Audiovisueel benadert het Sorrentino's beste werk (Le Conseguenze dell'Amore) weliswaar zelden - daarvoor is de cinematografie wat te klassiek, te veel binnen de lijntjes, en de muziek wat te populair - maar in vergelijking met het gros van de series ziet het er desalniettemin erg verzorgd uit, en de soundtrack, een mengsel van elektronische muziek en pop, voelt aangenaam modern.
Daarnaast is het verhaal gewoon leuk om te volgen. Ik hou er wel van als religie met een korreltje zout wordt genomen, en daar slaagt deze serie goed in, overigens zonder de intentie te hebben om geloof te ondermijnen of belachelijk te maken. De politieke kant van georganiseerde religie en de dubieuze morele status van kardinalen (die zich in deze serie vaak maar magertjes aan de katholieke doctrine houden) krijgen veel aandacht, maar tegelijkertijd wordt benadrukt dat hun geloof meestal oprecht is. Bovendien heeft in deze serie de kerk gewoon gelijk: God bestaat én reageert op het bidden van sommigen.
Ook het hoofdverhaal rondom de paus vermaakt. Jude Law is niet helemaal overtuigend als een paus (daar heeft hij de uitstraling gewoon niet voor), maar zijn acteerwerk is op zichzelf prima, en zijn personage is boeiend. Het is een personage waar moeilijk een label op te plakken is - hij is gelovig maar twijfelt aan het bestaan van God, conservatief maar modern, compromisloos maar bereid om naar mensen te luisteren die hij vertrouwt, narcistisch en machiavellistisch maar tegelijkertijd iemand met een strenge morele code die zichzelf slechts ziet als een dienaar van God, anderen oprecht wil helpen en onrecht veracht - en dat maakt hem interessant. Daarnaast heeft hij meerdere sterke monologen. Meer in het algemeen zit de serie vol met de licht-absurdistische scènes met excentrieke individuen die typisch zijn voor Sorrentino.
Een aanrader dus. Voor een meesterwerk is het audiovisueel wat te standaard (niet dat ik van een serie meer verwacht) en zijn er te weinig momenten die er echt bovenuit schieten, maar de ironische kijk op de kerk is vermakelijk en het complexe, compromisloze hoofdpersonage intrigeert. Een kleine 3.5*.
PS: aangezien er een tweede seizoen komt moet de status The Young Pope volgens mij veranderd worden (het is niet slechts een miniserie meer). Het nut van een tweede seizoen zie ik niet zo in (alle grote vragen zijn na de laatste aflevering wel zo'n beetje beantwoord), maar ik hoop positief verrast te worden.