Opinions

Helemaal eens met DVD-T hierboven! Sterke, sfeervolle, donkere vanpierenfilm, met een adembenemende soundtrack van Tangerine Dream!

Een beetje een ondergeschoven stiefkindje, een vergeten pareltje ,is dit een hardere, sfeervollere, meer punkrock kijk op de vampieren lore dan het populairdere, maar in mijn ogen net iets mindere The Lost Boys, wat ook in 1987 uitkwam. Waar The Lost Boys inspeelt op de meer romantische kijk op vampiers, en aan de film een humor kinder-monsterhunter trekje meegeeft, doet Near Dark dat anders. Hier zijn de vampiers een bende rondtrekkende nomaden, een roedel bikkelharde, ranzige bikers, die niet alleen bloed, maar net zo graag alcohol zuipen! Dat maakt de film vuiger, gemener, lekkerder!

Indrukwekkend solo-debuut van regisseur Kathryn Bigelow, de vrouw die ons inmiddels The Hurt Locker gaf. Boerenzoon Caleb Colton (gespeeld door melkmuiltje Adrian Pasdar) probeert op een kwade nacht de zwoele, gevaarlijke Mae (Jenny Wright) te versieren. Dit is echter net de eerste nacht dat zij 'op jacht' gaat. Niet wetend waar hij zich mee inlaat, volgt hij haar naar haar 'familie', een bende zigeuner-biker vampiers!

Het is een bont gezelschap van schitterende karakters! Vooral de leider, Jesse, is een prachtrol van Lance Henriksen! Hij zet de stokoude -want nog de American Civil War meegemaakt -raad eens aan welke kant hij vocht!-, maar nog steeds superkwieke alpha male heerlijk dik aan. Hij schmiert er op los, en heeft duidelijk plezier in dit überfoute, maar ó zo leuke personage! De tweede die eruit springt is de loose cannon, de losbol, de dolle hond Severen, een prachtig zwalkende en zwierende Bill Paxton! Severen zou in mijn vriendenkring de bijnaam 'Lont' krijgen. Overal waar hij zijn tronie laat zien is hij de aanleiding, én het begin van een grote matpartij! Een matpartij waar hij zich met alle soorten van plezier immer breed grijnzend instort. De Errol Flynn onder de vampiers!
Leuke annekedote: Joshua Miller speelt de oude kind-vampier Homer met donkere ingehouden woede en teenage angst. In hetzelfde jaar speelde zijn halfbroer Jason Patric in een ander vampier-spektakel genaamd The Lost Boys!

Twee minpuntjes. Tim Thomerson is een karakteracteur met een geweldige staat van dienst. Hier heeft hij een weggooi-rolletje van de toegewijde vader van Caleb, die hem achterna reist en probeert te redden van een vampier-achtige ondergang. Thomerson heeft meer in zijn mars, en had meer verdiend.
Het ietwat knullige einde doet het ook geen goed. Na een knetterende apotheose van een bloedstollende no-tell-motel shootout tussen de bende renegade vampiers en de lokale politie, doet de redding van Caleb, een simpele bloedtransfusie blijkt voldoende om hem te genezen van het vampier-virus een beetje truttig aan.
ik neem de opbloeiende romance tussen de tieners, neo-vampiertje Mae en Caleb, voor lief. Het doet het verhaal niet bepaald goed, maar het zit ook niet in de weg. Het is eigenlijk wel aandoenlijk.

Voor de kickenste vampier, Lance Henriksen, én de hoogst kickende, Bill Paxton =na Aliens together again!= 4,5 leeggezogen sterretjes!

Jack en Alex ,twee slackende boezemvrienden, zijn net ontslagen bij de videotheek door een klein 'ongelukkie' met een opdringerige zombie. Ja, dat gebeurt soms in Necroville, is daar héél normaal! De stad heeft last van een zombieplaag, weerwolven zwerven er in roedels rond, én dan heb je óók nog vampier covens met hun goth kid minions! In Necroville is altijd wat te doen...
Jack's vriendin is de 'GF from Hell'. Heeft altijd wat te bitchen, en verdomt het om zelf zelfs ook maar een stukje poot uit te steken, want god verhoede dat ze een nageltje zou breken... Maar hij houdt van d'r, bless him -suckerrrr!
Als de vrienden worden aangenomen bij de ongedierte bestrijdingsfirma ZOM-B-GONE is Penny daar niet geheel blij mee. Maar fuggit, de boys kunnen gezellig samen op monsterjacht - gaat vriendin-lief lekker chatten met ex-vriendjes enzo. De bitch.

Men weet de absurde fantasie van rondlopende mythische wezens kundig te versnijden met de harde werkelijkheid van boezemvrienden door dik en dun, en de banenjacht in een kille maatschappij. De relatieproblemen van Jack en überbitch Penny, die hem zélfs weet lastig te vallen terwijl hij midden in een zombie-hakfestijn zit, zullen iedereen die weleens zo'n -óf sowieso een- relatie heeft gehad, misselijkmakend bekend voorkomen!
De film blijft grappig tot het eind. Super campy eindgevecht. Eindelijk ns een waardige Endboss, en hij wordt ook op een waardige manier..... -met wijwater doodgepist! Bwahahahaha!!

Verwacht geen briljant indie magnum opus. Daar is het net wat te knullig voor. De make-up is daar een voorbeeld van. Weerwolven lopen erbij als dronken zwervers! Alsof je naar een aflevering van BumFight zit te kijken... FX-mensen waren aan het experimenteren, óf de blauwe schmink was in de aanbieding, want sommige zombies zijn opgemaakt als smurfen met psoriasis. En de rest als smurfen met psoriasis én voedselvergiftiging! Monster make-up is dus mwoch! De effecten zijn niet erg plastisch, maar zijn bloederig genoeg gedaan -voor een lowbudget. Wel komen ze hier en daar wat brak over.

De acteurs zijn goed -vóór een lowbudget! Op dit niveau kunnen ze het publiek prima vermaken. Vooral de dialogen tussen Jack en Alex zijn erg grappig. NIet bepaald de nieuwe Laurel en Hardy, maar hun Dikke en Dunne act mag er toch best wezen.

Shoutout voor de bijrol van Paul! De bebaarde kluizenaar -collega Zom-B-Gone'er- ziet eruit alsof hij als hobby 'kleren maken van gelooide mensenhuid' heeft! Waar hij waarschijnlijk net aan wilde beginnen als Jack hem opbelt voor een 'spoedje'.OP Z'N VRIJE DAG! Als de telefoon gaat, en hij grauwt weet je dat er wat ergs gaat gebeuren!
Als hij de twee groentjes uit de brand helpt en zegt weet je dat er wat goeds gaat gebeuren!
En als hij na afloop, met ronkende, rokende en druipende kettingzaag nog in de aanslag, dreigend zegt: weet je dat er wat slechts gaat gebeuren!... ergens... vóór woensdag...

Leuke, onderhoudende lowbudget film -voor een budget van $ 9,000 hebben ze puik werk afgeleverd! Sympathieke karakters, grappig verhaal, prima effecten. Half puntje d'rbij voor creatief gebruik van wijwater. Oké, nog een half puntje voor de sorority girls' dormitory scène! Oké, t ouwe dametje met 'r 'monster'probleem is ook hilarisch!

Voor killer girl scouts en sorority girls everywhere, voor de mannen van Zom-B-Gone, maar speciaal voor Paul -"It's mah day off!", 4 afgekettingzaagde sterretjes!

We schrijven 1959. Een jonge melkmuil cop zit achter een ontsnapte gek aan, Op dat moment stort een ruimtescheepje neer op aarde. Het blijkt propvol te zitten met slijmerige, bliksemsnelle slakken! De jonge platte pet krijgt door deze ene gebeurtenis een trauma voor het leven voor zijn melkkiezen!

Spoel 25 jaar door. Twee nerdy studentjes stelen als ontgroening een lijk uit het campusmortuarium. Met hun geluk ontvoeren ze een bevroren exemplaar dat tot de nok toe gevuld blijkt met de killer space slugs! Als dat maar niet gaat ontdooien! Maar uiteraard, als een rijpe meloen barst popsicle guy open. Tientallen slijmerige critters schieten hun vrijheid tegemoet, recht in de monden van nietsvermoedende campusdwellers! Met alle ranzig hilarische gevolgen van dien!

Uiteraard is het prom night. Terwijl meters van hun sorority mansion vandaan de bus met jocks wordt overvallen door een schurftig slakkehondje, wachten de dames keurig maar ongeduldig op hun dates.

Gelukkig is daar nog nerd #1, die als enige doorheeft wat er aan de hand is. Samen met de uitgebluste ex-cop gaat hij de strijd aan met de brainsuckers from space.

Wat volgt is een eindgevecht van slugs en zombies vs sorority cuties, Det. Melkmuil en Nerd-boy. Drie keer raden wie d'r wint. Ik had t wel grappig gevonden als ze -om de brainslugs te foppen- een blontje naar buiten hadden gegooid. "Braaaaainzzz, Bra-... oh, never mind..." Maar pindakaas... Gemiste kans.

Het einde is perfect:

Fred Dekker heeft naast '50s Creature Features ook goed gekeken naar David Cronenbergs Shivers, van een decennium eerder. Dat is niet erg. Hij verpakt het geheel, versnijdt er nog wat Night of the Living Dead in, en MacGyvert het in een goed te verteren '80s horrorkomedie. De vaart zit er goed in. De acteurs zijn adequaat. Vooral Tom Atkins mag met zijn karakterkop heerlijk onderkoeld cool wezen. Let ook vooral op de cameo van de in dit soort films immer-opdravende Dick Miller!

De speciale effecten zijn bijzonder fijn gedaan! Vooral de her en der exploderende hoofden, met wegschietende slakken - smerig, ranzig, lékker!

Trouwens kreeg ik in 2007 het niet onaardige Zombie Town in handen. Het bleek de al dan niet officiële sequel te zijn! -ook uitgebracht als: Night of the Creeps 2 - Zombie Town.

Voor Kick-ass Sorority Babes vs Psycho Slugs from Outer Space, 4,5 glittersterretjes!

It's the Killer Rabbit of Caír Bannoch! And it brought family!! AAAGGHH!!

HAHA! Geweldig om de ouwe Dr. McCoy in dit gave horror konijnen spektakel te zien opdraven!

Alleen al voor de rampage door het dorpje van de Giant Killer Rabbits - hoe de schattige fluffige beestjes door de maquette hupsen, elkaar besnuffelend, en de dik op hun bekjes gesmeerde voor bloed doorgaande aardbeienjam proberen af te likken is hilárisch! Dit is zo verschrikkelijk óneng dat ik er éng van wordt!!!! is het absoluut de moeite waard.

Uiteraard zijn hier niet de meest geavanceerde fx-technieken gebruikt, maar wat er gebruikt is werkt wél. Alleen jammer dat ze hebben besloten met konijntjes te werken. En hóe je ze ook aankleedt, hoe je de oortjes ook scherpslijpt en vervaarlijk naar voren richt, en hoe je de vachtjes ook opkamt, het blíjven konijntjes! Oké, beestachtig grote reuzekillerkonijntjes, maar dat betekent alleen maar dat de pan eerder op het vuur kan!

Leuke film. Niet om te griezelen, maar voor een vermakelijk avondje met vrienden nostalgisch oehen en ahen om de konijntjes en de foute jaren 70 outfits van DeForest Kelley en consorten! Zorg voor popcorn en bier of andere versnaperingen en geniet van hoe de wereld wordt overgenomen door de liefste monsterbunnies!

"I am a DOCTOR dammit, NOT a bunny ranch owner!" 3,5 pluizige ster.

Een nog piepjonge Wings Hauser, kicken!!

Leuke 80s B-monsterfilm. Interessante karakters, goede mix van Redneck-sploitation, toxic waste en mutant/zombie genres! Suspense zit goed in mekaar, het blijft spannend tot aan het einde. De ontknoping is verrassend verrassend en is goed uitgewerkt.

Al met al een heerlijke popcorn 'n beer scareflick voor de zaterdag-nacht!

Don Dohler is de MacGyver van de Low-Budget Film!! Je kon hem een balpen geven, een stukkie cellofaan en een reep chocola, en hij boetseerde d'r een kicken sci-fi film van!

Naar voorbeeld van de onsterfeloze Edward Wood fiinancierde Don Dohler zijn films met voor een 'normale' film dagelijks koffiebudget, en wist er nog een goede sci-fi mee te maken ook! De effecten zijn natuurlijk ongeloofwaardig, maar wérken op hun manier wél! Het monster ziet er verrassend goed uit! Je vergeet soms zelfs even dat het een gozer in een glitter Aussie joggingpak is met een masker op z'n knar - maar dat geeft niet!!! Het is gewoon lachen! Heerlijk ongegeneerd genieten van de goedbedoelde acteerpogingen van de cast.

De 'liefdes'scene tussen 'het meisje' en de besnorde krullebol van een hoofdrolspeler -en dan bedoel ik NIET alleen z'n kopkrullen... maar óók z'n kippenborst, is een hilarisch hoogte/dieptepunt van de film!

Waarom de film 'NIGHTbeast' heet is me trouwens een raadsel. Het gros van de tijd banjert het beest gewoon door de zonbeschenen straten van Somewhereville USA. MAAR dat mag 'm de pret niet drukken! Dat is de charme van het enigma dat Don Dohler heet!

God hebbe zijn ziel, kijk naar de lol die wij nog altijd aan jouw prachtige pareltjes beleven, met die eeuwige goofy glimlach op je gezicht, Ome Don..

Geweldig!! Zéker de betere Clive Barker!! Een monsterfilm waar de monsters niet altijd de monsters zijn, en de mensen zich niet netjes als mensen gedragen!!??? WOW!

Supersfeervolle monsterfilm, seriemoordenaars, psychopaten, freaky mythische monsterwezens, een redneck lynchmob posse, true love, egelvrouwtjes, kom óp nou! Wat wíl je nog meer dan!!

Cronenberg die kan actéren! Wat een gave psychiater zet die neer! Een aantal monsterachtige verschijningen die tegelijk ook heel menselijk kunnen overkomen, en vice-versa..

Ik ben tégen dieren'liefde', maar voor Shuna Sassi zou ik wel een paar stekels in m'n tokus overhebben!! Hoe doe je t met een egeltje? Héél, héél voorzichtig, vooral als ze gifige stekeltjes heeft!!

Ik heb niet zo heel lang geleden van Simon Bamford (Ohnaka, het iele zonschuwe Nightbreed-ventje met dat enge hondje) gehoord dat ze lang over een vervolgfilm hebben nagedacht.. Hij zou dan z'n eigen zús gaan spelen, compleet met siliconentieten!! Maar da's dus nog niet van de grond gekomen, en dat is jammer..

Mooie, sfeervolle 'vampieren'film over een beeldschoon jong bruidje dat niet kan vermoeden dat haar schoonfamilie een donker geheim met zich meedraagt.

Al snel wordt ze achtervolgd door dromen van een mysterieuze vrouw. Als haar droombeelden vleselijk worden, wordt de jonggehuwde in een nachtmerrie gezogen van onheilige communie, gewelddadige moorden en verboden seksuele verlangens.

Indrukwekkende film. Langzaam wordt de spanning opgebouwd, zodat de schokmomenten éxtra rauw op je dak vallen! Dit rondspokende griezelsprookje van lesbische liefde en reïncarnatie is gebaseerd op het onsterfelijke vampierenverhaal 'Carmila' van Le Fanu.

Niet zwaar van splatter en gore, geen emmers met bloed, moet deze film het hebben van spookachtige en seksuele spanning, toegeven aan de verleiding of breken onder de waanzin? De beelden zijn mooi en sprookjesachtig, waardoor de bloedmomenten éxtra hard aankomen! De muziek begeleidt de beelden perfect, zónder ergens overheersend te worden! Sterker nog, ik had niet eens dóór dat het júist de muziek was die me zo onrustig maakte, totdat het te laat was!

Lesboerotische vampierenliefde, en t is géén Anne Rice verfilming??? Woohoo!!! Verwacht géén hardcore all girl crotch-on-crotch action, máár een bloedmooie oefening in ondode lesbische verleidingstechniek! Zéér de moeite waard, voor wie het durft!

4,5* voor de bloederige vrouwelijke schoonheid van lesbische liefde.

Jazeker!

Nurse Sherri is misschien geen súpertopper, maar hij is zéker de moeite van het kijken waard!

Een boosaardige dodenbezweerder is gestorven, en zijn rusteloze duivelse geest dringt het lichaam van de sexy zuster Sirri binnen. Getransformeerd in een maniakale moordmachine sluipt Sherri door de ziekenhuisgangen, ze in het proces bloedrood makend van doodsangst en waanzin! Iedereen die haar pad kruist hakkend, zagend en spiesend, wordt Sherri's enige hoop gevestigd op twee vrienden die het rottende lijk van de necromancer moeten opgraven én vernietigen, en zo de monsterlijke geest terug naar de hel sturen!!

Klinkt leuk toch? Goed, dit is een cheapy van Al Adamson, maar ik vind hem toch sympathiek. Een door een boze geest bezeten sexy zustertje, kom op nou! het verhaal stelt niet zo heel veel voor, maar het werkt voor wat het is. De acteurs zijn géén superprofessionals, maar ze doen wat ze moeten doen, en niet eens onverdienstelijk. De effecten zijn voor dat geld en die tijd goed te noemen. Het moment dat de geest het lichaam van Sherri wil binnendringen is eng en hilarisch tegelijk, en da's knap!

Voor een Al Adamson super low budget zéér de moeite waard! Als je je verwachtingen niet te hoog inzet, en gewoon een lekkere spannende hammy popcornfilm wilt zien, kan je hiermee héél goed uit de voeten!!

Voor de sexy zuster Sherri 3,5 zwaar in t verband gerolde ster!