Opinions

Sinistere thriller met geweldige shots, o.a. in de loft van Hackman. Het gegeven is een expert die zijn eigen regels overtreedt en zo vervolgens meegetrokken wordt in zijn eigen opdracht. Dit gekoppeld aan de technologie en zijn paranoia ontstaan vanuit een overwerkt stuk uit het verleden leidt tot een goede finale. 1 van Coppola's minder bekende, doch betere films.

Swank en Rockwell geven strakke acte de presence in dit slepende drama. Interessant gegeven over een corrupt overheidsapparaat in de vorm van 2 personen die een groot deel van iemands leven om zeep helpen en de enorme strijd door een volhoudende onafscheidelijke zus.

60's detective achtig film waar verschillende genres in een surrealistisch verhaal elkaar raken. Brooks speelt zijn onverzettelijkheid met verve. Het geheel heeft randjes.. Het moment dat Tapart aankomt bij t kasteel humoristisch a la de fúnes, Kinski als beeldhouwer met vrouwlijk schoon en Barbiepoppen fetisj-achtig naar passolini. Patriarchaal gedrag en intense liefde als contrast. Al met al een interessante film en nauwelijks echt in een genre te plaatsen. De close ups van de gezichten zijn veelzeggend. En de finale....ja kijken zou ik zeggen.

Goed bedacht, wat minder uitgewerkt en dat is jammer. Weaver en Hunter doen hun best, doch het bedachte verhaal doet afbreuk aan de inhoud. Dit had wat dieper gekund, dan had t het niveau van een psychologische thriler kunnen bereiken, nu niet veel meer dan een politieteam gekoppeld aan een wannabe seriële killer die zijn leermeester vindt op een plek waar wellicht niet iedereen hem verwacht en laat dat nou degene zijn die eigenlijk de touwtjes in handen heeft. Wel goede filmmuziek.

Simpel Amerikaans actie rescue, ja en stuk voor suk overlijden er teamleden. Opvallend: Fles champagne bij de start, geen schenkmoment en geen drinkmoment, filmkeuring Usa. Vervolgens: Iverson's heengaan..."Hij zou gewild hebben dat we doorgaan..." en " Let's give him a sec." om hem te herdenken...hoe verzinnen ze het. Het acteerwerk is dankzij het script haast lachwekkend. Verder veel net wel, net niet met de bekende cliché elementen. Leuk voor 11-16 Jr. Het eind..what's next? Ode aan Hitchcock in het begin is goed gedaan.

Hamm speelt met verve een rol waarin zijn eigen breinproces leidt tot een innerlijke bestaanswereld die de realiteitszin lijkt aan te tasten. De omgevingsfactoren, lees personeel, dragen hun steentje bij aan het vluchtgedrag wat voor hem briljant zijn brengt. De wisselwerking met Gadon die vanuit nieuwsgierigheid inzage krijgt in zijn wereld, is vervolgens voor Orson, de rol van Hamm, de trigger tot meer afstand hetgeen resulteert in prestaties die de kunde van zijn baas te boven gaan. En wat er dan gebeurt. Mooie kruising van surrealisme en magisch denken.

Redelijke film waarbij het fictieve verhaal wordt gekoppeld aan waargebeurde corruptieschandalen in Spanje. De vele bouwprojecten die met corrumperende ambtenaren uit de grond werden gestampt staan zelfs nu soms nog leeg of zijn afgebroken. De film geeft een inzicht in de geldstromen van het witwassen, waarbij een eenvoudige jongen zich binnenwerkt maar eigenlijk geen maat kan houden. De gevolgen laten zich raden. Positief aan de film is dat er een diepere laag wordt geraakt waar de gewone werkende mens soms geen weet van heeft. Politiek en geld gekoppeld aan ego en macht en in deze film ook lust kan mensen uit evenwicht brengen en dat wordt hier goed ten toon gespreid. Knap spel van Aron Piper en ook Laura Sepúl.

Traag doch goed uitgesponnen thriller drama waarbij de titel" Het pad van de haas doorheen de velden" de lading dekt, daar verschillende gebeurtenissen doorheen het leven van de hoofdrolspelers, Trintignan en Ryan, een directe aanleiding zijn voor het verloop van de film. De psyche en het verlangen worden goed aan elkaar gekoppeld met kleine verwijzingen naar eerdere personen en gebeurtenissen. In de Finale bijv. het café met biljart(ballen) en de ene poster aan de muur. Ook Massari en Farrow geven goede acte de présance. Geduld is een schone zaak bij het bekijken van deze film. (144min.) 3,75*

Voor zijn tijd een bioscoophit met toen ook al magere recensies, neemt niet weg dat ook deze filmeen mooi tijdsbeeld aangeeft over de early 60's in Londen en hoe 'organised crime' zich toen ook al bezig hield. Drake en Porter matchen goed, waarbij de goedgelovigheid van Porter hem brengt in een wereld waar hij niet thuis hoort. Slapstickachtig einde kijkt makkelijk weg, vermakelijk en simpel. Wel goed geschetst: Het danswerk in clubs in die tijd, alleen dat is de film kijken waard.

Noem deze film eerder The Destroyer. Een overkill aan actie, met overeenkomsten uit Vietnamoorlog. Verdieping was fijn geweest. Het is nu flinterdun verhaaltje geworden. Cgi netjes.

Close, Irons en Martini geven goede acte de presence in deze whodunit film naar Agatha Christie's boek. De sfeer einde 50's word goed weergegeven, waarbij ook de muziek doorheen de 3 generaties perfect gekozen is. Hoe belangrijk is opvoeding met de Keys van aandacht, liefde, begrip en warmte en wat gebeurt er als je dat als kind ontbeert. Sterke rol van Kneafsey overigens. Mooi verfilmd en interessant om als kijker mee te ontleden.

Realistisch vormgegeven, waarbij een rookie zijn eerste nacht meemaakt. De scheidingslijn tussen wat wel en niet kan is dun en is gekoppeld aan George Orwell, aldus Jane en dat maakt dit geheel tot een filosofisch verhaal. Wat zou jij doen?

Een gruwelsprookje in de moderne wereld, waarbij mysterie wordt gekoppeld aan een soort van wellness welke zorgt voor het voortbestaan van de eigenaar. Goed geschoten kaders in de gebouwen hetgeen de sfeer vergroot. Al met al verrassend en ontluisterend tegelijk. Goed acteerwerk van Goth, de Haan en Isaacs.