Opinions

Een ontzettend onsympathieke en irritante Martin Lawrence zorgt voor een vervelende film. Op het begin van de film is ie nog wel te pruimen, maar zijn zelfde trucje zorgt voor steeds meer irritatie gedurende de 88 langdradige minuten dat deze film duurt.

*1

De benoeming 'style over substance' had ik al vaker voorbij zien komen bij deze film, maar ik heb me er toch maar aan gewaagd. Persoonlijk mist er voor mij toch teveel het plot. Ik begrijp dat dit niet de intentie van de film is en dat het voornamelijk op sfeer gericht is, maar om het écht een goede film te vinden heb ik persoonlijk toch wat meer dat narratieve element nodig. Het liet me echter niet met een teleurgesteld gevoel over, maar ik weet ook niet zo goed wat ik ervan moet vinden. Hou me daarom een beetje in het midden met een *3.

Over het algemeen nogal, saai.. Er zitten een aantal leuke segmenten tussen, zoals die van die donkere man en zijn dochtertje, het stukje van Orlando Bloom en Christina Ricci, het oudere koppel en dat van die prostituee en die man buiten de bar. Maar dit kan het niet redden, als het grote deel van de stukjes niet interessant zijn.

Dan wordt het te zwaar en mis je de samenhang in het totaalbeeld.

*1.5

Tot een week geleden had ik niets over deze film gehoord, maar wat een leuke, originele verrassing was dit! Gosling en Crowe maken een verrassend tof duo en vooral Gosling laat zien dat hij komische kwaliteiten heeft. De goede mix tussen komedie, actie en het mysterie wat tijdens de film ontrafeld wordt zorgt ervoor dat je een hele fijne film voorgeschoteld krijgt. Vooral in combinatie met het leuke jaren-70 sfeertje en het samenspel tussen Gosling, Crowe en Rice. The Nice Guys haalt het alleen niet om tot het einde echt boeiend te blijven. Op een gegeven moment is het duidelijk hoe de vork in de steel zit en als ik mijn gedachten er dan minder bij kan houden is het duidelijk dat de film toch ietwat te lang duurt. Toch al bij al een hele vermakelijke film en ook gewoon leuk weer een keer iets anders.

Pluspunten voor de jonge Angourie Rice, wat een leuke ontdekking inderdaad.

*3.5

Niks nieuws onder de zon. Deel 1 vond ik leuk en deel 2 zorgde met nieuwe karakters en een nieuwe setting ook wel voor een vermakelijke film, maar Secret of the Tomb was niet de moeite waard van het maken en het kijken.

Het concept blijft precies hetzelfde en dat zorgt er voor dat het lekker weg kijkt, maar er is absoluut geen toegevoegde waarde voor dit derde deel, omdat we het gewoon allemaal al een keer eerder hebben gezien. En beter ook.

*1.5

Ik heb het geprobeerd. Twee keer. Jaren terug heb ik No Country For Old Men voor het eerst gezien. Ik weet dat ik het echt niks aan vond en ik heb het nooit nog een keer geprobeerd. Tot nu, zo’n 11 jaar later. Ik hoopte dat mijn filmsmaak meer ontwikkeld zou zijn en dat ik het daardoor nu meer kon waarderen als 27-jarige in plaats van als 16-jarige. Maar helaas.

Ik kan nog steeds niet zien wat zoveel andere mensen hierin zien. Ik kan de creepy Javier Bardem, de omgeving, het sfeertje en met name het gesprek van Tommy Lee Jones met zijn oom tot op een zekere hoogte waarderen, maar dat verandert niets aan het ontzettend saaie en trage verhaal. Dat doet de film voor mij gewoon enorm de das om; het is gewoon niet boeiend om naar te kijken en dat is toch het minste wat je kan verwachten van een film. Het voelt allemaal als een mislukte versie van Hell or High Water waar voor mij het sfeertje wél helemaal werkte. (En ja, ik weet dat No Country for Old Men er veel eerder was dan Hell or High Water).

*1.5

Fijne romantische komedie dankzij de prestaties van Portman en Kutcher.

Voorspelbaar? Ja. Als je niet houdt van een cliché romantische komedie, moet je hier absoluut niet aan beginnen, want vanaf minuut 1 weet je precies hoe deze film gaat lopen en is het zo voorspelbaar als de tering.

Als je niet houdt van de jongensachtige charme van Ashton Kutcher, kun je deze film misschien ook beter links laten liggen, want hij speelt ook hier weer dezelfde rol van de leuke boy next door. Ik vind het helemaal niet erg om naar Kutcher te kijken, hij is leuk.

De chemie tussen de beide hoofdrolspelers maakt echter dat deze film zo leuk is als ie is. Portman (als uitstekende actrice) en Kutcher (die met gemak deze rol op zich neemt) zijn heerlijk op elkaar ingespeeld en vullen elkaar (ook als karakters) aan.
De overige karakters voegen daarnaast weinig toe aan het verhaal. Mindy Kaling als Shira zorgt voor leuke momenten en het ieniemienie liefdesverhaaltje tussen Patrice en Eli is ook leuk voor tussendoor.

Voor mij persoonlijk is de film ook boeiend om naar te blijven kijken, omdat ik mezelf herken in Emma. Ik snap Emma's beweegredenen en ik zie mezelf hier soms in terug. Al zou ik zo'n lieve, knappe, goede jongen als Adam niet hebben laten gaan!

Stem blijft een *3.5

Bijzonder meeslepende film waarbij ik constant op het puntje van mijn stoel gehouden werd.

Ik heb niet heel veel met het genre actie-thrillers. Ik kan me er opzich prima mee vermaken, maar ik zal het niet snel voor mezelf opzetten. De trailer van Non-Stop zag er dusdanig spannend uit dat ik deze toch maar ben gaan zien op het grote scherm en poeh, daar heb ik geen spijt van gekregen .

Van de eerste tot de laatste minuut heb ik in spanning gezeten. Het claustrofobische gevoel van het vliegtuig wordt goed overgebracht en je hebt ook echt het gevoel alsof je ook een passagier bent van het vliegtuig. Ook tijdens het einde met de ontploffing van de bom en de landing.

Heel positief verrast door deze film. Niet verwacht dat ik hem zo spannend zou vinden (de kracht van de film!) en zo zou waarderen En het feit dat ik de daders niet zag aankomen, maakt het alleen maar beter!

*4