Opinions

Bijzonder goede film, een van Allen's beste zelfs zou ik zo zeggen.

Allen moet je ondertussen niets meer leren natuurlijk, hij weet ondertussen wel hoe hij een verhaal moet vertellen en brengt daarbij de mooie plekjes in Barcelona en Oviedo mooi in beeld. Met een interessante studie over verschillende aspecten van de liefde (en hoe verschillende mensen ermee omgaan) blijft hij bij zijn geliefkoosd onderwerp. Zoals altijd is de film narratief redelijk onvoorspelbaar, wat ik wel leuk vind. Ik vond de film verder ook minder intellectualistisch dan zijn meeste werk. De cast is natuurlijk erg sterk, vooral Rebecca Hall vond ik inderdaad geweldig. Javier Bardem laat hier opnieuw zien dat hij een veelzijdig acteur is (vreemd dat zo'n lelijke kerel zo'n charisma kan hebben) en ook Cruz was verrassend goed (ben geen fan).

Chapitres 1 & 2?

Het eerste deel van de film is prachtig en leunt aan bij de perfectie, maar in het tweede deel van de film worden op het gebied van het scenario een paar zware uitschuivers gemaakt (pakweg vanaf haar verjaardagsfeestje). Zonder boe of ba verdwijnen de ouders en vrienden uit het verhaal. Is het de bedoeling om aan te tonen dat Adele zich tezeer geeft in haar lesbische relatie, en zo vervreemd van haar naasten omdat ze schrik heeft van negatieve reacties? Dan is het wel erg klungelig gedaan, en waarom zou ze in dat geval vervreemden van haar gay best friend? Dat Adele terug op mannen valt is bovendien héél erg ongeloofwaardig en vind ik een blunder van formaat. Verder wordt het verschil in leefwerelden tussen de twee dames iets te dik aangezet en de 'finale breakup' in het cafe wordt onnodig gesexualiseerd. De tijdssprongen zijn opeens ook iets te groot. De eindscene had mooi kunnen zijn, maar die kerel daar rondloopt op de vernissage en haar achterna gaat verpest de scene halvelings voor mij, wat is daar in hemelsnaam het nut van? Voegt echt niets toe.
Nog iets: er zijn maar weinige users die het eveneens opmerkten, maar Adèle Exarchopoulos valt dus helemaal door de mand wanneer ze een volwassene moet spelen. In het eerste deel speelt ze echt waanzinnig goed, maar de school was dan ook een leefwereld die ze kende. In het tweede deel kan ze haar jeugdigheid en gebrek aan ervaring niet wegsteken. Wat knullige trucs met het kapsel en kledij kunnen dit niet verhullen.
Dat typisch Franse dwepen met kunst en literatuur en het bijbehorend babbelziek volkje werd trouwens ook wat vervelend.

Ik focus nu even op het negatieve, en als ik het zo lees zou ik mijn cijfer eigenlijk moeten verlagen. Ik vind het gewoon stom dat de regisseur z'n eigen film toch ietwat om zeep helpt. Erg jammer, want in het eerste deel klopte het op alle gebieden als een bus en zag ik mooie en oprechte cinema met vonkend acteerwerk en echte chemie tussen de acteurs.