Opinions

Een lichte tegenvaller.

Ik houd normaal gesproken wel van dit soort filmpjes; lekker luchtig, vermakelijk en het kijkt goed weg. Ook Valiant kent al deze eigenschappen, maar over het geheel genomen toch net te weinig.
De film kijkt goed weg, maar kent te weinig echt grappige momenten. Kinderen maakt dit waarschijnlijk weinig uit, maar voor volwassenen is het toch echt te karig. Overigens kent de film wél een leuk einde met een flinke knipoog naar D-Day!

- 'What to do? What to do? why don't you tell us what to do?'
* 'Shoot!'
- 'On who?'
* 'How should I know on who? Just shoot!'
- 'Isn't it better to pray?'
* 'Pray and shoot!'

Vals im Bashir is een geweldig sterk staaltje cinema. Een prachtige animatiefilm met een aangrijpend en intrigerend verhaal. De film is een groot sfeervol spektakelstuk; een echt stukje cinematografische kunst. Een film in een gedurfde vorm die echter perfect werkt en de juiste snaar weet te raken. De gruwelen van de oorlog in Libanon worden middels een soort van persoonlijke 'verhaaldocu' weergegeven. De goed uitgekozen muziek, weet het plaatje helemaal compleet te maken. Dit wordt een film die ik absoluut op dvd wil hebben, zodat ik 'm nog eens rustig kan herkijken.

De tweede Verg Veum die ik heb gezien en wederom ben ik niet teleurgesteld.

Net als in de vorige film die ik heb gezien - Kvinnen i Kjøleskapet -zet Trond Espen Seim zijn personage Varg Veum prima neer.

Begravde Hunde kent een spannend verhaal, waarbij je helaas wel weer de plottwists mijlenver van te voren ziet aankomen. Toch - en dat is echt de verdienste van de regisseur - stoort dat geen moment omdat je wel in het verhaal meegezogen blijft.

Het is allemaal niet heel bijzonder, maar kijkt wel lekker weg. Prima acteerprestaties en goede regie zorgen wederom voor een score van 3,5*.

Mij werd de Varg Veum-serie aangeraden door mijn vader en de eerste kennismaking was zeker geen teleurstellende. Deze film, Kvinnen i Kjøleskapet (Nederlandse titel: De vrouw in de koelkast), was namelijk alleraardigst.

Trond Espen Seim zet zijn personage Varg Veum echt geweldig neer. De film kent daarnaast aardige dialogen en kent een heerlijk sluimerende sfeer.

Wat wel erg jammer is, is dat de twisten in het plot enorm voorspelbaar zijn. Op de helft van de film, kon je al veel te veel vertellen over hoe het uiteindelijk af zou lopen. En dat de 'vrouw in de koelkast' Arne zelf was, had ik ook al heel snel door.

Doet dat verder veel af aan dit deel in de Varg Veum-reeks? Mwah, niet echt. Een zeer onderhoudende film blijft het toch wel.

Vermist voelt als een lange aflevering van een 'rtl-7-detective'. Is dat per definitie een zwaktepunt? Mwoah..

Koen de Bouw bewijst maar weer eens dat hij prima kan acteren. En ook Filip Peeters vind ik een uitstekende acteur. Het enige personage dat een beetje buiten de boot valt, is Milly Lacroix (gespeeld door Catherine Kools).

De film kent een flinterdun verhaal, waarvan je al vroeg weet hoe het af gaat lopen. Dit is echter niet enorm storend aangezien Vermist voor een dergelijke film een prima speelduur kent.

Het niveau van Loft, De Zaak Alzheimer of De Indringer wordt echter nooit gehaald en dat is jammer. Vermakelijk, maar zeker niet meer dan dat. 2,5*/3,0* --> voor nu het voordeel van de twijfel.

Mooie film waarin helaas een aantal, in mijn ogen, verkeerde keuzes zijn gemaakt.

Zo vind ik het erg jammer dat het eerste deel van de film (waarin we de voorgeschiedenis van Guido Orefice leren kennen) erg lang duurt, waardoor er maar weinig (beter gezegd: té weinig) tijd over blijft voor het gedeelte in het concentratiekamp.

Daarnaast wordt er stevig ge-overacteerd, wat de film op het einde weliswaar ten goede komt, maar in het begin absoluut storend werkt.

En de kritiek dat er geen grappen gemaakt mogen worden over de WOII vind ik bij deze film sowieso licht misplaatst. Deze film gaat toch totaal niet over de oorlog? De oorlog dient slechts als decor waarin een vader zijn zoontje probeert te beschermen tegen de echte, harde, wereld.

Prima feel-good film, die weliswaar een tikkeltje te hoog in de top 250 staat. Dat La Vita è Bella erin thuis hoort, mag geen twijfel over bestaan .