Opinions

De filmposter van Drew Struzan is zonder twijfel het beste aan deze film. Hoewel de achterzijde van de DVD z'n uiterste best doet om je te overtuigen dat je hier met een fenomenale klassieker te maken hebt. Met teksten als: "The Lamp is een horrorfilm van absolute klasse. Een sensatie die elk televisiescherm zal laten spetteren van de aktie. De kijker zal terugdeinzen van pure afschuw!" Mocht een dergelijke tekst je hebben overtuigd, dan is de kans groot dat The Lamp aanvoelt als een klap in het gezicht. Want die klasse, spetterende actie en afschuw is ver te zoeken. Maar mocht je iets realistischer in het leven staan en een domme, knullige B-film verwachten, dan krijg je wat je wil.

Men neme het eeuwenoude verhaal van de geest uit de fles. Deze geest is een soort rubberen reject van de demonen uit The Gate. Maar het duurt een tijd voor we bij die geest aankomen, want The Lamp gaat voor een groot deel over een stel tieners met een plan om in een museum te overnachten. Hoewel, tieners ... de cast is overduidelijk een groep dertigers, met name hoofdpersoon Alex had net zo goed de lerares kunnen zijn. Geen van deze tieners valt eigenlijk op, er zijn alleen ook twee pestkoppen, die een tikkeltje verder gaan dan een nerd in een kluisje opsluiten; ze zijn racisten, verkrachters en moordenaars in wording, al zwaaiend met messen op school. En dat laatste heeft opvallend weinig consequenties. Eenmaal in het museum gaan de stelletjes voorzichtig aan het flikflooien. Een van de dames moet geforceerd in bad omdat er wat bier over haar heen is gekomen. Het boeit Tom Daley geen zak of het logisch is.

En dat onlogische zit ook door de hele film heen. Dat personages domme dingen doen in dit soort films is meer regel dan uitzondering, maar hier blijft iedereen altijd doodleuk stil staan of zitten als ze worden aangevallen. Terugvechten, ho maar. En ondanks dat er een flink wat personages het loodje leggen, verwacht hier geen gore of bloederige effecten; de meeste kills zijn van het kaliber 'iemand schreeuwt, waarna we wat spatjes bloed op een muur gesmeten wordt'. Dat er in de crew van art direction en special make-up effects best grote namen meewerkten is geen moment te zien. Het budget was schijnbaar zo laag dat mede-producent en 'actrice' Deborah Winters compleet onnodig een dubbelrol speelt. Liefhebbers van domme horror zullen zich ongetwijfeld af en toe best vermaken door de enorme knulligheid, maar een sterke horrorfilm is dit geenszins te noemen.

2 sterren.

Mind Ripper (of The Outpost, zoals ie soms ook wordt genoemd) komt uit de tijd waarin de naam Wes Craven groot op de poster werd geknald, ook al had de beste man er vrij weinig tot niets mee te maken. Zoals onder meer Dracula 2000, They of die remake van Carnival of Souls. Voor Mind Ripper is de link met Wes Craven nog niet zo heel ver gezocht; zijn zoon Jonathan schreef het script. De film zou oorspronkelijk The Hills Have Eyes Part 3 worden, maar dat werd gaandeweg het proces omgegooid. Op sommige plekken wordt de film nog steeds gepromoot als The Hills Have Eyes 3, ook al is de enige overeenkomst tussen die twee films en Mind Ripper de setting van een woestijn.

Mind Ripper is een vrij stupide film over wetenschappers die in een bunker worden aangevallen door hun eigen creatie. Dit is een (in eerste instantie langharige) schreeuwende bodybuilder, die non-stop mag gieren als een Nazgul op een Velociraptor. Het is bewonderenswaardig dat zijn ogen er tijdens het filmen niet uit zijn gesprongen of zijn kaak uit de kom is geraakt. Hij doodt zijn slachtoffers met zijn dodelijke tong. Zijn slachtoffers zijn in eerste instantie wat inwisselbare wetenschappers, tot Lance Hendriksen en zijn gezin - waaronder Giovanni Ribisi in zijn eerste filmrol - op bezoek komen. Het acteerwerk is vrij beroerd, met name dochter van Hendriksen en diens vriend zijn als nagels op een krijtbord. Gelukkig zit het qua tempo redelijk goed, we krijgen voldoende actie van de geflipte gillende gek. Sterker nog, hij weet echt niet van ophouden.

Lance Hendriksen zegt zich te schamen voor dit werkje en dat wil wat zeggen voor een acteur die voor een paar tientjes nog komt opdraven in een schoolproductie van basisschool De Vierspring in Klazienaveen. Maar meneer Hendriksen moet zich niet zo aanstellen; van de vele wanproducties waar hij in heeft gezeten is Mind Ripper verre van het slechtste.

2,5 sterren.

Meh. En zo waren mijn verwachtingen eigenlijk ook, vooraf. Enerzijds ben ik altijd wel benieuwd naar een nieuwe film van Sam Raimi en ben ook zeker fan van onder andere de Japanse animatieserie Tovenaar van Oz en de film Return to Oz (het origineel moet ik echt snel een keer zien). Anderzijds zag dit in trailers er uit als een herhalingsoefening op Alice in Wonderland van Tim Burton. En als ik één ding niet nodig heb, dan is het een herhalingsoefening van Alice in Wonderland!

De film toont ons veel, maar toch gebeurde er lange tijd gewoon helemaal niks. We zien Oz allerlei karakters ontmoeten en kleurrijke plekken ontdekken, maar de film komt er maar niet mee op gang, er mist leven in de brouwerij. Pas rond de grote climax van de film gaat de boel echt leven en wordt Oz eindelijk echt vermakelijk. Laatste half uur van de film is dan ook zonder meer het beste. Maar het kost wel even wat moeite om daar te komen, want daarvoor krijgen we extreem gerekte dialogen met niet bepaald boeiende karakters. Maar ook scènes worden oeverloos gerekt. Daarnaast kijken we voornamelijk naar een niet erg overtuigende CGI-wereld. Had het gevoel dat zelfs alle stoelen en tafels nog uit de PC kwamen, alles had iets lelijks en CGI-achtigs over zich. Enige écht geslaagde effect was het meisje van porselein, die werkte dan weer wel goed.

Maar het meisje van porselein is een lichtpuntje in een film waar verder ongelofelijk veel mensen compleet miscast zijn. Franco is een prima acteur, maar hier was ie behoorlijk misplaatst en mocht de eerste drie kwartier dat ie in Oz was niet veel meer doen dan 'Oooh, aaah, ooooh' schreeuwen. Erg matig optreden. En ook Mila Kunis kwam totaal niet uit de verf. Sowieso was die romance tussen die twee echt te bespottelijk voor woorden (en daardoor neem je dus ook alles wat daarna met haar karakter gebeurd niet meer serieus) en vond haar ook totaal niet op haar plek. En over gigantische miscasts gesproken; dat aapje had prima kunnen werken, maar niet als je hem met de stem van Zach Braff anderhalf uur lang de comic relief laat uithangen. Even leek de film wel een Shrek-film te worden, met het aapje als irritante ezel die z'n muil niet kan houden en zogenaamd overal grappig moet zijn. Waarom moet zo'n beest überhaupt een stem krijgen?

Al met al blij dat Oz op een gegeven moment wel gaat vermaken en intussen kon ik me wel amuseren met het tellen van typische Raimi- elementen. Waren alleen niet erg veel (overigens ook geen idee waarom Bruce Campbell's naam in de opening-credits stond voor zijn rol van 30 seconden). Maar toch weet je zeker dat als er weer voorwerpen naar het hoofd van het hoofdpersonage gesmeten worden, dat de regisseur vooraan staat om dat te mogen doen. Nu maar hopen dat Raimi weer eens het niveau van de Simple Plan of de Evil Dead reeks weet te bereiken.

2 sterren.

Soms is slecht gewoon slecht. Soms is slecht goed. En soms is slecht ... Ozone! Attack of the Redneck Mutants. Want wat moet je hier in hemelsnaam nu over zeggen? Want inderdaad alles aan dit no-budget projectje is zo slecht als de pest. Maar het is tevens een tijd geleden dat ik zo ontzettend gelachen heb bij een film. Grandioze en tegelijkertijd waardeloze troep, dit.

De film is een beetje een kruising tussen het legendarisch slechte Manos: The Hands of Fate (zo duren sommige scènes in deze film ook een eeuwigheid, terwijl er geen zak dreigt te gaan gebeuren) en het wel geinige, amateuristische zombiefilmpje The Dead Next Door van J.R. Bookwalter. Eén van de eerste dingen die me meteen opviel bij het kijken van de film was de ongelofelijk slechte dubbing. De Gulle Minnaar is er niets bij. Vooral die lachende oude vrouw leek door die dubbing zo uit een Monty Python film te komen. En laten we eerlijk zijn, de gebeurtenissen en dialogen in de film maken het alles er ook niet bepaald intelligenter op.

Verder kan ik uiteraard nog wel een tijdje doorgaan met het opnoemen van de slechte punten van deze film (het belabberde camerawerk, het gebrek aan acteerwerk, de bijzonder lelijke montage, het belachelijke script), maar dat mag inmiddels allemaal duidelijk zijn. Maar ondanks dit alles is Ozone! gek genoeg niet het slechtste stukje low-budget horror dat ik ken. Er is genoeg gore/ranzigheid aanwezig en er valt ook genoeg te lachen. Ik heb me in ieder geval geregeld bescheurd van het lachen. Ik kom met m'n score dan ook uit bij een (op zich aardig hoge) anderhalve ster, puur voor het vermaak dat allemaal ontstaat doordat de film zo ontzettend slecht is. Hierbij dan ook een dankje richting Mug voor deze uiterst hilarische filmervaring!

1,5 sterren.

Oh ja, de Nederlandse ondertiteling op de DVD is trouwens ook té slecht voor woorden, zelden zo'n slechte vertaling gezien. Dus wie om de film niet kan lachen, heeft in ieder geval aan de Nederlandse ondertiteling nog genoeg om vermaakt te worden.