Opinions

Nee, dit is niet aan mij besteed.. Zeker mooie visuals, maar als geheel onsamenhangend en vervelend.. De muziek deed mij ook te weinig om van een echte ervaring te spreken.

Ik vind het een beetje jammer, want ik weet ook dat deze films gewoon niet gemaakt worden voor mensen als ik, om hier een cijfer aan te geven, maar anderzijds doen vele users hetzelfde met films die ik goed vind, dus verder dan een kleine 2* geraak ik niet.

Ik las een artikel met Fien Troch in de humo over de belgische cinema en het jammerlijke feit dat haar film slechts in vier bioscopen in héél Belgie speelt. Ik was al van plan ernaar te gaan kijken, maar had het altijd maar uitgesteld, maar aangezien ik dit las, en de kleine belgische film echt wel wil steunen, besloot ik toch te gaan.

Tien man in de zaal, zéér klein zaaltje in hartje Brussel; het was allemaal heel aangenaam. Maar ik kan je vertellen: de film is dat niet! Aangenaam is deze film op geen enkel moment; vanaf de eerste scene zit de camera op de huid van Devos En Todeschini, waardoor je als kijker zéér diep meevoelt.

De eerste 45 minuten zijn zeer fragmentarisch van aard, en schetsen de verschrikkelijke situatie waarin Grace en Lucas zijn verzeild geraakt. Beiden gaan met hun emoties op een andere manier om en ze vervreemden meer en meer van elkaar, samen met een scheur in de muur.

Maar dan komt er een keerpunt: Be My Baby van the Ronettes speelt op de achtergrond(de eerste echte muziek; daarvoor enkel geruis en soundscapes) en de camera beweegt zich naar beide gezichten, terwijl ze elkaar lang en indringend aankijken.

Vanaf dan worden de soundscapes vervangen door gitaargetokkel, en de kille sfeer wordt iets menselijker, al is dat menselijke zeker niet minder confronterend; integendeel, het tweede deel is harder, rauwer(de scene waar Grace naar het cassetje luistert in de kamer van haar dochter) en mooier.

Emmanuelle Devos en Bruno Todeschini spelen de pannen van het dak in dit zéér donker drama van Fien Troch, dat met stip mijn nieuwe lievelingsbelgische film wordt. En dat wil veel zeggen, want ik hou enorm van de belgische cinema.

4.5*, misschien later nog wel eens 5