Opinions

Tja...toch wel een heel andere mening gezien de vele goede recensies hier, althans voorlopig.

De film wist mij helemaal niet te boeien ondanks dat ik er helemaal blind in gegaan ben.

Het komische aspect werkte voor mij niet, maar dat hoeft nog geen probleem te zijn. Op gebied van thrilleraspecten schiet de film helemaal te kort. Totaal geen spanning aanwezig. En oké er zitten wel wat bloederige momenten in de film, maar ook deze weten de aandacht niet echt op te flakkeren. Het verhaal boeide niet. De enige pluspunten : de onverwachte wending in het huis ( vanaf dat moment dacht ik het kan nog iets worden ) en het degelijke acteerwerk van Elijah Wood. Sowieso een vreemde film, maar dat wil niet zeggen dat de film dan ook goed is. 3/10

Teleurstelling alom gezien het intrigerend plot en de sfeervolle uitwerking qua muziekscore en onheilspellende droomsequenties. Maar helaas is het verhaal niet te verteren en dat begin je na een uur pas door te krijgen en je af te vragen waar ben ik in hemelsnaam naar aan het kijken. En toch wil je de film dan nog het voordeel van de twijfel geven want de film weet je nieuwsgierigheid blijvend te prikken. Maar het leidt naar niks want alles lijkt gewoon een dromerige trip, meer kan je er niet van maken. Het slot, tja het past uiteindelijk wel bij de film want heel de opzet en uitwerking begon onverklaarbaar te worden. 4/10

Een horrorkomedie waar geen horror echt te bespeuren valt en waarbij de droge oneliners, de flauwe slapstick momenten en de personages niet werken. Aan de cast zal het niet liggen, maar met dit flauw verhaaltje wordt het ook wel moeilijk. De personages die Vincent Price en Peter Lorre spelen zijn nog wel oké, maar de rol van Boris Karloff die de vader van Joyce Jameson speelt, heeft weinig om het lijf. Die Joyce mag wel gezien worden met haar opvallende decolleté. Toch wordt ze op gebied van uiterlijk overtroffen door de mooie Beverly Powers die Mrs. Phipps speelt. Heel irriterend is het het gezang van Joyce in de film en ook het geschreeuw van Joe E. Brown als cemetery keeper. De huisbaas gespeeld door Basil Rathbone had ook wel zijn ergerlijke momenten in de film, vooral dat hij in één scène wel heel veel keer terug tot leven komt. Neen, dit soort werkjes werken helaas niet voor mij. 4/10

Het is niet zo dat gezien het feit dat de laatste jaren heel wat horrorfilms uitkomen met psychologische ontwikkelingen dat deze films ook beter zijn dan de simpele slashers vol bloedvergieten of horrorfilms met de typische schrikmomenten. Neem nu deze horrorfilm die tergend traag wordt opgebouwd zonder enige spanning, die alleen oog heeft voor de aftakeling van een personage zonder een noemenswaardige scène. Gewoon een zeer saaie zit ! 2/10

Spannende mysterieuze horrorfilm waarbij het verhaal knap opgebouwd wordt naar een verrassende climax die misschien nog wel te vroeg komt, al weet het verloop daarna nog wel te verrassen. Weinig op aan te merken aan deze horrorprent want het geheel zit goed in elkaar en de cast speelt overtuigend. Vooral Paula E. Sheppard als Alice is bijzonder sterk in haar manipulatieve rol. Blijkbaar was ze toch al 19 jaar, al zou je dat in de film niet zeggen. Haar zusje Karen wordt gespeeld door de piepjonge Brooke Shields. Linda Miller speelt ook een zeer overtuigende sterke rol als moeder. Het verhaal is boeiend en spannend tegelijkertijd met heel wat interessante personages zoals de vieze vettige huisbaas die ook nare ideeën heeft, priester Tom en tante Annie. Daarbij werken de maskers en de gele regenjasjes wel heel effectief bij deze film. Het draagt bij tot meer spanning, maar het zorgt ook voor een bepaalde giallo sfeertje zonder de handschoenen dan. De kills zijn misschien niet zo opmerkelijk, maar wel de draagkracht ervan. Het mysterieuze verhaal heeft een kern rond christelijk geloof en de christelijke gemeenschap van het dorpje waar net zoals in de wereld ook heel veel mooie schijn naar de buitenwereld wordt geprojecteerd, maar helaas ook negatieve kanten zijn. Toppertje ! 8,5/10

Eigenlijk akkoord met mijn voorganger. Een typische Neeson film met wat mysterie, spannende momenten en goede actiescènes. Behalve de treinontsporing kwam niet zo goed over. Geslaagd slot.
7/10

Als je helemaal blanco in deze film weet te gaan waarbij je alleen het verhaal leest, dan zal de film je aangenaam weten te verrassen. Tot de dood van de miljardair heb je als kijker totaal niet door wat de kern van het verhaal is en zal Sophie Thatcher voor een groot verrassingseffect zorgen. Precies een opkomend talent want ze speelt hier net als in Herectic een overtuigende rol. Hopelijk krijgt ze in de toekomst nog wat meer filmrolletjes. 6,5/10

Eindelijk eens terug gezien na al die jaren dankzij alexspyforever
Ik denk dat het meer dan 20 jaren geleden is en mijn mening is niet veranderd. Maar dat is wel vaak zo, redelijk standvastig in mijn eerste oordeel. Positief is de aanwezige sfeer, de decors en de mooie transformaties. Het verhaal heeft wel iets, maar heeft soms ook zijn mankementen. Dan denk ik aan rare overgangen, ook al zijn het maar droombeelden. Maar de fantasie laat dit ook wel toe.
Het is mooi dat het sprookje Roodkapje op een eigenwijze erin wordt verwerkt. Het had allemaal wel wat pittiger mogen zijn op gebied van confrontaties ( denk ik vooral aan het makke slot bij oma ) en op gebied van horror. Ook de eindscène vond ik nogal simplistisch overkomen. Symboliek troef hier 6,5/10

Wat was me dat voor een knullig onnozel verhaaltje ! Een groepje uitverkorenen gamers en tevens harde fans komen vast te zitten in een afgesloten complex waar ze onderling de game spelen op leven en dood. De winnaar krijgt veel geld op de bank gestort, al zal het overleven de ware toedracht worden aangezien de Scorpion meedoet die eigenlijk een psycho game killer is. Maar niemand weet wie in het complex zit, alleen de codenamen worden bekend gemaakt. Qua kills blijf je wat op je honger zitten. Gelukkig is er nog Yolanthe Cabau, al is de scène met haar versus de killer wel heel raar uitgewerkt. Waarom springt die nu in het water ? 2/10

Een leuk, simpel misdaadverhaaltje met wat komische scènes gedragen door een aardige cast zou je verwachten, maar niets is minder waar. Het verhaal stelt niks voor en humor ontbreekt ook. Tim Roth is bijna heel de film aan de drank. Gelukkig zijn er nog wat leuke dames aanwezig. Helaas krijgt Alice Eve een zeer flauwe invulling en Sofía Vergara mag te weinig haar ding doen. Maggie Q is wel leuk in haar rol en Uma Thurman brengt gelukkig nog wat animo in de film. 4/10

Interessant verhaal over een midlifecrisis binnen een lesbische relatie waarbij de plot zich langzaam ontplooit van drama naar een soort seksuele voldoening zonder al te veel gevolgen.
De hoofdrolspeelster Robin Weigert weet haar rol goed te brengen. Het verhaal biedt erotiek, maar verwacht geen expliciete seksscènes. De oorzaak van de problemen in hun relatie vond ik wel duidelijk, want meermaals werd het egoïsme van haar partner aangekaart. 6/10

jeroentjuhhhhh schreef :

Film heeft veel meer binding met films van Troma, maar met name (cult)classics zoals Street Trash en Slime City (Massacre). Het appartementen complex is een fantastisch vormgegeven setting voor al het kotsen, bloedvergieten en pusbulten uitknijpen. De woningen hadden evengoed in Tromaville kunnen staan Echt classy is de film in ieder geval niet. Flink raunchy, met nogal wat oog voor slijmerige details in de gore fx.

Het eerste uur is zeker oké qua sfeer en spanning. Maar nadien wordt het helaas wat minder en de climax in het huis is van het goede te veel en komt helemaal niet over zoals de meeste scènes voordien. Jammer. 6,5/10

Gezien de goede reeks tot nu toe samen met de zoon naar de bioscoop geweest waar verrassend toch wel wat volk voor kwam opdagen. Spreekt precies zowel jong als oud aan. Helaas is dit toch wel de minste uit de reeks. Deze vierde Conjuring weet nog steeds een nare, spannende sfeer te creëren en aan de cast ligt het ook niet. Lorraine en Ed spelen nog steeds hun solide, overtuigende rollen en de rest van de cast is ook wel oké. Het eerste gedeelte heeft een lange opbouw waar niet zoveel gebeurt, maar dat deerde niet. Het is vooral in het laatste half uur waar de film toch wat kritiekpunten gaat verdienen. Vooral wanneer Lorraine en Ed toch in het huis komen van de familie Smurl wordt het toch wel al te bont van paranormale gebeurtenissen die er dan plaatsnemen. Heel het gedoe rond die spiegel is al zeer vaag, maar wanneer die met hoge snelheid ronddraait in de gang tart alle verbeelding. En dan de truc van Lorraine dat je niet moet weglopen voor het kwade ( wat zo voortdurend aan haar dochter vertelt om dat wel te doen ) , verpest zowat heel de film om dan simpelweg de krachten samen te bundelen om de kracht van de spiegel te verminderen totdat het kwade zich terugtrekt. Neen, dat is gewoon onnozel en totaal niet meer acceptabel voor een bevredigend einde. Jammer. Toch een zesje voor de uitstekende sfeer, het acteerwerk en een paar jumpscares. 6/10

Degelijk zonder meer. De derde uit de reeks is een solide horrorfilm die het niet zo moet hebben van schrikmomenten ( al zitten er toch wel een paar bij ), maar meer van het verhaal dat wordt gelinkt naar ware gebeurtenissen dat voor het eerst in de Amerikaanse geschiedenis een moordverdachte beweert door de duivel bezeten te zijn. De opzet is ook eens iets anders. Het gaat dit keer niet over geesten of demonen, maar over een vloek. Leuk is het gegeven dat Ed en Lorraine in begin denken dat ze te maken hebben met exorcisme en op een bepaald moment vol met vraagtekens zitten. Het gaat zelfs zover dat ze op een bepaald moment zelfs vervloekt worden. Sterk gegeven van de film. Daarbij weer de goede chemie tussen Ed en Lorraine en aandacht voor een nare sfeerschepping. 7/10

Herziening na heel wat jaren en verhoging van de score met halve ster.

Tijd gemaakt om deze franchise in een week eens opnieuw te bekijken en dit vierde deel is eigenlijk heel essentieel voor de hele franchise omdat deze film de verbanden tussen alle films goed duidelijk maakt.

De sterkte van deze toffe apenreeks is dat je in elk deel een ander soort film krijgt. Iedere film in deze reeks oogt anders en heeft een andere benadering. Deze film is toch wel sterker dan ik eerst dacht want het verhaal zit goed in elkaar. De evolutie naar een apenplaneet wordt geduldig opgebouwd door eerst een kijk te krijgen op welke manier de apen behandeld worden, wat ze moeten doen, de reden van hun opkomst bij de mensen en hoe zij het ervaren. Erg goed gedaan. Daarna krijg je een kijk op hun opstand die op een grimmige, koele manier wordt weergegeven. Roddy McDowall is hier gewoon outstanding. 7/10

Armand Assante.....tja, kan me eigenlijk geen enkele goede film herinneren waarin hij mee speelt. Typische acteur die veel in B-filmpjes voorkomt. Niet onoverkomelijk, maar hij speelt vaak op een vervelende, irritante wijze dat het wel begint te storen. Het verhaal zelf komt chaotisch en vooral ongeloofwaardig over. Gelukkig wordt het wat beter naarmate de film vordert, al wordt dit weer in de kiem gesmoord wanneer de dubbelrol van Assante terug naar voren komt.

Mwah, de link naar Alien wordt vaak belicht, maar dat gevoel had ik niet echt, zelfs niet met die eieren. Dat is nog altijd een heel ander gegeven want hier zorgen de eieren voor een soort virus en slijm dat je lichaam na enkele ogenblikken laat ontploffen dat voor bloederige taferelen zorgt. De scène in de douche wordt wel spannend opgebouwd en de muziek zorgt voor een passende sfeer. De cast vond ik eerder matig en de cyclops, het wezen, zag er maar beroerd uit. Het verloop van de film was eerder onverwacht, ik verwachtte meer een SF-film met ook scènes in de ruimte en een gevecht om te overleven tegen de alien. De film heeft een totaal andere insteek. 6/10

De film heeft mij toch wel enigszins positief verrast. Het verhaal wordt prima opgebouwd naar zijn climax. Als kijker ben je voortdurend geboeid hoe de hoofdactrice geleidelijk aan aftakelt. En die aftakeling wordt fenomenaal neergezet. Ook heel de geheimzinnige sfeer rond het verhaal maakt het geheel alsmaar boeiender. Wat heeft ze nu eigenlijk? Wie is die vreemdeling?

De gore is misschien niet zo veel aanwezig, maar bepaalde scènes werken toch wel effectief.

Dikke pluim voor de hoofdactrice Najarra Townsend die de film een meerwaarde geeft. De rest van de cast is jammer genoeg heel wat minder. Kleine verrassing 7/10

Uitstekend verhaal met een zeer sterke opbouw waarbij heel wat plotwendingen voorbij komen die de kijker telkens weet te verrassen om uiteindelijk te komen tot een bijzondere climax die je totaal niet ziet aankomen. Knap gedaan ! 8/10

Als de humor je niet weet te pakken bij deze film, houdt het eigenlijk al op. De film is een rare mengeling van actiemomenten en IJslandse humor. Ook de cast is niet te pruimen. De hoofdrolspeler is zelfs irritant in zijn rol en probeert ieder moment van de film een soort Jason Statham rolletje toe te passen. Wat overigens totaal niet lukt. Het verhaal stelt niet zoveel voor en sommige scènes zijn gewoon flauw, onnozel. 3/10

Prequel van Perdida (2018) waarbij mijn voorkeur toch naar de prequel gaat. Iets minder geforceerde twisten hier aanwezig en het verhaal is ook duidelijker.

Het acteerwerk is oké. Gemiddeld. 6/10

oké, zeer zwakke scores hier....maar eerlijk gezegd zo slecht vond ik het niet. In dit genre al heel wat slechter gezien. McDowell en Hauer samen in deze film is al een goede zet, ook al heeft de tweede maar een kleine rol. De opening heeft best een duister sfeertje met een aantal verdwijningen en sinistere figuren.
De hoofdrolspeler is wat te overdreven aangezet in zijn handelingen, maar die twee sinistere figuren vond ik wel geslaagd. Er zaten toch een paar scènes bij die het duister sfeertje wat kracht wist bij te brengen zoals de scène van de twee sinistere figuren in de stripbar, ook de scène waar ze een hoertje op de straat even tussen nemen, een kind dat vermoord wordt in het zicht van zijn vader ....de gevechten om te overleven deden dan weer afbreuk. Deze scènes zagen er wel goed uit, maar waren eigenlijk een storende factor in het verhaal. Het verhaal heeft niet veel om het lijf en wordt op een chaotische manier aan de kijker gebracht. Ondanks de verschillende tijdlijnen is het verhaal toch gemakkelijk om te volgen. De film ontbreekt ook de nodige spanning en het slot is wel te gemakkelijk uitgewerkt. De confrontatie met die twee kwade figuren is te mak en te kort uitgevoerd. 5/10

Een horrormusical uit Polen over zeemeerminnen Toegegeven musicals werken meestal niet echt voor mij, maar met de focus op de horrorchallenge en over mythische sirenen verdient de film een kansje. Het verhaal stelt niet veel voor wat op zich gezien het genre nog niet echt een probleem hoeft te vormen. Er zijn nog heel wat andere pluspunten die ingevuld kunnen worden. Helaas is dat wel een probleem. De zeemeerminnen dreigen op geen enkel moment en de gemakkelijke wijze hoe ze gewoon bij de mensen konden vertoeven komt niet echt over. De muziekstukjes zijn niet echt vervelend, maar halen wel het tempo uit de film en geven geen meerwaarde. Hier en daar wat gore en de twee meisjes zijn vaak naakt te zien. Gewoon niet mijn ding....3/10

Tja, voor mij bijna een perfecte giallo, alleen zoals alexspyforever 3 jaar geleden al beschreef heel jammer van de zwakke finale en dat de bloederige moord op de 3 vrouwen niet werd getoond. Bijzonder sfeervol, vlot tempo, wat naakt, mooie vrouwen enkele zeer geslaagde bloederige scènes en goed camerawerk. De scènes vanuit het perspectief van de killer wordt goed gebruikt en verhoogt de spanning. De eerste helft is heel sterk met een paar knappe scènes. De scène wanneer Suzy Kendall de moord op de 3 vrouwen ontdekt en opgesloten zit in haar kamer is grandioos. 7,5/10

Langdradig opgezet waarbij je in het begin een zeer saaie intro krijgt van een begrafenisondernemer die praat met een zekere Bill die in lijken snijdt. Daarna volg je de begrafenisondernemer te voet langs een kerkhof en in de auto met telkens ingesproken teksten. En dan pas volgt het verhaaltje wat er in de plotomschrijving staat. Beetje naakt en een zeer bizarre Satanische oproep volgt waardoor de levende doden worden opgeroepen. De zombies zorgen dan eindelijk wat voor gore. Maar hun vertraagde beelden en geluiden zorgen voor irritatie. 2/10

Een horrorverhaal met een bekend gegeven, alleen speelt hier een verrassend element mee dat Peter Cushing een slechterik speelt. Hij speelt een chirurgische dokter en moet vrouwelijke slachtoffers zoeken om zijn vrouw met brandwonden in haar gezicht te kunnen helpen. Dit doet hij aan de hand van laserstralen die in de slotscène een ware chaos aanrichten. Sue Lloyd speelt zijn vrouw en ontpopt zich geleidelijk aan tot een bitch. Maar eigenlijk kunnen maar weinig personages genieten van een aardig karakter, misschien het koppel Val ( haar zus ) en Steve. De eerste moord gebeurt ook pas rond 37 minuten en de tweede rond het uur. De kills zijn erg matig qua uitvoering. Bizar is ook het gegeven van een soort home invasion van 4 personages die uit het niets opduiken in hun huis aan de zee. De jonge meid die bij hen logeert, hoort ook bij de groep…maar die is ondertussen al vermoord wat de rare groep nog niet weet. Naar het einde toe krijgt de film toch een chaotische climax wanneer het koppel Val en Steve ook arriveren. Matige film ! 5/10

Ach Fransman je hebt gelijk hoor...de eerste twee punten sowieso...maar ok dat kan ik er nog bij nemen gezien het genre en de opzet van de film, derde punt van kritiek over de plaats had ik zelf nog niet eens door maar voor mij vormt dat ook nog geen struikelblok. Wat wel stoort , is dat de film gedurende zijn speelduur op geen enkel moment spannend of boeiend is. Het matige verhaal kabbelt langzaam verder
en de cast weet ook geen indruk te maken. Barbara Bach heeft hier zelfs maar een magere invulling.
De openingsscène met die kraai en de slotscène met die autopsiedemonstratie zijn wel positieve scènes, voor de rest maar een zwakke en saaie uitwerking. 4/10

Zeer zwak verhaal met een lange aanloop vol met saaie scènes en dialogen. Het ziet er allemaal vrij goedkoop uit want de film speelt zich bijna constant in het hotel af en er zijn maar een paar personages. Het slot werkt ook niet bevredigend. 3/10

Bijzonder stijlvolle giallo waarbij de moorden misschien niet zo bloederig in beeld komen, maar dat zal ook te maken hebben op welke wijze deze dan ook gebeuren. De uitwerking ervan is niet schokkend, maar wel de gedachte. Voorts is de sfeer en de opbouw van het verhaal prima. Je krijgt werkelijk een detective verhaal voorgeschoteld die je tot het einde in het gewisse laat. Dus spanning verzekerd. Opvallend is ook dat de inhoud van het verhaal totaal niet preuts is en heel wat symboliek vertoont. Zo wordt de kerk en het leven in een katholieke school soms op de korrel genomen. Heel wat personages hebben wat te verbergen waarbij seks, intriges, moord, verkrachting, afrekening, nieuwsgierigheid in hun agenda staan. Naakt wordt dus totaal niet overzien, al wordt dit hier wel op een mooie stilistische manier weergegeven. Dromerig en dit op sfeervolle muziek van Morricone. 7,5/10