Opinions

Standaard tienerhorror, maar wel standaard op de goede manier I Know What You Did Last Summer volgt de regels, maar het is nergens storend, en het is een fijne, vlotte film om te zien.

Nee, het is nergens eng, maar er hangt wel een lekker sfeertje wat je blijft vasthouden en waardoor je toch de film ingetrokken wordt.

Ik hou er wel van op z'n tijd: Zo'n tienerhorror die gewoon lekker weg kijkt, waarvan je weet wat je kunt verwachten, maar waar je toch een spannend sfeertje omheen hebt hangen.

^ En dit dus. Ik had deze film al eens eerder gezien, maar het viel me nu pas op hoe bizar veel van deze film in Scary Movie zit.

*3

Wat een zit was deze documentaire. Wat een verhaal. Elke tien minuten komt er wel weer een moment voorbij waarvan mijn mond open viel. Grote meerwaarde natuurlijk dat The Imposter zelf zoveel aan het woord komt, omdat de dingen die hij zegt zo verbazingwekkend zijn. Zijn kant van het verhaal komt goed aan bod en dit is super interessant. Deels omdat zijn kant van het verhaal zo bizar klinkt en het gewoon interessant is om hier een kijkje in te kunnen nemen. En deels omdat je natuurlijk geen flauw idee hebt wat er nu oprecht is aan zijn woorden. Die gast blijft gewoon verbazen tot de laatste minuut.

Aan de andere kant heb je de familie van Nicholas waarvan je ook constant verbaast waarom ze er zo makkelijk in meegaan. Tegelijkertijd kan ik ergens nog wel geloven dat ze gewoon zo graag wilden dat hij het was, dat ze dit gewoon geloofden. Maar toch bizar. Het laatste kwartier waarin zij worden verdacht als daders van de moord op Nicholas wordt minder boeiend gebracht, maar het is alsnog een interessante vraag die gesteld wordt.

*4

Ik heb deze film lang langs me heen laten gaan, omdat ik een compleet verkeerd beeld van In Bruges had. Ik weet niet waar het vandaan is gekomen (misschien een te snelle blik op de poster en de naam), maar ik dacht dat dit meer een actiefilm á la From Paris With Love zou zijn. En daar had ik nou precies geen zin in.

Doordat ik deze als tip heb gekregen bij de Moviemeter tip-topper challenge heb ik hem alsnog opgezet. En ik ben positief verrast! Leuke film. Colin Farrell en Ralph Fiennes zijn oprecht grappig en ik hou ook van het hele sfeertje dat door de film hangt. Het verhaal zelf is niet echt heel boeiend, maar het samenspel tussen het trio maakt dat wel goed. Dat merk je ook tijdens de scènes waarin ze niet bij elkaar zijn; deze zijn duidelijk minder interessant. Ook blij met het open einde; past bij de film en ik had wel een beetje gebaald als ze waren geëindigd met een happy ending.

*4

Best indrukwekkende documentaire over de groepsverkrachting en dood van een studente in India. Werkelijk waar bizar om te zien hoe er door sommigen in de documentaire gepraat wordt over de rechten van vrouwen en het victim blaming dat hierbij nogal aan de orde is. Ik werd echt misselijk van de manier waarop één van de daders vertelt over de misdaad. Alsof het hem echt niks deed wat hij dat meisje aangedaan heeft. Zeggen dat het meisje zelf verantwoordelijk is voor de verkrachting en dat zij het recht hadden om dat meisje een lesje te leren, omdat ze op stap was om 9 uur 's avonds. Gadverdamme. Echt misselijkmakend om die man te horen praten, zonder enig spoor van berouw.

Verder is het een prima documentaire, waarin het verhaal van Jyoti wordt verteld en verder redelijk oppervlakkig ingegaan wordt op de rechten van vrouwen in India.

*3.5

Tijdloos!

Ik hou van Indiana Jones en dit is absoluut mijn favoriet van de trilogie (ik heb nog steeds de 4e niet gezien, ik moet er toch maar eens aan) door de geweldige chemie tussen Sean Connery en Harrison Ford.

Connery speelt een geweldige rol met zijn droge grappen en ontzettend adorabele maniertjes in deze film. Ik heb stuk gelegen, wat een heerlijke scenes met die man En Ford is altijd geweldig als Indy met zijn geweldige charisma.

Ik kan geen genoeg krijgen van deze film dus ik verhoog mijn stem van een *4 naar 5 sterren

Ik vraag me nu ernstig af waarom ik deze eerder maar 4 sterren heb gegeven

Ik lees weinig boeken. Ik ben zo'n type die thuis dan liever een film opzet in plaats van langere tijd te investeren in een boek. Maar toen ik een half jaar geleden drie weken in mijn eentje vertoefde in Barcelona trok ik overal Inferno uit mijn tas: in parken, restaurants, barretjes en bij het strand. Dán lees ik wel graag. En Inferno was zeker geen straf om te lezen. Echt van begin tot eind een heerlijk boek om te lezen.

Rond die tijd was al bekend dat Inferno dat jaar nog in de bioscopen zou draaien en ik heb hier een half jaar dus ontzettend naar uitgekeken. Het gaat toch altijd wat makkelijker om een film nogmaals op te zetten, in vergelijking met het lezen van een heel boek. Gisteren was het eindelijk zover!

Het kon eigenlijk alleen maar teleurstellen met de verwachtingen die ik had en op die manier ging ik eigenlijk ook de bioscoopzaal in. Maar alsnog heeft het enorm teleurgesteld. Er zijn zoveel onderdelen die me bij zijn gebleven in het boek en die ik hierin ontzettend miste, maar bovenaan staat toch de hele thematiek rondom Dante's inferno, de pest en de overbevolking die als rode draad door het boek liep. Dit wordt in de film even snel verwerkt, om er vervolgens meer een actiefilm van te maken waar meer de focus wordt gelegd op Langdon en Brooks die proberen te ontsnappen van de mensen die hen achtervolgen.

Ik begrijp dat niet alles in de film verwerkt en uitgediept kan worden, maar als ze er dan wél een nutteloos stuk in verzinnen waar Langdon en Sinskey opeens een liefdesachtergrond in hebben, dan word ik wel een beetje boos. Wat een verspilling van tijd en het goede verhaal in het boek. En dan ben ik nog niet eens begonnen over het slechte Hollywood-einde. Ik vond het einde in het boek juist erg origineel en creatief bedacht. Het zorgt ervoor dat je nog meer gaat nadenken over die dilemma's met de overbevolking en is gewoon ontzettend sterk als einde. Het einde van de film: tja. Dat is wel erg laf en makkelijk. Ook jammer van de slechte uitwerking van andere personages als de provoost en Elizabeth Sinskey, maar ik begrijp dat dat er allemaal niet in paste.

Ik weet niet zo goed welk cijfer ik wil geven, omdat ik de film en het boek nog even niet los van elkaar kan zien. Ik ben denk ik nog vrij mild omdat ik het verhaal in het boek zo goed vond, en tegelijkertijd streng omdat ik het heel erg vergelijk met het boek. Tot het gedeelte dat ze naar Venetië gaan, is het een prima film en is het ook leuk om te volgen. Zo zonde dat alle thematiek en daardoor ook een deel van het mysterie verloren gaan.

*3 voor nu dan.

Na het zien van Django, had ik ontzettend veel zin om deze weer eens een herkijkbeurt te geven

Ik kan me nog goed herinneren dat ik 3/4 jaar geleden toen ik deze film in de bioscoop voor het eerst zag, een beetje verliefd ben geworden op Brad Pitt en een groot zwak heb gekregen voor Lt. Aldo Raine.

Inmiddels ben ik een beetje veel verliefd op Brad Pitt en Eli Roth en heb ik een zwak voor alle basterds. Ik ben gek op deze film en het is samen met Kill Bill (die ultiem favoriet is!) toch wel mijn favoriete Tarantino.

Sommige dialogen gaan mij te lang door, waardoor sommige scenes een beetje langdradig worden, en daarom geen perfecte score

*4.5

Ik betrapte mezelf er stiekem toch wel op dat ik bij het 's nachts naar huis lopen na deze film in mijn eentje toch wel een stukje vaker achterom over mijn schouder een kijkje nam.

Ik had het horrorgenre een tijdje heel weinig aandacht gegeven en ik begon het flink te missen, dus It Follows was zeer welkom. Het is geen knaller, maar de mysterie in combinatie met de beklemmende soundtrack en de manier waarop het voelt alsof je als kijker zelf achtervolgd wordt werkt wel en zorgt voor een goede horrorfilm.

Toch blijft het veel van hetzelfde, meer mysterieus dan eng en blijf ik een beetje onverzadigd achter na het einde en daarom blijf ik hangen op een *3.5 wat voor dit genre zeker geen slechte score is.