Opinions

Aardig film die de lijn van deel 1 goed doortrekt. De humor zoals die ook al in deel 1 zat, is weer aanwezig. Heel aardig wegkijkfilmpje. Madagascar: Escape 2 Africa is in mijn ogen wel meer een "huur-filmpje" dan een reden om naar de bioscoop te gaan. Vond je deel 1 echter erg leuk, zul je zeker niet bedrogen uitkomen.

Je hebt van die films die echt op het randje balanceren tussen goed en slecht. The Majestic is daar één van.

Allereerst verdient Carrey een enorm dikke veer in zn reet voor de magistrale acteerprestaties die hij in deze film levert. Het is dan ook aan hem te danken dat de film niet in duigen valt. Andere pluspunten zijn de warme sfeer die film over t geheel uitdraagt. De kleuren, kostuums, het decor en de muziek, zorgen dat je echt in de sfeer meegezogen wordt.

Grootste manco aan deze film vind ik toch wel het script. Schrijver Michael Sloane heeft er toch een x aantal 'cheesy' scènes ingeschreven.. De twee meest tenenkrommende waren toch wel de volgende:
- Wanneer Harry Trimble (Landau) op zijn sterfbed ligt en Peter Appleton (Carey) hem bijna vertelt dat hij zijn zoon (Luke) niet is, bedenkt Peter zich op t laatste moment.. Verschrikkelijk slecht moment in de film.
- Wanneer Appleton dan wel aan Adele (Holden) vertelt dat hij Luke niet is, volgt echt de meest belabberde dialoog in de film. Erg jammer!

Het is dan ook aan het script te wijten dat deze film in mijn ogen in t schemergebied tussen goed en slecht blijft hangen. Erg jammer, want het verhaal verdient een overduidelijk goede film.

Män Som Hatar Kvinnor is, net als het gelijknamige boek, een uitstekende thriller geworden. De spanning wordt prima opgebouwd en men weet ook gedurende de hele film de juiste spanningsboog te houden. Stukje bij stukje en beetje bij beetje weet Mikael Blomqvist, met hulp van Lisbeth Salander, het mysterie rondom de familie Vanger, en in het bijzonder de verdwijning van Harriët Vagner, te ontrafelen.

De acteerprestaties zijn van uitstekend niveau en het verhaal is enorm meeslepend en indrukwekkend. Een uitstekende boekverfilming. Uiteraard viel het mij ook op dat er de nodige zaken uitgelaten waren, maar dat stoorde niet erg. Wel vond ik het jammer dat men in de film ervoor koos om Mikael het huis van Harald binnen te laten gaan en op deze manier bij Martin Vagner uit te komen. Voor diegenen die het boek niet hebben gelezen, zal dit echter niet veel uitmaken.

Een aanrader, voor zowel de boeklezers als de niet-boeklezers.

Oef... verschrikkelijke tegenvaller.

Vooropgesteld: ik houd wel van de films van de Coen-brothers. Deze zijn over het algemeen altijd (heb NCfOM overigens nog niet gezien) lekker vlot en vermakelijk. The Big Lebowski,O Brother, Where Art Thou? en Burn After Reading zijn stuk voor stuk films die lekker wegkijken en een hoog entertain-gehalte kennen.

In The Man Who Wasn't There besluit kapper Ed Crane (Thornton) in een deal te stappen om zo te proberen rijk te worden. Om aan het startgeld te komen, besluit hij 'Big Dave' te chanteren die een heimelijke affaire heeft met Ed's vrouw. Dit blijkt achteraf een weinig verstandige beslissing.

Het grootste probleem was dat de film niet echt boeiend was. Het ging, in tegenstelling tot andere Coens, allemaal veel te traag. Daarnaast heb ik eigenlijk gewoon te weinig gelachen. Waar ik normaal regelmatig moet gniffelen en soms zelfs schaterlachen om de humor van de Coen-brothers, vond ik dat hier allemaal maar heel erg schamel. Er viel weinig te lachen. De film kabbelt wat voort, en hierdoor mist deze vaak zijn effect.

Positief puntje is de rol van Thornton. Hij zet Crane echt als een heerlijk cynisch, droog mannetje neer. Leuke rol!

De film begon voor mij pas op gang te komen gedurende het laatste kwartier. Dit is echter veel te laat en dat maakt The Man Who Wasn't There een behoorlijke teleurstelling. In mijn ogen Coen's minste die ik tot nu toe gezien heb.

The Manchurian Candidate is een aardig, vermakelijk, filmpje maar zeker niet meer dan dat. Een goede thriller wil de film namelijk nooit echt worden. Daar zie je 1) veel te snel de plottwisten voor aankomen en 2) wordt de vaart te vaak uit het verhaal gehaald.

Denzel Washington vind ik altijd een acteur waar je als regisseur nooit echt mee de fout in kunt gaan. Die man zal nooit een favoriet van me worden, maar in elke film die ik van hem gezien heb, vond ik dat hij in ieder geval goed acteerde. Zo ook in The Manchurian Candidate.

Geloofwaardig wordt de film verder echter nooit, hoewel ik wel continu het gevoel kreeg dat de regisseur wel een geloofwaardige film trachtte neer te zetten. Iedere vreemde plottwist werd, zij het naderhand, alsnog uitgelegd. Voor mij had die laatste stap niet altijd genomen hoeven te worden. Het was al vrij duidelijk wat er op sommige momenten gebeurd was.

Zeer indrukwekkende film.

Martyrs opent gigantisch sterk, kent een fantastisch middenstuk en kent een spetterend einde. Ik had eerst wat moeite met het feit dat Anna ook slachtoffer werd van de mishandelingen. Later werd dit gelukkig rechtgezet door het boeiende slotstuk.

Ik vond de gore eigenlijk enorm meevallen. Enkele stukken waren moeilijk om naar te kijken voor de mensen met een zwakke maag, maar over het algemeen viel het enorm mee. Dit komt vooral doordat alle geweld in dienst staat van het verhaal; er is geen sprake van geweld omwille van het geweld, maar het gaat verder dan dat.

De twee dames Morjana Alaoui en Mylène Jampanoï, spelen echt zeer overtuigend. Vooral Lucie's karakter (Jampanoï) wordt gigantisch goed neergezet; ze is gewoon helemaal op. Wat rest is nog een zielig hoopje mens.

Ook visueel staat de film zijn mannetje (geweldige make-up ook!), maar vooral wat betreft het geluid, is Martyrs erg sterk. De film kent een gave soundtrack en ook de geluidseffecten droegen enorm bij aan een sterke sfeer.

Kortom: Martyrs is een zeer sterke film. Neig eigenlijk naar 4,5*, maar blijf voorlopig nog even op 4* hangen.

Robbins' vorige film, Norbit, was in mijn ogen een vand e meest belabberde films die ik ooit gezien heb. Met Meet Dave maakt Robbins het een en ander goed.

Ik vond de grappen leuker, het plot beter en de personages geslaagder.

Meet Dave is een echte feel-good movie, die enkele tenenkrommend slechte maar ook enkele komische momenten bevat. Als je deze film links laat liggen, heb je niets gemist maar als je besluit m toch te gaan kijken, is dat ook geen "complete waste of time". 2,0 sterren.

Redelijk geslaagde film. Sommige grappen waren echt leuk uitgewerkt en "de bad guy" en de dino waren echt geweldig gedaan! Vooral t stukje dat de dino niet bij Lewis kan komen omdat zn kop te groot en zn armen te klein zijn: echt ge-wel-dig!

Voor de rest is de film nét te standaard om hoger te beoordelen. Ik zou gaan voor een 6,5 en rond altijd anar beneden af: dus 3 sterren!

Ik vond deze persiflage niet echt geslaagd; om eerlijk te zijn vond ik persoonlijk Epic Movie in ieder geval níet slechter. Ik vond de grappen te makkelijk van opzet en té voorspelbaar. Normaal ben ik het wel redelijk eens met het spreekwoord: beter goed gejat, dan slecht verzonnen; maar dat gaat hier niet op.

Neen, deze film was niet echt voor mij weggelegd.

Goede film. Sean Penn weet de volle 2 uur op een zeer natuurlijke wijze het intrigerende personage Harvey Milk neer te zetten. Daarnaast is het Van Sant, niet bepaald een favoriet van mij, gelukt om een prachtige sfeer neer te zetten. Het politieke steekspel, de kapotlopende relaties en vooral het einde van de film; alles blijft boeien.

Het is volgens mij vooral een belangrijke film. Harvey Milk was de eerste openlijke homo in Amerika die verkozen werd voor een belangrijke politieke positie. Het gevecht van Milk tegen de vooroordelen en heersende conventies van toen, dienen niet vergeten te worden. Van Sant lijkt in dit doel te zijn geslaagd, aangezien hij een behoorlijk toegankelijke film heeft weten te maken, zonder dat dat ook maar iets af doet aan de kracht die erin schuilt.

Gelukkig maakt het einde inderdaad veel goed...

Want wat een dramatisch slechte film was dit zeg. En dan heb ik het over het eerste anderhalf uur. Gigantisch irritant camerawerk (hou dat ding eens stevig vast!), verschrikkelijk belabberde belichting (het leek wel een home-video) en bij vlagen enorm knullig acteerwerk (Thomas Jane was echt een drama). De special effects konden verder ook weinig overtuigen.

Wat wél in het voordeel van de film sprak, is dat ik de film toch tot het einde uit heb kunnen zitten. En gelukkig maar! Want het einde weet de film van 1 ster zo naar 2 sterren te tillen. De finale is grandioos goed gelukt, zij het wel enigszins voorspelbaar. De film sluit echter af op de manier waarop die ook afgesloten had moeten worden. Ik heb het boek niet gelezen, maar het einde redde de film in ieder geval wel nog een beetje.

2 sterren.

Aardig filmpje. De acteerprestaties zijn redelijk. In het begin is alles een beetje onwennig maar naarmate de film vordert, komt er wat meer vaart in het verhaal en daarmee verbeteren ook de prestaties van de acteurs/actrices.

3,0 sterren.

Ik sluit me volledig bij TheVoice aan. Daaraan wil ik toevoegen dat ik het eind niet sterk vond. Het feit dat hij (een gedeelte) gedroomd heeft, vind ik zo slap. Aan de andere kant is het ook zo dat het anders wel heel erg "over-the-top" zou zijn.


Al met al een alleraardigst filmpje die nergens echt verontrustend wil worden.

Heel aardige zwartgallige horrorkomedie.

Mum & Dad is een zeer goedkoop gemaakt filmpje, een echte low-budget dus. Maar met minimale middelen heeft Steven Sheil wel een gigantisch leuke over-the-top film gemaakt. De film balanceert op het randje tussen horror/gore en komedie, maar door de veelal geschifte scènes (de kerstmisscène is werkelijk geniaal, met dat heerlijk irritante kerstmisliedje) neem je als kijker de film nergens serieus.

Is dat erg?

Zeer zeker niet. Als recht-toe, recht-aan komische horror is Mum and Dad, op een nogal traag begin na, absoluut geslaagd. Een mooie 7 uit 10, dus 3,5* uit 5.

Vanaf het moment dat de trailer van My Best Friend's Girl in de bioscoop te zien was, wilde ik deze film graag zien. De trailer was in mijn ogen hilarisch. Tel daarbij op dat ik dit soort films zo nu en dan wel erg leuk vind, en een leuk avondje film zou gegarandeerd moeten zijn, toch?

Helaas.. De film viel toch wel wat tegen. Na een goed begin volgde een heel erg lang middenstuk waarbij ik weliswaar soms een glimlach op mijn gezicht toverde, maar nooit meer dan dat. Tegen het einde van de film wordt dat echter wel nog enigszins goedgemaakt, gelukkig maar!

Het belangrijkste bij een film als deze zijn uiteraard de grappen. Daarmee valt of staat de film. Zoals echter wel vaker het geval is, zaten de meeste echt grappige stukken al in de trailer(s). Toch wel een lichte teleurstelling.

Dane Cook speelt zijn rol als Tank, een geweldige klootzak, erg goed. Veel opmerkingen zijn op het randje en met zijn nonchalante lichaamshouding weet hij veel van zijn grove en seksistische opmerkingen flink kracht bij te zetten.
Hudson, Biggs en Baldwin spelen de overige 3 belangrijkere rollen en doen het niet onaardig. Baldwins personage, professor Turner en tevens vader van Tank, is overigens soms echt te geniaal. Wat een gigantische smeerlap speelt hij, geweldig! Jammer alleen dat dit soms dan weer net te lang wordt doorgevoerd, zoals in de scène waar hij Tank over zijn wilde nacht met zn secretaresse vertelt.

Ik had sterk het gevoel dat er meer uit My Best Friend's Girl te halen viel, en daarom is de film toch wel een lichte tegenvaller gebleken. Wie echter voor een leuk avondje licht vermaak wil gaan, zal zich geen buil vallen aan deze film.