Opinions

Interessante, rauwe, en zéér intense film - net effe wat anders dan Costa of O o Cherso.

Voor de verandering eens 100% eens met FatMike, ook over z'n gehaktstaaf trouwens! Ik had de achterflap niet goed gelezen, en verwachtte half een sleazy werkje over een vakantiënd paartje dat per ongeluk struikelt over enkele perverse moorden en er dán in meegezogen wordt! Met alle stalkerende gevolgen van dien...
Mijn -aangename- verrassing was dan ook groot toen ik de -onschuldig uitziende, máár ondertussen!..- Jayne Ryall nogal wild in de zwoele buitenlucht zie seksen met een ingeburgerde allochtoon, Om haar even later giechelend en kirrend haar vriendje te helpen de net 'Jesus-style' aan de grond genagelde Fransoos een emmer witkalk achterover te laten atten. Wist niet dat dat dodelijk was trouwens. Heb wel s 'per ongeluk' n slok verf naar binnen gekregen -was op alcoholbasis! En ik leef nog -min of meer...
En vandaar gaat het van kwaad tot erger. Hoe staat het in het Wetboek als iemand een dierenjong misbruikt? Het tweetal is selectief boos, want zelf begaan ze in recordtijd een aantal duidelijke zonden, maar vooral de door Robert Behrling zeer wrang neergezette heethoofdige jongen vindt toch dat hij na het aanschouwen van blijkbaar nóg grotere zonden de Wreker van God mag spelen. Op zeer wrede manier. Dit levert enige zeer plastisch neergezette moorden op. Vooral het creatief gebruik van een shovel bracht een interessant plaatje op!
De redeloosheid en zinloosheid van de plotseling opkomende moorden maakt de daden ook des te wranger. Er wordt een fractie van de achtergrond van het paartje geshowd door een niet bijster succesvolle inspecteur van de Londense politie. Maar de échte onderliggende gedachtenkronkels blijven goed verborgen. En dat maakt de film wel zo pervers en ranzig.
Het einde is trouwens perfekt! Ik zal hier niks verklappen, maar ik zat in stomme verbazing, met een gelukzalige grijns op m'n mik me te verkneukelen! Wat een genot!

Ik kan me trouwens enkele hier besproken scenes niet herinneren! Kan dat zijn omdat mijn 101min durende Arrows uitgave enorm gecut is!? Hoe zit dat! FatMike, hmmm? Als dat zo is, baal ik daar wel van. Het was een leuke film, maar had best wat schokkender mogen zijn. Het einde was prachtig, en laat de hoofdrolspelers heerlijk zien zoals ze zijn. Het laat de kijker in blijde verwarring achter! MAAR als er een 110min durende film is, dan ben ik daar eigeniljk wel benieuwd naar. IK WIL MIJN TIEN MISSENDE MINUTEN TERUG! Wel een goede kwaliteit produkt, met een heel mooie poster en een interessant boekje erbij. Dat dan weer wel...

Al met al een zeer genoten van deze niet karakteristieke kijk op het prachtige eiland Mykonos, beelden die Floortje Dessing cs niet zo gauw laten zien. En dat is jammer. Dus extra cool dat Matorakis je met de neus op de naar kots, pis, zaad en schapenstront stinkende feiten drukt! Dit is óók Mykonos mensen! En dat is gaaf.

Voor dit pervers-geschifte paartje dat Mykonos weer spannend en hip maakt, 4,0 met schapenvet ingesmeerde sterretjes (met kans op verhoging voor de volledige versie...)

Eigenlijk jammer dat we dit Indonesische meesterwerkje als eerste hadden gekeken. Dit had zo'n geweldige climax geweest van een overigens heel geslaagde marathon.

Vergeet Schwarzenegger, Barbara Anne Constable is de wreedste, coolste, geilste unstoppable killing machine EVER!!!! Waarom, WAAROM hebben ze haar niet gecast als Terminator 3????!!!!!!

Knap zijn de shots van de 'originele' Terminator naadloos geïntegreerd in dit met folklore, fantasy en magie doorspekte Indoscifantasyhorroraction verhaal! Deze film heeft MEER bloed, MEER humor, MEER cheese, MEER achtervolgingen en zéér zeker MÉÉR bullets to the balls dan dat dingetje van Cameron.

Eén van de leukste scénes was de 'Give me your jacket, your pants and your motorcycle' scène. Eerst staat een dronken punk een minuut lang een wedstrijdje hoogpissen te doen met zichzelf, hij en zijn mede-punks constant hysterisch lachend. Hij stond echt zeker een minuut lang in n grote boog van zich af te pissen!! Dát was al hilarisch! Hoe ze echter het jack en de -in dit geval- auto van de punks krijgt, zo heb ik het de Schwarz in ieder geval NIET zien doen! Breekt Arnie de nozems dom grijnzend doormidden, Lady Termie rampetampt ze dood, tot het bloed -het hunne, NIET het háre!- in ieders gezicht spuit! En als ze eentje die treatment geeft, is ze wel zo sportief om de ander nét zó bruut te nemen! What a way to go!!!

ik heb, ook hierboven door Stephan73 aangehaald, nog nóóit zoveel kogels op kruizen afgeschoten zien worden dan in deze film! Het is een slechte dag om een bal te zijn als Lady Terminator in de buurt is!! Ze schiet niet alleen gericht op kruishoogte, ze leegt haar M16 ook op het arme ding, one crotch at a time!!! Zit er een boodschap in? Misschien is de regisseur een rabiate feminist. Feit is, ik had de halve film een plaatsvervangende pijnlijke grimas op m'n gezicht.
Beste -insult to injury-moment: Lady Terminator schiet haar geweer (had ze toen de M16 al, of Uzi'de ze deze tot poep?) verrassend leeg niet op het kruis, maar de BORST van een man. En het moment dat ze over het nog warme lijk heenstapt geeft ze hem een korte, venijnige en welgemikte kick met de punt van haar schoen recht in z'n net dode zak. Tranen in m'n ogen, en NIET van het lachen!!!

Briljante Indonesische interpretatie zoals Terminator had kunnen en misschien wel MOETEN zijn!

Mooiste quote:

Per un Pugno di Dollari (A Fistful of Dollars - 1964)

Schitterende verhertelling van Akira Kurosawa's Yojimbo, door de onnavolgbare stijvolle Sergio Leone. Prachtige beelden. Schitterend acteerwerk door Clint Eastwood, die met een minimalistische peformance een prachtige schimmige 'held' neerzet. Ook Marianne Koch maakt van haar weinige screentijd toch een waar spektakel. Maar de meeste hulde moet toch uitgaan naar een heerlijk smerige bandiet neerzettende Gian Maria Volonté! Ik had hem al gezien in Il Buono, il Brutto, il Cat... - en ook hier maakt hij van de bad guy ook écht een héle slechte guy! Hulde!

En natuurlijk de briljante muziek van überfilmmuziekmakende Ennio Morricone! Wat kan die man prachtige tonen produceren bij deze schitterende beelden! Genieten!

Leatherclad Virgin Bikers from Hell, and they look PISSED!

Prachtige 1980s Indosploitation - over, wel... maagden uit de hel. Propvol Indonesische lekkernijen als stoere maagden, verknipte vijanden enn... oké, dawast zo ongeveer. Maar da's toch kicken?

De film begint redelijk plotseling, als een bende sexy in leer behotpantste Indo-bikerchicks een casino drugspand overvallen. Ze ontsnappen met een zak vol met geld... Dan raakt de poep de ventilator.
Als een door wraak ingegeven aanval op het drugssyndicaat van de boosaardige Mr. Tiger jammerlijk mislukt, worden ze gevangengenomen en opgesloten in een vrouwengevangenenkamp.
Nu moeten ze het opnemen tegen de wrede kampbewaarder, de lesbische cipier, én elkaar! Ze moeten de ergste martelingen ondergaan. Erger nog, ze zijn proefkonijnen voor een experimentele lustopwekkende drug die alle vrouwen verandert in hulpeloze seksslavinnen!
Uiteraard moeten ze ontsnappen uit t voorportaal van de hel, om hun WRAAK ten uitvoer te brengen!

Als je hart, onder andere, van deze verhaallijn sneller gaat kloppen, - ben je hiermee verzekerd van anderhalf uur aktie, avontuur, explosies en vechtende sexy meiden!

Er zit redelijk wat sleaze in deze film. Het is allemaal erg netjes gehouden, nergens vliegt het uit de bocht. De scène met Mr. Tiger die, terwijl hij geil grijnzend, z'n zweepje streelt, toekijkt hoe twee dames kronkelen in de douche is hilarisch! Toch had het allemaal nét dát beetje sleazier gemogen.
Er is nergens echt naakt, funcioneel, noch functieloos. Of dat de film ten goede had gekomen weet ik niet. Maar daardoor wordt het een bijna NOG ranziger ervaring!

De special effects zijn mooi gedaan. Helaas weinig echte gore, op bloed is enigszins beknibbeld. MAAR er zijn wél genoeg wapens, gevechten, jungle-achtervolgingen, en explosies om van te genieten! De scène met het meisje aan het spit is prachtig ranzig! Ik heb op Wiki de 'slang-kogelverwijderaar'-methode niet gevonden. Maar ik vond 't wél brilJANT gebruikt! Rambo zou trots geweest zijn!

Ik ben niet zo muzikaal onderlegd. Maar door wendyvortex' bericht heb ik éxtra opgelet, én een heerlijk zijige panfluitsessie van Nights in White Satin voorbij horen fietsen! Ook de door FatMike benoemde Mad Max 3 en Rambo vond ik fijn krachtig hergebruik van klassieke scores.

Prima Indosploitation van de maker van Angel of Fury. Bizarre Wraak/Women in Prison/Wraak mix!
Super Mondo Macabro uitgave, een DUBBEL-DVD! Disk 2 staat vol geweldige trailers van de studio die u Virgins From Hell bracht. PLUS een documentaire over het beste van Indosploitation, WOW!

Voor prachtige maagden uit de Hel, 4,0 geroosterde sterretjes. Haal ze maar van 't spit!

De Palma's rock musical/comedy/horror pastiche is zo gruwelijk onderhoudend, dat het BIJNA de Rocky Horror Picture Show (die een jaar later uitkwam) evenaart!

Een moderne update van Phantom of the Opera, met William Finley als Winslow Leach, een geeky, werkloze componist. Maar als evil platenmagnaat Swan (part-time trol Paul Williams, die een pérfecte sleazebag neerzet!) zijn rock-opera adaptatie van 'Faust' hoort, jat hij Leach' deuntjes, laat hem in de gevangenis gooien, waar hij als proefkonijn mee moet doen aan een experimenteel tanden-vervangingsprogramma ("Tanden zijn een ziektebron...")!

Erger nog, als hij de arme Winslow ontsnapt uit de slammer, en Swan's platenemperium wil vernietigen, wordt zijn gezicht gruwelijk verminkt door een platenpersmachine! Hij ziet zich genoodzaakt een grotesk masker en leren outfit te dragen, en zijn wraakplannen ten uitvoer te brengen. Jammer genoeg valt hij onvoorwaardelijk als een blok voor zangeresje Phoenix (de betoverende Jessica Harper), en wordt een pion in de mindgames van Swan.

De Palma's materiaal is zo buitensporig als zijn sloophamer-techniek, als Brian tekeer gaat met split screens, Hitchcock homages, een rijkdom aaan parodieën, een anuszwart gevoel voor humor, en vooruitziende satires van muziektrends (beachpop-balades, do-wop, goth rock!).

Een eervolle vermelding voor de übercoole Gerrit Graham (vooral bekend van zijn expressieve rol als 'Bud' in CHUD2 - Bud the CHUD!) als Beef - de schmierende glam weirdo die de Phantom's toorn over zich afroept als hij Poenix' rol o het podium overneemt!

Paul Williams' songs zijn geweldig. Dit is een van De Palma's beste films. Een rockopera over een rockopera, wat een concept! Een waar spektakel, een kruising tussen Faust, Rocky Horror, Alice Cooper en Tommy!

Voor Gerrit Graham's glamrock tribute en Paul William's recordproducer from Hell, 4 naar zwavel stinkende sterren!

Les Claypool is het enige lichtpuntje in dit Zwarte Gat van horror-ellende! Wat een treurnis! Ik heb 'm plichtsgetrouw afgekeken tot het állerlaatste einde, omdat ik dat aan iemand beloofd had! Ik had voor één keer 'ns een belofte moeten breken, grrrrrrotvrrrrrrdrrrrrromme!

Drama van begin tot eind, en NIET op een goede manier!!! Bizar slechte mix van hicksploitation, cultsploitation en pigsploitation komt uit op een bedroevend niveau. Begin is slecht, middenstuk is slecht, einde is slecht. Gemiddeld komt dat neer op SLECHT!

Vooruit dan, puntje erbij omdat ik een zwak heb voor Les Claypool: 1,5*, maar kráp aan!!!!

Grappige roze bikerfilm! John Alderman is cool als leider van dit 'pack' dolle honden, eeehrm oké ku(i)t(t)enlikkertjes dan! Ja het zijn bikers, ja ze hebben ze 'brothercode'. MAAR ik wist niet dat dat ook automatisch broederLIEFDE inhield. Gay bikers kick ASS, met hun beeldige pumps. Het kunnen trouwens ook travestieten zijn -zéker travestieten!- maar volgens mij straalt het gay toch ook wel binnen.

Er zitten een paar gedenkwaardige scenes in, vooral als ze aan de kant van de weg worden gezet door een paar nogal redneck cops! Ze weten niet wat ze met deze vreemde vogels aanmoeten, hilarisch!!

Het is verder allemaal redelijk binnen de perken gebleven, voor grindhouse begrippen. Het had voor mij wel heel wat ranziger gekund, néé gemoeten! Het is wel amateuruurtje geslagen met de acteerprestaties, maar dat is niet erg. Dit is lekkere cheesy grindhouse, dus dat mag, néé dat móet zelfs!!

Half puntje d'rbij voor de soundtrack. Lekkere vette 60s muziek, heerlijk om bij weg te dromen! Je wilt direct je hog uit het vet halen, d'r op je (motor)fiets vastbinden (safety first!), en zó de weg opspuiten! Wind door je wilde haren!! If I leave here tomorrow.. Would you still remember meeeeheheeeee. Cause I must be travelling on now, there's too many place I gotta seeeheheee. If I stahay here with you girl, thing just woudn't be the sahahame. Cause I'm as free as a bird noooow, and this bird you cannot chahaaaange. Yeah the bird you cannot chahahahahahahange! (nummer staat er trouwens niet op, maar hij schiet me nou net ff te binnen..)

Als je van rare bikerfilms houdt is dit écht je ding! Krakende editing, maar het verhaal is sympathiek. Let wel, het is een zéér simpel verhaal, maar erg grappig. Én vooruitstrevend voor zijn tijd! Een stel gay/travestiete bikers is op weg naar een Miss(ter) verkiezing, kom óp nou!!

Voor een bikerflick vond ik er trouwens wel wat weinig tieten in zitten. Kom op nou, een bikerfilm zonder biker chicks!!! Gelukkig zitten er wel een paar gratis boobalicious babes in. En dat is voor een gay biker film alléén maar een pluspunt!!

Voor proud gay bikers én de gratis boobies 3,5 in leer gehulde sterren!

Bwahahahaha!

Ondanks zijn dubieuze reputatie is dit toch verre van 'De Slechtste Film Aller Tijden'. Schrijver/regisseur/producer/editor Edward D. Wood Jr. (Ed voor vrienden) had eigenlijk een religieuze film moeten maken voor een groep Baptisten investeerders, maar besloot in plaats daarvan dit lowbudget verhaal op te nemen over een invasie van buitenaardse wezens die de doden opwekken - onder de =mijns inziens betere= titel 'Grave Robbers From Outer Space'.

Er is een tenenkrommende introductie van TV astroloog, en terugkerend fenomeen, Criswell, een houterige performance van vierkante Zweedse profworstelaar Thor Johnson (Johansson) -die spréékt!, en drie korte shots van Bela Lugosi, gefilmd voor het onaffe 'Tomb of the Vampire' voor zijn dood in 1956. Een ongeloofwaardige dubbelganger -Hollywood chiropracticus Dr. Tom Mason- neemt de rol verder 'voor zijn rekening'.

Met zijn papíer maché vliegende schotels, en het slechtste bordkartonnen kerkhof ooit, kan het niet anders dan dat dit een cult favoriet zou worden!

Vergeet overigens niet dat dit een super lowbudget film is! iedereen die met karton, een paar potten verf, zilverpapier en ducktape zo'n film inelkaar kan MacGyveren verdient hulde! Dat Ed Wood, ondanks problemen met geld, decors, props, acteurs, script, camera's, 'speciale' effecten, locaties en talent, tóch nog een 'kijkbaar' produkt weet neer te zetten! Anders dan wat menig pseudo regisseur hedentendage doet, bij elk probleem een bak met geld er tegenaan gooien, en dan denken dat de stank ineens vanzelf weg is... 'Regisseurs' als Uwe Boll harken miljoenen bij elkaar om keer op keer drollen uit te poepen die stinkender hopen achter laten dan dit ruwe juweeltje hier! Travolta's reli-scifi-kroonproject Battlefield Earth kostte milJOEnen, en zeg nou zelf, welke is beter, serieus! Dan liever de van gejat reli-geld geschoten scifi van Edward D. Wood Jr., I salute you Sir! A Salute to Incompetence!

Korte spotlight op de prachtige Vampira (Maila Nurmi). Ze heeft geen tekst (wat jammer is, ze had een mooie übersexy stem, kwam ik in de docu 'Vampira -The Movie' achter...), maar weet met haar zwoele gotische uiterlijk tóch een dreigende vampier neer te zetten, en elke scéne te beheersen waarin ze mag rondwaren!

Voor de MacGyver onder de lowbudget directors, en de enige echte goth vampire chick chique, 3,5 goudgevorven papier maché sterren!

Private Parts is een van de meest kinky films die Hollywood heeft uitgepoept in de begin jaren '70!

Een psycho-thriller die zo ongeveer alle seksuele voorkeuren danwel afwijkingen belicht die er te bedenken zijn.

Cheryl, een naïef tienermeisje, loopt van huis weg naar het skid row hotel van haar tante Martha. De ietwat zonderlinge tante is er trots op dat haar etablissement "een van de laatste bastions van fatsoen in de stad" is. Cheryl komt echter al snel achter de waarheid; achter elke deur verschuilt zich een travestiet, een voyeur, een dronken weirdo, assorti perversiteiten! Zo ontdekt Cheryl snel de Wondere Wereld van Seksuele Spelletjes, en verliest in rap tempo haar onschuld!

O ja, d'r loopt ook nog een moordenaar los, die mensen zelfs het hoofd afhakt. Tussen alle verschillende freaks en geeks valt zo eentje echter niet echt op!

Dit is verre van een standaard whodunnit. Bartel is veel meer geïnteresseerd in het graven in de psyches van de moreel haperende personages, en hoe ze in zo'n creepy hotel zijn beland, én hun leven leiden/lijden!

Twee gasten springen eruit. Dominee Moon komt over als een vrome, zij het ietwat glijerige Man van God. Echter, in zijn kamer prijkt een levensgrote Jezus aan het Kruis, compleet met motorkettingen!

Het meest in het oog springt George, een supernette fotograaf die zijn nachten vult met het nemen van foto's van liefdespaartjes in het park. Hoewel hij een zieke interesse heeft in Cheryl's ontluikende seksualiteit, heeft hij moeite met dat laatste stukje intimiteit. Liever begluurt hij haar, en bedrijft vervolgens de liefde met een opblaaspop, die hij heeft voorzien van een Cheryl-foto! Het wordt bizarder, gaat verder in de fetish. Het is sick, creepy en pervers. MAAR het heeft ook wel iets aandoenlijks...

Bartel heeft de slonzigheid van het skid row hotel perfect getroffen. De personages zijn verontrustend fascinerend. Lucille Benson is als de geflipte tante wrang grappig, met haar dwangneuroses en haar hobby om begrafenissen van wildvreemden te bezoeken. Ann Ruyman is geweldig als Cheryl. Het is ontluisterend om mee te maken hoe snel ze opgroeit van lappenpop-knuffelend meisje naar volleerde verleidelijke cock-teasende vamp! Hoe snel

Het einde is bizar, maar verbazend passend in zijn weirdness. De eindjes worden met ducktape aan elkaar geMacGyvverd, maar het klópt! Het gaf me een smerige smaak in de mond, die ik zeker niet onprettig vond. M'n nieuwsgierigheid gewekt naar skid row hotels is zéker gewekt!

Voor Cheryl en de bewoners van 'het bastion van fatsoen', 4,5 opblaassterretjes!