Opinions

Op MovieMeter schreef ik:

Niet slecht, maar Texhnolyze liet me wel enorm onbevredigd achter.

Vooral ruwweg de eerste acht episodes waren sterk. De gebruikelijke stoorzenders in anime blijven wel aanwezig (karakterontwerpen die niet goed aansluiten bij de omgeving, de ongeloofwaardige expressie van emoties, de matige voice overs, het oninteressante camerawerk, etc.), de personages vond ik niet allemaal interessant en het tempo lag naar mijn visie ietwat te laag, maar de animatiestijl (en dan met name het spel met licht), en bij vlagen ook de muziek (die echter wel onvoldoende aanwezig was), zijn voldoende sfeervol om de serie tot een interessante, bevredigende ervaring te maken. Voeg daaraan een best boeiend verhaal en enkele sterke personages toe (in het bijzonder Yoshi en Onishi, twee zeer intelligente en gecontroleerde mannen), en je hebt een goede serie die nergens briljant wordt maar verder gewoon sterk is. Een dikke 3*.

Maar na die episodes gaat de serie mijns inziens enorm achteruit. Het verhaal blijft leuk om te volgen, maar de echt sfeervolle stukken worden een stuk zeldzamer. Ik heb de meest sfeervolle stukken tijdens het kijken van de serie genoteerd, en dat na episode 7 slechts één stuk uit episode 14 me opviel spreekt wat dat betreft boekdelen. Maar niet alleen wordt de serie minder goed: de laatste episodes vond ik zelfs behoorlijk slecht. De muziek verandert in negatieve zin (pianomuziek, gitaarmuziek, en zelfs een keer jazz), nieuwe stijlelementen worden toegevoegd die voor geen meter werken (een voice-over?) en de animatiestijl wordt minder: een serieuze stijlbreuk vindt plaats, en die verandering is negatief. Toen Texhnolyze uiteindelijk eindigde met een volstrekt stompzinnig popnummer was ik in ieder geval goed chagrijnig. Alles wat de serie opgebouwd had wordt in de laatste episodes volstrekt overboord geworpen.

Uiteindelijk ben ik zeker niet negatief over de serie. De animatiestijl en de muziek zijn sterk - niet geweldig, maar wel sfeervol - en de personages en het verhaal zijn leuk om te volgen. Maar de laatste afleveringen lieten me dermate teleurgesteld achter dat ik niet verder kom dan 2.5*. Hier had meer in gezeten.

De sfeervolle momenten die mij opvielen zijn trouwens de volgende: Episode 1: 2:30-3:30, Episode 5: 19:20-20:20, Episode 6: 12:00-14:00, Episode 7: 6:00-8:00 en Episode 14: 3:50-5:50. Als je geen zin hebt om de hele serie te volgen zou ik je aanraden om in ieder geval die momenten te bekijken.

Edit: oh, en het duurde ook gewoon veel te lang. 22 episodes waren absoluut niet nodig geweest.

Wat ik me nu vooral van de serie herinner is dat het enkele van de meest sfeervolle momenten heeft van alle anime die ik gezien heb, en een aantal sterke personages en boeiende thema's, maar dat de serie in haar geheel enigszins onbevredigend is: te traag, te wisselvallig en gewoon niet boeiend genoeg. 3*

Dit gemiddelde doet me toch twijfelen aan mijn stem. Jaren geleden ben ik met hoge verwachtingen aan Twin Peaks begonnen, en toen stelde de serie me flink teleur. Waar de films van Lynch af en toe op het randje van kitsch balanceren, maar dat afwisselen met zeer sfeervolle en absurdistische intermezzo's, had ik het gevoel dat Twin Peaks zich volop in het ravijn van het sentiment stort. De serie heeft zeker haar momenten, een behoorlijk memorabele soundtrack (al vind ik het niet Badalamenti's beste werk) en een aantal leuke personages, maar het niveau van de beste films van Lynch haalde het voor mij niet.

Maar het is lang geleden dat ik het gezien heb, en door dit hoge gemiddelde ga ik toch aan mezelf twijfelen. Misschien moet ik het dus maar een keer een tweede kans gaan geven.

Dit seizoen (het deel dat ik ervan gezien heb althans, want na aflevering 9 heb ik alleen de slotaflevering nog gezien) beviel me opvallend genoeg iets beter. Vooral de eerste aflevering is memorabel, vanwege de erg sterke surrealistische opening, een aantal mooie momenten (zoals het visioen van Major Briggs) en de humor (Albert!). En ook de afleveringen daarna hebben een aantal zeer fijne momenten (oa de monoloog van Albert en het slot van "Lonely Souls"). Dat de nadruk dit seizoen iets minder op sentiment en iets meer op mysterie ligt vind ik ook een voordeel, al is de soap-filler nog steeds volop aanwezig. En wat mensen toch in die dader zien ... ik vind hem eerder lachwekkend dan angstaanjagend.

Echt enthousiast ben ik dus nog steeds niet over de serie, en als ik alle afleveringen gezien zou hebben (na aflevering 9 schijnt het niveau flink omlaag te gaan) zou ik waarschijnlijk negatiever zijn, maar dit seizoen bevat toch voldoende sterke momenten om de tijdsinvestering te rechtvaardigen imo. Een stem zal ik, omdat ik de helft heb overgeslagen, achterwege laten, maar mijn deel verdient minstens 3*.

Ik ben trouwens benieuwd wat seizoen 3 gaat opleveren (waarvan we de komst natuurlijk al lang hadden moeten voorzien ). Een modernere setting en audiovisuele stijl zijn voor mij een aanzienlijk voordeel, en in de tussentijd heeft Lynch een hoop geleerd. Maar het kan ook zomaar mislukken. We'll see.