speelt zijn rol zeer geloofwaardig en sereen.

De scene waarinJesse James vermoord wordt had ik kippenvel en ook de scene waarin je merkt dat Charley de rol steeds beter en beter begint te spele kreeg ik voor de tweede keer kippenvel. Zo'n klein gegeven dat zo mooi wordt verteld.

De eindscene is ook zeer mooi en eindigt deze film waardig.

4.5* en als ik hem herbekijk, kan die laatste 0.5* er misschien ook nog bijkomen.

Ik ben begonnen met mijn race om alle belangrijke oscargenomineerde nog te zien voordat de oscars zelf uitgereikt worden. En ik denk dat dit zeker een oscargenomineerde gaat worden, het kan bijna niet anders. We krijgen een prachtig liefdesverhaal met puike vertolkingen en toch wel een typisch oscarfriendly uiterlijk, wat niet altijd slecht bedoeld moet worden.

Het verhaal kende ik al zeer goed omdat ik het boek gelezen heb. En het is een mooie verfilming geworden, trouw aan het boek en op de juiste manier verteld. James McAvoy speelt een puike Robbie. Keira Knightley daarentegen blijft toch altijd een beetje irritant in mijn ogen, al heb ik ze nooit minder irritant geweten dan hier, dus is het wel haar beste rol die ik al gezien heb. Voor de rest maakt die kleine irritatie ook niet zoveel uit voor de beoordeling van deze film want voor de rest straalt de film klasse uit. Mooi liefdesverhaal, zeer mooi in beeld gebracht door regisseur Joe Wright en een zeer mooie score.

een kleine 4* voor deze film. Ik heb hem in de cinema gezien en vond hem toch wel heel mooi daar, maar op het kleine scherm zou er wel eens een halfje vanaf kunnen gaan.