Opinions

Had niet zulke hoge verwachtingen, maar ik heb me bijzonder vermaakt!!! SUPER verborgen juweeltje in het psycho-genre! Arch Hall. Jr. zet hier zowaar eens een geloofwaardig personage neer, het ene moment knuffelend met z'n teeny sweetheart, een seconde later met sadistisch genoegen z'n slachtoffers tot op het bot tormenterend en met zichtbaar plezier de strot doorsnijdend!!

ik heb hier bijzonder van genoten! Goed, er gebeurt eigenlijk geen fuck, de locatie is niet erg inventief, maar het wérkt!! De Sadist wil wat ie wil wanneer ie t wil, en de rest kan de kolere krijgen!! En z'n liefje spoort 'm nog aan ook! Je kan maar beter uit de buurt blijven van dit losgeslagen monster, of hij komt achter je aan, EN DAN BRENGT HIJ DE HEL MET ZICH MEE!!!

Het einde is een beetje knullig. Misschien hadden deze 'Charlie and Carrill-Ann' een stoerder, heldhaftiger lot verdiend. Maar het past wel bij de charme van de film. Zo'n stoere, maar nogal onhandige psycho moet je ook geen pistool in handen geven, da's vragen om ongelukken!!

Een favorietje in mijn 'What the Hailz???'- hoek! Dikke 4*

Prachtige '70s sleazy occulte sicky van Greydon Clark, maker van Black Shampoo en Joysticks!

Sublieme cult-cast, karakterkoppen waar elke grindhouse freak zijn vingers bij aflikt! John Ireland, Yvonne DeCarlo, John Carradine én uiteraard een busvol strakbelijfde schreeuwmutsjes!

Zoals elk zichzelf respecterend mid-70s cheerleader cheesefest beginnen we op het strand, met een roedel gebikini’de dapper cheerende en pom-pommende schuddekontjes. Meathead sportbilly’s die dollen met maffe, bitchy cheerleaders. Tot zover niets nieuws onder de zon in Californië.
Niemand weet dat de creepy schoolconciërge een stiekeme duivelaanbidder is! Met wilde plannen voor de frisse jonge maagden! Hij ontvoert de busvol hot chicks om er zijn duistere praktijken op los te laten. Jammer alleen dat Satan zelf een oogje op de dames heeft laten vallen!
Terwijl de cheerleaders worden vastgehouden in een schuur, maken de dorpsbewoners zich op voor een gezellige plattelands- duivelse middernachtsmis slash maagdenofferfeest! Er volgt een 'Texas Chainsaw'-achtige backwoods achtervolging. Alleen niet zo intens of hilarisch.

John Ireland is eng intens als de dorpssheriff. Yvonne DeCarlo speelt de volslanke sheriffsvrouw annex satansbruid vol vuur. Jammer dat John Carradine te weinig speeltijd kreeg om zijn gekke typetje van vuilnisrapende snelwegzwerver enig gewicht mee te geven. Toch schmiert hij er lustig op los in een mini weggooirol. Hij is hilarisch in al zijn vier minuten!

Heerlijk om de energieke cheerleaders onder handen genomen te zien worden. Zonde dan dat het allemaal érg tam is gehouden. Waar de meeste cheerleader-films borstenquota hebben van dubbele cups, stranden we hier op her en der een stukje naakte huid. Niets schokkends of opwindends.

Met de schaars geklede mooie meiden, gretige karakterakteurs en een lekker tempo zijn alle ingrediënten van een exploitationklassieker aanwezig. Toch verzuimt Greydon Clark de sleaze en gore op te krikken tot een wat hoger ransniveau. Zelfs áls Yvonne DeCarlo uiteen wordt gereten door wilde Dobermanns, gebeurt dat –stijlvol, dat wel- buiten beeld!

Lekker snel sleazefestijn. Tuurlijk 't is geen briljant aangrijpend cheerleader-drama als Debbie Does Dallas. Maar erg genietbaar met topfitte tienerlijfjes, pommende poms en duivelse duivelsaanbidders.

Voor de schmierende snelwegzwerver en charmante cheerleaders, 4,0 Dallas glittersterretjes! Gimme an S, gimme an A, gimme a T, gimme an A, gimme an N! What''s that spell? ... Eeehrm ... Santa?

Oké, toegegeven, ik wilde deze film zien om de verleiderlijke Lynn Lowry in volle glorie in d'r blote nixie te bekijken. En wat dat betreft is de 'score' wat magertjes...

Wat dat betreft is dit sowieso een estetisch verantwoord softerotisch werkje. WEL met een redelijk verrassende twist trouwens! Maar eerlijk, voor het bloot hoef je deze film echt niet te kijken. Op een gegeven moment wordt het zelfs irritant, zo lang zit je op 'actie' te wachten.

Van de hierboven benoemde 'vachtjes' (tenminste ik neem aan dat er aan schaamhaar gerefereerd wordt?), heb ik weinig gezien eigenlijk! Ja, deze film is in een tijd opgenomen dat er op plekken waar haar groeit, dat ook gezien mag worden, máár ook dit vind ik zéér kunstzinnig, en met hoeken zó geschoten, dat je wél een hint meekrijgt, maar er NIET een oogbol vol van meekrijgt! Voor een tijd die toch bekend staat om zijn vrije uitzicht op de 'muff', is dat in deze film weinig te zien. Geen weelderige bossen haar, maar keurige driehoekjes. WEL haar op plekken waar je dat verwacht, máár men moet gedacht hebben 'overdaad schaadt', want het ziet er allemaal heel netjes uit.

Het verhaal heeft weinig om het lijf (zuch...): Een ervaren paar probeert in een idyllisch havenplaatsje een wat preuts, maar nieuwsgierig paartje te verleiden tot liederlijk gedrag, pratnerruil, én zelfs bi-sexualiteit!! Of dat ook lukt zal ik hier niet verklappen, maar anders zou de film een stuk korter zijn!

De verleidingsscenes zijn interessanter dan de sex zelf. Zoals gezegd zijn de 'daad'plaatjes integer en op een erotisch verantwoorde manier geschoten. De makers wisten donders goed hoe ze de lichamen wilden laten bewegen, én hoe ze de camera moesten voeren, om mooie broeierige plaatjes te schieten, zonder over de schreef te gaan, en in de porno-hoek gedreven te worden...

En dat is dan ook de makke aan deze film: het is vleesch nog visch! Het verhaal is te dun om er écht een pakkend relatiedrama van te maken. De actie is te schaars en te mak om écht een stomende erotische snelkookpan uit het vuur te peuren! Het kabbelt van begin naar eind zonder echte hoogtepunten, en dat is jammer voor een film over het bereiken van je hoogtepunt!

De acteurs krijgen te weinig pakkende dialogen om echt hun tanden in te zetten, waardoor ze het van hun mimiek moeten hebben. Lynn Lowry is hier érg goed in! Niemand kan een verwonderde, niet begrijpende kop waar nét het kwartje begint te vallen opzetten als Lynn dat kan! De andere acteurs fungeren naar behoren, al naar gelang ze materiaal krijgen aangereikt. Geen hoogstandjes, maar ze doen waar ze goed in zijn, en dat doen ze goed.

De muziek is een keur aan 70s deuntjes, die de sfeer van begin 70s perfect oproept (logisch!). Je krijgt spontaan zin om mee te dansen met de groovy chicks and dudes! Het overheerst niet, maar draagt alleszins mee aan de groovy beleving van deze shagtastic movie!

Het is leuk Lynn Lowry's bevallige lijfje te zien kronkelen in extase. De film heeft me redelijk geboeid. Er zaten een paar interessante twists in om me geïnteresseerd te houden. Toch is dit geen meesterwerk. Het is leuk om een keer gezien te hebben, en ik ben blij dat de '70s zulke obscure werkjes over swingers, bisex en relatieperikelen hebben voortgebracht. Toch had ik mijn hoop iets te hoog ingezet, waardoor het geheel me toch wat teleurgesteld heeft achtergelaten.

Voor Lynn Lowry's big brown beaver, 3,5 mufftastic stars!

Weird!

Mooi geschoten spaghetti western, een trippy (want '60s) verhaal hebzucht, corruptie, perversie en meer, véél meer!

Zoals al opgemerkt, heeft deze film níets te maken met het meesterwerk Django van Sergio Corbucci, met de onvergetelijke Jess Franco. Deze film staat op zichzelf, op eigen gelaarsde benen, en doet dat zeer verdienstelijk!

Tomas Millian overtuigt als een halfbloed bandiet die wordt bedrogen, verraden en voor dood achtergelaten in de hete woestijn. Hij staat op uit zijn zelfgegraven graf om wraak te nemen op de schurken. Maar als hij zijn ouwe gabbers heeft opgespoord, blijkt dat ze net worden afgeslacht of opgehangen, óf allebei door de plaatselijke bevolking van het stadje 'The Unhappy Place'! Ja? En nu?

De plaatjes zijn weergaloos, de muziek is indringend, de acteurs zijn overtuigend ' 1870s Amerikaans', de dialogen heerlijk onderkoeld, en de actie is grafisch en bloederig.
Het verhaal is wat taai, en je moet flink kauwen om erdoorheen te komen, maar het is het waard. Als je het de kans geeft, grijpt het je bij de strot en sleept je mee, in een odyssee van gruwelijke martelingen, grafisch geweld en medogenloze sexuele verdorvenheid!

Ik heb de Blue Underground versie gezien, in het Engels, omdat ik me op de film wilde concentreren, en té gaar was voor ondertitels! Goed gedubd! Af en toe schiet het ineens over in het Italiaans met tóch stiekem ondertitels. Dit komt omdat het een gerestaureerde versie is met -zo verzekert ons de hoes- al zijn beruchte scenes van wreedheid en slachting volledig hersteld! Ik vond het nog wel meevallen met die wreedheid en slachting, maar dat kan ook wat over mij zeggen misschien? Van die Engels/Italiaanse switches heb je géén last, want je bent dan al lang in de film getrokken, en zit vast, of je wilt of niet!!!

Ik heb overigens geen uitgesproken 'homo'referenties gezien. Heb ik een fantasy-gang bang gemist??? Ik vond die zwarte coyboi-pakjes eigenlijk wel stoer!

Voor Tomas Milian, én de 'Gays in Black' Gang 4 goudgesmeden sterren!

Superleuke cop-movie van Troma. Rick Gianisi speelt de stuntelige New Yorkse plattepet Harry Griswold. New York heeft te maken met veel bendegeweld en kleine misdaad.

Als hij te hulp wordt geroepen door een mooi Japans meisje om haar opa te beschermen tegen 'Kwade Krachten', neemt hij de opdracht schoorvoetend aan. Tijdens een optreden van het Eeuwenoude Traditionele Japanse Kabuki-theater wordt Harry per ongeluk bezeten door de Gees van de overleden Kabuki Master! Harry is nu Sgt. Kabukiman NYPD, en moet de stad én de wereld redden uit de klauwen van The Evil One!!! Maar éérst heeft hij nog een lange weg te gaan alvorens hij de Krachten van de Kabuki onder de knie heeft!

Dit is een van de betere Troma's. Samen met the Toxic Avenger heeft deze film Troma op de kaart gezet. Het absurde gegeven van een New Yorkse agent die de Kabuki-geest kan aanroepen om zo de misdaad te bestrijden is briljant! Hij gebruikt chopsticks of death, his ancient sushi skills, én de mysterieuze Dance of 1000 Fans, om zijn tegenstanders uit te schakelen!

Let ook op de verbluffende auto-lanceer en -explosie stunt! Op de ware Troma-manier gebruikten de makers voor de explosie een totaal andere 'opblaas'auto dan de bedoeling was, waardoor het geheel in het geheel niet matchte!!!! Kniesoor!!! Het werkt!

Deze stunt is later in bijna alle andere door Troma gemaakte films gebruikt! En zo wat als de auto's niet matchen?? Als je snel met je ogen knippert zie je d'r nix van! En het gaat om het effect, en de explosie is cóól...

Voor Kabukiman, een coole autoexplosie en een maffe clown op een mini-driewieler 4 in zeewier gewikkelde sterren!

Werkelijk prachtige, zwaar ondergewaardeerde vroege (eerste feature) Cronenberg!

Een geperverteerde knipoog naar Invasion of the Body Snatchers, stipt de thema's aan die Cronenberg in zijn latere werk verder zou uitbouwen en inkleuren. Het kan bijna niet anders, of dit genre-meesterwerk heeft zijn invloed gehad op latere films als Night of the Creeps en Slither!

In een ultra-modern apartementencomplex vindt een bizarre moord/zelfmoord plaats, op een 13-jarige ( ) scholiere, door een bejaarde wetenschapper. In een grimmige openingsscène wordt het ranzige tafereel grotesk en niets ontziend in beeld gebracht.

De huisdokter wordt erbij gehaald, en kan niets anders constateren dan de dood. Wél vindt hij een aantal vreemde slak-achtige parasieten die het meisje bij zich droeg! Als hij dan ook nog ontdekt dat het mutsje minder onschuldig was dan haar scholierenuniformpje zou doen vermoeden, en ze vanuit een apartement een prostitutie-praktijk had lopen ( ), is het hek van de dam!

Hoe verder de dokter spit, des de dieper hij poert in de smerige onderbuik van Canada's meest moderne en "keurige" leefgemeenschap. Parasieten wroeten intussen dóór elke lichaamsopening die een potentiële host ook maar aanbiedt. De torenflat ontaardt massaal in een orgie van liederlijke moorddadige sex crime!! Het is chaos, niemand wordt ontzien! Man, vrouw, jong, oud, erg jong, erg oud, allemaal vallen ze ten prooi aan de geïnfecteerde sex-zombies!

Speciale aandacht voor de immer geweldige Lynn Lowry (bekend van genre-toppers als I Drink Your Blood(1970) en The Crazies!(1973). Hier schittert ze als de mooie, trouwe nurse Forsythe! Let trouwens ook op de adembenemende Barbara Steele als de dame in de badkuip!

Het Canadese buitenbeentje heeft zichtbaar plezier met het spelen met de sekstaboes van de gemeenschap -en veroorzaakt daarmee tegelijkertijd walging en lachstuipen. Geslachtsziekten worden -járen voor de AIDS-epidemie- op harde, confronterende manier besproken. Het is geen gemakkelijke film om uit te zitten, tenzij je al bekend bent met Cronenbergs grimmige gitzwarte gevoel voor humor. Zo kotst bijvoorbeeld een slachtoffer een streng slakken uit, van zijn balkon, recht op de doorzichtige paraplu van twee oude dametjes. Of een man probeert wanhopig de beesten van zijn aangevreten wang te verwijderen, met twee tangen!...

De special effects zijn verrassend goed. Goed voorbeeld van vroeg gebruik van de luchtblaas, om de onderhuidse bewegingen van de parasieten te bewerkstelligen.

Op z'n tijd een beetje langzaam, maar het is nog steeds een indrukwekkende film, een ijzersterk debuut van Canada's weirdste filmmaker!

Voor de zuster met de engel-ogen, Lynn Lowry, 5,0 samengeknepen sterretjes! Niet kuchen, in godesfucksnaam, NIET KUCHEN!!!

WOW!

Een roedel Nazi zombies waart rond in de wateren van Florida! , gebaseerd op een waargebeurd verhaal???

John Carradine én Peter Cushing zijn meesterlijk in dit sfeervolle zombie-drama! Wat wil je nog meer!!!
Een groepje toeristen zeilen met een chagrijnige ouwe kapitein, gespeeld door met eccentriciteit door de, durrrr, eccentrieke John Carradine door de wateren van Florida. Ze leiden schipbreuk, en belanden op een eilandje, waar ze in een vervallen hotel de oude Nazi wetenschapper Peter Cushing tegenkomen.. Hij legt uit dat dit eilandje een uitvalsbasis voor een groep proefkonijnen is: ondode, 'onoverwinnelijke' Nazi soldaten!

De film moet het idd niet hebben van de snel rondspringende zombies, of het rondspattende bloed. Het is een langzaam opgebouwd spanningveld, rustig zijn weg zoekend tussen de mooi geschoten natuurshots. De strak geüniformeerde nazi zombies zien er perfect creepy uit, marcherend onder water, met hun kaplaarzen bijna nog dik in de glans. Als ze eenmaal uit het water het land opmarcheren hebben ze geen emotie, maar marcheren vastberaden verder, wat ze een éxtra indringende kracht geeft!
De muziek geeft het geheel een zéér spannende onderlaag mee. Géén snoeiharde, bonkende, gillende rocktunes, máár een langzaam aanzwellend rommelend onweer van dreigende tonen, zodat je wéét, níet alleen hóórt dat de nietsvermoedende vreemdelingen 'iets spannends' gaan beleven!

Al met al niet de meest bloederige zombiefilm, hell, de Nazi zombies maken er een sport van om hun slachtoffers onder water te trekken om te verdrinken! Steeds weer huppelt een potentieel lijk blasé langs een stuk water, om gegrepen te worden, én vervolgens verrassend weinig tegenspartelend de laatste adem uit te bubbelen.. . Máár ontzettend sfeervol opgebouwd, prima muziek, én erg mooi gefilmd. Alleen wél jammer van de 16mm naar 35mm transfer, waardoor het geheel erg korrelig wordt, en sommige binnen- en nachtscenes te donker worden! hierdoor wat puntenaftrek. Maar verder, onderwater Nazi Zombies, kom óp nou!! Hiervoor, 4 grijze sssterren!

Nee, het ligt niet aan jou. Ging met redelijk hoge verwachtingen de bios in, maar had 'um' al vrij snel door. In de pauze bespraken mijn date en ik onze verwachtingen over de uitkomst - die uiteindelijk bleken te kloppen..

Redelijk straightforward plot zonder echte verrassingen. Het is door het spel van Leo diCaprio of all people dat ik me toch aardig vermaakt heb. Met het einde hadden ze iets meer kunnen doen.

Dit is de tweede van een serie films met Indonesische aktieheld Barry Prima als volksheld Jaka Sembung.

Het is de Nederlandse autoriteiten nog steeds niet gelukt de Indonesische volksheld Jaka Sembung te vangen of te verslaan. Dus organiseren ze een toernooi waar de Grootste Krijgers van het Land strijden voor een kist met goud én de eer om Jaka uit te dagen tot een gevecht op leven en dood.

Ik zal niet verklappen wie er wint. Maar wie het al niet geraden heeft, moet écht een blinde vlek hebben!

Dit is een mooie Jaren '80 Indosploitation! Boordevol aktie, spanning en Haat tegen die Vermaledijde Hollanders! Een folkloristisch bovennatuurlijk kung fu sprookje, dát is Si Buta!

Een goede manier voor een prima avond, met vrienden, chips, assorti alcohol en gehaktstaven!

Het Nederlandse leger bestaat ook nu voor driekwart uit verdacht Indonesisch uitziende non-kaaskoppen. Dat is de charme. De koloniale setting is weer prima getroffen.

Het is Indonesisch patriotisme ten voeten uit. Toch zie ik honderd keer liever dit prachtige spektakel dan -bijvoorbeeld- Independence Day. Ik heb me nog steeds niet ingelezen in de Indonesische folklore. Maar áls Si Buta echt heeft bestaan, hoop ik dat hij net zo cool was als Advent Bangun.

De film werkt iets minder goed dan zijn voorganger. De uitwerking van het verhaal is rommelig. Ik dácht te maken te hebben met een prima film over dé Indonesische Volksheld Jaka Sembung. Het bleek een -ook mooi- verhaal over de Blinde Zwaardvechter Si Buta, die ten strijde trekt tegen de Nederlandse koloniale overheersers. Net als Jaka. In het begin komt Jaka zelf maar heel even aan bod. Gelukkig wordt dat halverwege ruimschoots goedgemaakt als ze samen de strijd aanbinden tegen die Stijfkoppige Hollanders. Maar dan zijn er al zoveel personages de revue gepasseerd, dat het alleen maar verwarring heeft teweeggebracht. En dat is jammer. Het wekt onrust.

Ook hier zijn de make-up effecten niet super, maar zéker adequaat. Het is weer een prachtig bloederige film! Allerlei wapens worden van stal gehaald om elkaar te bevechten, op bloed wordt NIET bezuinigd!

Het toernooi is een orgie van chop socky geweld! De gevechten tussen Si Buta en Jaka Sembung, én de twee tegen de Hollandse onderdrukkers, zijn prachtig in beeld gebracht.

De special effects zijn gaaf. Weer is er een prima magische Jaka/Varken verandering. Ook de magie omtrent de -(on)zichtbare- wraakgodin -het stíkt ervan in de regio!- is erg mooi gedaan. Het is jammer dat zij een soort van Mata Hari speelde, waardoor haar een wat tragisch lot was toebedeeld. De dramatische spanning tussen haar en Si Buta was wel voelbaar. Ook andere effecten waren prima!

Ik heb een ex-rental tape gezien uit de eclectische collectie van FatMike. Verrassend helder en strak van kwaliteit - voor een '80s ex-rental Indosploitation! Ik vraag me af wie deze Indo-Parel in zijn fonds wil hebben!

Voor Si Buta vs Jaka Sembung vs The Cheese Head Army, 4,0 blindegeleide-sterren! ROUND TWO!

De geweldige titel doet een spetterend sleazy splatteravontuur verwachten. Soort Nickelodeon voor jong-volwassenen! Onderbroekenlol in een studentenhuis, schimmige initiatierituelen bij een meisjesdispuut, geeky stuudjes- glurend naar zich afsponzende dispuutleden in de douche! Laat de bakken met groen slijm maar komen, bwaHAHAHAHA!

Zo begint deze -gemankeerde- horrorkomedie. Twee meiden moeten om bij een dispuut te komen een nogal truttig inwijdingsritueel ondergaan -waar kwistig billenkoek wordt gegeven, en met slagroom wordt gespoten! Prachtige fetish-fantasieën...
In de slechtste Animal House rip-off OOIT gaan drie verveelde studiebollen op tietenjacht. Uiteraard worden de peeping Timmy's gesnapt. Als 'straf' moeten ze de twee pledges voor hun ontgroening een trofee helpen stelen in de plaatselijke Bowl-O-Rama.
De trofee bevat tot hun schrik een Boosaardige Imp! In een cheesy bewerking van The Monkey's Paw mag iedereen een wens doen. Echter oppassen met wat je wenst -want die kan je weleens opvrozen! Een irritant slim stuudje moet nu -samen met een stoer(?) crimineeltje de moorddadige imp stoppen!

Scream Queen Extraordinaire Linnea Quigley (bekend van Return of the Living Dead, Savage Streets en Creepozoids) is het "stoere" straatmeisje. Hoewel ze haar personage een edge mee probeert te geven, is ze gewoon te lief, te guitig om een badass te zijn! Toch is zij een hoogtepunt. Het is altijd een genot om haar door slecht verlichte gangen te zien rennen.
Andras Jones is als stereotype nerd gewoon goed. Niks bijzonders, maar het werkt.
Zowel Brinke Stevens en Michelle Bauer als de rest van de leden en stuudjes worden een beetje ondergebruikt. Het is slechts imp-aas.

De Imp toont wat nep, té rubberig. Maar kom óp nou, járen in een bowlingtrofee opgesloten gezeten! Hij steelt de show met de funky soulstem van Michael Sonye aka Dukey Flyswatter! Let vooral op C.D. LaFleur -aka briljante ultieme bijrol-man George "Buck" Flower (zoek hem in Ilsa: She-Wolf of the SS, Escape from New York, Back to the Future, Cheerleader Camp, They Live!.. etc..) - als the janitor!

Regisseur David DeCoteau (bekend van [i]Creepozoids!/i ] doet wat hij kan. Het komt traag op gang, en hinkt op teveel gedachten. Het is te onleuk voor komedie, te oneng voor horror, te onranzig voor sleaze. Het is een ondeugende kazige tienergriezel geworden.
De special effects zijn oké. Vooral het bowling-hoofd is prachtig gedaan. Verder had er véél meer bloed, meer tieten en vooral slijm in gemogen. Toch heb ik me prima vermaakt.

Voor Buck Flower en slagroom--spanking-ontgroeningen, 3,5 harige sterretjes. Iemand 'n mesje?

Wat een bijzondere film! Eén van de laatste filmrollen van Lon Chaney jr., nu 'ns NIET met make-up of een grotesk (wolven)masker op!!, én één van de eerste rollen van een piepjonge, excellerende Sid Haig!

Lon Chaney is min of meer zichzelf, een in zichzelf gekeerde, sombere, melancholieke, oude man. Sid Haig is óók zichzelf,'máár dan nog véél intenser!! Wat een genot om naar de capriolen van dat uit de kluiten gewassen apie te kijken! Compleet met lichaam en mimiek geacteerd, zónder ook maar een woord dialoog! Briljant!

Een gezin, twee verkindsende zusjes Virginia en Elisabeth en hun nog verkindsendere broertje Ralph, dat door geestesziekte uiteen dreigt te vallen, wordt krampachtig door Bruno, de oude, versleten chauffeur van de familie bijeengehouden. Als hebzuchtige familieleden de erfenis alvast willen verdelen, wil Bruno de bloedjes tegen de nare lui beschermen. De 'kinderen' willen alleen maar SPELEN...

The Maddest Story Ever Told?? Misschien niet, maar vreemd is het wel zeker! En ook heel grappig, op een 'onderbuik'manier. Bizar-komische kijk in de nare kanten van familie, en de verontrustende kanten van geestesziekte. Dit keer maakt het niet uit wie het er levend vanaf brengt, en wat er van ze over is..

Ik ben een fan van '80 sov initiatieven. Meestal een slecht verhaal, slecht belicht, slecht geacteerd, maar met een zekere bravoure geschoten, en met een zieke humor in het hoofd!

Hier klopt dat allemaal, behalve van die 'met bravoure geschoten' en zéker van de humor! een beetje luchtigheid, een kwinkslag, of een échte zieke grap zou hier de boel al wat omhoog hebben kunnen krikken. Maar dat stond zeker niet in het script.

Dit is gewoon zieke shit. Het verhaal heeft niets om het lijf en is ook niet vooruit te branden. De 'acteurs' doen hun best, maar van amateurs van dit kaliber kan je ook niet meer verwachten dan dit.. Ik heb nog een beetje sympathie voor de gore en de splatter-effecten. Maar verder had deze 'film' beter in de '80s begraven kunnen blijven!

Wat jammer is, want ik heb echt een sympathie voor '80s lowbudget sov films. Het kan me doorgaans niet ranzig, knullig en hammy genoeg zijn. Maar blijkbaar heb zelfs ík een standaard, en ik denk dat ik hem hiermee gevonden heb.

Een middelbare Linnea Quigley die nou 'ns NIET een overjarige tienerstudent/slet speelt, wauw!

Leuk, niet geweldig. Het is nog een verrassend grappige slasher met een goed bedacht einde. Jammer genoeg komt dit alles -mede door het lage budget- niet bijster goed uit de verf!

Hoewel het verhaal potentie had, is er in het script zó mee geknoeid, dat er van een goed lopende thriller weinig meer overblijft! Sommige zijsporen worden belicht, maar verder nooit meer opgepakt.

Van een goede slasher verwacht ik minimaal dat hij álle tieners afslacht, NIET alleen de meiden! En de slachtpartijen hadden een stuk ingenieuzer gekund, wat mij betreft. Er is dan ook veel te weinig sprake van gore! Als ik van mijn goeroe Lloyd Kaufman íets geleerd heb, is het dat je élk gebrek aan geld en acteertalent kunt compenseren met liters en liters bloed, én een lading assorti tieten! Maar beide blijven, ondanks de veelbelovende hoesfoto van de dvd, schandelijk achter!

Spanning is redelijk. Je wordt wel onrustig van de killer. De dialogen zijn grappig, soms zelfs leuk. Let vooral op de dialogen tussen de sheriff en zijn deputy Linnea Quigley!

Verder heeft dit filmplje weinig om het lijf -kreun, haha!!

Voor de lief lachende en mooi gillende studentjes, 3 roze donzige sterretjes.

Als een italiaanse film zó kleurrijk preuts is gedubd, weet je dat je een serieus ruige rit tegemoet gaat!

In het jaar 3000 is de aarde door een kernoorlog veranderd in een dorre woestenij. Als een groep overlevenden zonder water komt te zitten, moeten ze wanhopig op zoek naar een nieuwe voorraad. Omdat de laatste die op water-zoektocht is gegaan nooit is teruggekeerd, wil zijn 10-jaar-oude zoon Tommy zich bij de nieuwe expeditie aansluiten. Om bij een vermoedelijke onaangeboorde bron te komen, moeten ze door gevaarlijk terrein, waar een woeste motorbende regeert, onder de bloederige leiding van ‘Crazy Bull’.

Op hun missie stuiten Timmy en zijn team op de eenzame vreemdeling ‘Alien’ (Robert Iannucci), die ze misschien kan helpen tegen de plunderende motormuizen. Kunnen de worstelende overlevenden de meedogenloze Crazy Bull en zijn uitroeiende volgelingen verslaan? Lukt het ze water te vinden in deze onvruchtbare, woeste wereld?

Is dit een Italiaanse Mad Max 2 rip-off? Mnja, nogal ja. Je hebt een postapocalyptische wereld. Er is een groot tekort aan –in dit geval water. Verschillende stammen bestrijden elkaar voor controle over de weinige bronnen die er zijn. Een bende gemotoriseerde woestelingen, aangevoed door een barbaarse maniak, regeert de wastelands. Een eenzame nomade wordt gesmeekt de vreedzame settlers uit de brand te helpen, maar hij is cynisch en afhoudend. Toch schuilt er in hem een hart van goud.

En dat is het, zover als het verhaal gaat. Gewoon, verstand op nul, blik op een blik bier, en gaan met die bananenbar. Kicken!

De special effects zijn prachtig. De stunts, vooral de vele auto- en motorstunts zijn geweldig in hun gewelddadigheid. Dune buggies vliegen door de lucht, terwijl lichamen worden rondgeworpen als badmintonshuttles. Ook is er genoeg plastisch bloedvergieten om van te genieten. Natuurlijk is er geen noemenswaardig script. Al het geld ging op aan kicken auto’s en pyrotechnics! Het verhaal, voor zover het er is, is inderdaad grotendeels geleend, gestript en bijgevijld, en in een nieuwe body gelast. Toch is het een leuk, fris avontuur. Gli sterminatori dell’anno 3000 heeft zijn plaats verdiend in de postapocalyptische scifi action extravaganzas!

Helaas staan er geen grote cult- en karakteracteurs op de titelrol. Waar andere Pastasploitation kon schermen met cultkanonnen als Vic Morrow, Fred Williamson, Henry Silva en George Eastman (de Italiaanse reus -Antropophagus, Holocausto Porno, Le Notti Erotiche dei Morti Viventi, The Barbarians), lopen hier louter lokale Italiaanse en Spaanse helden. Maar ze staan hun mannetje, én hun vrouwtje! Het is karig gesteld met de vrouwen, maar wát er loopt, is geweldig! Vooral Alicia Moro (bekend van Slugs) schittert als Trash, de badass ex van Alien. Ze is mooi in haar chagrijnige stoere stuursheid. Wild en onberekenbaar, als een onrustig tijgertje, mrrrrawwwwrrr! Zelfs het jochie Tommy -en z'n bionische arm- is niet heel erg vervelend. En dat wil wat zeggen.

Voor schitterende Trash in een stinkende wereld van afval, 4,0 schoongeschrobte sterretjes!

Joe Strummer! Courtney Love! Dennis Hopper! Jim Jarmusch! The Pogues! Oh my!!!!.....

Ik heb de dvd Straight to Hell Returns gezien, ik weet niet zeker of dat exact overeenkomt met dit werkje van Alex Cox, maar ik waag het erop.

Alex Cox, de ziener die ons Repo Man en Sid and Nancy gaf, is terug met een bite, als hij ons een staaltje mutant western voorschotelt waar de vonken vanaf springen! Dit is El Topo meets Reservoir Dogs, maar dan tien keer weirder!

Volg Cox op een joyride in de woestijn voor een wijdse hommage aan Sergio Leone-style Spaghetti Westerns. Samen met een wagenvol vrienden weet hij elk stereotype te verdraaien en te besprenkelen met ranzige humor en random, zinloze dood... Dick Rude, Sy Richardson (beide uit Repo Man) en Joe Strummer (The Clash) zijn drie bijzonder bijzonder incompetente huurmoordenaars die een klus weten te versjteren en -als hun auto ermee ophoudt(!!! -in deze western komen auto's en motoren voor, en dat wordt héél normaal gevonden!) onderduiken in een rattenhol van een stadje midden in de woestijn. Samen met een zwangere vriendin (Courtney Love, die zeurt en zeikt en jankt als in haar beste dagen bij Hole), sluiten ze zich aan bij een smerige bende bandidos.

De Bandidos worden gespeeld door The Pogues! En dat doen ze met verve! Vooral de nog niet helemaal tandenloze Shane MacGowan speelt een verrassend authentieke en geloofwaardige dronken Mexicaanse boef, compleet met mariachi kostuum en sombrero! -niet slecht voor een dronken Ierse boef

Al snel worden ze belaagd door zo ongeveer alle uitgemolken clichés uit het Pastaland Oude Westen Handboek - gekunstelde dialogen, dorre landschappen, warmbloedige señoritas, koudbloedige killers, en slechteriken die zo inhalig zijn dat ze letterlijk kwijlen bij het zien van geld! natuurlijk laat Cox ook nog genoeg halfbakken twists los die het meeste 'normale publiek' in verwondering achterlaat - er is een vreemde hotdog verkoper, Elvis Costello is een rare bediende, cult-regisseur Jim Jarmusch maakt zijn opwachting als een supercoole bendeleider, en zélfs Dennis Hopper én Grace Jones draven even op als mysterieuze vreemdelingen met even mysterieuze kadootjes!

Er is een hilarische shootout als conclusie, waar iedereen iedereen tot poep schiet (met mitrailleurs, wat net zo normaal is als de auto-wrakken waarachter ze zich verschuilen!) , terwijl ze op zoek zijn naar het verborgen geld! O ja, de huurmoordenaars hadden ook nog een koffer met geld ergens in de woestijn verstopt!

Oké, Straight to Hell kraakt en piept aan alle kanten, en het is niet eens een beetje consequent of succesvol, maar het ziet er in ieder geval naar uit dat iedereen zich uitermate heeft vermaakt. Het gevoel van spontaniteit en algemene dronkenschap druipt ervan af. Met andere woorden, het is een verrot zooitje, maar ik heb me super vermaakt. Voor mijn part verdient elke film die een aparte credit regel heeft voor 'Sex and Cruelty Consultant' louter respect!

In het bijzonder aanbevolen voor het grote legioen punk/hippie neo-western fanatici!!!!!

Subversieve cult klassieker!!

Dit is ongetwijfeld één van de ziekste, meest rauwe, ranzigste films, zélfs voor de 80s was dit vér over het spreekwoordelijke randje!!

Het speelt zich af in de onderbuik van de onderbuik van New York's achterbuurten, waar je niet dood, maar helemáál niet nog levend gevonden wilt worden!!

Meerdere verhalen kronkelen en glibberen door elkaar heen, in dit zieke, zieke, ZIEKE kijkje in de mean streets van New York.

Een slijter besluit een net gevonden vér over de datum krat Tenafly Viper, gut rot whiskey van een wel érg dubieus vintage!, aan zijn weinig veeleisende klanten te slijten... Maar dit is wel érg straffe zooi! Gut rot indeed!!..

Een maffia-baas krijgt het aan de stok met een corrupte hardnosed detective.

Twee weggelopen tieners hebben hun toevlucht gezocht in een autokerkhof, en komen erachter dat niet alleen de sloperij-baas, maar óók de mede-zwervers, niet altijd even aardig zijn!

Hoogtepunten zijn voor mij de secretaresse, voor zover ik weet de enige filmrol van de mooie exotische Jane Arakawa. jammer genoeg hierna nóóit meer iets van haar vernomen! James Lorinz, de net iets té bijdehandte portier, zou later schitteren in Frank Henenlotter's Frankenhooker!! R.L. Ryan, de vette, vunzige, necrofiele sloperij-eigenaar, heb ik pas geleden nog gezien als de al even ranzige burgemeester in The Toxic Avenger.

Deze film heeft een paar van de meest hilarische, over-the-top sterfscenes die ik ooit heb gezien! Daarbovenop zijn er onthoofdingen, verbrandingen, steekpartijen, verkrachting, necrofilie en een spelletje 'pak me dan' met een afgehakte penis, lovely!

Top sleaze! Verwacht geen ingewikkelde plotwendingen of zo. Iedereen is fout in deze film, van de vunzigste zwervers die ik ooit heb gezien, de winkeliers, de ondernemers, tot aan de wise guys en zélfs de politie aan toe, NIEMAND wordt gespaard!! Nou ja, BIJNA niemand dan... Laat je gewoon meevoeren door de stinkende straten van hoe downtown New York er toen bijlag in een van de meest indringende super-gore films van de '80s!!

Willem Dafoe alleen gekleed in zwartleren rubberen tuinbroek, dat beeld krijg in NOOIT meer van m'n netvlies af!

En Bill Paxton, hoe klein de rol ook is, altijd denk ik 'VERREK, dat was BILL PAXTON'!!! En inderdaad, het was Bill Paxton, in een supermini bijrolletje, maar toch... Clyde The Bartender RULES!

Voor de rest, alleen maar goede herinneringen aan deze film. De muziek steelt de show, Ry Cooder, WOW!!! En de heerlijke vette, vetgekuifde Rock 'n' Roll dreunen, het is TE mooi! Retro-fifties á la eighties, dan krijg je dit. En dat is vet!

Het verhaal is simpel: een stadje wordt geterroriseerd door criminelen. Het ex-liefje van een gedesillusioneerde lone wolf -een beetje té onderkoelde Snake Plissken-achtige rol van Michael Paré- wordt geschaakt door de bendeleider -een heerlijk schmierende greasy vetkuif Willem Dafoe. Het huidige slijmerige vriendje -Rick Moranis kan óók een slijmbal neerzetten, maar hij blíjft een sul- van het ex-liefje schakelt 'Plissken' in om het meisje te redden... Ennn, dawast zo ongeveer.

Toch weet Walter Hill hier een belevenis van te maken. Hoewel je eigenlijk van minuut 1 af al weet hoe het af gaat lopen, ga je er toch voor zitten, en wordt je tot op de laatste seconde vermaakt! Van de vette jaren'50 motoren, de heerlijk foute motorbende sowieso, het zó verschrikkelijk foute groepje 'helden' dat het tuttige zangeresje moet gaan redden, de über-stoere leger-lesbo, de hulp die ze krijgen van The Sorels, het rock 'n' roll bandje van donkere jongens, helemaal tot aan de over-the-top sledge hammer fight! Het is allemaal prachtig! En dat alles overgoten met een saus van broeierige sax en smerige rock 'n' roll klanken!

Er had misschien iets meer bloot, of sex, of sax, of rans ingekund, maar dat mag 'm de pret niet drukken. Walter Hill heeft door de jaren heen heel wat vette films afgeleverd, en dit is zéker een van de vermakelijkste!

Voor vuige Rock 'n' Roll, ronkende motoren, wodka-drinkende leger-lesbo's -McCoy!, Clyde the Bartender, én de bevetkuifde zwartrubberen tuinbroek-drager Willem Dafoe, 4.5 ingevette ster!

It's a bird...

it's a plane...

it's...who?!!

Hij is niet alleen Super, hij is SuperSONISCH Man! Overdag is hij de charmante reporter Paul. Maar 's avonds ontpopt hij zich tot een Intergalactische Strijder voor Het Goed van de Mensheid! Deze superheld bezit machtige krachten zoals vliegen, superkracht, vuurgooien, gaze of desintegration én het veranderen van vuurwapens in bananen!!! WOW. Ik zal zelfs meer zeggen, OH WOW!!!

Ik ben een kaasliefhebber, want Hollander. Maar dit is zelfs bíjna te cheesy voor mij! Hoe de reporter met zijn '70s pornosnorretje zijn blikken polshorloge naar zijn mond brengt, en met de onsterfeloze woorden "May the Great Force of the Galaxy be with me" op miraculeuze wijze verandert in Supersonic - WOW! Een kruising tussen He-Man en Knightrider!
Qua actie houdt dit het midden tussen '60s Batman en '70s Superman. De vliegscenes zijn wat cheesy gedaan, maar het werkt wel. De gevechten gaan nog nét niet gepaard met grote kleurige en tekstballonnen!

Ik heb me supersonisch vermaakt met dit cheesefest. Draai dit superheldenepos als avondvullend programma met Superargo, Santo & Blue Demon contra Dracula y el Hombre Lobo en Trey Parker's Orgazmo, en je hebt een topavond!!

Voor de enige superheld met pornosnor 3,5 Intergalactische Supersonische Sterren!

O wat kennen we mij weer goed zeg!!!! En dit zou zo nodig écht iets voor mij moeten zijn???

Crap! Ik haat het als FatMike gelijk heeft.

Sweet Karma is een leuke neo-grindhouse, in de trant van Planet Terror en in mindere mate Machete. Niet zozeer een rape/revenge, want dat zou betekenen dat er iemand daadwerkelijk verkracht zou worden, waarna iemand, niet noodzakelijkerwijs de verkrachte!, wraak neemt op de verkrachteR.

Nee, deze film gaat over de Russische Karma, een (niet doof-) stom meisje dat erg veel van haar zuster houdt. Als deze naar Canada verhuist om als 'schoonmaakster' veel geld voor hen te verdienen, gaan bij Karma de bellen rinkelen. Haar Spidey Sense slaat op hol als ze maar geen bericht krijgt van haar zus, geen geld of zelfs geen telefoontje. Dan krijgt ze bericht dat haar zus bruut is vermoord. Karma geeft het bureau dat heeft bemiddeld de schuld, en gaat op een rampage waar Charles Starkweather nog een puntje aan kan zuigen!!!

De film plaatst de gruizige actie in het milieu van White Slavery, gedwongen prostitutie of op zijn minst 'exotisch dansen om een paal heen', en Russische maffia.

De film is bíjna te gelikt om een mooie grindhouse te worden. Toch maken de inventieve moorden veel goed. De stomme Karma (Shera Bechard) komt minder geforceerd over dan Christina Lindbergh in Thriller/They call her one-eye, bij wie ik het stommetje spelen op een gegeven moment gewoon stom begon te vinden! Shera Bechard komt ermee weg. De actie is soms wat sullig en ongeloofwaardig, maar dat mag m de pret niet drukken. Dit is geen meesterwerk, maar een leuke lowbudget knipoog naar de Hoogtijdagen van de Lowbudget Grindhouse, de '70s!

Al met al een goed geslaagde -blijkbaar want FatMike heeft het gezegd- hommage aan de '70s GEEN RAPE! wel revenge films. Het draait de rollen knap om van bijv. Savage Streets, waar Linda Blair de verkrachters van haar doofstomme zusje -briljant gespeeld door Linnea Quigley!!- oa met pijl en boog te grazen neemt! Hier is het de stomme Karma die haar zus komt wreken. Net zoals Christina Lindbergh in Thriller komt ook Karma in het milieu van 'adult entertainment'. Maar waar Christina haar slachtoffers methodisch en koelbloedig afmaakt, lijkt Shera Bechard niet echt een patroon te hebben. Daarom komen sommige moorden wat knullig over. Ook de gore is wat aan de magere kant. Knap dat ze suggesties proberen te wekken, máár in dit soort films wil ik ZIEN wat er gebeurt, in technicolor en extreme closeup!, NIET ernaar raden! En dat geldt ook voor het gebrek aan dansend Russisch naakt. En als het helemaal van het Niveau 'Thriller' had willen zijn, had er zeker wat meer rauwe rompie-pompie in moeten zitten! Ik zeg niet dat het moet, maar kom óp nou, je bent een prostitutie-ring aan het oprollen, dat vergt vleselijke offers! En sowieso, een mooie naakte Russische vrouw is niet lelijk.

Waar moet ie komen in de collectie? Geen idee. Het is geen zuivere rape/revenge, maar het heeft raakvlakken met zowel Thriller als met Savage Streets. Een nieuw kopje maken Fatmike? Uitbuiting-moord/revenge!

Voor Sweet Karma, een Russische vrouw is mooi als ze kwaad is, maar ook dodelijk met haar puntige hakjes, 4 in wodka gedrenkte sterren.