Opinions

Leuke film met een orgineel verhaal en een leuke Emma Stone Overige acteurs waren ook helemaal prima. Jammer dat het aantal echt grappige stukjes toch wel tegenviel. De nep-sex-scene van Brandon en Olive was best wel hilarisch en die scene samen met die referenties naar jaren 80-films en de soundtrack waren toch het fijnste aan de hele film. En het 'Pocket Full of Sunshine-weekend' was ook helemaal leuk.
Maar ik heb me heel goed vermaakt en vond het verhaal echt wel leuk!
*3.5

Wauw, wat een prachtfilm is dit! Ik wist eigenlijk niets over Eddie the Eagle, maar wat is hier een prachtige, inspirerende en fijne film over zijn verhaal gemaakt. Niet verwacht, maar ik heb echt genoten van deze ontzettende feelgoodfilm.

Alles klopt voor mij gewoon. De chemie tussen Egerton en Jackman, de fijne momenten met Eddie's ouders, Egerton als de excentrieke Edwards, de goede soundtrack en gewoon het bijzonder inspirerende verhaal van de beste man.

Ik heb met tranen in mijn ogen en een enorme glimlach op mijn gezicht hiernaar gekeken.

*4.5

Eentje om snel weer te vergeten. Middelmatige thriller met een te grote lading saaie personages die stuk voor stuk het loodje leggen en waarbij er dan alsnog te veel personages telkens overblijven. Ze voegen bijna allemaal niets toe (met name de dames) en het zorgt ervoor dat het psychologische gedeelte van de film nergens uitgediept wordt. En dat is best jammer, want dat had in combinatie met de situatie en de actie best tof kunnen zijn. Op deze manier boeit het echter niet en zorgt de overload aan (slechte) acteurs alleen maar voor verwarring en een rommelig verhaal.

De paar scenes waarbij je de psychologische strijd en omslag van de karakters ziet zijn het interessantst, zoals die dokter die zelfmoord pleegt en die jongen die zijn vriend vermoordt die op een landmijn is gaan staan. Over die scene met die landmijn (was het een landmijn?) gesproken trouwens: mijn god, de rillingen gingen echt over mijn rug toen die jongen erop ging staan en hij daarna zo schreeuwde. Die scene blijft nog wel even in mijn geheugen hangen. De rest van de film echter niet.

*1.5

Romantische drama’s zijn niet mijn favoriete genre film, maar ik was geïntrigeerd door Endless Love, omdat het ergens een thriller/mystery-element leek te bevatten. Helaas viel dat tegen, maar ik heb me niet verveeld. Het verhaal van de twee tieners wordt sfeervol gebracht en dit zorgt ervoor dat de aandacht vastgehouden wordt. Uiteindelijk toch te clichématig en voorspelbaar om hoog te scoren.

Voordeel van de twijfel met *3

Wat een bijzondere en aparte film. En dit bedoel ik op de positieve manier; niet op de manier dat de moeder van mijn beste vriendin vroeger weleens zei dat ik een aparte kledingstijl had.

Ik kijk zelf eigenlijk vaak naar films met een ‘what you see is what you get’-principe. Het was daarom best lastig voor mij om een omschakeling te maken naar het type film dat Enemy is. Het behoefde wel even flink wat uitleg op het einde, vooral toen die megaspin opeens tevoorschijn kwam en ik compleet in de war was. Ik heb meerdere verklaringen gelezen op het internet, maar de uitleg die ik uiteindelijk als laatste las (of eigenlijk eerder keek en luisterde in een Youtube video) en mij het meest passend leek, heeft er wel voor gezorgd dat ik de film erg kan waarderen. De theorie hierin ging erover dat, heel kort gezegd, Jake Gyllenhaal één persoon is met erge bindingsangst voor het leven waar hij in terecht is gekomen. Hij voelt zichzelf vast zitten in een saai, voorspelbaar leven met zijn zwangere vrouw en is bang dat hij de controle verliest (representatie van de spinnen en het web waarin hij vast zit). In deze film vecht hij tegen zichzelf en probeert dit overspelige deel van hem te vernietigen. Op het einde accepteert hij dan dat hij er geen controle meer over heeft. Dat is uiteindelijk voor mij de interpretatie van de film. Het heeft me wel tot denken gezet en ervoor gezorgd dat ik het toch wel een interessante film vond. Ik vind het wel altijd jammer dat het voor mij dan in de film niet naar boven is gekomen en ik daarna pas de puzzelstukjes bij elkaar heb gelegd door het lezen van verklaringen en theorieën. Op zichzelf staand was het voor mij namelijk iets te diep, kaal en onsamenhangend.

Voor nu een *3.5, maar het heeft nu eigenlijk wel een herziening nodig waarin ik met compleet andere ogen ernaar zou kijken. Grote kans op een verhoging dan.

Ik ben groots van de serie en heb hier dus wel een aantal jaartjes flink naar uitgekeken. Ik kan niet zeggen dat de verwachtingen echt ingelost zijn, maar het is toch zeker fijn om weer ondergedompeld te worden in de wereld van Vinnie Chase en zijn entourage. Het voelt vertrouwd als een extra lange aflevering van de serie, maar voor mij als fan is dat zeker geen minpunt, want extra beeldmateriaal van dit leventje was na jaren afwezigheid absoluut welkom.

Daarbij is het grootste pluspunt van de film wel gezegd: Voor de fan is het alsof ze nooit weg zijn geweest en het is allemaal als vanouds heel vermakelijk om naar te kijken. Als je geen fan van de serie bent geweest, kan ik me voorstellen dat dit maar een oppervlakkige film is, want het blijft een extra lange aflevering.

Ik had de jongens gemist.

*3.5

Redelijk leuk voor het genre. Er zaten wel een aantal leuke parodieën in om voor een onderhoudende film met sommige leuke stukken te zorgen, zoals de parodieën op Cribs, Harry Potter en vooral Jack Swallows!

Over het algemeen niet heel grappig, maar ik heb me ook niet echt veel gestoord aan deze film.

*2

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hiervan moet vinden. Toen ik de trailer zag langskomen was ik al vrij verbaasd en dat gevoel kwam helemaal terug tijdens de film. Ik had al zo'n gevoel dat het niet helemaal mijn ding zou zijn, maar toch was deze film wel anders dan ik verwacht had.

Het eerste deel van de film vond ik eigenlijk het leukst. De droge grappen met Hitler in de huidige wereld zijn heel vermakelijk. Het voelde aan als een lading sketches achter elkaar, maar dit was wel leuk om naar te kijken. Het voelt heel onwerkelijk om naar Adolf Hitler in deze setting te kijken, maar het is daardoor wel grappig. In het tweede deel wordt het voor mijn gevoel wat donkerder en wordt er meer gericht op de politiek en de maatschappij en voor mij zakt het hier wel in. De onderdelen met Hitler zelf blijven interessant, maar als hij uit beeld verdwijnt, verdwijnt ook bijna meteen mijn interesse. Het gaat te lang door en het gedoe met die televisiezender en alle personages daaromheen werkt gewoon niet.

Ik kan ergens wel goed begrijpen wat anderen hier zo goed aan vinden, want het zet je absoluut aan het denken en er zaten zeker wel komische momenten in met een wereldvreemde Adolf Hitler.

*2.5

In tijden heeft een film me niet meer zo gefrustreerd achter gelaten als deze Escape Room. Ik was best wel enthousiast door het thema van deze film. Ik hou van escape rooms, Saw-achtige taferelen en van een mysterieus tintje in een horror film waarbij het mysterie gedurende de film opgelost wordt. Wat een intense teleurstelling.

Je volgt een ongeloofwaardige vriendengroep met vervelende mensen die niet om elkaar lijken te geven, en waarbij je als kijker ook geen reet om geeft als ze het loodje zullen leggen. Acteerwerk van sommigen irriteerde me ook mateloos, voornamelijk van die C-acteurs die dat getrouwde koppel speelden.

Het gegeven van de escape room is interessant, maar er wordt veel te weinig ingespeeld op de puzzels en het oplossen hiervan. Wanneer het eerste stel het loodje legt slaat het naar mijn gevoel ook een beetje nergens op.

Ik was gewoon boos na het einde, omdat ik me echt flink genaaid voelde dat de filmmakers zo lui waren om er niets van te maken. Ik wachtte tot er een plot of twist of iets waardoor de puzzelstukjes in elkaar zouden vallen. Op verschillende momenten in de film leek dit te gebeuren. Toen die Aziatische vriendin de verjaardag voortijdig verliet om naar een ander feestje te gaan. Toen bleek dat twee van de vrienden een affaire met elkaar hadden en hun wederhelften hiervan wisten. Toen dat gemaskerde feestje van de Aziatische vriendin opeens op camerabeelden te zien was op het einde van de film?

En toen was daar opeens de aftiteling. Niks uitleg, niet eens een greintje moeite om er een beetje een plot van te maken. Man man man, ik ben nog steeds intens gefrustreerd als ik er aan denk. Vooral met een escape room als thema. Nog steeds het gevoel dat ik gewoon ergens iets gemist heb. Snel proberen te vergeten dit.

*1

Best aardig dit. Het concept vond ik heel tof klinken. 8 mensen die op een kamer worden gezet voor een sollicitatiegesprek en dan moeten uitvinden wat de vraag is die ze moeten beantwoorden. Leuk zo'n mysterie. Het verveelt niet en ik was toch de hele speelduur benieuwd wat de volgende stap was en hoe het zou eindigen.

Dit zorgt ervoor dat het geen saaie film is, maar het is jammer genoeg ook niet echt heel boeiend allemaal. Zoveel doen de personages eigenlijk niet en het komt niet allemaal even geloofwaardig over. Naar het einde toe worden sommige acties van de personages nogal belachelijk.

Ik bleef tot het eind toe gissen wat nu eigenlijk de vraag is en hoe ze erachter moesten komen. Dat maakt de kijkervaring best leuk tot het einde. De twist dat die Fransman de baas was, had ik overigens wel al snel uitgevonden, maar dingen als het kijken door die bril en dat de vraag 'Any questions?' was waren tof om te ontdekken.

Geen geweldige film, maar best aardig voor een keer.

*3

Bizarre film inderdaad. Enorm vreemd om AnnaLynne McCord hier te zien als de gestoorde basket case, in vergelijking met hoe ik haar normaal gesproken zie als net, populair, mooi meisje in 90210.

Het zag er allemaal tof uit en de hele film blijft wel boeien, vooral door haar dromen die tussendoor worden laten zien en waardoor het echt gestoord wordt. Ik vond het einde echt heel vet, alleen jammer dat het dan zo opeens helemaal is afgelopen.

Enorm vreemd, maar opzich wel lekker eigenlijk.

*3.5

Het was niet mijn keus om deze film te gaan kijken. Ik heb het eerste deel wel gezien, dus ik wist waar ik aan begon. Het eerste deel was aardig. Ik ben niet zo van die standaard actie, maar het hele concept met al die oude actiehelden is tof en ik snap dat veel fans het heel erg mooi vinden. Ik vond het eerste deel van The Expendables al niet echt goed, maar dit is een pure herhaling van zetten. En omdat het concept niet meer speciaal is, is de charme voor mij grotendeels ook weg.

De eerste helft van de film is gewoon een hoop geknal, veel van hetzelfde en daardoor niet boeiend, maar de tweede helft zorgt toch wel een aantal leuke momenten, zoals Chuck Norris en het samenspel tussen Willis en Schwarzenegger.

*2