Opinions

Het blijven heerlijke films, die jaren '80 slashers. Lekker nergens aan denken en naar een moordende maniak kijken.

De Nightmare on Elm Street serie is wel één van de leukste (samen met de Friday the 13th reeks), en het was voor mij alweer een lange tijd geleden dat ik dit deel voor het laatst gezien had. Ik was dan ook blij verrast dat ik nog bepaalde scenes en one-liners herkende.

3,5*

Nogal aparte film, die vervreemdend werkt. Zoals de op de VHS gebruikte Edgar Allen Poe quote laat zien, kom je er niet helemaal uit of het nou een droom is of werkelijkheid,
De effecten (zowel erg goede als zeer matige) zorgen voor een creepy sfeer en de acteurs doen erg hun best. Naast Brian Thompson zijn vooral Robert Tessier en Tom Dugan erg goed, in nogal maffe rolletjes.

Een aanrader, maar verwacht geen enorme harde / bloederige film!

3,5*

Shô Kosugi, de Japanse acteur die wereldwijd doorbrak met zijn rol in Enter the Ninja, wist daarna ook zelf een actieheld te worden in de VS. Meestal maakte hij films voor Cannon, maar in dit geval voor een andere maatschappij: Crown International.

De film begint erg standaard, met een trainingsoefening van de speciale eenheid, die bestaat uit Shô en Brent Huff. Maar na de openingscredits, een weergaloos ballet onder muziek die zo uit een foute jaren '80 serie had kunnen komen en Shô die daarachter staat te zwaaien met zijn samuraizwaard, slaat de film door. Gelukkig hou ik wel van films die 100% doorslaan en met gekke criminelen, liliputers, etc. is 9 Deaths of the Ninja een topvoorbeeld.

Zoals FatMike al zegt een absolute must. Alleen geef ik hem een halve ster minder.

4*

Normaal is het percentage tussen wat zelf gemaakt is en wat gejat is bij een Godfrey Ho 50 / 50, maar bij Ninja Champion lijkt dit wel 80 procent gejat en 20 procent zelf gemaakt. Het grootste gedeelt gaat inderdaad over een verkrachte vrouw die wraak neemt, maar de ninja's komen nauwelijks voor en als ze er al zijn dan vechten ze alleen met elkaar en komen in het andere verhaal niet voor. Ze worden daar ook niet eens genoemd.

Toch is het weer een erg leuke Ho film, want hij weet wel de leukere films te jatten en die te verwerken in zijn eigen films.

3,5*

Ninja Mission is gewoon een heerlijke onzinnige actiefilm uit de jaren '80. Daar zijn er al meerdere van, maar de uitzondering hier is dat het om een Zweedse ninjafilm gaat. Iets wat ik nog niet eerder was tegengekomen.
De film loopt lekker door en bevat enkele behoorlijk bloederige effecten (een onthoofding, lichamen die uit elkaar spatten en veel... veel bloed uit kogelwonden). Doe daarbij de ontzettend jaren '80 soundtrack en de houterige acteerprestaties en je hebt een geweldige film!

3,5*

Godfrey Ho is de meester van de knip en plakfilms en Ninja: Silent Assassin is één van zijn leukere.

Twee verschillende films samengevoegd tot één onzinfilm. Ninja's in kleurrijke kostuums, muziek die overal vandaan is gejat (o.a. Miami Vice) en ninja's die kunne verdwijnen door een handbeweging. Ja, dat zijn de elementen van een Godfrey Ho film.

Het verhaal wat Ho echt heeft geregisseerd gaat over Richard Harrison, die samen met een vriend jacht maakt op een moordende drugsdealer die tevens ninja is.

Het andere verhaal, wat uit een kompleet andere film komt, gaat over een jongen die wraak wil nemen op de moordenaars van zijn vader. Nergens, maar dan ook nergens komen deze twee verhaallijnen samen of hebben ze ook maar iets met elkaar te maken.

En wanneer de film na een kort gevecht zomaar eindigt, blijf ik verbaast op de bank zitten met een enorme grijns op mijn gezicht.

Een dikke 3,5*

Prachtige film. Stond een tijd te wachten in mijn DVD-kast, omdat ik dacht niet klaar te zijn voor een Japanse film uit 1937, maar hij is de moeite van het kijken dubbel en dwars waard.

Van mij mag Masters of Cinema (of Criterion) meer van dit soort films uitbrengen.

4*

Wat een laag gemiddelde.

Dit is echte heerlijke pulp, die juist door het slechte acteerwerk en de enorm lachwekkende dialogen als klassieker gezien moet worden. Hulk Hogan's eerste hoofdrol is op zijn lijf geschreven, want hij speelt eigenlijk gewoon zichzelf (of in ieder geval het worstelpersonage Hulk Hogan). Maar het is Tom 'Tiny' Lister Jr. die de show steelt. Als Zeus schmiert hij dat het een lieve lust is. Gewoon heerlijk hoe hij zijn naam voor het eerst zegt "Zeeeeuuuussss!"

Een pure pulpklassieker, die gezien moet worden!

Een enorm dikke 3,5*

De Amerikaanse misdaadfilms/noirs van de jaren '40 waren zo populair dat er in andere landen ook soortgelijke films werden gemaakt. Zo ook in Groot Brittannië.

Probleem is dat, naast de setting ook de taal veramerikaanst is. Dit werkt in het begin niet helemaal, maar naar mate de film vordert merk je steeds minder dat een stel Britten als Amerikanen probeert te praten en zie je gewoon de personages als personages!

No Orchids is een behoorlijk gewelddadige misdaadfilm, waar aardig wat in wordt geschoten. Dit extra geweld zorgt ervoor dat de film beter uit de verf komt.

Het acteerwerk is matig tot goed, met Jack La Rue die wel heel erg Bogart probeert na te doen.

3,5*

Niet eens zo'n slechte film, maar wel behoorlijk standaard en voorspelbaar. Van Damme is alleen te zien in gevechten, waarvan vooral de laatste 20 minuten erg leuk zijn.

Maar het verhaal stelt bar weinig voor.

Dat dit is geregisseerd door Corey Yuen is vreemd, want de film ziet eruit alsof hij door elke willekeurige Amerikaanse regisseur gemaakt kan zijn. Bijvoorbeeld door Sam Firstenberg!

Toch nog een 3*

Waar deel 1 nogal braaf het standaard verhaal van een jongen die door karate te leren wraak kan nemen volgt, gaat deel 2 een totaal andere kant op. Ook al is dit deel ook behoorlijk standaard (hoeveel films zijn er niet gemaakt waarin een paar mannen iemand uit een kamp moeten redden), toch is hij stukken leuker. Er zit meer aktie in en zelfs enkele "harde" scenes. Jammer dat het begin nogal humoristisch moest zijn.

Zeker een leuke film!

3,5*

Het is met Wings Hauser altijd erop of eronder. Soms zijn zijn films barslecht, maar (gelukkig) zitten er ook er fijne filmpjes tussen.

No Safe Haven is er zoeen. Hierin speelt hij een man met een missie: wraak nemen op de man die zijn moeder en broer uitmoorde.

Samen met een wapenhandelaar genaamd Popeye en diens kleine zoontje gaat hij op jacht.

Lekkere onzin, met enkele behoorlijk harde scenes.

3,5*

Dit moet in 1950 keihard zijn aangekomen. Een film die racisme aan de kaak stelt.

Zeer goed acteerwerk van zowel Sidney Poitier als Richard Widmark (heeft die man ooit een slechte rol in een Noir gehad?), en zelfs enkele wonderschone scenes: zoals de scene waar de blanke mannen zich klaarmaken voor de gevechten.

Hoewel ik films als deze, waar de aandacht meer gaat naar het dramatische kant van het verhaal, zeer waardeer mis ik toch de pure Noir elementen. Qua camerawerk is het allemaal goed, met genoeg schaduws en een goed gebruik van zwart-wit, maar de verhalende elementen (zoals detectives en femme fatales) mis ik toch wel.

Een hele goede film, maar niet één die ooit in mijn top 50 van beste Noirs zal komen!

4*

Film was inderdaad Duits ondertiteld, maar ook erg vaag.

Een lange theatrale droom, waarin de vrouwen (om en om) in het Engels en Franse Shakespearianse dialogen uitkramen.

Ook een modern stukje ballet schuwen de piratenvrouwen niet.

Rivette kan lange (vreemde) films maken, maar dit was me net iets te lang en te (onzinnig) vreemd. Wel interessant om gezien te hebben, maar niet iets wat ik vaker kan en wil zien!

2*

Oooh, wat is die MOC versie mooi.. Echt prachtig opgeknapt!

Weer kan een film van mijn lijst klasiekers-die-ik-nog-moet-zien!

4*

Heerlijke documentaire over Australische exploitatiefilms. Genoeg blote borsten, bloed en ontploffingen om een grindhouse liefhebber de avond van zijn leven te geven.

Dat Quentin Tarantino hier ook weer te vinden is, zorgt juist voor dat kleine beetje extra adrenaline tijdens de interviews. Zoals hij, een duidelijke fan van deze films, praat over de films en de makers is enorm aanstekelijk. Je wil meteen al die films gaan zien.

Wat deze docu helaas ook duidelijk maakt, is dat dit soort films nooit meer gemaakt kunnen worden. Niet alleen omdat de maatstaven wat betreft de veiligheid op een set veranderd zijn, maar ook omdat ze stukken losser en cooler zijn dan de meeste nieuwere films in deze genres.

Zoals ik al zei, een heerlijke docu!

4*

Vroeger was dit één van mijn favoriete zombiefilms (naast de Fulci en Romero zombies, natuurlijk), maar ik vind hem nu ik hem herzien heb niet meer zo enorm goed.

Het verhaal slaat nergens op en het acteerwerk is natuurlijk zeer slecht (die oude gast die het jochie Michael speelt, bijvoorbeeld). Maar toch heeft deze film genoeg sleaze om er erg van te genieten.

Binnen het zombiegenre is dit niet meer dan ok, maar als sleazy pulpfilm is dit een meesterwerk!

3,5*

Italiaanse pulp die zowel inhaakt op de kannibalen gekte als de Indiana Jones films.

Ondanks dat hij het niveau niet haalt van veel van zijn voorbeelden, is het uiteindelijk toch een erg leuke film die genoeg bloederige momenten bevat... en een gezonde dosis bloot!

Michael Sopkiw (ook van After the Fall of New York) is een leuke held en Suzane Carvalho is een lust voor het oog.

Ik had hier minder van verwacht, maar gelukkig viel dat reuze mee!

3,5*