Opinions

Sahara is een vrij flauwe avonturenfilm die van alles net te veel mist. Het verhaal mist net te weinig structuur voor een dergelijk filmpje, de acteerprestaties voelen te geforceerd, de actiescènes zijn niet indrukwekkend...

Aan de andere kant is het ook niet zo dat de film moeilijk uit te zitten was. Sahara kijkt namelijk best goed weg. Sommige scènes zijn daarnaast ook best grappig (Steve Zahn's hoofd alleen al werkt vaak op de lachzenuwen). Ik kreeg dan ook niet het idee dat Eisner deze film heel serieus bedoeld heeft en dat komt de film wel ten goede. Het commentaar dat de film zichzelf te serieus neemt, begrijp ik dan ook niet zo...

Kortom: matige film met enkele lichtpuntjes. 2 magere sterren.

Sfeervolle film met prachtige beelden, maar wat betreft het verhaal vond ik Sauna niet echt overtuigend. Ik had vaak het gevoel dat ik iets gemist had en daardoor de puzzelstukjes niet echt kon plaatsen. Wel was het acteerwerk over het algemeen prima in orde en weet Annila een heerlijk luguber sfeertje neer te zetten.

In dat opzicht is Sauna dan ook geslaagd. Met zijn korte speelduur, zijn de mankementen ook wat minder vervelend.

Kortom: aardig filmpje. Goede sfeer, soms wat manke verhaallijn.

The Savages is een prachtig, ontroerende film over een broer (Seymour Hoffman) en een zus (Linney) die elkaar gedurende het leven enigszins verloren hebben. Doordat hun vader in korte tijd enorm achteruit gaat, komen ze weer met elkaar in contact. Dit levert een film vol met pijnlijke, grappige, ontroerende en ook mooie momenten op.

The Savages is ook, net als Doubt, een echt acteursdrama van heel hoog niveau. Mooie muziek, goed acteerwerk, mooie beelden. Een must-see voor iedere filmliefhebber.

Schoffies is een documentaire die nu toch wel heel erg gedateerd aanvoelt. Voor de rest is de luchtige manier waarop de problematiek rondom de reigers uiteengezet wordt, wel een goede keuze.

De docu kabbelt rustig voort, met enkele grappige stukken en ook enkele formelere stukken. Toch kan ik nou niet echt zeggen dat de docu diep ontroert, shockeert of echt boeiend is.

Een luchtig tussendoortje, maar zeker niet meer. 2,5 sterren.

Zojuist toch eens nagekeken in welk genre Secretary schijnt te vallen. Blijkt het toch echt een komedie te zijn...

Helaas. Nergens wordt deze film grappig.

Ontroerend dan?

Ook niet.

Gyllenhaal zet, buiten enorm dom uit dr ogen kijken, voor de rest maar zeer weinig neer naar mijn mening. En ook James Spader weet niet te overtuigen. Een ultiem staaltje miscasting.

Eigenlijk was Secretary gewoon één grote teleurstelling. Snel weer vergeten.

dramatische film waarbij het dramatische effect dat de film beoogt te hebben, gigantisch verloren gaat. De erotische scènes vond ik werkelijk verschrikkelijk in beeld gebracht en gaf geen blijk van enig niveau.

Standaard filmpje dus normaal 3 sterren. Echter: deze film is goed uitgevoerd, weet spanning op de juiste momenten op te bvouwen en ook weer af te bouwen. Verder zijn de acteerprestaties prima in orde. Daarom 3,5 sterren i.p.v. 3.

Toen bekend werd dat regisseur Gabriele Muccino opnieuw ging samenwerken met Will Smith was ik toch wel behoorlijk benieuwd naar deze film, al helemaal omdat ik ongeveer 2 jaar geleden The Persuit of Happiness gezien heb. Vanavond was Seven Pounds aan de beurt.

Helaas ben ik met een nogal gemengd gevoel achtergebleven. Natuurlijk spelen Smith en Dawson prima rollen, net als de overige acteurs en actrices. En ook met het plot is vrij weinig mis.

Het is de uitwerking van het verhaal waar het in mijn ogen mis gaat.

Na een interessant begin zwakt de film al snel af om pas na 1 uur en een kwartier kijken weer interessant te worden. Na een tergend langzaam uur, komt er in een half uur in razende vaart gigantisch veel op de kijker af. En bij het laatste kwartiertje gaat het dan helaas weer mis.

Het is de kijker dan al lang duidelijk geworden hoe de vork in de steel zit, en om dat dan nog eens helemaal te gaan voorkauwen is meer dan overbodig. Sterker nog: het doet behoorlijk af aan de intimiteit die het verhaal op zich wel kent.

3 kwartier goed, 1u en 15 minuten teleurstellend. De positieve zaken zorgen ervoor dat ik de film wel nog 3 sterren geef, maar dat zijn dan wel drie hele kleine.

Een heel aardige film! Ik heb het normaal niet zo op Jack Black, maar in Shallow Hal zet ie een heel aardige rol neer. Met deze film heb ik nu ook al Farelly Brothers-films gezien. He zijn, zoals Onderhond ook al aangaf, keer op keer lekkere wegkijkfilms die nergens bijzonder worden maar het áltijd goed doen. En daarop is Shallow Hal geen uitzondering.

Sheitan is echt een heerlijk freaky filmpje! Ik begrijp de link met Calvaire overigens ook wel, hoewel ik die helemaal niet boeiend vond. Na het lezen van enkele commentaren bij deze film, denk ik dat ik destijds niet zo in de stemming voor Calvaire moet zijn geweest, want Sheitan vond ik wel erg gaaf. Wie weet waag ik me dan toch nog eens aan de zojuist genoemde film.

Sheitan is een zeer vreemde film met idiote personages, bizarre situaties en belachelijke gebeurtenissen. Ik heb aardig vaak om enkele krankzinnige scènes kunnen lachen, dus daarin is de film absoluut geslaagd. De genre-aanduiding 'komedie' was dan ook wel op zijn plaats geweest.

Enige minpuntje is dat de film wat langzaam op gang komt. Pas na een klein half uur dendert de film pas over de kijker heen. Hopelijk komt dat voor de meeste mensen niet te laat.

Erg gave film!

Solstice is een erg aardig tussendoortje. Een leuke thriller, volledig 'volgens het boekje' vakkundig in elkaar gezet. De schrikmomenten zie je van mijlenver aankomen, dus die missen hun effect helaas volledig. Dat doet voor de rest weinig aan de film af. ook de acteerprestaties waren, gelukkig!, nergens storend. Sterker nog: deze vielen me reuze mee.

Aardig filmpje, maar verwacht er niet teveel van.

Heel aardige animatiefilm waarmee ik me prima vermaakt heb.

Space Chimps is met zijn 81 minuten aan de korte kant en dat is een juiste keuze geweest. Zelfs nu zakt de film zo nu en dan nog in, maar met een langere speelduur had dat waarschijnlijk veel dramatischere gevolgen.

Het grootste pluspunt van deze film, zijn toch wel de bij vlagen hilarische dialogen. Een voorbeeldje (in spoilers uiteraard):

Titan: Are you in alumimum clothes?
Ham III: Yes.
Titan: Are you in a rocket?
Ham III: Yes
Titan: In outer space?
Ham III: Yes.
Titan: Are you David Bowie?
Ham III: Uh... no.
Titan: Then you're an astronaut.

Daarnaast staat de film bol van de verwijzingen naar andere films (waaronder Toy Story), wat de kijkvreugde alleen maar ten goede komt.

Helaas weet de film de spanningsboog niet de volle 80 minuten hoog te houden. De film zakt zo nu en dan goed in en dat staat een hogere beoordeling in de weg. Er blijft echter genoeg te genieten over en in mijn ogen is Space Chimps dan ook een betere animatie dan bijvoorbeeld het eerder in 2008 uitgekomen Kung Fu Panda.

Spaceballs is zo'n film die zo slecht is dat ie zo nu en dan erg grappig wordt. Ieder analyserend woord over deze film is er één te veel. In 96 minuten worden er gigantisch veel grappen op de kijker afgevuurd, de één nog slechter dan de ander, maar veel ervan zijn toch wel raak.

Eigenlijk verdient Spaceballs als film niet meer dan de laagste score, maar gelukkig neemt de film zich dan ook geen moment serieus (dat leggen ze er nogal dik bovenop, bijvoorbeeld in de scène waarin de film Spaceballs al ín de film zelf wordt 'bekeken' of wanneer er in de film zelf gigantisch veel reclame wordt gemaakt voor de film). Dit zorgt ervoor dat veel scènes gewoon zo slecht zijn, maar dat je de film dan toch vergeeft. Spaceballs is een erg slechte, maar bij vlagen ook erg vermakelijke film. 2 kleine sterren.

Splinter is een erg belabberd uitgewerkt horrorfilm naar mijn mening. De acteerprestaties (hoewel normaal gezien ondergeschikt bij dit soort films) waren erg slecht, en aangezien de film zich op vrijwel één locatie afspeelde, er maar weinig gebeurde en er nauwelijks spanning opgebouwd werd, stoorde dat enorm.

Grootste manco is dat de film niet spannend is. Grappig dan?

Nee, ook niet, helaas.

Splinter is een film om snel te vergeten en daar past maar 1 score bij: 0,5*.

Een lichte tegenvaller. Stand by Me is inmiddels een toch wel behoorlijk gedateerde jeugdfilm.

Het acteerwerk was lang niet altijd overtuigend. Zo moesten de jongetjes voor twaalf doorgaan, maar benaderden ze sommige situaties veel te rationeel voor een dergelijke leeftijd. Ook vond ik het verhaal niet echt goed genoeg uitgewerkt. Zo zijn de karakters vrij plat en ook wel clichématig. Ik vond dat daar best meer mogelijkheden in hadden gezeten.

Wél een dikke pluim voor de muziek. Jack Nitzsche verzorgde de muziek voor deze film en dat heeft hij absoluut uitstekend gedaan.

Stand by Me is geen slechte film, maar viel al met al gewoon tegen. 2 en een halve ster.

Surviving the Game kent een boeiend verhaal, maar overtuigt toch niet echt. Te vaak wordt je eraan herinnerd dat je naar een B-film zit te kijken. Het acteerwerk is vaak knullig, de muziek echt barslecht. Vaak begon ik gewoon te lachen om de belabberde muziekkeuze.

Toch heb ik me wel behoorlijk met de film vermaakt. Het plot sprak en spreekt me behoorlijk aan. Jammer dat de uitwerking niet altijd even vlekkeloos verliep, want Surviving the Game had absoluut meer potentie dan wat er nu uit is gehaald.

Moeilijk om te beoordelen. Het heeft zoveel zodat je de film hoog zou beoordelen, maar ook zoveel om dat niet te doen.

Jammer vond ik dat de liedjes allemaal hetzelfde klonken. Overtuigend vond ik de sfeer van de film.

Johnny Depp bewijst opnieuw zijn klasse om typetjes neer te zetten en ook Helena Bonham Carter speelt erg sterk.

3,5*